‫[آنچه گذشت...]
‫اگه تا ۲ هفتۀ دیگه برنگشتم، منتظر نمون.
‫اگه بهشون ثابت کنیم، ‫اتحاد قوی‌تر می‌شه.
‫لوران گُم شده!
‫یه نفر بُرده‌اش.
‫آزمایش رو انجام می‌دیم ولی وقتی دریل برگشت
‫بازم باید باهاش سر و کله بزنیم.
‫ما در آستانۀ یه واقعۀ شگفت‌انگیز هستیم.
‫به لیلی قول دادم از لوران محافظت کنم.
‫می‌ریم اونجا برش می‌گردونیم.
‫این یه گوشه‌ای از چیزهاییه که ‫«مقرّ فرماندهی» می‌تونه بهتون بده.
‫بازگشتِ نظم!
‫یاد گرفتم که کدوم چشم‌ها راست می‌گن، ‫کدوم چشم‌ها دروغ!
‫اون راهبه،
‫پسره،
‫آمریکاییه.
‫بهم می‌گی کجان.
وبسایت فردیس فیلم تقدیم میکند
‫«مونا لیزا» ارزشمندترین نقاشیِ تاریخه.
‫به پول امروز، به مبلغ پنج میلیارد پوند بیمه شده.
‫لئوناردو داوینچی نقاشی‌اش کرده.
‫هوی، رفیق!
‫ببخشید؟
‫ناموساً؟
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫- ببخشید. ‫- چرا همچین کاری کردی؟
‫زُل‌زدن بسه، برو کارِت رو بکن.
‫گاو تنبل.
‫اجازه می‌دین؟
‫نذار اون عوضی این‌طوری باهات حرف بزنه.
‫شنیدم شوهرش سرطان داره.
‫خب مگه تقصیر توئه؟
‫توی وقت استراحت، برای جلسه‌مون میای؟
‫سعی‌ام رو می‌کنم.
‫سعی نکن، ماریون. ‫حتماً بیا.
‫خانم...
‫ما تا پایان ساعت کاریِ جمعه کار می‌کنیم، ‫اعتصاب از ساعت ۹:۰۰ شروع می‌شه.
‫بدونِ نظافتچی‌هاشون، شنبه و یکشنبه به فنا می‌رن.
‫یه بروشور دارم درست می‌کنم ‫که می‌تونیم بدیم به توریست‌ها تا در جریان قرار بگیرن.
‫توریست‌ها اصلاً براشون مهم نیست.
‫اومدن اینجا با «مونا لیزا» سلفی بگیرن
‫نه اینکه نگرانِ خدمات درمانیِ فرانسه باشن.
‫ماریون، این یه اعتصاب ملّی‌ـه.
‫فایده‌اش چیه؟
‫تیتر خبرها می‌شیم، ‫دولت هم مثل همیشه یه‌جوری دورمون می‌زنه.
‫این منفی‌بافی‌هات به هیچ دردی نمی‌خورن.
‫باید همکاری کنی.
‫چی شده؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫احتمالاً دوباره تهدید به بمب‌گذاری کردن.
‫گمون کنم حالا حالاها اینجا موندگار باشیم.
‫دو ساعت گذشته.
‫چه خبره؟ همه دارن دیوونه می‌شن.
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌تونم از ورودیِ پرسنل برم داخل.
‫کل ساختمون رو بستن.
‫بهمون گفتن بریم خونه، ‫درها رو ببندیم و منتظر بمونیم.
‫من الآن دم ورودیِ اصلی‌ام.
‫همه‌جا پلیس ریخته، نمی‌تونم رد بشم.
‫باشه، همون‌جا بمون. ‫من میام بیرون پیشت.
‫- داری میای؟ ‫- آره.
‫دارم میام.
‫من اینجام، ماریون.
‫اینجام، اینجام!
‫اینجام!
‫چه خبره؟
‫نمی‌ذارن بیام تو.
‫از اونور بیا. از اونور.
‫باشه.
‫نه کسی وارد می‌شه، نه کسی خارج می‌شه.
‫خونسردی‌تون رو حفظ کنید ‫و منتظر دستورالعمل‌ها بمونید.
‫وایستید، خانم.
‫شوهرم بیرونه.
‫نمی‌تونید برید بیرون.
