‫چی شده؟
‫خطری تهدیدمون می‌کنه؟
‫یه آدم مهم از کانزاس سیتی رو زدم.
‫صبح که بیدار شدم یه جسد
‫کنار درب خونه‌ام بود.
‫میخوام منفردی بمیره.
‫- کجا می‌رید؟ ‫- به گالینا.
‫توربین‌های بادی داریم. یه سرمایه‌گذاریه.
‫در عوض سرمایه‌گذاری توی مزرعه بادی شما،
‫ما ۲۰ درصد از کل انرژی تولید شده رو می‌خوایم.
‫همچنین ۲۰ درصد از سود علفای هیدروپونیک شما رو می‌خوایم.
‫یه پیشنهاد دیگه کمتر از یه ساعت پیش گرفتم.
‫از طرف ترشر، درسته؟
‫می‌تونم حلش کنم.
‫قبوله.
‫عالیه، جنرال.
‫دانی. به فروش اینجا علاقه داری؟
‫و قیمتش چقدره؟
‫آخ.
‫یه سوال دیگه.
‫از این پسر ماشین می‌خری؟
‫- حتماً می‌خرم. ‫- پس معامله کردیم.
‫رئیست قرار بود باهام تماس بگیره.
‫دوست‌مون توی تالسا رو آماده باش کردی.
‫به نظر میاد یه پیشنهادی توش هست.
‫گفتگو.
‫با همه افراد علاقه‌مند.
‫- منظورت ما هستیم. ‫- برای شروع.
‫- بابا، چه خبره؟ ‫- دارم بهشون یاد می‌دم
‫چطوری پول ناهارشون رو از دست ندن.
‫چرا به معلماشون نمی‌گن؟
‫لو دادن؟
‫هیچ‌وقت کسی رو لو نمی‌دی.
‫وای، ببین چقدر محوطه مدرسه قشنگه.
‫آره، واقعاً عالیه.
‫خدای من، برای همه یه زمین بازی دارن.
‫وقتی من بچه بودم، دو تا سطل زباله توی یه کوچه داشتیم.
‫ای خدا.
‫نگاه کن به اینجا. مثل مدرسه دینگ دانگ، رومپر رومه.
‫- این واسه قبل از زمان توئه. ‫- از سرت درش بیار.
‫آقای راجرز، کجایی؟
‫باشه بابا، این کاملاً ضروریه؟
‫چی؟ اون؟ اون فرشته نگهبان منه.
‫- بیگ فوت نمی‌تونه بیاد؟ ‫- نه، امروز نه.
‫- فقط خانوادها. ‫- لطفاً. ‫نه، اون خیلی بزرگه ‫تا پشت میز جا بشه.
‫ولی من به شما دو تا نیاز دارم که امروز بهترین رفتار رو داشته باشید. قول می‌دید؟
‫اوه، بی‌خیال، ‫اونا خوش‌شانسن که بچه‌هامون رو آوردیم.
‫نرخ پذیرش کمتر از ده درصده.
‫همه می‌خوان بچه‌هاشون اینجا برن.
‫صبح بخیر. سلام. دکتر فوگل هستم.
‫- به مدرسه روزانه مریدین خوش‌آمدید. ‫- هی، چطورید؟
‫اه، تینا منفردی، اه، پدرم دوایت.
‫و اینجا کیه؟
‫- اسم من رایانه. ‫- و منم کودی‌ام.
‫اون‌ها هکل و جکلن.
‫عالی. عالی.
‫این ونساست. ‫اون شما رو اینجا می‌بره. ‫در حالی که من با خانواده‌تون صحبت می‌کنم.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫سلام بچه‌ها. بریم کاوش کنیم؟
‫بله.
‫ببخشید. این آقا.
‫اه، آیا او هم با ما میاد؟
‫اوه، نمی‌خواید که اون باهاتون بیاد.
‫ولی وقتی من ناپدید می‌شم، اونم ناپدید می‌شه.
‫امروز مهربون خواهم بود.
‫به دیگران و تفاوت‌هاشون احترام می‌گذارم.
‫ایده‌های عالی دارم.
‫قوی‌ام.
‫کنترل خوشبختی خودم رو دارم.
‫می‌دونی، باید چند تا شنا برن.
‫هوم. اه، همونطور که می‌بینید،
‫ما به شدت اونا رو به خودبیانی
‫و خلاقیت تشویق می‌کنیم.
‫- اوهوم. ‫- خیلی قشنگه.
‫- یه لحظه عذر می‌خوام. ‫- بیا اینجا.
‫می‌دونی، موهام داشت خاکستری می‌شد،
‫پس اون شب یه چیزی خریدم،
‫می‌دونی، از داروخانه، گذاشتم رو برس مو، گذاشتم توش.
‫موهات رو تیره‌تر می‌کنه. چون تو تیره‌ای، چطور به نظر میاد؟
‫- شبیه دراکولا شدی. ‫- این خنده‌دار نیست.
‫علاوه بر یه برنامه تحصیلی قوی،
‫ما همچنین به ورزش اهمیت می‌دیم.
‫تیم فوتبال دارید؟
‫اوه، نه. خیلی خشونت‌آمیزه.
‫اما تیم‌های تنیس، بسکتبال و شنا داریم
‫با تأکید بر کار تیمی.
‫- اوهوم. ‫- اوهوم.
‫برای مثال، در بسکتبال
‫ما به پاس دادن به یکدیگر اهمیت می‌دیم،
‫بدون اینکه تمرکز صرفاً بر نتیجه باشه.
‫درسته. ولی چطور می‌فهمید کی برنده می‌شه اگه امتیاز نشمارید؟
‫خب، هر بچه‌ای برنده می‌شه
‫در جستجوی رشد
‫به عنوان اعضای مهربان و متفکر جامعه.
