‫[شرمنده، دیر می‌کنم. ولی زود میام.]
‫بدو تا با این لباس نرفتم پیش یه پسر دیگه.
‫دوستت دارم.
‫[۳۱,۳۰۶ بازدید]
‫[لطفاً کمک کنید نذارم دخترم گول یه ازدواج ‫دروغین رو بخوره.]
‫[فیلم لو رفته‌ی مدیر سو از شرکت الکترونیکی اس‌بی]
‫[یه روز، دخترم یه مردی رو آورد خونه و گفت ‫می‌خواد باهاش ازدواج کنه]
‫[این آقا کلاهبردار بود و هر خلافی که بگید ‫ازش سر زده بود]
‫[داره از دخترم کلاهبرداری می‌کنه]
‫[پنج سال پیش، ده روز قبل از عروسی]
‫[سو دوها]
‫سه روز قبل عروسی کنسل کردین.
‫برای کنسلی‌های سه تا پنج روز قبل از عروسی،
‫فقط می‌تونیم سی درصد پول رو برگردونیم.
‫ممکنه پس دادن پول تا دو هفته طول بکشه.
‫لطفاً اینجا رو امضا کنین.
‫ببخشید؟
‫شما این رو انداختین؟
‫بله، شما بودین.
‫تو دستشویی جا گذاشتینش،
‫من برداشتمش.
‫می‌خواستم بندازمش دور.
‫بمونه پیش شما.
‫یا بندازینش بیرون.
‫شبیه حلقه عروسیه. چرا تمومش کردی؟
‫بذار یه جور دیگه بگم.
‫چطوری عاشق همچین مردی شدی، ‫خانم نوه این‌جی؟
‫من لی سون هستم. ‫مدیر ارشد اجرایی اینجا.
‫و مدیرعامل ان‌ام.
‫اول که هفتاد درصد پول رو به عنوان جریمه‌ی ‫کنسلی مراسم برداشتین.
‫حالا اومدین درباره نامزدی که سه روز پیش ‫کنسل شده سوال پیچم کنین؟
‫می‌خوای یه پرسشنامه هم پر کنم؟
‫به عنوان مدیرعامل ان‌ام، می‌خوام ‫بهت پیشنهاد کار بدم.
‫ما دنبال کارمندهایی هستیم که بتونن ‫ازدواج‌های قراردادی انجام بدن.
‫هر سال کارمندها رو می‌فرستیم جاهای جدید،
‫و حقوقشون در حد یه مدیر
‫با پاداش و بیمه کامله.
‫چطوره؟
‫ازدواج... چی؟
‫حالا مردم چرا اینقدر ازدواج رو بزرگ می‌کنن؟
‫شاید، خانم نوه این‌جی،
‫مقصر شمایی که یه مراسم با بریز و بپاش می‌خواستی.
‫شاید اگه این خواسته‌هات رو به کسی نمی‌گفتی ‫آخرش اینجوری نمیشد.
‫حرف و تعریف مردم
‫اینقدر برات مهم بود،
‫خانم نوه این‌جی؟
‫تو هیچی درباره من نمی‌دونی.
‫یه ازدواج حرفه‌ای.
‫ممکنه راه‌حل جنبه‌ی منفی ازدواج‌های مدرن باشه.
‫اگه می‌خوای به چشم انتقام بهش نگاه کن.
‫مستقیم میریم اورژانس.
‫ده، نه، تا پنج دقیقه دیگه میایم.
‫باشه.
‫آمپول میزنم. شاید یه کم بسوزه.
‫هان جونگ‌وون.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫اومدی دیدن بابات؟
‫یه کار دیگه داشتم.
‫حالا که اومدی برو دیدنش...
‫اینجا یه بیمارستان شبیه هتله که تیم‌های ‫پزشکیش بیست و چهار ساعته گوش به زنگن.
‫نیاز نیست ببینمش.
‫بهرحال...
‫هر وقت مُرد بهم زنگ بزنین.
‫براش مراسم می‌گیرم.
‫عوضی قدر نشناس.
‫[ان‌ام] ‫[اعلان جدید]
‫[کد سیاه: بادیگارد بفرستیم؟] ‫[نه]
‫حواسم هست که جاش نمونه.