‫زنم اونجاست. خواهش می‌کنم!
‫از در فاصله بگیرید.
‫برو عقب، خانم. ‫خواهش می‌کنم!
‫- چی شد؟ ‫- بیا اونور، بیا اونور.
‫درست می‌شه.
‫- می‌شنوی؟ ‫- نمی‌شنوم چی می‌گی.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫نه! نه!
‫نه!
‫چی می‌بینی؟ ‫(به فرانسوی)
‫جانم؟ ‫(به انگلیسی)
‫توی حالت چهره‌اش چی می‌بینی؟
‫غمگین به‌نظر میاد.
‫شاید.
‫زنی که میلیون‌ها نفر بهش نگاه کردن ‫ولی هیچ‌وقت درست دیده نشده.
‫ولی من توی اون لبخند، یه رازی می‌بینم.
‫یه چیزی رو توی خودش نگه داشته.
‫تو جدید اومدی.
‫تازه رسیدم.
‫از کجا؟
‫همین نزدیکی، شرقِ اینجا.
‫۱۳ سال پیش به‌عنوان توریست اومدم پاریس و گیر کردم.
‫نسخۀ اصلی‌شه، می‌دونستی؟
‫از موزۀ لوور اومده.
‫وقتی آخرالزمان شروع شد، ‫اونا از آثار هنری محافظت کردن
‫نه از مردم.
‫از کجا انقدر مطمئنی که اصله؟
‫چون خودم بودم که از دیوارِ کوفتی برش داشتم.
‫این آشغال دیگه چیه؟
‫خوراکِ عدس.
‫بوی مدفوع می‌ده!
‫ای وای!
‫می‌رم یه جارو بیارم.
‫نه.
‫در جریان نیستی که غذا، از کالاهای ارزشمنده؟
‫چرا، خانم.
‫پس نباید مشکلی با ‫خوردنِ خوراک عدس از روی زمین داشته باشی.
‫بخور.
‫نوش جان.
‫ببخشید که حرف‌مون نیمه‌کاره موند. ‫من تحمل زورگوها رو ندارم.
‫ماریون ژنه هستم. ‫به «مقرّ فرماندهی» خوش اومدی.
‫بعدی.
‫برو دمِ ورودی.
‫بعدی.
‫تو برو آشپزخونه.
‫تو هم اصطبل.
‫واینستید! بعدی.
‫تو رو فرستاد آشپزخونه کار کنی، ‫من رو اصطبل.
‫که البته خوبه، ‫چون جولین بزرگ‌شدۀ یه مزرعه‌ست.
‫شاید اون رو هم بفرستن اونجا.
‫این آقا دریلِ تو، از اسب‌ها خوشش میاد؟
‫از اسب‌های فولادی، آره.
‫جانم؟
‫بگذریم.
‫بعید می‌دونم دریل رو توی یه آشپزخونه پیدا کنم.
‫اینا چیه؟
‫دارن برای حمله به «لیونیون دوپوآ» آماده می‌شن. ‫(اتحاد امید)
‫هیچ‌کس دقیق نمی‌دونه اون اتحاد، چی رو پنهون کرده.
‫دارن کجا می‌برن‌شون؟
‫تونل.
‫راه برو!
‫لطفاً نکنید. شرمنده، نمی‌دونم چی‌کار کردم ولی...
‫ممنون بابت خدمت‌تون.
‫۲۰ میلی‌گرم.
‫وقت تبدیل‌شدنه.
‫داره بهشون چی می‌ده؟
‫شایعه شده که روشون آزمایش می‌کنن.
‫بعضی‌ها می‌گن «سوزنده‌ها» نتیجۀ همین آزمایش‌ها هستن. ‫(خون‌شون مثل اسید می‌سوزونه)
‫اشتباهی آزاد شدن.
‫ژنه می‌خواد یه نژاد قوی‌تر درست کنه.
‫عالیه. دنیا همین یکی رو کم داشت.
‫دوزِ تزریقی رو در بیارید.
‫ما سربازهایی لازم داریم ‫که بتونیم کنترل‌شون کنیم.
‫اگه جولین رو بیارن اینجا چی؟ ‫یا دریل رو؟
‫ما زودتر پیداشون می‌کنیم.
‫آهای!