‫آره؟ هی، شماها تا حالا به این فکر کردید
‫که یه کلاس برای، مثلاً، هوش خیابونی بذارید؟
‫- چطور زنده بمونید. مثل، باشه. ‫- بابا؟
‫این مرد میاد پیشت،
‫یا این شخص داره تلاش می‌کنه که تو رو فریب بده.
‫اوه، یه اسم شیک بهش بده. ‫مثل، چیه؟
‫«هوش اجتماعی.»
‫- این چیزی که فکر می‌کنم. ‫- بابا؟
‫نه، ولی جدی...
‫می‌دونی، ریاضی، این جور چیزا
‫آدم‌ها یاد می‌گیرن همه این چیزایی رو ‫که هیچ‌وقت استفاده نمی‌کنن.
‫ولی، مثل، چطور ماشین پارک کنی، ‫یه حساب بانکی، مراقبت کن...
‫پس شنیدم یه زمین بازی دارید.
‫داریم، دوست دارم ‫نشونتون بدم. از این طرف.
‫رو دور بودما!
‫اینجا تئاتر دارید. ‫آزمون‌ها کی هستن؟
‫اه، هیچ آزمونی نیست. ‫هر بچه‌ای می‌تونه آنی باشه،
‫دخترها و پسرها.
‫صبر کن. هر بچه‌ای؟
‫بهش می‌گن آنی یتیم کوچولو، ‫نه اندی یتیم کوچولو.
‫قراره مثل یه دختر کوچولو باشه، درسته؟
‫ولی هر بچه‌ای می‌تونه آنی باشه،
‫و تو هر صحنه یه آنی جدید داریم.
‫به این ترتیب هر بچه‌ای ‫یه فرصت برای ستاره بودن داره.
‫خرگوش دوست داری، آقای منفردی؟
‫آره، توی دیس.
‫چه خبر دکتر؟
‫- سوال دیگه‌ای هست؟ ‫- بله.
‫چطور اینجا درگیری‌ها رو حل می‌کنید، دکتر فوگل؟
‫ما به سیستم «رولر» پایبندیم.
‫آره، حالا شد.
‫یه ضربه به مفصل. معجزه می‌کنه.
‫داره شوخی می‌کنه.
‫این یه مخففه، آقای منفردی.
‫احساساتت رو بشناس.
‫ احساساتت رو درک کن.
‫احساساتت رو برچسب بزن.
‫احساساتت رو بیان کن.
‫احساساتت رو تنظیم کن.
‫«رولر».
‫باید بهش یه آهنگ اضافه کنید.
‫- می‌رم تو ماشین منتظر می‌مونم. ‫- آره، ایده خوبیه.
‫خوشحال شدم دیدمت.
‫«بکش بالا»
‫این قانونه.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫اه، دارم بازی می‌کنم.
‫سه روز پیش توی کما بودی با چشمان بازت
‫وقتی بهت گفتم هوشیار بمون؟
‫هوشیارم. فقط، اه، نئشه‌ام.
‫الان وقت و مکانش نیست.
‫اگه یه مغازه علف وقت و مکانش نیست، ‫پس کجاست؟
‫فرد، تو رو برای امنیت استخدام کردم.
‫کارت رو انجام بده.
‫گریس، خواهر دوایت، جوآن
‫ممکنه بعداً به مغازه سر بزنه.
‫می‌خواد درباره کار یاد بگیره،
‫پس دور و اطراف رو نشونش بده، باشه؟
‫تو اینجا نمی‌مونی؟
‫اوه، نه. من و جیمی باید ‫به سمت مزرعه بادی بریم.
‫باید ببینیم تعمیرات چطور پیش می‌رن.
‫داستان گلخانه هیدروپونیک چیه؟
‫وقتی ساختیمش، اونا میان.
‫ولی برای ساختنش، ‫باید اون توربین‌ها تعمیر بشن،
‫تا بتونیم برق رو راه بندازیم.
‫یه زمان تقریبی داری، یا...؟
‫چند ماه. چرا؟
‫مخالف کار کردن اونجا نیستم.
‫تا حالا توی یه مزرعه علف کار کردی؟
‫تو یه مزرعه معمولی بزرگ شدم.
‫اوه، به‌طور عجیبی فکر نمی‌کردم ‫که یه دختر دهاتی باشی.
‫بودم. گاو می‌دوشیدم،
‫طویله‌ها رو جارو می‌کردم،
‫خوک‌ها رو غذا می‌دادم، هر چی بگی.
‫اگه یه موقعیت باز بشه،
‫دوست دارم درباره‌ش صحبت کنیم.
‫درسته، آره. یادداشت کردم.
‫اوه، اه، هنوز اسلحه داری؟
‫- همیشه. ‫- باشه. خوبه.
‫فقط اگه چیزی بود زنگ بزن.
‫فرد، از جات بلند شو. چی گفتم؟
‫چرا من آنی رو بازی نکنم؟
‫چرا نه؟
‫می‌تونم انجامش بدم.
‫تو ۳۷ تا آنی دیگه داری.
‫و چطور یه بازی بسکتبال بدون امتیاز؟
‫این خیلی جالب می‌شه.
‫«صبر کن، امتیاز چنده؟» ‫«نمی‌دونم.»
‫بی‌خیال، مرد. نمی‌تونی جدی باشی
‫درباره فرستادن اون بچه‌ها ‫به اون دیوونه‌خونه.
‫هستم. می‌دونی چقدر سخته
‫الان توی هر مدرسه‌ای وارد شد؟
‫واقعی نیست. واقع‌بینانه نیست.
