‫[آنچه گذشت...]
‫می‌دونی، یه نفر رو دارم ‫که آماده‌ست تا ما رو برگردونه.
‫خلبانی که هواپیما داره؛ توی پاریس.
‫«بون‌شانس». یعنی موفق باشی.
‫دوستانِ من...
‫قدرت زندگان!
‫به «اتحاد امید» خوش اومدین.
‫بریم اون بچه رو پیدا کنیم.
‫یه یارو رو دیدم. ‫اسمش کودرون‌ـه.
‫اون کمکت کرد منو پیدا کنی؟
‫به دیکسون بگو به‌خاطر پسره این کار رو کردم.
‫فقط مطمئن شو حال اون خوبه.
‫بهش بگو من همیشه همراهشم.
وبسایت فردیس فیلم تقدیم میکند
‫دوباره بزن.
‫دریل؟ یالا استارت بزن.
‫- دریل؟ ‫- هان؟
‫یه‌بار دیگه امتحان کن.
‫راست می‌گی، داغون شده.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫به گمونم باید پیاده بریم.
‫حال «بستین» چطوره؟
‫شرایط سختی شده.
‫همه دارن سعی می‌کنن بفهمن توی آشیانه چی شده.
‫لوسانگ خودش رو گُم کرد
‫و آدمایی مثل امیل رو هم با خودش به فنا داد.
‫ولی ما نسبت به قبل تغییری نکردیم.
‫ادامه می‌دیم.
‫لوران چی؟
‫لوران همیشه نمادِ آینده‌ای بود که در انتظارمونه.
‫هنوزم هست.
‫اینجا پیش ما جاش امنه.
‫هیچ‌کدوم از افرادمون بیرون نیستن؟
‫نه، یه نفر هم بیرون نیست.
‫همه توی موقعیت‌هاشون!
‫خیلی‌خب، در رو باز کنید.
‫تو!
‫خدا! خدای من!
‫با چه رویی اومدی اینجا؟
‫خواهش می‌کنم
‫بذارید توضیح بدم.
‫از کجا بدونیم نیومدی اینجا که بکُشی‌مون؟
‫هان؟
‫اون جون منو نجات داد.
‫جون همه‌مون رو؛
‫دریل، ایزابل، سیلوی... ‫اون‌موقع که توی جاده بودیم.
‫اگه دست‌شون بهمون می‌رسید ‫می‌کُشتن‌مون ولی اون جلوشون رو گرفت و گذاشت بریم.
‫از آشیانه خبر آوردم.
‫محاصره‌شون کردن.
‫می‌دونیم، خودم اونجا بودم.
‫ژنه رهبرتون رو گرفت.
‫زندانی‌اش کردن.
‫لوسانگ رو؟
‫خوبه.
‫حقش بهتر از این نیست.
‫ایزا چطور؟
‫دریل چی؟
‫اونا هم اومدن بیرون؟
‫نمی‌دونم.
‫با یه خانمی آشنا شدم.
‫چه خانمی؟
‫یه آمریکایی که دنبال دریل می‌گشت.
‫توی درگیری‌ها از هم جدا شدیم.
‫اسمش کارول بود؟
‫می‌خوای در مورد ایزابل چی بهش بگی؟
‫خب، گمون کنم باید راستش رو بگم.
‫هوم.
‫حداقل باهامون برمی‌گرده.
‫این نکتۀ مثبت رو دارم که بهش بگم.
‫آره.
‫ببینم، اون دوستت...
‫- اش. ‫- اش، صحیح.
‫اینکه بچه رو با خودم بیارم، جزو نقشه نبود.
‫مخالفتی نمی‌کنه با این موضوع؟
‫نه بابا، البته باید براش توضیح بدم.
‫می‌دونی، احتمالاً بهتر باشه تنهایی با اَش صحبت کنم.
‫اولش که تو رو ببینه، جلوت معذب می‌شه.
‫ولی می‌دونه داشتی دنبالم می‌گشتی، نه؟
‫خب، مسئله اینجاست که تمام این مدت ‫داشته تنهایی زندگی می‌کرده.
‫اولین باریه که اومده تو دلِ دنیا.
‫استرس داره.
‫نمی‌خوام یه موقع الکی شلوغش کنه.
