‫[آنچه گذشت...] ‫ازت می‌خوام ببری‌اش جای مخفی‌مون.
‫غار توی جنگل!
‫دنبال یه آمریکایی می‌گردم.
‫دریل دیکسون.
‫چرا می‌خوای دیکسون رو پیدا کنی؟
‫اومدم اینجا که بکُشمش.
‫می‌دونی، حق با تو بود.
‫اینجا یه چیزی پیدا کردم.
‫دوستت دارم.
‫دارید کجا می‌بریدش؟
‫می‌دونه اینجا یه مأموریتی داریم؛ یه هدف والاتر.
‫می‌دونم اون بچه کجاست. ‫ایزابل!
‫از شما به‌عنوان قهرمان یاد می‌شه.
‫تا ابد!
‫داری تبدیل‌شون می‌کنی؟
‫دارم به خواسته‌ات می‌رسونم.
‫اون دوستت رو می‌کُشی.
‫هِی! ولم کنید!
‫ایزابل!
وبسایت فردیس فیلم تقدیم میکند
‫(صحبت به زبان فرانسوی)
‫یالا، یالا، بجنبید.
‫توی سرشون نزن.
‫زود باشید. راه بیفتید!
‫آه!
‫بگیریدش!
‫از اینجا ببرمون! ‫زود باش.
‫سفت بچسب.
‫چی‌کار می‌کنی؟ چرا وایستادی؟
‫دارن میان! دارن میان!
‫یالا، سریع‌تر.
‫با خمپاره بزنید!
‫برو! برو!
‫برو!
‫آزادم کن. آزادم کن!
‫تکون نخور.
‫ایست!
‫اسلحه‌هاتون رو بذارید زمین!
‫برو بالای کوه.
‫تو چی؟
‫به دیکسون بگو برای پسره این کار رو کردم.
‫یالا!
‫یالا! یالا!
‫من اینجام!
‫ببخشید که کار به اینجا کشیده شد.
‫ولی باید بهمون بگی اون پسره کجاست.
‫به اینجا کشیده شد چون تو خواستی.
‫اولش که با هم آشنا شدیم،
‫لوران شش سالِش بود.
‫یه چیزایی درباره‌اش شنیده بودم؛
‫بچه‌ای که از شکم یه گرسنه (واکر) بیرون اومده.
‫از یه پایانِ وحشتناک...
‫یه آغازِ معجزه‌آسا رقم خورده.
‫پسره رو دیدیم، ‫موهبت‌های خدادادی‌اش رو ارزیابی کردیم،
‫متوجه شدیم که بچۀ خاصیه.
‫همون‌طور که پدر ژان گفته بود.
‫همون‌طور که خودِ تو گفته بودی.
‫تا سال‌ها، من و پدر ژان...
‫تا جایی که می‌تونستیم در تماس بودیم.
‫بعدش که به‌نظر وقت رسیده بود، ‫گفتیم پسره رو بیارید اینجا.
‫برای شما وقتش رسیده بود ‫یا برای اون؟
‫برای همه‌مون.
‫تا دوباره آزاد شیم.
‫فقط یه دلیل داشت.
‫اون می‌ترسید کنترل رو از دست بده.
‫الآن کامل متوجه این موضوع شدم.
‫متأسفم که اراده‌ات تضعیف شده.
‫دلم می‌خواد ایمان تو و بقیۀ کسایی که...
‫احساس خستگی و عجز می‌کنن رو تقویت کنم.
‫کاری که داری می‌کنی
‫قدرت نیست، لوسانگ.
‫درموندگی، انحراف و وحشی‌گری‌ـه.
‫انگار دریل داره حرف می‌زنه.
‫نه، خودمم.
‫بخشی از وجودم خواب بود ‫تا اینکه با اون آشنا شدم.
‫بخشی که از وجود که دیگه ‫به پیشگویی‌های دروغین، اعتقادی نداره.
‫خودت کل اون سال‌ها می‌گفتی ‫پسره خیلی خاصه.
‫آره خاصه. ‫جوری فکر می‌کنه و حس می‌کنه...