‫دارن بهشون یاد می‌دن که
‫آدمای ساده‌لوح و قربانی بشن.
‫دوست دارم فکر کنم که به بچه‌هام یاد دادم
‫که خیلی قوی باشن، ممنونم.
‫همه دنیا رو مثل جهنمی که ‫تو می‌بینی نمی‌بینن، دوایت.
‫خبرها رو نمی‌بینی؟
‫باید برای همه چیز آماده باشی.
‫نمی‌تونی ساده‌لوح و گول‌خور باشی
‫ مثل اونا که می‌خوان تو باشی
‫و همیشه به حرفاشون گوش بدی.
‫این دنیایی نیست که تو توش بزرگ شدی.
‫همه چیز تغییر کرده.
‫غلطه. طبیعت انسان تغییر نمی‌کنه.
‫شوخی می‌کنی؟ دور و برت رو ببین.
‫هیچی مثل قبل نیست.
‫تو زندگی، همه چیز تغییر می‌کنه.
‫- به جز دوایت. ‫- به جز دوایت.
‫چون اون قبلاً هم
‫اعصاب‌خوردکن بود.
‫آره؟
‫- برو بیرون. ‫- حدس بزن چی.
‫اون هنوز دردسره.
‫- هنوز اعصاب‌خورد کنم. ‫- نه.
‫اینه که می‌گی؟
‫- اوهوم. ‫- باشه. خب که چی؟
‫قابل اعتمادم.
‫اوه، راستی، برات اون لیزی‌بوی رو گرفتم.
‫گرفتی؟
‫بله. فقط برای اینکه بتونیم باهات زندگی کنیم.
‫این واقعاً چیزی بود که بهش رسیدیم.
‫بی‌خیال. دوستتون دارم بچه‌ها.
‫خیلی ممنونم.
‫هی، فراموش کن چی گفتم درباره مدرسه.
‫به جهنم. صندلی رو گرفتی؟
‫وکیلم قرارداد رو تأیید کرده،
‫پس، در این نقطه، فقط یه مسأله
‫از گرفتن موافقت از جنرال موتورز هست.
‫پس کی می‌تونیم نماینده‌ها رو ببینیم؟
‫در حال برنامه‌ریزیه.
‫در ضمن، ضرری نداره ‫که من بهت نشون بدم چطور کار می‌کنه.
‫اوه، لعنت. گوش می‌کنم دانی.
‫باشه. حالا، هر کسی می‌تونه ماشین بفروشه.
‫هیچ فرمول مخفی نداره.
‫چیزی که یه نمایندگی رو متمایز می‌کنه ‫دو چیزه:
‫خدمات و بازاریابی.
‫گرفتم.
‫مثلاً، یه مشتری میاد
‫برای تعویض روغن،
‫ماشینش رو رایگان می‌شوریم،
‫بهش یه خوشبوکننده هوا می‌دیم.
‫هزینه زیادی نداره، ‫تأثیر بزرگی داره. ‫دقیقاً. این همچنین ‫یه پویایی روانی ظریف ایجاد می‌کنه
‫که مشتری حس می‌کنه بهت بدهکاره،
‫پس بهت وفادار می‌شه
‫مهم نیست چقدر بهش فروختی.
‫- و بازاریابی؟ ‫- اون کلیدیه.
‫ببین، چطور می‌تونی ‫یه نمایندگی رو از دیگری تشخیص بدی؟
‫نیاز به یه تصویر، یه حقه داری.
‫حالا، شاید باور نکنی،
‫ولی من یه کابوی واقعی نیستم.
‫- برو بابا. ‫- آره، جدی.
‫هیچ‌وقت توی عمرم روی یه اسب واقعی نبودم.
‫فکر کنم حتی بهشون حساسیت دارم.
‫ولی تو بوت‌ها و همه چی رو داری.
‫این همه‌اش یه بخشی از تصویره.
‫دانی شورز اتو کرال
‫در واقع ایده همسرم بود.
‫اون برنده. می‌بینی؟
‫چیزی بیشتر از آمریکایی،
‫چیزی کامل‌تر از یه کابویه؟
‫اه... یه بازیکن بیسبال.
‫اوه، حتی نزدیک هم نیست.
‫پیتر رز رو داری با شرط‌بندی‌اش،
‫و بقیه با رسوایی‌های مواد مخدر، می‌بینی؟
‫ولی کابوی‌ها،
‫اونا به طور جهانی تحسین می‌شن.
‫هی، تا حالا تبلیغاتم رو دیدی؟
‫واقعاً دیدم.
‫خب، اینجا، جدیدترینش رو ببین.
‫سلام، همکار.
‫این دوستدارترین ‫نماینده ماشین تالسا دانی شور،
‫آماده‌ام که یه معامله رو...
‫- اون یه اسب واقعی نیست. ‫- نه بابا!
‫می‌گی یه موستانگ می‌خوای؟
‫یه برونکو رو ترجیح می‌دی؟
‫یه جگوار؟ دیگه نگو.
‫هر چی که می‌خوای سوارش بشی،
‫بیا اینجا به اتو کرال دانی شور،
‫جایی که یه معامله می‌کنیم، به طور قطع.
‫تو پر از سوپرایزی، اینطور نیستی؟
‫آره.
‫بچه لعنتی توی مغازه پیتزا فروشی. ‫چیکن پارمیزان خواستم، بهم گوشت چرخ کرده داد.
‫- پسر کوکی گوچیاردو. ‫- معلومه.
‫اینجا مثل طویله است.
‫بوی یه خونه مجردی لعنتی رو هم می‌ده.
‫اوه، می‌خوای اون رو دور بندازی؟
‫هی، زیپ، چرا نمی‌ری ‫یه سند ازدواج بگیری؟
‫تو مثل زنم حرف می‌زنی.