‫یه کم میومدی اینورتر،
‫میفتاد رو سرت، نه دستت.
‫ممکن بود بمیری. ‫یه سری‌ها ارزش ندارن به خاطرشون آسیب ببینی.
‫تو که اصلاً من رو نمی‌شناسی!
‫اینم تو دفترچه قوانین کاریتون اومده؟
‫مُردن شوهر یک هفته بعد از ازدواج
‫گند میزنه به عملکرد کاریم.
‫اگه می‌خوای تشکر کنی که نجاتت دادم، بریم ‫یه همبرگر بخریم. خیلی گشنمه.
‫دوتا چیزبرگر ترکیبی لطفاً.
‫یکیشون گوجه نداشته باشه.
‫چشم، الان آماده میشه.
‫اینم از چیزبرگرتون. نوش جان.
‫ممنون.
‫چرا نمی‌خوری؟
‫من گیاه‌خوارم.
‫یادم رفت بگم گوجه نذارن.
‫پس شوخی هم بلدی.
‫- گوجه دوست نداری؟ ‫- تو دوست داری؟
‫نه.
‫پس بیا دیگه تو سالادهامون گوجه نریزیم.
‫بدتر شده. باید پماد بزنیم.
‫یه سوال بپرسم؟
‫بله؟
‫- چند بار ازدواج کردی؟ ‫- این پنجمیشه.
‫ازدواج بهت زندگی بهتری میده؟
‫از ازدواج کردن لذت می‌بری؟ ‫در حدی که تبدیلش کنی به وسیله؟
‫گفتی فقط یه سوال داری. حالا نوبت منه.
‫چرا از لامپ تو پذیرایی متنفری؟
‫کی گفته متنفرم؟
‫ضایع بود دیگه.
‫بهشون پشت می‌کنی که چشمت بهشون نیفته.
‫غذات رو تموم کردی بریم.
‫به آقای کیم گفتم بیاد جمع و جور کنه.
‫شاید ترجیح بدم تنها بمونم، ولی ‫کارگر هم دارم.
‫اگه کمک خواستی بهشون زنگ بزن.
‫چقدر زر میزنی!
‫من جمع می‌کنم.
‫از دستم سُر خورد.
‫من معمولاً صبحونه نمی‌خورم، ‫چیزی آماده نکن.
‫خودم که می‌خورم.
‫پس یه چیزی سفارش بده.
‫نمی‌خوام فکرم پیشت بمونه.
‫من دیگه میرم.
‫کجا؟
‫جلسه دارم.
‫شام بیا خونه. منتظرتم.
‫میشه از ماشینت استفاده کنم؟
‫از هر کدوم از ماشین‌های گاراژ خواستی استفاده کن.
‫جلسه اونم الان؟
‫زنی که باهاش ازدواج کردی کی هست؟
‫نمی‌شناسی.
‫من همه رو می‌شناسم.
‫بگو ببینم، کیه؟
‫سویون معرفیش کرد.
‫لی سویون آشناتون کرد؟
‫تو هم قبول کردی؟
‫گفت اگه یه سال تحمل کنم باهام آشتی می‌کنه.
‫که اینطور.
‫جفتتون عقل ندارین، نه؟
‫حماقت از منه که سعی می‌کنم درکتون کنم.
‫حالا تازه دوماد این وقت روز اینجا چیکار می‌کنه؟
‫- معذب کننده‌ست. ‫- چی؟
‫زنه به خاطر من...
‫آسیب دید.
‫شاید اونجا باشم راحت نباشه.
‫وایسا ببینم، با هم زندگی می‌کنین؟
‫گفتم کمک نمی‌خوام.
‫حالا دیگه سابقه پزشکی داری، ‫همه چی رو یه مقدار پیچیده‌تر می‌کنه.
‫لطفاً درک کن.
‫خشونتی در کار بود؟
‫نه.
‫ممکن بود به خشونت بکشه؟
‫نه.
‫ممکنه در آینده کار به خشونت بکشه؟
‫لطفاً اگه مورد فوری پیش اومد بهمون ‫خبر بده.