‫که بشریت برای بقا، بهش نیاز داره.
‫ولی انسانه.
‫می‌تونه زخمی بشه، ‫می‌تونه آسیب ببینه، می‌تونه بمیره.
‫مثل حضرت عیسی و افراد مذهبی دیگه. ‫مثل بودا.
‫این کار اتلاف وقت‌ـه.
‫ساکت!
‫خواهر...
‫می‌خوایم به گروه ثابت کنیم
‫که ایمان‌شون به حقه.
‫باید انجام بشه.
‫می‌فهمی؟
‫برای همین لازمه بهم بگی پسره کجاست.
‫از دروازه ریختن تو.
‫دشمن داره میاد بالای کوه.
‫آه!
‫ارتش ژنه توی روستاست.
‫بیاید بریم.
‫هر لحظه ممکنه برسن.
‫لوسانگ، باید بریم!
‫فرار کنید!
‫خودتون رو نجات بدید!
‫ببخشید؟
‫آه!
‫اه!
‫حالت خوبه؟
‫فکر کنم.
‫چاقو خوردی؟
‫بریم یه جا بشینیم.
‫یه‌کم جلوتر.
‫مواظب باش. مواظب باش.
‫آه!
‫مواظب باش.
‫می‌شه یه نگاه بندازم؟
‫به‌نظر تمیز میاد. این نشونۀ خوبیه.
‫تو کی هستی؟
‫اسم من کارول‌ـه.
‫آروم باش.
‫اینو محکم فشار بده، باشه؟
‫می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫داری می‌لرزی.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫دنبال یکی از دوستام می‌گردم.
‫از آمریکا اومده.
‫اونجاست.
‫نه، نه، نه، نه.
‫وای نه.
‫دریل، چیزی نیست.
‫گندش بزنن. بیا.
‫بیا. اینو محکم روش نگه دار.
‫از اینجا می‌ریم. یالا!
‫نه، دیگه دیر شده.
‫دیر نشده.
‫این‌جوری نرو.
‫بس کن.
‫فقط...
‫فقط مطمئن شو حال اون خوبه.
‫می‌تونیم با همدیگه این کار رو بکنیم.
‫مطمئن شو ازش به‌خوبی مراقبت می‌شه.
‫بهش بگو من همیشه همراهشم.
‫باشه؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫دارم می‌بینم‌شون.
‫کرم‌های شب‌تاب رو می‌گم.
‫خیلی قشنگن.
‫یالا. سریع‌تر بیا.
‫کجا می‌ریم؟
‫- بجنب! ‫- باشه.
‫می‌دونی، یه نفر رو دارم ‫که آماده‌ست ببرتمون خونه.
‫یه خلبان که هواپیما داره، توی پاریس.
‫دل همه برات تنگ شده.
‫کانی، جودیث؛ همه‌شون خیلی خوشحال می‌شن
‫که برگردی پیش‌شون.
‫می‌شنوی چی می‌گم؟
‫اون خانمه رو خیلی می‌شناختی، می‌دونم.
‫کیو می‌گفت ازش به‌خوبی مراقبت بشه؟
‫از این‌طرف.
‫دیگه تمومه.
‫تسلیم شو.
‫آشیانه رو گرفتیم.
‫لوران؟
‫اونا رفتن.
‫کیا رفتن؟
‫- ببین دریل، شاید بهتر باشه برگردیم پاریس. ‫- نه.
‫بدونِ اون بچه نه.
‫ایزابل داشت در مورد همون صحبت می‌کرد؟
‫پیش فالو بود. ‫قرار بود اینجا همدیگه رو ببینیم.
‫سرده.
‫لعنتی!
‫ببین. ببین...
‫- اینجا بوده. ‫- خیلی‌خب.
‫- اینو برای من گذاشته. ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫ببین...
‫بیا با همدیگه پیداش کنیم، باشه؟
‫- باشه، حله. ‫- خیلی‌خب.
‫بریم.
‫باید از اینجا رد شده باشن.
‫پس بعیده خیلی ازشون دور باشیم.