‫یه نگاه به اطرافت بنداز. ‫اینجا امن نیست.
‫نه، جدی. ‫بسپرش به خودم.
‫لازم نیست ریسک‌های احمقانه بکنی.
‫فکر کردی تو رو چه‌جوری پیدا کردم؟
‫نه نمی‌شه، منم میام.
‫خیلی‌خب، ببین، ببین.
‫حرفی که بهش زدم
‫تا قانعش کنم این کارها رو بکنه
‫توش یه‌سری جزئیات رو تغییر دادم.
‫دروغ گفتی؟
‫تا حدودی.
‫بهش گفتی من داداشی چیزی‌ات هستم؟
‫نه، از این‌جور چیزا نه.
‫نه، باهات میام. ‫ولی لام تا کام حرف نمی‌زنم.
‫حداقل بذار من جلوتر برم.
‫آخ.
‫خدایا!
‫ظاهراً اَش حسابی سر خودش رو گرم کرده.
‫اَش، کارول هستم.
‫صبر کن، صبر کن.
‫اَش؟
‫اینجایی؟
‫اَش؟
‫آهای، بیا اینجا.
‫اون یارو هنوز زنده‌ست؟
‫اَش کجاست؟
‫مَردی که اینجا بود، کجاست؟
‫اون آقا، چه اتفاقی براش افتاد؟
‫رفت ولی دیگه برنگشت.
‫اینجا چی‌کار می‌کردی؟
‫اومدیم یه هواپیما پیدا کنیم.
‫التماس می‌کنم، منو بکُشید. ‫(به فرانسوی)
‫چی می‌گه؟
‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم!
‫منو می‌کُشید؟
‫منو بکُشید، لطفاً.
‫بسپرش به من.
‫ایول.
‫به‌نظرت این آدما می‌تونن...
‫کمک‌مون کنن اَش رو پیدا کنیم؟
‫آره، امیدوارم.
‫آدم خیلی خوبیه.
‫چیزی که این روزها به راحتی گیر نمیاد.
‫دروغی که بهش گفتی چی بود؟
‫در مورد چی بود؟
‫گفتم دارم دنبالِ...
‫دخترم می‌گردم.
‫سوفیا؟
‫اصلاً نمی‌دونم چی شد این به ذهنم رسید.
‫فقط دنبال یه دلیل می‌گشتم،
‫به تو فکر می‌کردم، ‫به تمام سختی‌هایی که کشیدیم،
‫داغ‌هایی که دیدیم، و خب...
‫شایدم بدونم چی شد به ذهنم رسید.
‫سلام.
‫سلام، نادین.
‫- دریل، بالأخره اومدی. ‫- آره.
‫چی شد اومدی اینجا؟
‫جای دیگه‌ای ندارم برم.
‫یعنی دیگه تجدید نظر کردی؟
‫وقتی توی مقرّ فرماندهی زندانی بودم، ‫وقت داشتم که فکر کنم.
‫به برادرم، میشل،
‫به مامان و بابام،
‫به افرادم توی جنوب،
‫همه‌شون رو از دست دادم.
‫تمام کسایی که می‌خواستم ازشون محافظت کنم، مُردن.
‫حالا چرا؟
‫به‌خاطر من.
‫- دریل. ‫- ببین کی اینجاست!
‫برگشتی!
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫تو هم کارول هستی، از کامن‌ولث، آره؟
‫درسته.
‫رسیدن بخیر، رفیق.
‫من برای تو و جودیث و آرجی...
‫و ایزیکیل، دعا کردم.
‫خیلی تعریفت رو شنیدم.
‫ایزا کجاست؟
‫باید یه لحظه خصوصی باهات صحبت کنم.
‫شنیدیم ژنه مُرده،
‫ولی مطمئن نبودیم راست می‌گن یا دروغ.
‫راسته.
‫شاید الآن اینجا امن‌تر باشه.
‫امیدوارم... برای همه‌تون.
‫اون دوستت که دنبالش می‌گردی
‫چی ازش می‌دونی؟
‫لابد توی دردسر افتاده.
‫الآن پیش مامانمه.
‫آره.
‫در راه محافظت از تو مُرد.
‫تنها خواسته‌اش همین بود.