‫می‌دونی چی؟ باشه، تمیز می‌کنم.
‫چون خدا می‌دونه، اگه من انجامش ندم ‫هیچ‌کس دیگه انجام نمی‌ده.
‫می‌دونی کی اینجا رو همیشه تمیز نگه می‌داشت؟
‫گودی.
‫اون یه دیوونه است
‫چی می‌گن؟ وسواس نظم داشت.
‫چرا فکر می‌کنی چیکی دوباره بهش اعتماد کرد،
‫- درست بعد از همه کارهایی که کرد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫یه بار بندیکت آرنولد باشی، ‫همیشه بندیکت آرنولدی.
‫لعنت!
‫نذار چیکی تو رو اونجا ببینه.
‫اون جای اونه.
‫لعنت به چیکی.
‫تا جایی که به من مربوطه، اون جای پیت است.
‫آره، پیت.
‫اون زمانی که این خانواده معنا داشت.
‫چیکی هیچ‌وقت نمی‌تونه جاش رو پر کنه.
‫پدرم می‌گفت نوشیدنی
‫سرم حقیقت است.
‫داری به چی اشاره می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی دارم به چی اشاره می‌کنم؟ هوم؟
‫پاهای پیت مثل دیوونه‌ها لگد می‌زنه؟
‫- همون چیزی که گفت، نه؟ ‫- شنیدمش.
‫پس فکر می‌کنی منظورش چی بود؟
‫کشتش.
‫لعنتی فکر می‌کنی چی فکر می‌کنم؟
‫چه‌کار کنیم؟
‫چه‌خبره؟
‫هیچی.
‫شماها اینجا زیاد می‌چرخید.
‫شاید هنوز یه سکه‌ای از غرب دربیاد.
‫تالسا؟
‫چطور کار می‌کنه؟
‫یه نشست ترتیب می‌دیم.
‫ما، بویلاکوآ، دوایت.
‫منظورم این همه، این به اون‌در بازیاتون
‫برای کار و کاسبی‌مون بده.
‫با دوایت جلسه می‌ذاری؟
‫تو کی هستی، هنری کیسینجر؟
‫برو بابا. اگه صلح می‌خوای، مثل بابام عمل کن.
‫کله‌ها رو بزن تا خودشون درخواست کنن.
‫و چطوری قراره جواب بده؟
‫می‌خوایم چی کار کنیم؟ جنگ راه بندازیم؟
‫اون هزار مایل دورتره.
‫و تازه همین الانشم نفر کم داریم.
‫باشه، تماس‌ها رو بگیر. همه رو جمع کن.
‫هی.
‫این کار درسته.
‫منتظر اجازه جنابعالی نبودم.
‫خب، کانزاس سیتی.
‫خب؟
‫منظورم اینه که کی وقت پرداخت می‌رسه؟
‫سعی کردن تو رو بکشن، مرد.
‫فکر کنم یه پیام خیلی خشنی فرستادم.
‫- همینه؟ ‫- تایسون،
‫اون مرد به خونه‌ش توی یه ‫کیسه زباله مشکی برگشت.
‫شاید بویلاکوآ پیام رو بگیره، شاید نگیره.
‫مربی قدیمی فوتبال من می‌گفت،
‫«بهترین دفاع یه حمله خوبه.»
‫- مربی فوتبالت؟ ‫- اوهوم.
‫این عمیقه.
‫همه می‌دونن بازیکنان فوتبال بهترین آدمکش‌ها هستن.
‫می‌خوای مسخره‌ام کنی، مرد؟
‫نه، جدی می‌گم، مرد.
‫تا حالا اسم خانواده کلمبو رو شنیدی؟
‫- آره، یه کمی. ‫- اوهوم.
‫- این یه خانواده مافیاییه.
‫اونا تو یه جنگ طولانی، احمقانه،
‫طولانی و خونین درگیر بودن.
‫خیلی از مردها کشته شدن، مرده و از بین رفتن.
‫- هوم. ‫- کاملاً بیهوده.
‫وقتی که همه‌اشون فقط باید
‫صبر می‌کردن.
‫احساس می‌کنم ما رو ضعیف نشون می‌ده.
‫تا حالا کسی رو کشتی؟ کنجکاوم.
‫نه. می‌دونی که کسی رو نکشتم.
‫خب، این ناراحت‌کننده است،
‫مگر اینکه یه روانی لعنتی باشی.
‫خب، اگه مسئله زندگی یا مرگ باشه...
‫ولی نیست.
‫ولی اونجا بودم.
‫خب، درگیر نبودی.
‫ولی یه تماشاچی بی‌گناه نبودم.
‫دقیقاً همون چیز هستی.
‫و تا وقتی من اطرافم، همونجوری می‌مونی.
‫به من اعتماد نمی‌کنی؟
‫من از بستنی خسته‌ام. بریم یه پیاده‌روی کنیم.
‫حالتون چطوره امروز؟
‫توت‌فرنگی رو امتحان کنید. توصیه‌اش می‌کنم.
‫می‌خوام یه چیزی بگم.
‫چشم در برابر چشم دنیا رو کور می‌کنه.
‫تا حالا شنیدی؟
‫هیچ‌وقت چیزی مثل اون نشنیدم.
‫از گاندیه.
‫اون ایتالیاییه؟
‫نه، اون هندی بود.
‫مثل یه هندی-هندی، نه مثل جیمی کریک.
‫- یه هندی واقعی. ‫- آره.
‫اون یه صلح‌طلب بود و از عیسی پیروی می‌کرد.
‫و مارتین لوتر کینگ از هر دوشون پیروی کرد.