‫قضیۀ ایزابل چیه؟
‫به همدیگه کمک کردیم.
‫فکر نکنم بدونِ اون می‌تونستم به اینجا برسم.
‫از خلبانت بگو. ‫چی‌کار کردین؟ هواپیما رو بار زدین...
‫و تا «مِین» پرواز کردین؟
‫توی گرینلند یه توقف داشتیم ‫تا سوخت‌گیری کنیم.
‫قصه‌اش مفصّل‌ـه.
‫همین‌جوری با حدس و گمان ‫از پیش بقیۀ کسایی که توی خونه‌مون بودن رفتی؟
‫آره.
‫با حس و غریزه‌ام، نصف دنیا رو سفر کردم.
‫قرار بود برگردی.
‫هر چی سعی کردم نشد.
‫خب، یه چیزی که ازش مطمئنیم اینه که...
‫دیگه توی اوهایو نیستیم. ‫(چون اوهایو خیلی سرسبز نیست)
‫«دپیزان».
‫چی؟
‫- یه کلمۀ فرانسویه. ‫- اوهوم.
‫یعنی جایی که باعث می‌شه ‫دیدگاهت نسبت به مسائل مختلف عوض بشه.
‫عه.
‫چیه؟
‫اینکه تو فرانسوی صحبت می‌کنی،
‫من و تو، اینجا کنار هم... ‫همه‌شون باورنکردنی‌ان.
‫هوم...
‫نه، احمقانه‌ست.
‫باورنکردنیه.
‫یه یارو رو دیدم که کمکم کرد.
‫اسمش کودرون‌ـه.
‫گفت تو رو می‌شناسه.
‫توی اونجا که بهش می‌گن مقرّ فرماندهی دیدمش.
‫ژنه گرفتش.
‫عجب جونوریه اون زنیکه.
‫کودرون کمک کرد منو پیدا کنی؟
‫گفت به‌خاطر پسره این کار رو کرده.
‫هوم.
‫پسره کجاست؟
‫پیش آمریکاییه‌ست؟
‫تو پیروزِ این نبرد شدی. ‫دیگه کاری به پسره نداشته باش.
‫قصد دارم پیروزِ این جنگ بشم.
‫جنگ؟
‫جنگ ما باید با مُردگان باشه،
‫با درموندگی، با ناامیدی،
‫نه با یه بچۀ بی‌گناه.
‫همدلی! دغدغه‌مندی!
‫حالا فهمیدم چطور گوسفندها رو آروم می‌کنی ‫که ازت حرف‌شنوی داشته باشن.
‫فکر کردی کل این مدت، من فقط...
‫روی حقیقت حساب می‌کردم؟
‫اون راهبه رو پیدا کردیم. ایزابل رو می‌گم.
‫چیزی بهت نمی‌گه.
‫آره، دیگه نمی‌گه.
‫داشت پسره رو پنهون می‌کرد؟
‫از کاری که می‌خواستی باهاش بکنی می‌ترسید؟
‫اون دلیلی برای ترسیدن نداشت.
‫ولی تو داری.
‫من برای مردمم می‌ترسم،
‫برای آینده.
‫وقتی پسره فرار کرد،
‫ترسیدم که خدا یه موقع در برابر من ‫ازش مراقبت کرده باشه.
‫به خودم تردید پیدا کردم، حتی به ایمانم.
‫ولی دیگه تردیدی ندارم.
‫چون الآن فهمیدم خدا داشته در برابر تو ‫ازش مراقبت می‌کرده.
‫آمریکاییه برای خدا کار می‌کنه؟
‫همه‌مون بهش خدمت می‌کنیم،
‫چه باور داشته باشیم، چه نداشته باشیم؛ ‫حتی تو!
‫پس اگه من پسره رو پیدا کنم،
‫ثابت می‌شه که خدا طرفِ منو گرفته.
‫منطقۀ روستایی رو بگردید. ‫نباید خیلی دور شده باشه.
‫جای تو بودم انقدر نگران آینده نمی‌شدم.
‫آینده‌ای نداری.