‫مثل سیلوی...
‫و خواهرها. ‫(خواهر روحانی)
‫درسته.
‫فکر کردن بهش خیلی افتضاحه؛
‫دنیایی که اونا توش نیستن.
‫آره.
‫آره، همین‌طوره.
‫ایزا دوستت داشت.
‫بهم گفت.
‫می‌دونی، من و ایزابل داشتیم صحبت می‌کردیم
‫در مورد اینکه سه‌تایی برگردیم آمریکا.
‫هنوزم می‌تونیم با همدیگه این کار رو بکنیم.
‫کارول یه دوست داره که هواپیما داره.
‫فقط باید پیداش کنیم، بعدش همون کار رو می‌کنیم.
‫خب؟
‫به‌نظرت یه روز می‌رسه
‫که همۀ اینا تموم بشه؟
‫و بتونیم کارهای عادی بکنیم؟
‫بتونیم با بچه‌های دیگه بریم مدرسه.
‫فیلم ببینیم.
‫دوچرخه‌سواری کنیم.
‫ما توی شهرک‌مون یه همچین زندگی‌ای داریم.
‫اصلاً خودم بهت دوچرخه‌سواری یاد می‌دم.
‫فکر نکنم بشه.
‫بهتره من همین‌جا بمونم
‫تو هم برگردی جایی که بهش تعلق داری.
‫همیشه همینو می‌خواستی.
‫اشتباه می‌کردم.
‫اینو نمی‌خوام.
‫حتی تو هم اینو نمی‌خوای.
‫دیگه شرایط فرق کرده.
‫چرا؟ ‫چرا فرق کرده؟
‫چون اینجا به آرامش رسیدم.
‫هوم.
‫ناراحت نشو.
‫من اینجا شادم.
‫تو هم وقتی برگردی خونه‌ات، شاد می‌شی.
‫مطمئنی؟
‫شب بخیر.
‫(صحبت به زبان فرانسوی)
‫(آواز به زبان فرانسوی)
‫برای رفتن آماده‌ای؟
‫کجا می‌ریم؟
‫دنبال اَش بگردیم.
‫باشه.
‫می‌خوای حرف بزنی تا خالی شی؟
‫نه.
‫اشکالی نداره من حرف بزنم؟
‫می‌دونم خیلی دلت می‌خواست اون پسره بیاد
‫می‌دونم قرار نیست بیاد
‫و این حس مزخرفی داره.
‫واقعاً متأسفم.
‫از خودم ناامیدش کردم.
‫یه‌جورایی بهش حق می‌دم.
‫یعنی داره تلافی‌اش رو سرت در میاره؟
‫احتمالاً حقم باشه.
‫هر چی نباشه من اینجام و ایزا نیست، مگه نه؟
‫الآن تک‌تک تصمیماتی که گرفتی رو ‫دوباره مرور می‌کنی
‫و به کارهایی فکر می‌کنی ‫که می‌تونستی جور دیگه‌ای انجام‌شون بدی.
‫لیست بلندبالایی از اون کارها دارم.
‫برای منم همین‌طوره.
‫گذشته یه حفرۀ بزرگِ غول‌پیکر ‫از «اما و اگرها» شده.
‫چرا ما؟
‫من و تو رو می‌گم.
‫چرا تا حالا تونستیم زنده بمونیم؟
‫شانس؟
‫یا شایدم بدشانسی.
‫یه‌جورایی سخته فرق‌شون رو تشخیص داد.
‫- کارول؟ ‫- بله؟
‫پیدا کردنِ دوستت کار راحتی نیست.
‫وقتی یه غریبه، این همه وقت ‫تنهایی اون بیرون می‌مونه
‫احتمالش چقدره که زنده پیداش کنی؟
‫اون رو زنده پیدا کردم. ‫احتمالش چقدر بود؟
‫کمکش کن، پسر. ‫تو می‌دونی کجاها رو باید گشت.
‫فقط یه جا هست ‫که برای کسب اطلاعات می‌شه رفت.
‫من اونجا خیلی محبوب نیستم.
‫کجا رو می‌گه؟
‫بین سربازها خیلی محبوب هستی.
‫وقتی ملکه می‌میره، ‫زنبورها با عسل پخش می‌شن.