‫منظورم اینه، ببین، مارتین لوتر کینگ رو می‌شناسم.
‫و دوست دارم فکر کنم حتی اون هم بویلاکوآ رو می‌زد.
‫مارتین لوتر کینگ بویلاکوآ رو می‌زد؟
‫اینجا یه چیزی برای فکر کردنه.
‫پس برنامه چیه، داداش؟ ما تلافی می‌کنیم یا نه؟
‫دارم بهش فکر می‌کنم.
‫از من بپرس، این نمی‌تونه بدون جواب بمونه.
‫هیچ‌کس ازت نپرسید.
‫اه، نیویورک.
‫بله؟
‫وینسه. چیکی می‌خواد یه جلسه بذاره.
‫با کی؟
‫ما، شماها،
‫و تالسا.
‫تالسا؟
‫دیوانه‌ای؟
‫من با اون لعنتی توی یه اتاق باشم،
‫اون زنده بیرون نمیاد، وینس.
‫هی، هی، گوش کن.
‫هیچ‌کس دوایت رو بیشتر از من متنفر نیست،
‫ولی این بده بستونا، برای کاسبی بده.
‫آره، خب، من بده بستونی ندارم.
‫می‌دونی چی دارم؟ یه بیوه لعنتی عزادار دارم
‫و یه حفره لعنتی بزرگ تو سازمانم.
‫پس بیا به یه نوع توافق مالی برسیم
‫که تو رو خوشحال کنه.
‫منفردی با اون موافقه؟
‫اون موافقت می‌کنه.
‫این رو به من بده.
‫بی‌بی، چیکی‌ام. ‫معطل چی هستی لامصب؟
‫چیکی، می‌تونی این مرد رو تحویل بدی؟
‫چون به هیچ‌کس گوش نمی‌ده.
‫به من گوش می‌ده. اون احمقه، ولی دیوونه نیست.
‫آتلانتا هفته بعد. جزئیات رو بعد میگم.
‫اینطوری لعنتی انجام می‌شه.
‫[تالسا]
‫باشه، باید یه اسم پیدا کنیم.
‫اگه می‌خوایم وارد کار ماشین بشیم،
‫به چیزی نیاز داریم... که به ذهن بچسبه.
‫درسته؟ پس چی داری؟
‫دنیای اتومبیل. چیزی مثل اون چطوره؟
‫- خیلی عمومی. ‫- یه کمی.
‫- بهشت اتومبیل. ‫- بهشت اتومبیل؟
‫یعنی، جایی که ماشین‌ها می‌رن بمیرن؟
‫ماشین‌های کوزا نوسترا.
‫یه معامله‌ای که نمی‌تونی رد کنی.
‫اون رو دوست دارم، ولی ما داریم سعی می‌کنیم پنهان کنیم که چی کار می‌کنیم،
‫می‌دونی، مثل، زیر پوشش نگهش داریم.
‫اون یه اسم باحاله، مرد.
‫هست.
‫بذار یه چیزی بگم.
‫چرا یکی از اون آهنگا رو روی گیتارت ننویسی؟
‫از اون استفاده کن.
‫چی، منظورت اینه که من تو تبلیغ باشم؟
‫چرا نه؟
‫من... چون نمی‌تونم بازی کنم.
‫اوه، ولی دانی شور عالیه؟
‫نکته خوبی.
‫باشه، بچه‌ها. بریم به فناریو.
‫- باشه. ‫- باید از اینجا بریم.
‫به آهنگ فکر کن.
‫ایده خوبیه.
‫رسیدی.
‫دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن.
‫بهتره هیچ‌وقت دیر نرسی.
‫حق گفتی.
‫اجازه بده تو رو به بچه‌ها معرفی کنم.
‫- باشه. ‫- هولاتا متخصص برقی ماست.
‫اون گیربکس‌ها و اینجور چیزا رو می‌شناسه.
‫میلو «تیغه نورد» ماست.
‫اون تیغه‌های توربین بادی رو تعمیر می‌کنه.
‫آره، میلو فارغ‌التحصیل
‫برنامه تعمیر انرژی پایدار مردم بومی است.
‫خیلی هم دیوونه‌ست.
‫چطور؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫اینا اندازه برج ۳۵ طبقه هستن.
‫- باید از اون بالا بیاد پایین ‫- ای وای
‫پس این‌که شایعات میگن بومی‌ها ‫از ارتفاع نمی‌ترسن...
‫چرت و پرته
‫ببین، اون قدیما، مردم ما
‫برای کار در ارتفاعات ساختمونا، ‫پل و برج‌ها داوطلب میشدن
‫واسه همین همه فکر می کردن که از ارتفاع نمی‌ترسن
‫ولی حقیقت اینه که
‫البته که می‌ترسیدن
‫ولی خب از گشنه موندن هم می‌ترسیدن،
‫واسه همین کاری رو قبول کردن که کسی دیگه نمی‌خواست
‫خب نظرت چیه؟
‫می‌خوای با من بیای اون بالا؟
‫معلومه که نه!
‫پس یکی از ارتفاع می‌ترسه!
‫این یکی از خیلی چیزا می‌ترسه.
‫واسه همین یه نفر بدون اینا از خونه بیرون نمیاد ‫بوم
‫بوم!
‫بریم
‫واقعاً روانیه.
‫لعنتی.
‫چه خبر؟
‫روز پاکت‌نامه‌ست.
‫الان باید به تو پول بدم؟
‫این چیزیه که رئیس می‌گه.
‫آره، خب، می‌دونی چیه، الان ندارم.
‫پس می‌تونی بهش بگی یه کم به من مهلت بده؟
‫مطمئنم که بهت مهلت داده
‫که مغزت رو نپاشیده.