‫- «کی لاگار» (به فرانسوی) ‫- چی؟
‫کلاس فرانسویِ دبیرستان.
‫یعنی: «ایستگاه قطار کجاست؟»
‫اگه قطار پیدا کردیم، ‫می‌ذارم تو صحبت کنی.
‫خانم «بورژوآ».
‫اگه یه فعل رو اشتباه می‌گفتی،
‫با یه خط‌کش، قولنجِ انگشت‌هات رو می‌شکست.
‫معلم ریاضی هم بود.
‫توی هیچ‌کدوم خوب نبودم.
‫می‌دونی، من قبلاً سفر خاصی نرفته بودم.
‫با هم یه‌سری جاها رفتیم.
‫منظورم رو گرفتی دیگه. ‫(سفر خارجی)
‫بچه که بودم، بابام یه کرۀ زمینِ قدیمی...
‫کنار تلویزیون گذاشته بود. ‫می‌چرخوندمش...
‫و به این فکر می‌کردم که دیدنِ دنیا چقدر راحته.
‫پس چرا نرفتی دنیا رو ببینی؟
‫مامان شدم.
‫کل دنیام همون بود.
‫اون‌دفعه پشت بی‌سیم گفتی، یه نفر برگشته.
‫کی برگشته؟
‫شخص نبود.
‫یه حس بود.
‫همه‌چیز توی کامن‌ولث خیلی سوت و کور شد.
‫اون حس و حال‌های قدیمی، ‫برگشتن و آزارم می‌دادن.
‫برای همین از اونجا رفتم بیرون. ‫نگران تو هم بودم.
‫- رد پا؟ ‫- آره.
‫رد پای بیشتر از دو نفره. ‫یه نفر بهشون رسیده.
‫آقای دیکسون؟
‫شماها کدوم خرایی هستید؟
‫شما هم خواهر ایزابل هستی؟
‫خوش اومدین.
‫من «دی‌دی» هستم. ‫اونم «تئو»ـه.
‫پسره گفته بود میاید.
‫رفته بودم بیرون آذوقه جمع کنم که دیدم‌شون.
‫دی‌دی عاشق قارچ‌های سفیده.
‫مرسی. خوشمزه‌ست. ‫(به فرانسوی)
‫دیدم گرسنه‌ان، خسته‌ان.
‫اون آقای فالو... خیلی مرد خوبیه.
‫پسرک هم همین‌طور. ‫لوران خیلی مهربونه.
‫کمک کرد ظرف‌ها رو بشورم.
‫پیاده رفتن؟
‫- به پاریس؟ ‫- آره.
‫نه، براشون یه ماشین جور کردم.
‫می‌تونی یه ماشین برای ما جور کنی؟
‫کلی ماشین دارم.
‫شاید بتونی یکی‌شون رو راه بندازی.
‫فردا صبح بررسی می‌کنیم.
‫نه، صبح خوبه.
‫- الآن اون بیرون تاریکیِ مطلق‌ـه. ‫- باشه.
‫شام‌تون رو نوش جان کنید. ‫استراحت کنید.
‫خواهر ایزابل این مسائل رو بهتر می‌فهمه.
‫آخرین باری که این ماشین‌ها کار کردن کِی بوده؟
‫کی یادش میاد؟
‫من توی این ماشین، رانندگی یاد گرفتم.
‫چندتا چیز دیگه هم باهاش یاد گرفتم.
‫بزرگ‌شدۀ اینجایی؟
‫چهار نسل اینجا بودیم.
‫توی جنگ‌جهانی اول، به آلمان‌ها هویج می‌فروختیم،
‫جنگ‌جهانی دوم به «نازی‌ها» می‌فروختیم،
‫و بعدش به سربازهای آمریکایی.
‫ارتش‌ها میان و می‌رن. ‫ولی ما هنوز اینجاییم.
‫این ماشینه داغونه. ‫ولی سیستم سوخت‌رسانی‌اش تغییر کرده.
‫اتانول داری؟
‫توی طویله هست.
‫این یکی بدک نیست.