‫بادیگاردها همیشه نزدیک و تو حالت آماده‌باشن.
‫من...
‫بله؟
‫هیچی.
‫اوضاع جالب نیست.
‫التهاب هم داری. ‫به نظرم باید آی‌یودی رو برداریم.
‫نظرت چیه یه روش دیگه رو امتحان کنی؟
‫نمی‌خواد. برنامه ندارم بچه بیارم.
‫شاید بعداً نظرت عوض شد...
‫میگم نه!
‫یه کم صبر می‌کنیم، بعد آی‌یودی رو عوض می‌کنیم.
‫نشنیدی؟
‫مثل اینکه زنه نذاشته اون لامپ‌های گرون پذیرایی
‫بیفتن رو سر آقای هان جونگ‌وون.
‫جونگ‌وون خوبه؟
‫خوبه، ولی دست زنه...
‫دستش بُریده، شبونه بردنش اورژانس.
‫باورم نمیشه. ‫فقط واسه افتادن یه وسیله دکوری؟
‫آره، ولی زنه فوق‌العاده نیست؟ ‫من بودم این کار رو نمی‌کردم.
‫ولی اون همچین حرکتی زد؟
‫شاید واقعاً دوستش داره.
‫راستی، دورهمی بعدی هریتج لانج پونزدهمه.
‫گفتن قراره یه سخنگوی مهمان بیاد. ‫میای دیگه؟
‫درسته.
‫آره.
‫خوابم نمی‌بره.
‫زنه رو اعصابمه.
‫بهت نیاز دارم.
‫زنه به خاطر من آسیب دید.
‫حالم رو بهم میزنه.
‫همینجوری ولش کردی؟
‫چیزی نیست. یه خراش ساده‌ست.
‫بیا بشینیم فوتبال ببینیم.
‫شماره‌ت چنده؟
‫چون شماره‌ت رو ندارم نتونستم زنگ بزنم.
‫اگه داشتی، زنگ میزدی بگی دیر میای خونه؟
‫آره.
‫می‌گفتم چیزی واسه‌م آماده نکن. ‫البته گوش نمی‌دادی.
‫بیا.
‫[نوه این‌جی]
‫چرا از همچین ازدواج‌هایی خوشت میاد؟
‫ایندفعه دیگه جواب بده.
‫می‌خواستم انتقام بگیرم.
‫حداقل اول که کارم رو شروع کردم.
‫بعدش فهمیدم تو این کار واردم.
‫حالا تو جواب بده.
‫چرا از لوستر اینقدر متنفری؟
‫بابام یه دوربین...
‫به اون لوستر وصل کرده بود...
‫تا مامانم رو زیر نظر بگیره.
‫مامانم لاغر بود، ولی پوست کلفت.
‫ولی آخرش،
‫دیوونه شد.
‫خونه‌مون عین جهنم می‌موند.
‫بابام نمی‌خواست مردم پشت سرش حرف بزنن، ‫واسه همین نبردش بیمارستان.
‫آخرهاش، خواب‌گردی‌هاش اینقدر بدتر شد
‫که هر شب مجبور بودم بیفتم دنبالش.
‫می‌ترسیدم یکی رو بکشه. یا خودش رو.
‫بابام اونموقع کتکم نمیزد.
‫می‌تونستم یه جوری جلوش رو بگیرم.
‫ولی کاری نکردم.
‫واسه همین ازشون متنفرم.
‫چرا اینا رو بهم گفتی؟
‫گفتی نمی‌خوای من رو عاشق خودت کنی.
‫که می‌تونم جلوت خود واقعیم باشم.
‫یه ذره فکر کردم دیدم اصلاً مهم نیست.
‫دارم رازهام رو به کسی میگم که ‫اصلاً وجود نداره.
‫قوانین شرکت مجبورت می‌کنن که رازهام رو نگه داری، نه؟
‫چای یاسمنه.
‫قبل خواب بنوش.
‫چه بوی خوبی داره.
‫[خانمم]
‫الو؟
‫اون...
‫تازه خوابش بُرده.
‫چند روزه نخوابیده. ‫نباید بیدارش کنم.