‫شما دقیقاً کی باشید؟
‫دوست منه.
‫عه.
‫یه دوست دیگه.
‫قبلی چی شد؟ اون راهبه‌هه.
‫مُرد.
‫پسره چی؟
‫یه جای امنه ‫که نه کسی می‌تونه پیداش کنه، نه بهش آسیب بزنه.
‫توی قضایای مربوط به کویین
‫کاری رو کردم که مجبور بودم.
‫ببخشید بابت هر گونه... ‫عبارتش چی بود؟
‫«آسیب‌های جانبی»
‫می‌تونی برامون جبران کنی.
‫دنبال یه نفر می‌گردیم.
‫یه آمریکاییِ دیگه.
‫شماها همه‌جا هستید!
‫دقیقاً چطور اومدی فرانسه؟
‫- فرقی می‌کنه؟ ‫- برای من نه،
‫ولی حول‌وحوشِ زمانی که یه هواپیما، ‫غربِ شهر فرود اومد، سر و کله‌ات پیدا شد.
‫مواظب باشید.
‫آخه بعضی‌ها برای یه راه فرار ‫حاضرن هر کاری بکنن.
‫باشه، اینو مد نظر قرار می‌دیم.
‫چه بسا، چند نفر رو اجیر کردم ‫تا رد اون هواپیما رو بزنن.
‫ولی دیگه برنگشتن.
‫دوست‌مون چی می‌شه؟
‫خبرش رو پخش می‌کنم.
‫چی شده؟
‫این قرمزه از کجا اومده؟
‫جولیت.
‫دوتا سرباز آوردن‌شون.
‫از مقرّ فرماندهی، تدارکات جمع کردن.
‫مقرّ فرماندهی.
‫دیگه مثل قبل نیست.
‫طبق چیزایی که شنیدم،
‫هیچی ازش نمونده.
‫یه ماشین لازم داریم.
‫با اسلحه.
‫توت‌فرنگی‌ها سرشار از «ویتامین سی» هستن.
‫از «اسکوربوت» جلوگیری می‌کنن. ‫(بیماریِ کمبود ویتامین ث)
‫نمی‌دونستم.
‫اکثر مردم نمی‌دونن توی خشکی هم می‌شه اسکوربوت گرفت. ‫(بیشتر در سفرهای دریایی اتفاق می‌افته)
‫هوم.
‫چه جالب.
‫تا حالا موز خوردی؟
‫آره.
‫هزار بار.
‫قبل از آخرالزمان.
‫چه مزه‌ای هستن؟
‫آممم...
‫شیرین.
‫البته فکر کنم.
‫اون‌قدر گذشته که یادم نمیاد.
‫چرا می‌خواستی دریل رو بکُشی؟
‫داداشم رو کُشت.
‫عصبانی شده بودم.
‫چون داداشت رو دوست داشتی.
‫عصبانیت...
‫یه نوع بیماری‌ـه.
‫باعث می‌شه کارهای ناجور بکنی.
‫داداشت آدم بَدی بود؟
‫نه.
‫ترسیده بود.
‫ترس هم باعث می‌شه آدم کارهای ناجور بکنه.
‫باید نمی‌ذاشتم این اتفاق براش بیفته.
‫ولی...
‫حرفی که توی جاده بهم زدی؛
‫باورش کردم.
‫خدا همه‌مون رو دوست داره.
‫و برای اولین بار توی زندگی‌ام
‫حس کردم داره نگاه‌ام می‌کنه
‫تا ببینه چی‌کار می‌کنم.
‫چه تصمیمی می‌گیرم.
‫کار درست رو کردی.
‫ولی خیلی تو رو اذیت کردم.
‫منو ببخش.
‫قبلاً بخشیدمت.
‫امیدوارم یه روز...
‫خودت خودتـو ببخشی.
‫(صحبت به زبان فرانسوی)
‫اینجا چه خبره؟
‫برو بالا، برو بالا.
‫تفنگ‌هاتون رو بیارید پایین. ‫تفنگ‌هاتون رو بیارید پایین.
‫ما قصد نداریم به کسی آسیب بزنیم.
‫نگران نباشید.
‫نگهبان نداره.
‫آره، متوجه شدم.