‫باید یه باتری پیدا کنیم که شارژ نگه داره.
‫با چندتا شیلنگ.
‫یه جا بلدم که می‌شه این چیزا رو توش پیدا کرد.
‫بذار کفش‌های پیاده‌روی‌ام رو بپوشم. ‫می‌تونم ببرمت.
‫باشه.
‫دلم برای جَوون‌ها تنگ شده.
‫تمام بچه‌هام بزرگ شدن
‫و خیلی وقت پیش رفتن.
‫خوشحال شدم که لوران اینجا بود،
‫حتی با اینکه فقط یه روز بود.
‫خب، همون‌طور که گفتی، ‫بچۀ خیلی خوبیه.
‫خیلی خاله ایزابلش رو دوست داره.
‫هوم.
‫دریل رو هم همین‌طور. ‫یه ریز در موردش حرف می‌زد.
‫دریل خیلی تأثیر خوبی روی اون بچه می‌ذاره.
‫ندیدی در مورد شما دوتا چطور حرف می‌زد.
‫بعضی وقتا بچه‌ها چیزایی رو می‌بینن
‫که ما می‌ترسیم بهشون نگاه کنیم.
‫چرا حس می‌کنم...
‫می‌خوای یه چیزی بهم بگی؟
‫لوران فکر می‌کنه دریل دوستت داره ‫ولی به زبون نمیاره
‫چون اگه به زبون بیاره، ‫دیگه نمی‌تونه بره.
‫هوم.
‫یه‌کم پیچیده‌تر از این حرفاست.
‫نه برای یه بچه.
‫و نه برای من.
‫می‌دونم عشق چقدر نادره.
‫شما دوتا چند وقته ازدواج کردین؟
‫تئو؟
‫ازدواج نکردیم.
‫شوهر من سال‌ها پیش مُرد.
‫بچه‌هام، نوه‌هام، همه رفتن.
‫ولی خیلی شاد به‌نظر میای.
‫تا یه مدت طولانی، شاد نبودم.
‫مثل دریل...
‫بین دنیایی که از دست داده بودم ‫و دنیایی که پیدا کردم، نمی‌تونستم یکی رو انتخاب کنم.
‫ولی...
‫آدم باید دنبال راهی بگرده
‫که به زندگی‌کردن ادامه بده.
‫گاهی وقتا خیلی کار راحتی نیست.
‫دلیل برای زندگی‌کردن، همه‌جا پیدا می‌شه.
‫عه.
‫خوشحالم چکمه‌های پیاده‌روی‌اش رو پوشید.
‫اینجا مورمورم می‌کنه.
‫حتی واکرها هم واکر دارن.
‫سلام! ‫صبح بخیر، خانم دوکاس.
‫زنِ مهربونیه. ‫دندونپزشک خوبی هم هست.
‫به لطف اون هنوز همۀ دندون‌هام رو دارم.
‫سلام! آقای «رو»! ‫قنّاد بود.
‫خیلی آدم ساکتیه. ‫الآن بیشتر از وقتی که زنده بود...
‫سروصدا می‌کنه.
‫متأسفانه کل این خیابون فوت کردن.
‫نمی‌تونستید خاک‌شون کنید؟
‫فقط آدمای مسن توی روستا موندن.
‫آدمای مسن، آدمای مسن رو خاک کنن؟ خیلی سخته.
‫برای همین، وقتی یه نفر می‌میره،
‫درِ خونه‌اش رو می‌بندیم ‫و وقتی رد می‌شیم بهش ادای احترام می‌کنیم.
‫- این مدلی‌اش رو ندیده بودم. ‫- آره.
‫عه! آقای توسان!
‫وایستا.
‫شما همین‌جا بمونید. ‫اول من برم باهاش صحبت کنم.
‫باشه.
‫دی‌دی می‌گه لوران تو رو اسطورۀ خودش می‌دونه.
‫خب، کلاً یه روز با اون پسره بوده. ‫پس باور نکن.
‫خب، خیلی تحت‌تأثیر قرارش داده.
‫انگار برای زندگی توی کامن‌ولث ‫گزینۀ خیلی خوبیه.