‫از اینجا برید. ‫یا نکنه داوطلب می‌شید که سوژۀ آزمایشی بشید؟
‫ببخشید.
‫داریم می‌ریم.
‫پیداشون می‌کنم.
‫منم باهات میام.
‫نه، نه، اگه دو نفری بریم خیلی ریسکی‌ـه.
‫یه نگاه به اصطبل‌ها بنداز. ‫نشون بده مشغول کاری.
‫بعداً پیدات می‌کنم. برو!
‫لطفاً صدای مرا بشنو.
‫با درک بی‌کران خود، ‫با مهربانیِ بی‌انتهایت.
‫تا حالا ازت چیزی نخواستم ‫ولی الآن ازت می‌خوام...
‫که از لوران محافظت کنی.
‫و به من شجاعت ببخشی ‫تا کاری که لازمه رو برای محافظت ازش بکنم.
‫صبحونه.
‫ممنون.
‫می‌دونم تقصیر تو نیست.
‫لوسانگ می‌گه موقتی‌ـه.
‫وقتی پسره گاز گرفته بشه و زنده بمونه، ‫همه‌چی ثابت می‌شه.
‫می‌دونم.
‫این کار به صلاحه.
‫لوران؟
‫لوران!
‫بگید اون کجاست.
‫می‌خوان بکُشنش! می‌خوان لوران رو بکُشن!
‫خواهر سیلوی، چی‌کار می‌کنی؟
‫- اون کجاست؟ ‫- کی؟
‫لوران کجاست؟
‫دنبالم بیا.
‫تا اتاقش همراهی‌اش کنید.
‫بهم دست نزنید!
‫اونا لوران رو می‌کُشن!
‫پسره رو می‌کُشن!
‫ازم دور شو!
‫سیلوی!
‫لوران!
‫وایستا!
‫لوران!
‫وایستا!
‫سیلوی، یه ذره صبور باش. ‫این کار به صلاحه.
‫انقدر این حرف رو تکرار نکن. ‫می‌خواید بکُشیدش.
‫بهم بگو کجاست!
‫بیا پایین.
‫خواهش می‌کنم!
‫بیا صحبت کنیم.
‫متوجه نیستی؟ ‫اون هیچ‌جوره جون سالم به در نمی‌بره.
‫بس کنید! برید عقب. ولش کنید!
‫سیلوی!
‫ایمانش ضعیف بود.
‫یه‌کم جلوتره.
‫الآن یه ساعته داره همینو می‌گه.
‫پیداش می‌کنه.
‫حالا به‌نظرت من از «اوهایو» خوشم میاد؟
‫آره. زمستون‌هاش مزخرفن
‫ولی تابستون‌هاش خوبن.
‫از ماهی‌گیری توی رودخونه‌ها گرفته ‫تا کرم‌های شب‌تاب که همه‌جا هستن.
‫کرم‌های شب‌تاب؟
‫پیداش کردم.
‫دیدی؟ بهت گفته بودم.
‫می‌تونیم کم‌کم بریم بالا.
‫باشه.
‫دیگه وقتشه.
‫من حاضرم.
‫معلومه که حاضری.
‫خیلی سنگینه.
‫وقتی می‌رم اون بالا ‫دقیقاً باید چی‌کار کنم؟
‫خودت باش، ‫انرژی رو جذب کن.
‫همه خیلی هیجان‌زده‌ان که...
‫داری یه نقش معنوی رو شروع می‌کنی. ‫مرسی.
‫به گمونم خودم هم هیجان‌زده‌ام.
‫برای همین، تو اینی هستی که الآن هستی.
‫نعمتی برای همه‌مون.
‫ببین، من وقتی هم‌سن و سال تو بودم، ‫بچۀ خجالتی‌ای بودم.
‫خیلی استرسی بودم.
‫در طول کلاس تمرین پیانو، ‫شلوارم رو خیس کردم.
‫همچین اتفاقی نمی‌افته.
‫کاش ایزا و دریل اینجا بودن.
‫اینو بخور. آرومت می‌کنه.
‫ریشۀ سنبل کوهی و عسل.
‫احساس آرامش دارم.
‫می‌دونم نیازی بهش نداری ‫ولی به هر حال بخور.
‫دوستان من، زمانش فرا رسیده.