‫خوبی؟
‫هیجان‌زده‌ام که برگشتم اینجا.
‫آره خب.
‫دوران خوبی داشتیم.
‫به‌خاطر سربازها نترسید.
‫اونا برادران و خواهران‌مون هستن ‫که برای آرمان‌مون باهامون متحد شدن.
‫ولی بدونِ پسرک، پیامی برای عرضه نداریم.
‫لوران فرد برگزیده‌ست.
‫باید ازش محافظت بشه.
‫امیدواریم اینجا باشه.
‫لوران رو فرستادیم پیش شما. ‫فرستادیمش «آشیانه».
‫ازمون گرفتنش. ‫آمریکاییه جذبش کرد و با خودش بردش.
‫پس باید کمک کنیم پیدا بشه.
‫مقدمات رو آماده کنید.
‫فوراً می‌ریم بیرون.
‫به چند گروه تقسیم می‌شیم ‫تا بخش بیشتری از شهر رو پوشش بدیم.
‫یالا، بیاید بریم.
‫همه صبر کنن.
‫روی میز... اونجا.
‫پیداش کنید.
‫شما از اون‌طرف برید.
‫(صحبت به زبان فرانسوی)
‫من داخل اینجا رو چک می‌کنم.
‫ولش کن!
‫...توی آمریکاست. ‫(کامن‌ولث رو می‌گه)
‫از اونجا خارج شدم تا دنبال یه چیزی بگردم.
‫چیزی جز دردسر پیدا نکردم.
‫اگه زنده برنگشتم...
‫می‌خوان اونا بدونن سعی‌ام رو کردم.
‫چه بسا، هنوزم دارم سعی می‌کنم.
‫آهای.
‫یه چیزی پیدا کردم.
‫باشه.
‫می‌بینی‌اش؟
‫نه.
‫نه، اینجا نیست.
‫شاید کلاً اینجا نبوده.
‫شاید توی جای اشتباهی هستیم.
‫بیا این‌طرف. ‫اونجا رو ببین.
‫حتماً یه چیز زنده‌ای توش هست.
‫بریم.
‫سلاح‌هاتون رو بندازید!
‫برادر فالو...
‫من برادر تو نیستم.
‫پس احتمالاً برادرِ منحرف‌شده‌ای.
‫تحت تأثیر دیکسونِ مرتد!
‫تو فقط حرف‌های قشنگ می‌زنی، ‫ولی اون در عمل نشون می‌ده.
‫دیکسون فقط به خودش ایمان داره.
‫می‌خواد بره خونه.
‫می‌خواد برگرده دنیای خودش.
‫اگه پسره رو ببره، ما چی می‌شیم؟
‫دریل می‌خواد لوران رو نجات بده.
‫ولی تو می‌خوای ازش شهید بسازی!
‫ببینید.
‫ببینید چطور مجبوریم از دستِ گرسنگان قایم شیم.
‫روی پشت‌بوم‌ها، توی زیرزمین‌ها.
‫بچه‌هامون با مفهومی جز ترس آشنا نشدن.
‫حاضری؟
‫بچه‌های اونا چی می‌شن؟
‫ترسوهای زنده!
‫تعدادمون داره کم و کمتر می‌شه، ‫مُرده‌ها روبه‌رشد هستن.
‫نظم طبیعیِ دنیا
‫جوری تغییر و تحریف پیدا کرده ‫که در مُخیله آدم نمی‌گُنجه.
‫بعضی از مردم اعتقاد دارن جهان به پایان رسیده
‫و خدا هم به حال خودمون ول‌مون کرده.
‫برای همین باید اون پسره رو پیدا کنیم.
‫جهان باید ببینه خدا هنوز با ماست
‫و اون پسره اثباتی بر این موضوعه.
‫ایمان اینه؟
‫اگه به اثبات نیاز داری، ‫پس یعنی ایمانت رو از دست دادی.
‫برو.
‫اَش. اَش.
‫موفق شدی!
‫چیزی‌ات نمی‌شه.
‫ظاهراً که یه چیزی‌اش شده.
‫اون کیه؟
‫نگران نباش. از اینجا می‌بریمت بیرون.
‫منم تو رو می‌برم بیرون. ‫(از پاریس)
‫احتمالاً فقط سرش ضرب دیده باشه.