‫مسئله ضروریه؟
‫حال بابای جونگ‌وون بدتر شده،
‫ولی زنده‌ست.
‫یه لحظه. الان بیدارش می‌کنم.
‫نمی‌خواد.
‫بهرحال کاری از دستش برنمیاد.
‫چیزی نمیشه.
‫فقط بهش بگو زنگ زدم.
‫باشه.
‫میگم.
‫جونگ‌وون...
‫خیلی دارو مصرف کرده؟
‫گفتی خوابش بُرده.
‫نه.
‫تازه خوابیده.
‫تازه؟
‫که اینطور.
‫باشه.
‫- هی، مال منه. ‫- نخیر، مال منه.
‫- نوبتیش کنین. به هوان هم بده. ‫- تو که بازی کردی.
‫- نوبتی و مثل آدم بازی کنین! ‫- ولی واسه منه!
‫سر صبحی اعصاب بچه‌ها رو ندارم.
‫اذیت نکن. امروز نمی‌تونم بشینم پشت فرمون.
‫اگه تاکسی بگیرم وسط راه بالا میارم.
‫چه مرگته؟ عوضی.
‫- کامیون بود؟ ‫- کامیون کو؟
‫جلوی بچه‌ها فحش نده.
‫این حیوون‌ها تا گور به گور نشن آدم نمیشن.
‫تو رو خدا فحش نده. ‫الان ماشین می‌گیرتم.
‫خب اینقدر نمی‌نوشیدی.
‫باشه.
‫تقصیر خودمه.
‫حتی اگه وام بگیریم واسه بازسازی خونه ‫پول نداریم.
‫شاید باید نصفش رو بازسازی کنیم.
‫چرا از آقای هان جونگ‌وون پول نمی‌گیری؟
‫مگه یونیسفه؟
‫البته،
‫فرق خاصی بین بهره‌ی چهار درصدی و پنج درصدی ‫نسبت به نود درصد نیست.
‫باشه بابا.
‫سعی می‌کنم از بانک یه وام بهتر بگیرم.
‫من یه آژانس موسیقی کوچیک دارم ‫و یه پول بخور و نمیری درمیارم،
‫ولی چون هان جونگ‌وون واسه‌م کار می‌کنه همه فکر می‌کنن
‫منم بچه پولدارم.
‫عزیزم، نظرت چیه بریم خارج؟
‫به نظرم جونگ‌وون فقط واسه خودم کار می‌کنه.
‫ساکت شید!
‫بیدار شدی.
‫روی مبل خوابم برد؟
‫زورم نمی‌رسید ببرمت رو تخت.
‫باید بریم بیمارستان.
‫واسه من نه، واسه شما، آقای هان جونگ‌وون.
‫حیف. حالش خیلی بهتر شده بود.
‫خوب شد خانمت اینجا بود.
‫شنیدم جزیره ججو بودی؟
‫بله.
‫باشه.
‫دیشب باید لطف می‌کردی و می‌مُردی.
‫ساکت و بی‌سر و صدا.
‫[تماس از دست رفته جدیدی ندارید]
‫جونگ‌وون خیلی دارو مصرف کرده؟
‫گفتی خوابش بُرده.
‫نه.
‫تازه خوابیده.
‫چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام کمکت کنم.
‫شنیدم کار غلطی نیست که زن و شوهرها ‫روی جرایم همدیگه
‫چشم پوشی کنن.
‫آره، به شرط اینکه وکیل خوب سراغ داشته باشی.
‫راستی خودم یکی رو می‌شناسم.
‫پس...
‫انتقام چطوره؟
‫ممنون.
‫انگار ما بُردیم.
‫بابات زنده‌ست، ولی نمی‌تونه یه غذای ‫خوشمزه بخوره.
‫زیاد از این کارها می‌کنی؟
‫چیکار؟
‫چی گذاشته بودی کنار بالشت؟
‫مطمئنم تو سریال‌های قدیمی دیدیشون.
‫عروسک‌هایی هستن که می‌تونی توشون سوزن بزنی.
‫اون یکی احتمالاً پر پودر بچه‌ست.