‫از اون سرِ فرانسه، از آلمان، از اسپانیا.
‫ما از روی باوری مشترک، به اتفاقی که هنوز رُخ نداده
‫عازم سفر شدیم تا عضو این گروه بشیم.
‫مسیری که برای رسیدن به همچین روزی گذروندیم، ‫سخت و طولانی بود.
‫بعضی‌ها یه مواقعی نسبت بهش مردّد بودن.
‫عادیه که آدم شک و تردید داشته باشه.
‫باید صبوری می‌کردیم
‫تا ثابت کنیم که در انتهای تونل، یه نور هست؛
‫آینده‌ای که در اون، دیگه در مقابل گازِ گرسنگان
‫آسیب‌پذیر نخواهیم بود.
‫حالا وقت اون رسیده ‫که تردیدها رو کنار بذاریم
‫و امید رو در بر بگیریم، ‫که قدرتی الهام‌بخش رو جشن بگیریم
‫که نمایانگرِ عشق و اتحادمونه.
‫همه‌مون انسانیم، ‫حتی لسه‌فمی‌ها (گرسنگان)،
‫که از ما شکست خوردن، ‫خاطرات عشق و محبت رو با خودشون حمل می‌کنن.
‫حالا برای اثباتِ ایمان‌مون به لوران
‫کی بهتر از کسی که به تازگی از دست دادیمش ‫ولی لوران براش خیلی عزیز بود.
‫و حالا، عشق اون ناجیِ همه‌مون می‌شه.
‫نمایش تمومه، کثافت!
‫بگیریدش، بگیریدش!
‫بگیریدش!
‫خوب شد. بیاید.
‫لوران، بجنب. سریع‌تر.
‫هِی! هِی!
‫بیا.
‫اینجا! اینجا!
‫باید از همون راهی که اومدیم داخل، برید بیرون.
‫بدونِ تو نمی‌ریم.
‫منم می‌مونم و کمک می‌کنم.
‫به جفت‌تون نیازه تا بتونید از اون دیوار ‫ببریدش پایین.
‫بچه‌جون، ازت می‌خوام هوشیار شی. ‫به کمکت نیاز دارم.
‫ازت می‌خوام ببری‌شون اون جای مخفی‌مون.
‫باشه؟ همون‌جا که تمرین می‌کردیم. ‫غارِ توی جنگل.
‫غار توی جنگل. یادته؟
‫گوش کن چی می‌گم. ‫غار توی جنگل.
‫همونی که کنار صخره‌های بزرگه؟
‫آره. همون.
‫ببرشون. تو می‌تونی.
‫یه روز بهم وقت بدید.
‫اگه نتونستم بیام اونجا، به راه‌تون ادامه بدید. ‫پیداتون می‌کنم.
‫باشه.
‫اینو در بیار، اینو در بیار.
‫یالا، برید.
‫جلوش رو بگیرید!
‫همین‌جا منتظر بمونید. همین‌جا منتظر بمونید.
‫برو. بی‌سروصدا.
‫برو.
‫نه، نه!
‫آهای، تو!
‫لعنتی!
‫سلام. فکر کنم به من گفتن بیام کمک شما.
‫دیدم دیشب چی شد.
‫اون یارو که خوراک رو ریخت روی زمین، ‫ چقدر عوضی بود.
‫وایستید.
‫سلام.
‫خوراک؟
‫انگلیسی بلدین؟
‫من آمریکایی‌ام.
‫دنبال یه آمریکایی می‌گردم.
‫یه آمریکایی؟ ‫اسمش دیکسون‌ـه.
‫دنبال یه آمریکایی می‌گردم. کسی رو ندیدی؟
‫دیکسون.
‫دریل دیکسون.
‫چی گفتی؟
‫می‌شناسی‌اش؟
‫توی چنگم بود ولی گذاشتم بره.
‫اینم بهاش بود.
‫می‌دونی الآن کجاست؟
‫چرا باید به تو بگم؟
‫خب...
‫چون به اعتقاد من، هیچ‌چیز بی‌دلیل نیست.
‫یه دلیلی داشته که تو رو پیدا کردم.
‫باید دلیلی داشته باشه. یه نشونه‌ست.
‫من به نشونه‌ها اعتقاد ندارم.