‫آب بدنش کم شده. ‫فکر نمی‌کنم جایی‌اش شکسته باشه.
‫چندتا گلولۀ دیگه برات مونده؟
‫یه دونه.
‫باید برگردیم سمت ماشین.
‫ایده‌ای داری؟
‫ایدۀ خوب که نه.
‫باتری‌اش کمه.
‫تفنگ تو باتری داره؟ ‫(بعضی از تفنگ‌ها باتری می‌خورن)
‫آره، ولی این ماشینه تکون نمی‌خوره.
‫فقط باید یه پنجره رو باز کنیم.
‫سوفیا کجاست؟
‫حالا بذار تو رو از اینجا ببریم.
‫بیا.
‫این آبه رو تا تَه بخور. ‫بازم برات میارم، خب؟
‫از این هواپیمائه مطمئن نیستم.
‫واقعاً فکر می‌کنی می‌رسونتمون خونه؟
‫رسوندمون اینجا.
‫چقدر سوخت لازم داریم؟
‫به‌علاوۀ اون مقداری که داریم،
‫۲۰۰ لیتر باید برای برگشت کافی باشه.
‫باشه.
‫می‌شه یه لحظه باهات صحبت کنم؟
‫هوم؟
‫می‌دونی، باید راستش رو بهش بگی.
‫می‌خوام قبل از اینکه دلش رو بشکنم ‫صحیح و سالم باشه.
‫حالا چرا سوفیا؟
‫چرا در مورد یه چیز دیگه دروغ نگفتی؟
‫باید قانع‌کننده می‌بود.
‫چیزی رو از خودم در آوردم ‫که آرزوم بود حقیقت می‌داشت.
‫و...
‫اون پسرش رو از دست داده.
‫عه.
‫فهمیدم.
‫چطوره تو بری واسه پرواز آماده‌اش کنی؟
‫من می‌رم یه مقدار سوخت پیدا کنم. باشه؟
‫- حله؟ ‫- حله.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫اینجا چی‌کار می‌کنید؟
‫اومدیم دنبال تو.
‫لوسانگ اومد توی اردوگاه.
‫حالا که ژنه مُرده
‫یه عده از افرادش رو پشتش داره.
‫واسه همین پسره رو آوردم اینجا.
‫ممنون.
‫یه دونه طلبِــت.
‫بقیه چی؟
‫- خوبن؟ ‫- آره.
‫لوسانگ فقط دنبال یه چیزه.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫می‌تونم سوختی که می‌خوای رو برات جور کنم.
‫ممنون. لطف می‌کنی.
‫برای تو انجامش نمی‌دم.
‫مکس، هر چقدر اتانول که می‌تونه با خودش ببره ‫براش بار بزن.
‫فکر نکنم در حدی داشته باشیم ‫که همین‌جوری بذل و بخشش کنیم.
‫ببخشید؟!
‫حس کردم قصدت اینه که نظر بدی!
‫این شد یه چیز.
‫سریع‌تر.
‫تئو؟
‫پسره رو هم با خودت می‌بری، آره؟
‫برنامه همینه.
‫طولی نمی‌کشه که یه ژنۀ دیگه ‫سر و کله‌اش پیدا می‌شه.
‫لوران توی آمریکا، امنیتش بیشتره.
‫حداقل شماها گولِ فاشیست‌ها رو نمی‌خورید.
‫شاگردی که خودش استاد شده!
‫این‌طور که معلومه دخترت قرار نیست بیاد.
‫زنده نمونده بود؟
‫نه.
‫تو اون‌طرف دنیا بودی و کاری از دستت برنمی‌اومده.
‫- اگه می‌خوای در موردش صحبت کنی... ‫- نه.
‫متأسفم.
‫من... واقعاً متأسفم.
‫برای چی؟
‫برای همه‌چی.
‫خیلی راحته که تأسف بخوریم و ‫خودمون رو مقصر بدونیم.
‫این روزها که منتظر تو بودم،
‫فرصت شد کمی فکر کنم
‫که این سفر...
‫چقدر بهم کمک کرد.
‫بهت کمک کرد؟
‫تا عذاب‌وجدانی که برای «آوی» داشتم رو فراموش کنم.