‫فکر می‌کنی این خنده‌داره؟
‫یه کم.
‫آدم گنده شدی.
‫افتادی دنبال دوایت.
‫یه سال پیش، چی بودی، راننده اوبر؟
‫اون روزا دیگه تموم شده، رفیق.
‫آره؟ خب بذار یه چیزی بهت بگم، پسر.
‫الان ممکنه اوضاع برات خوب باشه،
‫ولی بهتره دعا کنی هیچ‌وقت باهاش دشمن نشی
‫چون همه جوره تو رو به فنا می‌ده.
‫گل پسر
‫تق تق.
‫سلام
‫به موقع رسیدی.
‫قهوه بریزم برات؟
‫ممنون میشم.
‫قهوه‌جوشه؟
‫من سنتی‌ام دیگه، چی بگم.
‫قهوه آماده‌ها روم اثر نداره.
‫اومدی پایلت رو ببینی؟
‫می‌تونم به دروغ بگم که احوالت چطوره پایلت؟
‫ولی در واقع اومدم تو رو ببینم
‫چون یه رستوران جدید ایتالیایی باز شده
‫شنیدم حرف نداره، گفتم با هم بریم.
‫امشب وقت داری؟
‫چه پر دل و جرئت!
‫آره یه‌کم.
‫یه‌کم پر دل و جرئت!
‫اگه بگم آره
‫هوا برت می‌داره.
‫این چطوره؟
‫شاعرا در مورد موهات شعر می‌نویسن.
‫قبلا اینو بهم گفته بودی.
‫هنوز کار می‌کنه؟
‫البته.
‫باشه، خب...
‫امشب می‌بینمت.
‫باید یه چیزی ازت بپرسم.
‫راجع به این ترشر...
‫یه لحظه صبر کن.
‫اومدی اینجا که منو دعوت کنی
‫یا درباره ترشر بپرسی؟
‫نه، اومدم که تو رو برا شام دعوت کنم، ولی گفتم...
‫اینجام. چرا که نه؟
‫- نمی‌دونم از این خوشم میاد یا نه. ‫- ناراحت نشو ازش.
‫چیز مهمی نیست.
‫برام مهم نیست. فراموشش کن.
‫فراموش کن که اصلاً گفتم.
‫امشب می‌بینمت. باشه؟
‫چی می‌خوای بدونی؟
‫دقیقاً؟
‫مشکلش چیه؟
‫دوست دارم بگم مشکلش منم، ولی
‫موضوع عمیق‌تر از این حرفاست.
‫خیلی وسواسیه.
‫عاشق اینه که همه‌چی دست خودش باشه.
‫هی میاد جلو انگار می‌خواد کاری کنه،
‫یه جورایی انگار نمی‌خواد من نزدیک بشم.
‫ولی اون داره زیادی نزدیک می‌شه،
‫و داره خیلی اذیتم می‌کنه.
‫اون ضعیفه.
‫واسه همینه که با کسایی کار می‌کنه که پشتش باشن.
‫چند سال پیش با یه خلافکار بود.
‫الانم با یه سری آدمای جدید.
‫تو اون مراسم خیریه بودن. شاید دیدیشون.
‫چینی‌ها.
‫آره، یه کم مشکوک بودن.
‫خیلی مشکوک.
‫شرط می‌بندم از نیویورکن.
‫یه گروه دارن به اسم تثلیث.
‫گروه مافیایی لعنتی.
‫خلاصه، یه سری ساده‌لوح پیدا می‌کنن
‫که براشون سرمایه‌گذاری کنن،
‫پول بدن، مجوز بگیرن.
‫بعد اینا همه‌چی رو در دست می‌گیرن،
‫مواد می‌کشن، می‌ذارن تو کامیون،
‫می‌برن نیویورک و کلی پول درمیارن.
‫اینا همونان.
‫انگار خوب تحقیق کردی.
‫باید بدونم این یارو چطوری فکر می‌کنه
‫یا اصلاً فکر می‌کنه یا نه.
‫نمی‌دونم، ولی...
‫دور ترشر رو خط بکش.
‫آدم خطرناکیه.
‫خطرناکه؟
‫فکر می‌کنی من می‌ترسم؟
‫تو بامزه‌ای.
‫خوبه؟
‫عالیه.
‫ولی اگه حواسم نباشه،
‫باید بعدش برم حموم.
‫آره، معلومه.
‫خیلی تمیز و مرتب غذا می‌خوری!
‫لکه‌ها هم یه جورایی مدرکن.
‫من که دلم نمی‌خواد بدونم شبا چطوری می‌خوابی.
‫لعنتی. معلومه.
‫ما حرفی برای گفتن نداریم.
‫پس فقط خفه شو و گوش کن.
‫چیکی خواسته یه جلسه بذاریم.
‫ما، شماها و کانزاس تو آتلانتا. ‫حالا چیکی می‌خواد حرف بزنه؟
‫یعنی الان که با دوایت مشکل داره
‫چون، می‌دونی، سعی کردن بکشنش.
‫اون یاروهایی که دوایت بهشون می‌گه تیمش، شاید بی‌سواد باشن،
‫ولی قانون رو که می‌دونی.
‫هیچ‌وقت به یه جلسه نه نمی‌گی، تموم شد و رفت.
‫از کی تا حالا تو شدی کبوتر صلح؟
‫آدما وقتی شرایط عوض می‌شه، عوض می‌شن.
‫می‌گم،
‫ولی قول نمی‌دم.
‫فقط یه کاریش کن.
‫آه! لعنتی!
‫یه دستمال مرطوب دارین؟
‫لعنتی.
‫چرا نه؟
‫دوایت می‌خواد هوشیار باشیم.
‫ولی تو راحت باش.