‫خواهش می‌کنم.
‫من و دریل دیکسون...
‫اون برادر منه.
‫تنها عضوی از خانواده‌مه که زنده مونده.
‫وقت غذا خوردن تمومه، باید بریم.
‫من کارول‌ام. من کارول‌ام. ‫اسمت چیه؟
‫کودرون.
‫کودرون، لطفاً کمکم کن.
‫راه خیلی طولانی‌ای رو اومدم.
‫اون تنها عضو خانواده‌مه که برام مونده.
‫اگه باعث بشی دیر کنیم، ‫همه‌مون رو تنبیه می‌کنن.
‫اون...
‫یه قلعۀ جزیره‌ای توی خلیج نرماندی هست.
‫زود باش، بیا بریم! ‫(به فرانسوی)
‫عجله کن.
‫اگه ژنه قبل از تو پیداش کنه،
‫دیکسون می‌میره.
‫فقط یه جا می‌تونه باشه.
‫«مون سن-میشل».
‫با ماشین چند ساعت راهه.
‫همراهم بیا.
‫نمی‌تونم. ‫بدونِ جولین نمی‌شه.
‫شرمنده، باید برم.
‫موفق باشی، رِمی.
‫کارول.
‫تو هم همین‌طور.
‫سلام.
‫بیدار شدی؟
‫سعی نکن تکون بخوری.
‫باید استراحت کنی.
‫همزمان گوش کن.
‫من نمی‌خواستم کار به اینجا کشیده بشه.
‫امیدوار بودم قانعت کنیم ‫و طرز فکرت رشد پیدا کنه،
‫که سرِ عقل بیای، ولی...
‫نشد.
‫حتماً سخته که هیچ‌گونه ایمانی نداری.
‫هیچ اصلِ سامان‌دهنده‌ای نداری، ‫هیچی نداری که بخوای حفظش کنی،
‫زندگی‌ات رو فقط صرفِ واکنش نشون‌دادن می‌کنی.
‫یه مردِ تنها.
‫وضعیت غم‌انگیزیـه.
‫برو گمشو!
‫شاید وقتی فقط برای خودت زندگی می‌کنی
‫راحت بتونی ایمان رو رد کنی.
‫ولی من زندگی‌ام رو وقف گروهی از مردم کردم.
‫گروهی که مسئولیت حفاظت ازشون رو دارم.
‫ایمان و امید،
‫حکم اکسیژن و آب رو برامون دارن؛ ‫عناصری که برای بقامون ضروری‌ان.
‫و به مرور زمان، منابع‌مون کم می‌شن.
‫لوران دوباره تجدیدشون می‌کنه.
‫نمایش علنیِ نور و درخشندگیِ اون
‫به مردم‌مون قدرت لازم...
‫برای ناامید نشدن در لحظات تاریک زندگی رو می‌ده.
‫مردمت حتی نمی‌دونن داری چی‌کار می‌کنی.
‫مراقبه کردم.
‫براش دعا کردم.
‫و متوجه شدم...
‫همه‌ش از روی عشق‌مون به لوران‌ـه.
‫دقیقاً به‌خاطر همینه که ازش خواسته شده ‫تا این ریسک رو بکنه.
‫آخه فقط با به خطر انداختنِ همه‌چیز...
‫می‌تونیم معنیِ حقیقیِ ایمان رو پیدا کنیم.
‫اگه اشتباه کرده باشی چی؟
‫اگه اشتباه کرده باشم؟
‫اون‌جوری ادامه‌دادن به زندگی، معنایی نداشت.
‫خب، دوست من...
‫پسره کجاست؟
‫بهت آسیب نمی‌زنم.
‫گندش بزنن.
‫آروم، آروم.
‫آروم.
‫برو.
‫برو!
‫خب، مجدداً سلام.
‫شرمنده.
‫اطلاعات یه کالای ارزشمنده.
‫این تنها راه برای نجات جولین بود که به ذهنم رسید.
‫مطمئنم تو هم برای دریل همین کار رو می‌کردی، نه؟
‫سابین جفت‌تون رو برمی‌گردونه پاریس.
‫هر جا دوست داشته باشید پیاده‌تون می‌کنه.
‫بریم.
‫دوتا سرباز بیرون وایستادن.