‫خب، دوست‌هاش توی پاریس‌ان.
‫بهتره پیش اونا بمونه.
‫برای کی بهتره؟ مسئولیتش با توئه.
‫شاید همچین مسئولیتی رو نخوام.
‫بچه‌های خونه‌مون چی؟
‫- این فرق داره؟ ‫- فرق داره؟
‫آره.
‫آره، فرق داره.
‫نمی‌خوام اون رو از دست بدم.
‫چیه؟ می‌ترسی آخر و عاقبتت مثل من بشه؟
‫نه. ‫نه، نمی‌ترسم این‌جوری بشه.
‫مشکلی نیست.
‫باشه.
‫زود باشید. بجنبید.
‫آره. این جواب می‌ده.
‫آمریکایی هستید؟
‫- بله. ‫- آها.
‫من از ایالات متحده خوشم میاد.
‫برادرم توی فلوریدا زندگی می‌کنه.
‫من و لوییز...
‫اون و همسرش هر سال زمستون می‌رن اونجا.
‫هتل «فونتن‌بلو».
‫فلوریدا خیلی قشنگه.
‫تا حالا رفتید «فونتن‌بلو»؟
‫- جزو لیست آرزوهامونه. ‫- بهشون بگید از طرف من اومدید.
‫اتاق شماره ۲۲ رو بخواید. ‫بهترین اتاقشه.
‫هر چی برمی‌دارید رو تا دوشنبه برگردونید.
‫باید با ماشین برم سرِ کار.
‫به روی چشم.
‫مرسی.
‫همه‌چیز رو فراموش می‌کنه، ‫حتی گرسنگان رو. (واکرها)
‫خوش به حالش.
‫یه‌جورایی نعمته، مگه نه؟
‫کاش منم می‌تونستم فراموش کنم.
‫آخ.
‫ممنون.
‫چطور پیش می‌ره؟
‫باید یه دستی بهش بکِشیم تا بفهمیم.
‫راستی، تئو گفت یه مقدار اتانول دارید.
‫آره. توی طویله‌ست. ‫می‌تونم براتون بیارم.
‫- ممنونم. ‫- منم میام کمکت.
‫عه، ممنون.
‫بیا.
‫عقب وایستید!
‫نه!
‫خواهر؟
‫خواهر ایزابل؟
‫هان؟
‫چی شده عزیزم؟
‫آممم...
‫راحت به من بگو.
‫یه دختر کوچولو داشتم.
‫من تونستم با داغم کنار بیام.
‫تو هم می‌تونی.
‫خب؟
‫بیا. با همدیگه می‌ریم داخل.
‫خیلی‌خب، حالا یه ذره گاز بده. فقط یه ذره.
‫وایستا! وایستا!
‫گفتم یه ذره!
‫یه ذره بود دیگه.
‫نه، زیادی بود.
‫از کجا باید بدونم «زیادی» می‌شه چقدر؟
‫خب، گوش می‌دی و اگه به صداش می‌خورد که زیادی باشه
‫اون‌وقت می‌فهمی زیادیه.
‫شاید تو زیادی مسخره‌ای.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫لطفاً تمومش نکنید. نمایش خوبیه.
‫مثل زن و شوهرهای پیر شدین.
‫خوشحالم داری لذت می‌بری.
‫سربازها اومدن. همین‌جا قایم شید.
‫می‌کُشن‌شون.
‫معلوم نیست.
‫سرت رو بدزد.
‫به گمونم ژنه توی اون نبرد پیروز شده.
‫می‌دونم اونجا یه‌سری آشنا داشتی.
‫ایزابل و لوران.
‫این از طرف جودیث‌ـه.
‫حالش چطوره؟
‫نمی‌خواست بیام.
‫یه بخشی از وجودش می‌دونست
‫که اگه شانسی برای پیدا کردنت باشه، مجبورم بیام.
‫برام عجیبه که اینجا انقدر با یه عده صمیمی شدی.
‫قصد نداشتم بشم.
‫به گمونم توضیحش سخت باشه.