‫- یکی دیگه بخور. ‫- نه، نه، نه.
‫می‌دونی، حالم خیلی خوبه.
‫این‌جا خیلی باحاله.
‫یه استودیوی ضبط دارین.
‫همه عاشقشن.
‫نئشه می‌شن.
‫همه خجالت‌هاشون می‌ریزه.
‫یهو همه پسرا می‌شن برونو مارس
‫و همه دخترا می‌شن تیلور سوئیفت.
‫خب، بودی گفت قبلاً
‫بیسکوییت می‌فروختی؟
‫آره، آره.
‫منم همین‌طور. جِنینگز، گروه ۱۴.
‫من عاشق اون نعنایی‌ها بودم. ‫نه، من اهلش نبودم.
‫ساموآ.
‫الانم یکی می‌خوردم. راستش
‫هیچی بهتر از قهوه و بیسکوییت نیست.
‫یا وقتی نئشه‌ای.
‫آه. می‌دونی چیه؟
‫این‌جا یه چیزی کم داره.
‫چی؟
‫خوراکی.
‫خوراکی
‫نصف آدمایی که این‌جا میان نئشه‌ان.
‫آره، نصف دیگه‌شونم میان این‌جا
‫- که نئشه شن. ‫- اگه خوراکی داشته باشی،
‫بیسکوییت، کیک کوچیک،
‫رو هوا می‌زنن.
‫- آره. ‫- دفعه بعد که بیام،
‫یه سری بیسکوییت درست می‌کنم، می‌ذاریم این‌جا
‫و امتحان می‌کنیم.
‫عالیه.
‫فقط یادت باشه از فرد دور نگهشون داری.
‫اوه.
‫هرچی خواستی بردار.
‫مرسی.
‫آه.
‫عصر بخیر، آرماند.
‫عصر بخیر.
‫فکر کنم منفردی این‌جاست.
‫آره، تو اصطبل با مارگرت هست.
‫چرا یه اسب برات آماده نکنیم؟
‫آره.
‫اون پسر سیاه‌پوسته
‫اونم با منفردی کار می‌کنه؟
‫اون تایسون میچله.
‫فکر می‌کنه گنگستره. یه جاعل بی‌کلاسه.
‫چه خوشگله.
‫مرسی.
‫خب حالا که هر دوتاتون این‌جا هستین،
‫می‌خوام نظرتون رو بدونم.
‫فکر می‌کنین هانتر برای مسابقه دادن مناسبه؟
‫آره.
‫خیلی رام و آرومه.
‫خیلی خوب واکنش می‌ده و سریعه
‫آقای منفردی.
‫آه.
‫می‌بینم که هر دومون داریم مادیان‌ها رو رام می‌کنیم.
‫اگه دست از کارای کثیفت برنداری،
‫یه روز فکتو می‌شکنم.
‫کار کثیف؟ اوه!
‫منظورت همون توربین‌های باده؟
‫یادمه خودت بودی که
‫از رقابت سالم حرف می‌زدی.
‫رقابت سالم. نه این کثافت‌کاری که تو می‌کنی.
‫خب، به هر حال،
‫یه کم زخم خوردی.
‫تو اون‌قدر تو دردسر افتادی
‫که نمی‌دونی داری با کی طرف می‌شی.
‫فکر کنم قضیه رو برعکس گرفتی.
‫ببین،
‫تو این‌جا تو دردسری،
‫نه من.
‫تو فکر می‌کنی می‌تونی بیای این‌جا
‫و هرچی می‌خوای برداری،
‫ولی نمی‌تونی.
‫از جمله اون.
‫هر اتفاقی که این‌جا داره می‌افته،
‫ببرین یه جای دیگه حلش کنین.
‫از خانوم تشکر کن نجاتت داد.
‫بیا بریم درباره هانتر حرف بزنیم.
‫چی شده؟
‫یه کم مردونه‌بازی.
‫به من شلیک نکن، شب باید بریم شام.
‫چطوری گودی؟
‫وینس زنگ زد.
‫اون و چیکی می‌خوان با تو و بویلاکوآ بشینن حرف بزنن.
‫- اوه. ‫- ببین...
‫شاید هم زیادم بد نباشه که کنار بیایم.
‫یعنی، واقعاً می‌خوایم همش پشت سرمون رو نگاه کنیم؟
‫اونم با یه چشم باز می‌خوابه.
‫کجا می‌خواد این جلسه رو بذاره؟
‫آتلانتا. یه هفته دیگه.
‫اگه بخوای یه جنگ داخلی رو تموم کنی،
‫همون‌جاست. آتلانتا.
‫یعنی بله؟
‫یعنی بذار فکر کنم.
‫من و تایسون داریم میایم.
‫تو میچ و بیگ‌فوت رو بردار.
‫بودی می‌خواد یه چیزی تو مزرعه باد بهمون نشون بده.
‫باشه.
‫کسب و کارت خوبه؟
‫باید باشه. این همه اسکانس رو ببین.
‫تا وقتی مردم امید داشته باشن،
‫بخت‌آزمایی... زنده‌س.
‫اینجا چه خبره؟
‫چرا اینا رو از مزرعه کشیدی بیرون؟
‫اوه، فقط واسه یه مأموریت خاص لازم داشتمشون.
‫چه مأموریتی؟
‫هیچ ربطی به تو نداره، جکی.
‫اینا برای من کار می‌کنن.
‫خب، برای منم کار می‌کنن.
‫یادت باشه این یه شراکته.
‫پس دلیل بیشتری که باید اول به من می‌گفتی.
‫اوه.
‫یه چیزی مثل اون‌وقتی که تو درباره مزرعه خشخاش بهم گفتی؟
‫شراکت بدون تعادل نمی‌مونه.