‫شاید بهتر باشه بشینی.
‫بدک نیست.
‫پشت آسیاب، یه باغ کوچیک انگور داریم.
‫چی می‌خوای؟
‫منم همین سؤال رو از تو دارم.
‫یا اینکه می‌تونم دستور بدم ببرنت توی «کارگاه».
‫تا جایی که اطلاع دارم ‫یکی از آزمایش‌های پژوهشی‌مون رو دیدی.
‫اونجا اتفاقاتِ ناجوری داره می‌افته.
‫قضیه‌اش چیه؟
‫داریم یه زیرشاخۀ جدید از گرسنگان درست می‌کنیم
‫که جنگجوهای قابل کنترل‌تری باشن.
‫کمک می‌کنن صلح رو به دنیا برگردونیم.
‫صحیح! ‫جنگی برای پایانِ تمام جنگ‌ها.
‫قبلاً هم اینو شنیدم.
‫دیگه دروغ بی دروغ. ‫چطور اومدی اینجا؟
‫دو روز پیش از آمریکا فرود اومدم اینجا.
‫واقعاً؟
‫اوهوم.
‫یه مرد بی‌گناه رو فریب دادم ‫تا منو سوار هواپیماش کنه
‫و به دروغ بهش گفتم...
‫که دارم دنبال دخترم می‌گردم.
‫توی گرینلند مجبور شدیم یه جا توقف کنیم،
‫که نزدیک بود از اون ‫ به‌عنوان ماشین جوجه‌کِشی استفاده کنن
‫و منم نزدیک بود به دستِ حامیان روانیِ محیط‌زیست ‫کُشته بشم.
‫حالا چرا می‌خوای دیکسون رو پیدا کنی؟
‫اومدم اینجا که بکُشمش.
‫حتماً یه کار خیلی وحشتناک باهات کرده.
‫خب...
‫هر کسی به یه دلیلی برای زندگی‌کردن نیاز داره، مگه نه؟
‫حتی نمی‌تونی تصورش رو بکنی ‫که چه کارهایی کردم تا به اینجا برسم.
‫درک می‌کنم. جدی می‌گم.
‫ما زن‌ها، این درد و غم‌هایی که ‫با خودمون به دوش می‌کشیم رو...
‫باید یاد بگیریم رهاشون کنیم.
‫مردها انگار بدونِ هیچ مشکلی این کار رو می‌کنن.
‫قطعاً براشون راحته.
‫ولی ما باید خودمون رو ببخشیم.
‫برای تمام کسایی که از دست دادیم.
‫می‌تونیم سعی‌مون رو بکنیم.
‫دریل دیکسون با یه گروه...
‫از متعصب‌های مذهبی، متحد شده.
‫واقعاً؟
‫دریل خیلی اهل متحد شدن با کسی نیست.
‫فکر می‌کنم تو کمک‌مون کردی پایگاه‌شون رو پیدا کنیم.
‫قلعۀ جزیره‌ای توی نرماندی،
‫که هم‌رزم سابقم بهت گفته.
‫فردا صبح یه گروه رو راه میندازم.
‫اگه می‌خوای خودت شخصاً دیکسون رو بکُشی...
‫می‌برمت پیشش.
‫یه‌کم انرژی بگیر که فردا هم همین داستانه.
‫برو گمشو.
‫به‌زودی مُقُر میای.
‫تا فردا خداحافظ...
‫گاوچرون!
‫همین‌جا وایستید.
‫من قبلاً سرایدارِ اینجا بودم.
‫اولش شیفت شب کار می‌کردم، ‫تقریباً تنها بودم.
‫زمینِ گالری‌هایی رو جارو می‌کشیدم
‫که پُر از نقاشی‌های مذهبی بودن
‫و برام سؤال می‌شد که چرا بزرگترین هنرمندها ‫حس کردن که لازمه...
‫یه نوع تصویرسازیِ خشونت‌آمیز رو ‫بارها و بارها به تصویر بکِشن.
‫وقتی گرسنگان اومدن، ‫ما یه هفته اون تو گیر افتاده بودیم.
‫اونجا بود که نقاشی‌ها کم‌کم برام منطقی شدن.