‫خب، اگه یه موقع خواستی چیزی بگی...
‫آهای.
‫خوشحالم اومدی.
‫خودمم همین‌طور.
‫دارید می‌رید؟
‫سفر طولانی‌ایه.
‫اه، حیف شد.
‫دی‌دی یه چیز خاص درست کرده.
‫تخم‌مرغ‌های قارچی‌اش.
‫تا حالا قارچ ترافل خوردین؟
‫نه.
‫در حدِ خارج‌شدنِ باد معده حال می‌ده.
‫ببخشید، خواهر.
‫خب، بیاید.
‫بیاید دیگه.
‫طولش نمی‌دیم. ‫بیا بریم.
‫هوم. خدا!
‫ببخشید. این خوشمزه‌ترین تخم‌مرغیه که تا حالا خوردم.
‫قارچ ترافل عجب چیزیه.
‫باید چندتا از این قارچ‌ها ببرم.
‫باید تیزبین و خیلی صبور باشی.
‫چون‌که خیلی سخت پیدا می‌شن.
‫فقط برای مناسبت‌های خاصن.
‫خب، ممنون بابت ماشین.
‫و بابت تمام زحماتی که کشیدین.
‫بعد از اینکه لوران رو پیدا کردین ‫برنامه‌تون چیه؟
‫توی پاریس می‌مونید؟
‫نمی‌دونم. هنوز تصمیم قطعی نگرفتیم.
‫اوهوم.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫تئو؟
‫این کارها یعنی چی؟
‫چه قولی بهت دادن؟
‫تئو، برای چی آخه؟
‫برای تو، عشقم.
‫برای جفت‌مون.
‫می‌دونی اون جماعت کی‌ان؟
‫ارتش‌ها میان و می‌رن.
‫با انتخاب‌کردنِ جناح بازنده، نمی‌شه زنده موند.
‫دنبالم بیاید.
‫پیرمردِ احمق!
‫پنج‌تاشون رو شمردم. ‫شش‌تا.
‫ژنه هم ایناهاش.
‫می‌تونید اون پایین قایم شید.
‫آقا.
‫خودتون می‌دونید چرا اومدم اینجا.
‫بله، خانم.
‫امروز صبح بعد از صبحونه رفتن.
‫نهایت تلاش‌مون رو کردیم ‫تا خیال‌شون رو راحت کنیم، خانم.
‫ولی شک کرده بودن.
‫می‌رن طویله رو می‌گردن.
‫بیا. منو پوشش بده.
‫می‌رم ماشین رو بردارم.
‫از بوش معلومه خوشمزه‌ست.
‫اجازه هست؟
‫باعث افتخاره.
‫قارچ ترافل؟
‫چقدر لذیذـه.
‫نمک‌مون تموم شده ‫ولی ترافل داریم.
‫آدمایی که دنبال‌شون می‌گردیم
‫خیلی خطرناکن.
‫یا بهتره بگم دشمن‌ان.
‫ما وسط جنگیم.
‫منو می‌شناسید؟
‫یه چیزایی شنیدم.
‫از پدرم.
‫پس حتماً پدرت خوب عمر کرده.
‫نه،
‫جوان‌مرگ شد. ‫از زخم‌هایی که توی مقاومت فرانسه دید مُرد.
‫ولی برام از امثال تو گفته بود
‫که در طول جنگ، می‌اومدن توی روستامون.
‫اونا هم دنبال بچه‌ها می‌گشتن.
‫تا سوار قطار بکنن‌شون.
‫فکر می‌کنی ما همچین آدمایی هستیم؟
‫دی‌دی...
‫یه‌بار بهت گفتم که؛ ‫اونا چند ساعت پیش رفتن.
‫برای همین این تخم‌مرغ‌ها هنوز داغن؟
‫اونا یه جایی همین‌جاها هستن.
‫خونه رو می‌گردیم.
‫نه.
‫بذار اونا بگردن.
‫مُرده‌ها یه خاصیتی که دارن ‫اینه که می‌تونن زنده‌ها رو بو بکِشن.