‫این عروسک‌ها کمکم کردن تو توفانی‌ترین ‫شب‌ها هم بخوابم.
‫منم خوب خوابیدم.
‫به لطف تو، واسه اولین بار تو شش ما اخیر.
‫خدا رو شکر که تاثیر داشت.
‫«خانمم.»
‫اسمش رو این شکلی تو گوشیت ذخیره کردی.
‫باهاش تماس گرفتی؟
‫به تو ربطی نداره.
‫- هر کاری بخوام می‌کنم. ‫- پرسید دارو مصرف کردی یا نه.
‫فکر نکنم باهاش ساز مخالف بزنی.
‫اونم هیچوقت سعی نکرده جلوت رو بگیره.
‫فکر کنم اون پیشنهاد داده دارو مصرف کنی.
‫حواستون به روکش‌های وینیلی باشه. ‫خوب جا بندازینشون.
‫- چشم. ‫- و واسه اجرا...
‫- آقای اوه، قربان؟ ‫- ببند. حرف نزن.
‫[هان جونگ‌وون]
‫شرمنده که دیروز واسه بابام با تو تماس گرفتن.
‫عیب نداره. پدرشوهر خوبی نبود، ولی ‫در این حد بهش بدهکار بودم.
‫- بریم یه چای بخوریم؟ ‫- شاید دفعه بعد.
‫باید برم جایی.
‫سرحال به نظر میای.
‫بالاخره تونستم بدون دارو بخوابم. ‫اونم روی مبل.
‫اولین بارت نیست.
‫من دیگه میرم.
‫باشه.
‫لعنتی.
‫لعنتی، هر دفعه فراموشش می‌کنم.
‫رمزش چند بود؟
‫عجبا...
‫خانم دودام!
‫تعارف نکنی یه وقت.
‫یه کلوم از مادر عروس، دودام خانم. ‫اون دستگاه فروشی که ازش استفاده می‌کنی واسه منه.
‫واسه همین یکی هم دارم واسه خودت میارم، ‫عوضی غرغرو.
‫انگار در حقت لطف کردم.
‫می‌دونی اینا چقدر کلسترول دارن؟
‫پس ننوششون.
‫چطوری به قهوه آماده دست رد بزنم؟
‫درکت می‌کنم.
‫این وقت صبح اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫نباید الان سر کار باشی؟
‫گفتم که، پول تو سرنوشتت نیست،
‫حتی اگه عین سگ کار کنی.
‫ای بابا!
‫اذیت نکن. انگار کم بدبختی دارم.
‫همینجوریش کم مشکل ندارم.
‫چه مشکلی؟
‫اوم ته‌سونگ رو یادته؟
‫کی؟
‫همون عوضی که این‌جی رو تعقیب می‌کرد.
‫شنیدم از تیمارستان مرخص شده.
‫مشکل اینه که نمی‌دونیم می‌خواد چیکار کنه.
‫خب گزارشش رو بدین. ‫واسه همین اینقدر مالیات میدیم دیگه.
‫نمیشه پای پلیس رو بکشیم وسط!
‫چرا؟
‫نمیشه دیگه.
‫تازه، اصلاً کار به کار تعقیب‌کننده‌ها ندارن.
‫حبس تعلیقی که نشد مجازات.
‫وقتی خودت اینهمه بدبختی داری چرا ‫یه سره حواست به این‌جیه؟
‫عیب نداره خودم بمیرم،
‫ولی نمی‌تونم بذارم این‌جی بمیره.
‫مزخرف نگو. مگه قدیسه‌ای؟
‫مگه این عوضی چیکار کرده؟
‫اون اوم ته‌سونگ عوضی بود که زندگی ‫این‌جی رو به گند کشید.
‫اگه می‌دونستی باهاش چیکار...
‫قضیه‌ش پیچیده‌ست، خب؟
‫لعنتی.
‫هر جور شده این عوضی رو پیدا می‌کنم و می‌کشم.
‫انگار اوم ته‌سونگ اومده.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم، قربان. بفرمایید.
‫حس کردم الان وقتشه این چای تازه دم رو امتحان کنیم.
‫فکر کنم قسمتت بوده بخوریش، خانم لی.