‫یه اثر به‌خصوص بود که توجهم رو جلب کرد: ‫«دلوژ». (به معنیِ سیل)
‫یه خانوادۀ درمونده، در خطرِ سیلی قرار گرفتند ‫که داره شدت می‌گیره.
‫متوجه شدم تمام این صحنه‌های آخرالزمانی،
‫می‌خوان آشوب و تخریبی که...
‫بشریت سرِ خودش میاره رو منطقی کنن.
‫باوری که می‌گه یه قدرت برتر هست
‫که می‌تونه اوضاع رو بهتر کنه.
‫دعاهامون کمکی بهمون نکرد.
‫نه اون‌موقع، نه الآن.
‫آدم به امید نیاز داره.
‫آره، ولی باورهای مذهبی برای امید دادن نیست.
‫برای کنترل‌کردنه.
‫که عامۀ مردم رو منظم نگه داره.
‫دقیقاً.
‫بعضی وقتا می‌تونه تبدیل به همچین چیزی بشه.
‫فریبِ افیونِ امید رو می‌خورن.
‫اتحاد امید فکر می‌کنه ما، عامۀ مردم،
‫گروه کوچیک و ناچیز، احمقیم.
‫فکر می‌کنن قصه‌های خیالی‌شون ‫می‌تونه کنترل‌مون کنه.
‫نشون‌شون می‌دیم اشتباه می‌کنن.
‫تا جایی که می‌تونستم منتظر موندم.
‫هیچ اثری ازشون نیست.
‫تقصیر تو نیست.
‫حتی یه ذره!
‫سیلوی مُرده
‫حالا ایزا هم ممکنه مُرده باشه.
‫فقط هم به‌خاطر یه قصۀ من‌درآوردی دربارۀ من.
‫اگه ایزا بتونه بیاد بیرون
‫توی پاریس پیدامون می‌کنه.
‫بدترین بخش ماجرا اینه که...
‫خوشم می‌اومد همه فکر می‌کردن من خاصم.
‫خاصی دیگه.
‫بعضی چیزها صرفاً چون باورشون داری حقیقت پیدا می‌کنن.
‫گاهی حقیقت مانع و مزاحم‌ـه، ‫ولی باورهامون زندگی رو راحت‌تر می‌کنن.
‫با باور داشتن نمی‌تونم در برابر گاز اونا زنده بمونم.
‫لوسانگ دیگه شورِ قضیه رو در آورد.
‫ولی تو تقصیری نداری.
‫همه‌مون حرف‌هاش رو باور کردیم.
‫بجز دریل.
‫اون هیچ‌وقت باور نکرد.
‫حالم خوبه.
‫شب بخیر.
‫چی شد؟ لوران کجاست؟
‫از هم جدا شدیم.
‫لوران و فالو فرار کردن.
‫من حرفی نزدم. هیچی بهشون نگفتم.
‫منم همین‌طور.
‫چیزی‌اش نمی‌شه. ‫بعداً پیداش می‌کنیم.
‫باید یه‌کم بخوابیم.
‫انرژی بگیریم که فردا بتونیم از اینجا فرار کنیم.
‫یه قصه برام تعریف کن.
‫در مورد چی؟
‫فقط می‌خوام صدات رو بشنوم.
‫یه یارو بود
‫که خونه‌اش رو ول کرد ‫و رفت دنبال یه چیزی.
‫حتی دقیق نمی‌دونست دنبال چیه.
‫تا به خودش اومد ‫دید خیلی خیلی از خونه دور شده.
‫و نمی‌تونست برگرده.
‫تنها چیزی که براش مهم بود، برگشتن بود.
‫هیچ‌چیز و هیچ‌کسی براش مهم نبود.
‫طفلکی.
‫تا اینکه یه روز، یه چیزی تغییر کرد.
‫تغییر خوبه.
‫«دپیزان» ‫(تغییر دیدگاه و چشم‌انداز فرد)
‫از کرم‌های شب‌تاب برام بگو.
‫اونا مثل «تینکربل» می‌مونن ‫(شخصیتی خیالی در رُمان پیتر پن)
‫که توی آسمون پرواز می‌کنن.
‫شماها اینجا تینکربل دارید؟
‫آره.
‫«فی‌کلوشت» ‫(همون کاراکتر تینکربل به زبان فرانسوی)
‫اون «پیتر پن» رو نجات می‌ده.