‫وقتی با تو اومدم اینجا، ‫مجبور شدم بهش غلبه کنم.
‫تا دوباره زندگی کنم.
‫تو این کار رو برام کردی، کارول.
‫فقط متأسفم که پایان بهتری برات نداشت.
‫تو هم باهامون بیا.
‫می‌خوام توی اردوگاه بمونم.
‫اردوگاه امن نیست.
‫فالو یه جای جدید پیدا می‌کنه.
‫تازه دوستام هم اونجان.
‫هر جا بخوای دوست پیدا می‌کنی.
‫می‌تونی جایی که داریم می‌ریم دوست پیدا کنی.
‫اونجا کلی بچه هست.
‫کارول اونجاست. من اونجام.
‫نمی‌تونم باهات بیام.
‫- چرا؟ ‫- دلم نمی‌خواد.
‫- برام توضیح بده. ‫- نمی‌تونم دیگه.
‫چرا نمی‌تونی؟
‫چون نمی‌خوام بمیری.
‫خواهرها، ایزابل، سیلوی...
‫همه‌شون به‌خاطر من مُردن.
‫همه! ‫هر کسی که برام عزیزه، می‌میره.
‫این‌طور نیست.
‫ربطی به تو نداره.
‫ویلیامز. ویلیامز.
‫باید از اینجا برید.
‫لوران کجاست؟
‫بجنب!
‫برو!
‫دنبالم بیاید. ‫زود باشید.
‫یالا، وسایلت رو بردار.
‫یه انرژی‌زای کوچیک می‌خورید؟
‫نه، مرسی.
‫- از این‌طرف. ‫- بیا. یالا!
‫لوسانگ، اوناهاش!
‫تو باید همون یارو باشی که شعارش امیده.
‫اونا کجان؟
‫پوف! دود شدن رفتن هوا!
‫- جدی؟ ‫- اوهوم.
‫تو به معجزه اعتقاد داری، نه؟
‫لوسانگ.
‫کمک کن اینو بردارم.
‫«حقیقت یعنی امید.»
‫بیاید بریم!
‫دنبالم بیاید.
‫دیکسون؟
‫- آقای کودرون؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، حالا از کدوم طرف بریم؟
‫دارن میان.
‫خیلی‌خب، بیاید پخش شیم. ‫زود باشید.
‫صبر کنید.
‫پخش شدن.
‫گیلبرت و والون، با من بیان.
‫بقیه‌تون با من بیاید.
‫ازت می‌خوام یه کاری برام بکنی، باشه؟
‫یالا، برو تو.
‫همین‌جا بمون تا من برگردم بیام سراغت، باشه؟
‫اگه برنگردی چی؟
‫ببینم...
‫تا حالا شده برنگردم؟
‫خاموشش کن.
‫این قضیه رو پشت سر می‌ذاریم، باشه؟
‫برید اونجا رو بگردید.
‫لعنتی.
‫زود باش، بیا بریم.
‫زود باش.
‫از این‌طرف.
‫فکر نکنم بتونی از این تمیزترش کنی.
‫بیشتر استراحت کن.
‫یه ذره فعالیت برام خوبه.
‫اونم بعد از دو روز که توی ماشین گیر افتاده بودم.
‫واقعاً ممنونم که این سفر رو برای من اومدی.
‫خوشحالم حس کردی ارزشش رو داشته.
‫مسئله اینه که...
‫دروغ گفتم.
‫نیومدم اینجا دنبال سوفیا.
‫اومدم تا دنبال دریل بگردم.
‫چی می‌گی؟
‫سوفیا ۱۲ سال پیش مُرد.
‫نه، تو... ‫تو گفتی که...
‫نه، می‌دونم چی گفتم.
‫قضیه اون‌طوری نیست.
‫پس چطوریه؟
‫انگار دخترم هیچ‌وقت نرفت.
‫انگار هیچ‌وقت ولش نکردم بره،
‫چون هیچ‌وقت خودمو نبخشیدم.
‫فکر کنم تو اینو درک کنی.
‫می‌دونم این حس بین‌مون مشترک‌ـه.
‫و اخیراً این حس، بدتر شده.
‫و وقتی با تو آشنا شدم...