‫همون احترامی که بهم می‌ذاری رو بهت می‌ذارم.
‫اینارو می‌شناسی؟
‫امیدوار بودم تو بشناسی.
‫این زمین مال تو نیست؟
‫از وقتی اجاره کردی دیگه نه.
‫می‌تونم کمکتون کنم آقایون؟
‫هی، جیمی.
‫دوایت، اینا اومدن.
‫- دارن تجهیزات رو خراب می‌کنن. ‫- لعنتی. کیا هستن؟
‫دارن دیوونه‌بازی در میارن!
‫- کمک می‌خوایم! ‫- داریم میایم.
‫بزن بریم.
‫لعنتی!
‫بدو، بدو، بدو.
‫لعنتی تایسون. بزن!
‫بگیرش بیگ‌فوت.
‫- بزنش. ‫- بزنش!
‫روز سختی تو اداره داشتی، نه رفیق؟
‫بلندش کن.
‫پاشو. پاشو.
‫کی فرستادتون؟
‫[به چینی]
‫بهم بگو کی فرستادتون،
‫وگرنه اون صورتتو می‌کَنه.
‫ترشر
‫زحمت کشیدی اومدی.
‫چند تا کار داشتم.
‫بیا بریم از این‌جا.
‫بله؟
‫خب، سلام بیل.
‫همینو می‌گین شما کابوی‌ها، نه؟
‫سرم شلوغه. چی می‌خوای؟
‫امیدوار بودم که تو و من بتونیم
‫یه کم درباره دوایت منفردی حرف بزنیم.
‫درباره چی؟
‫راستش، یه کم داره پا رو دمم می‌ذاره.
‫این چه ربطی به من داره؟
‫خب، خیلی وقته با هم کار نکردیم.
‫چون شریکت چینی‌ت مجبورم کرد سهممو بفروشم.
‫خب، انتخاب خودت بود بیل.
‫راستش، من می‌خواستم بمونی.
‫چی تو سرته کال؟
‫خب، امیدوار بودم که برگردی تو کار.
‫و شاید بتونیم یه همکاری جدید راه بندازیم.
‫[به ایتالیایی]
‫این جمله رو شنیدی؟
‫بگو ببینم
‫یعنی «سگ خوابیده رو بیدار نکن»
‫خب، منم یه ضرب‌المثل برات دارم.
‫«رفاقت واقعی بین آدم‌ها باید بر اساس
‫یه نگرانی مشترک باشه.»
‫«این منافع شخصی نیست که
‫بین آدم‌ها رفاقت واقعی ایجاد می‌کنه،
‫بلکه اهداف انسانی این کارو می‌کنه.»
‫می‌دونی یعنی چی؟
‫آره.
‫یعنی زیادی غذای چینی خوردی.
‫می‌بینمت کال.
‫ببخشید دیر کردم.
‫فکر کردم پیچوندی.
‫نه. پیچوندن تو کارم نیست.
‫رفتم دکتر.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫- همه‌چی اوکیه. ‫- هوم.
‫فکر کنم ۲۴ ساعت وقت دادن.
‫خداروشکر. بیا غذا بخوریم.
‫می‌دونی، من فقط با سه شرط اینجام.
‫فقط سه تا؟ بگو ببینم.
‫حرف از کار ممنوع.
‫امم.
‫- حرف از سیاست ممنوع. ‫- اوه.
‫و قطعاً حرف از اون یارو ممنوع.
‫فراموشش کن.
‫خب، پس می‌خوای درباره چی حرف بزنی؟
‫می‌خوام بدونم بچگی‌ت چطور بوده.
‫اووه، بی‌خیال.
‫می‌خوای اشتها از دست بدی؟ افتضاح بودم.
‫اصلاً آدم خوش‌گذرونی نبودم.
‫باید می‌بستن تو تخت و ولم می‌کردن همون‌جا.
‫ولی خب، من به داستان تو علاقه دارم،
‫چون یه معمایی.
‫نه، نه، من معما نیستم.
‫بهت می‌گم، من تو آدم‌شناسی خوبم.
‫ولی تو رو نمی‌تونم بخونم، پس... بگو ببینم.
‫- امم. ‫- آقای منفردی.
‫شام رو با نوشیدنی شروع کنم؟
‫تو سفارش دادی؟
‫- نه، من نبودم. ‫- اوه، هدیه‌س قربان.
‫از طرف آقای ترشر.
‫اوه، خدای من. این یارو تموم نمی‌کنه؟
‫لعنتی.
‫این یکی از بهترین بطری‌های انبارمونه.
‫یکی از بهترین‌ها.
‫بله. گفت می‌خواد مطمئن بشه
‫شبتون خاطره‌انگیز باشه.
‫خاطره‌انگیز. می‌دونی، یه کاری کن.
‫حساب ترشر رو باز نگه دار
‫و بهترین بطری‌ای که داری برامون بیار.
‫پس میشه مدل ۲۰۰۲مون
‫خیلی کمیابه.
‫و گرون.
‫بله، ۶۰۰۰ دلار یه بطریه.
‫همین؟ فقط؟
‫- دو تا بطری بیار. ‫- اوه!
‫باشه؟
‫راستی، یه بطری هم ببر اون میز اون زوج خوشگل.
‫بسیار خب قربان.
‫چطوره؟
‫حالا هم من و هم ترشر
‫یه شب خاطره‌انگیز خواهیم داشت.
‫قطعاً.
‫- مارگرت... ‫- امم.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫اتاق قشنگ، نوشیدنی خوب
‫زن قشنگ.
‫پس بزن بریم. چطوری؟
‫بزن بریم این مهمونی رو شروع کنیم.
www.FardisFilm.com