‫می‌دونی، فکر می‌کنم وقتی برگردیم آمریکا
‫لوران خیلی خوشش بیاد.
‫می‌تونه بره مدرسه. ‫مثل بچه‌های معمولی باشه.
‫من چی‌کار کنم؟
‫ما می‌تونیم هر کاری بخوایم بکنیم.
‫می‌تونیم دیروقت بخوابیم.
‫پیاده‌روی‌های طولانی بکنیم ‫و کنار رودخونه، غروب خورشید رو ببینیم.
‫مثل یه خواب می‌مونه.
‫می‌دونی، حق با توئه.
‫اینجا یه چیزی پیدا کردم.
‫دوستت دارم.
‫خواهر ایزابل.
‫باید با هم صحبت کنیم.
‫اون هیچ حرفی با تو نداره.
‫به‌نظر خوب میاد.
‫نزدیکیم ولی اون‌قدر نزدیک نیستیم که دیده بشیم.
‫نگرانم که این نقشه، زیادی عجولانه گرفته شده باشه.
‫خب، مطمئن شو آماده‌ان.
‫سعی‌ام رو می‌کنم، ولی...
‫سعی نکن، سابین. ‫کار کن!
‫چی‌کار می‌کنیم؟
‫به نیروهامون روحیه می‌دیم. ‫نزدیکم بمون. این توی تاریخ ثبت می‌شه.
‫می‌بینم که درد داری.
‫می‌خوام کمکت کنم.
‫قضیه هر چی که هست، ‫هر سردرگُمی‌ای که حس می‌کنی کمکت می‌کنم.
‫پس بیا.
‫بیا با هم براش دعا کنیم.
‫من با تو جایی نمیام.
‫بهم یه فرصت بده که توضیح بدم.
‫بعد از تمام مصیبت‌هایی که با هم پشت سر گذاشتیم،
‫حق‌مون نیست به نتیجۀ خوبی برسیم؟
‫بازش کن.
‫کجا می‌بریدش؟ ‫اون چیزی نمی‌دونه!
‫می‌دونه ما اینجا یه مأموریتی داریم، ‫یه هدف والاتر!
‫می‌دونم بچه‌هه کجاست. ‫می‌برم‌تون پیشش.
‫ایزابل همیشه از نظر ذهنی و دلی، ‫آمادۀ پذیرش بود.
‫ولی متأسفانه به تو هیچ امیدی نیست.
‫توی «پروانس»ـه. ‫می‌تونم ببرم‌تون پیشش!
‫ایزابل! ایزابل!
‫شما برای این مأموریت انتخاب شدین
‫چون قراره به وفادارترین، وحشی‌ترین...
‫و بی‌باک‌ترین واحد نظامیِ «جنبش قدرت» تبدیل بشید.
‫بهتون احترام می‌ذارم
‫و از صمیم قلب، قدردان‌تون هستم.
‫سالیانِ سال تحقیق و آزمایش،
‫صبوری و تعهد، ما رو به این روز رسونده.
‫در اینجا، در این لحظه، ‫شما شرافتمندانه‌ترین فداکاریِ ممکن رو می‌کنید،
‫و با این کار، ستمگریِ اتحاد رو ‫با امیدِ دروغینش در هم می‌شکنیم.
‫به‌نام آزادی،
‫برابری
‫و برادری.
‫شما رو به‌عنوان قهرمان به یاد میارن.
‫تا ابد!
‫می‌خوای تبدیل‌شون کنی؟
‫برای منفعتی بزرگتر.
‫چند ماهه داریم تمرین می‌کنیم. ‫دیگه آماده‌ایم.
‫سؤال اینجاست که تو هم آماده‌ای؟
‫دارم چیزی که خواستی رو بهت می‌دم.
‫دوستت رو می‌کُشی.
‫آهای! ولم کنید!
‫ولم کنید!
‫[آنچه خواهید دید...]
‫کاری که داری می‌کنی، از روی قدرت نیست.
‫از روی درموندگی‌ـه ‫و خیلی هم وحشیانه‌ست.
‫انگار دریل داره حرف می‌زنه.
‫به سرشون نزنید!
‫باید بهم بگی پسره کجاست.
‫نمی‌خوام از دست بدمش.
www.FardisFilm.com