‫درسته.
‫جونگ‌وون چطوره؟
‫انگار خوبه.
‫پس واسه همین این شکلی هستی.
‫من بودم هماهنگی‌های ازدواجش رو انجام دادم.
‫این به نظرم شبیه یه آزمونه.
‫می‌خوای مال خودت باشه، ولی ازت در میره.
‫می‌خوای همه چیزش رو کنترل کنی، ولی نمی‌تونی.
‫اونقدرا هم دیوونه نیستم.
‫البته که نیستی، خانم لی.
‫خانم، مربی کلاس بعدی اومده
‫خودش رو معرفی کنه.
‫بفرمایید. برید دیگه. چیزی نیست بخواید ببینید.
‫بفرستشون برن.
‫شرمنده، ولی نمی‌تونین اینجا بمونین. ‫بفرمایید. شرمنده.
‫بفرمایید.
‫نذارید بیان این سمتی!
‫انگار تیر به قفسه سینه‌ش کشتتش.
‫موندم چندتان.
‫چندتا چی؟
‫ماهی.
‫مطمئنم خیلی زیادن. از هر نوعی.
‫شاید واسه اینه که سیگار کشیدن رو ترک کردم، ‫ولی خیلی گشنمه.
‫یه رستوران سوپ ماهی اون سمته، ‫و یه سوپ‌پزی دیگه هم...
‫اون سمتی نه، قربان. اون طرفی.
‫بالاخره تونستم بدون دارو بخوابم. ‫اونم روی مبل.
‫نه. تازه خوابیده.
‫آقای کیم، دارم میام اونجا. ‫به همه خبر بده.
‫من لی سویون هستم، همسر سابق هان جونگ‌وون.
‫که اینطور.
‫من نوه این‌جی هستم.
‫- میشه دو کلید ببریمش بالاتر؟ ‫- چشم.
‫داداش، نظرت چیه تعطیل کنیم و یه ‫غذای خوشمزه برام بخری؟
‫نظرت چیه؟
‫دفعه بعد. امروز نمی‌تونم.
‫چرا؟
‫واسه غذا میرم خونه.
‫شرمنده. هی دستم سُر می‌خوره.
‫عیب نداره. میرم دستشویی.
‫[نوه این‌جی]
‫[بهش اعتماد داری؟]
‫شماره‌ای که با آن تماس گرفتید در دسترس نمی‌باشد.
‫لطفاً شماره را...
‫بهش اعتماد داری؟
‫چی؟
‫به زنه.
‫همونی که لی سویون بهت معرفی کرده.
‫به نظرت طرف توئه؟
‫حواست باشه.
‫یه وقت از پشت بهت خنجر نزنه.
‫پس خانم نوه این‌جی صاحب صندوقچه‌ست؟
‫بله.
‫تو هر ماموریت با خودش می‌بردش.
‫ماموریت؟
‫بله.
‫کجا کار می‌کرده؟
‫از جزئیاتش بی‌خبرم. ‫در این حد می‌دونم که واسه ماموریت زیاد اینور اونور می‌رفت.
‫مگه میشه آدم ندونه دوست صمیمیش کجا کار می‌کنه؟
‫فیلمی که از هتل بلومینگ درومد رو یادتونه؟
‫اون فیلم ازدواجش رو خراب کرد.
‫از اونموقع دیگه باهام درد و دل نکرد.
‫جدی؟
‫وقتی اومدیم اینجا زندگی کنیم، خودم ‫داخلش رو بازسازی کردم.
‫همه چی رو جز لوستر عوض کردم.
‫حس کردم خیلی به خونه میاد.
‫ولی الان بابت اتفاقی که افتاد ناراحتم.
‫ناراحت نباشین.
‫تصادفی بود.
‫از فرانسه لوستر جدید سفارش دادم.
‫به خواست خود جونگ‌وون.
‫که اینطور.
‫مطمئنم کلی سوال داری.
‫من رو می‌شناسی، نه؟
‫من رو نمی‌شناسی؟
‫البته که می‌شناسم.
‫لی سویون، دانشکده معماری، سال دوم.
www.FardisFilm.com