‫- یالا، بریم بیرون. ‫- باشه.
‫- چی شده؟ ‫- زود باشید! زود باشید! زود باشید!
‫(صحبت به زبان فرانسوی)
‫پشیمونی رو...
‫توی چشم‌هات می‌بینم.
‫پشیمون نیستم، برام عجیبه.
‫که چطور آدمی مثل تو، تونسته به...
‫تونسته به همچین هیولایی تبدیل بشه.
‫می‌دونی من دیگه چیا دیدم؟
‫شهر چراغ‌ها (پاریس)، تاریک شد
‫در حالی که ثروتمندها فرار کردن توی ویلاها و عمارت‌هاشون.
‫خانواده‌هایی که از ترس‌شون ‫زیر پُل «پونت نئوف» کنار هم جمع شده بودن
‫در حالی که آدمای بانفوذ، ‫با لِنج‌هاشون رفته بودن توی رود «سن» پناه گرفته بودن.
‫حالا داری جبران این چیزا رو می‌کنی؟
‫وقتی آثار هنریِ بزرگ، در امان بودن
‫دیدم که عشقم، امید و آرزوم،
‫به وسیلۀ هیولاهایی که اونا درست کردن بلعیده می‌شد.
‫در فاصلۀ یک و نیم متریِ من.
‫اون‌طرفِ شیشه.
‫تا حالا همچین داغی دیدی؟
‫آخ!
‫کُشتنش.
‫یه نقشه توی داشبرد پیدا کردم.
‫- عه، خوبه. ‫- آره.
‫می‌دونی، اولش که با ایزابل آشنا شدم
‫خیلی برام اهمیتی نداشت.
‫اون به کمک من نیاز داشت، ‫منم یه راهی برای برگشتن نیاز داشتم.
‫واسه همین با هم یه قراری گذاشتیم.
‫منطقیه.
‫لوران هم... ‫یه‌جورایی چسبی شد
‫که همه‌مون رو به هم می‌چسبوند، می‌دونی؟
‫آره، می‌دونم.
‫ولی هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت، ‫دست از تلاش برای برگشتن پیش تو برنداشتم.
‫هر چی بیشتر اینجا می‌موندم، سخت‌تر می‌شد.
‫دوستش داشتی.
‫می‌دونی که لوران هم باهامون میاد، آره؟
‫آره می‌دونم.
‫خانم ژنه مُرده.
‫آمریکاییه کُشتش.
‫رفت دنبال پسره ولی مُرد.
‫چطور می‌خواد بهتون ثابت بشه ‫که خدا طرفِ ماست؟
‫راه و روشِ ماریون، کافی نبود.
‫ولی راه و روش تو هم همین‌طوره.
‫حالا چی‌کار می‌کنید؟
‫همدیگه رو می‌بخشیم، دوستان.
‫حساب بی حساب. ‫(به فرانسوی)
‫قدرت زندگان!
‫به اتحاد امید خوش اومدین.
‫می‌تونیم آرزوهامون رو برای آینده‌ای بهتر...
‫و قوی‌تر، ادغام کنیم.
‫بیاید آرزوهامون رو... ‫(به انگلیسی)
‫برای آینده‌ای بهتر و قوی‌تر، ادغام کنیم.
‫سرزمین موعود رو در پیش داریم.
‫لوران می‌برتمون اونجا.
www.FardisFilm.com
‫بیاید اون بچه رو پیدا کنیم.
‫[آنچه در آینده خواهید دید...]
‫حاضری؟
‫کارول یه دوست داره که هواپیما داره.
‫فقط باید پیداش کنیم.
‫به‌نظرت یه روز همۀ اینا تموم می‌شه؟
‫داری به تمام کارهایی که می‌تونستیم ‫جور دیگه‌ای انجام بدیم فکر می‌کنی؟
‫لیست خیلی طولانی‌ای داره.
‫اون می‌خواد بره خونه. ‫اگه پسره رو ببره،
‫بقیه چی می‌شن؟
‫مواظب باش.
‫بعضی از آدما برای راه فرار، هر کاری می‌کنن.