‫چیزی که برای قانع‌کردنت لازم بود بهت گفتم ‫تا کمکم کنی.
‫- که چی؟ یعنی این‌جوری دیگه ایراد نداشته؟ ‫- بهانه نیاوردم.
‫- عه. ‫- فقط توضیح دادم.
‫امیدوارم از روان‌درمانی‌ات لذت برده باشی.
‫می‌دونم چقدر کار مزخرفی کردم.
‫مسئله فقط این نیست که دروغ گفتی.
‫دروغی که گفتی خودش مسئله‌ست!
‫آخه از دختر مُرده‌ات استفاده کردی
‫تا منو بازی بدی.
‫چه‌جور آدمی همچین کاری می‌کنه؟
‫آدمی که خیلی درمونده شده. ببخشید.
‫من باورت کردم! نمی‌فهمی؟
‫دست از همه‌چیز کشیدم. ‫دست از دنیام کشیدم.
‫دست از خونه‌ام کشیدم، ‫حتی یاد و خاطرۀ آوی!
‫ولی اون‌موقع داشتی می‌گفتی که...
‫فکر کردی هدف، وسیله رو توجیه می‌کنه؟
‫نه. هر چی بین‌مون بود،
‫تک‌تک لحظات دلداری یا صمیمیت
‫یا هر کوفتی که می‌خوای اسمش رو بذاری،
‫هیچ معنا و مفهومی نداشته.
‫دردمون واقعی بود. داغی که دیدیم...
‫بی‌خیال! ‫همه‌ش بر مبنای یه دروغ بود.
‫دروغ تو؛ ‫ تا سوار هواپیمای کوفتیِ من بشی!
‫لعنت بهش!
‫اَش.
‫چیزی نگو.
‫ممنون.
‫هر موقع خواستی تشریف بیار «دمیموند». ‫(کلوپ‌شون)
‫باشه؟
‫- خیلی‌خب، حاضری؟ ‫- که کجا بریم؟
‫بریم آمریکا.
‫بهت گفتم که؛ ‫نمیام!
‫ببین، می‌دونم چی گفتی ‫ولی به‌نظرم برداشتت اشتباهه.
‫خودت رو مقصر می‌دونی.
‫درک می‌کنم. ‫بچه‌ها همه‌شون همین‌طوری‌ان.
‫ولی باید قید چیزهایی که می‌ترسوننت رو بزنی.
‫ایزابل دلش می‌خواست بیای. ‫من دلم می‌خواد بیای.
‫ولی باید خودت تصمیم بگیری.
‫چی‌کار می‌کنی آخرش؟
‫باشه.
‫خوبه. برو وسایلت رو جمع کن.
‫بریم.
‫شبیه آینده می‌مونه.
‫آره، واقعاً هم همین‌طوره.
‫ایناهاش.
‫تا حالا از اینا دیده بودی؟
‫نه، فقط توی کتاب‌ها.
‫بالای ابرها، به ایزا و سیلوی
‫و مادرم نزدیک می‌شیم.
‫آره، اونا ازمون مراقبت می‌کنن.
‫چطور پیش رفت؟
‫تعریفی نداشت.
‫حالت بهتر شد؟
‫- این کیه؟ ‫- لوران‌ـه.
‫این اَش‌ـه. هواپیما مال اونه.
‫سلام. از آشنایی‌ات خوشوقتم.
‫من تا حالا با هواپیما پرواز نکردم.
‫اونی که قراره برمون گردونه شهرمون، اَش‌ـه.
‫آره، ولی یه مسئله‌ی کوچیکی هست.
‫این هواپیما با هر چهارتامون از زمین بلند نمی‌شه.
‫پس، آهای مردم پاریس، ما یه مشکل داریم!
www.FardisFilm.com
‫کمکت می‌کنم پسره رو پیدا کنی، ‫هواپیماشون مال من می‌شه.
‫[آنچه در قسمت آخر خواهید دید...]
‫می‌برمت شهرمون،
‫حتی اگه به این قیمت تموم بشه که ‫خودم اینجا بمونم.
‫باید همین الآن بریم.
‫اه!
‫یالا!
‫ما به راه‌مون ادامه می‌دیم. ‫کار همیشگی‌مونه!