‫عزیزم می‌تونی آشغال‌ها رو ببری بیرون؟
‫[موقع پرت کردن آشغال‌ها درست هدف بگیرید]
‫جونگ‌ جونگ‌هون برای شلیک نهایی جلو میاد.
‫تمام فعالیتش در المپیک ‫به این لحظه وابسته‌ست.
‫تقریبا تمام شلیک‌هاش تا به الان به هدف خوردن.
‫نفسی عمیق می‌کشه،
‫و تمام توجه‌ش رو معطوف به هدف می‌کنه.
‫ای مارمولک.
‫واسه چی رفتی تو یه ساختمون بدون آسانسور؟
‫حالا می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫- ای بابا! ‫- کارت تمومه!
‫جلو نیاید!
‫جونگ‌هون، بریم!
‫بیاید دیگه! یالا!
‫برید کنار!
‫- کارآگاه سو! ‫- برو!
‫حالا میام پیش‌تون.
‫هوی!
‫هوی کجا بودی تو؟ ‫کاراش هم تموم شد.
‫موقع تعقیبش گم شدم.
‫مشکوک می‌زنی.
‫جونگ سونبه مهمونی ‫خونه نویی‌تون امروز بود دیگه؟
‫جابه‌جا شدید دیگه.
‫همه سرشون شلوغه پس بندازیمش بعدا. ‫خونه جدید چیز مهمی نیست.
‫اینطوری که نمی‌شه.
‫من واسه مهمونی‌تون ناهار هم نخوردم.
‫ببین، زن جونگ‌هون دستپختش حرف نداره. ‫ناامید نمی‌شی.
‫سروان! سروان!
‫شما هم هستی؟
‫- یعنی چی؟ ‫- پس هستید.
‫باشه. ‫انتظار دارم تک تک‌تون اونجا باشید.
‫- تمومه. ‫- باشه.
‫یه لحظه. ببخشید.
‫اگه همه قراره برن اونجا.
‫می‌شه منم بیام؟
‫آره. می‌تونی.
‫جدی؟
‫می‌ری زندان.
‫جشن ورود به زندان خوش بگذره.
‫ممنون.
‫- خب بفرمایید. ‫- ایول.
‫- اول کی؟ ‫- تازه‌کار، بده برات بریزم.
‫- من خیلی اهل... ‫- لیوانت رو بده من.
‫باشه.
‫- بفرما. ‫- ممنون.
‫سروان، نوشیدنی؟
‫- باید رانندگی کنم پس آب می‌خورم. ‫- اوکی!
‫- مینسو، لیوانت. ‫- من؟
‫- این روزها خیلی تلاش می‌کنی. ‫- می‌دونم.
‫- اما گه‌گداری هم برو حموم. ‫- آخه این چه حرفی بود؟
‫چون دوستت داریم. ‫کم حموم می‌ره.
‫جونگ‌هون، بیا.
‫داخل خونه‌تون نسبت به نماش جادارتره.
‫- خونه‌تون خوشگله. ‫- واقعا قشنگه.
‫ولی بازم هنوز کلی از پول وامش مونده.
‫تازه به زور صاحب دستشوییش شدم.
‫لیوان همه پر شد؟
‫سروان، شما سخنرانی کنید.
‫- من؟ ‫- بله.
‫دوستان...
‫نوش جون!
‫نوش جون.
‫ببخشید اگه غذا کمه. ‫خیلی اوضاع خونه به‌هم ریخته بود.
‫دنده آرام‌پز درست کردی؟ ‫چقدر زحمت کشیدید!
‫- ببینید، دستپخش حرف نداره. ‫- ممنون عزیزم.
‫- جدی؟ ‫- بوی سیب می‌ده.
‫دنده‌ها بوی سیب می‌دن؟
‫مطمئنم.
‫از کجا فهمیدید؟
‫واسه نرم کردن گوشت توش سیب رنده کردم.
‫خوب فهمیدی تازه‌کار.
‫بفرمایید.
‫سروان.
‫ممنون. بفرمایید دوستان.
‫من یه کم دیگه نوشیدنی بخورم.
‫جونگ‌هون، لیوانم رو پر کن.
‫حالا که تو خوردی، ‫منم می‌خورم.
‫جونگ‌ریوک این رو بخور. من درست کردم.
‫ای بابا.
‫تو درست کردی؟
‫پوست تخم مرغ بود.
‫چرا بهم زل زدی؟
‫عمو خوشتیپه؟
‫حرف زشتیه، سنا.
‫- نباید بگی. ‫- چیه می‌گه خوشتیپم؟
‫چیزی نیست.
‫ای وای.
‫غذا چطوره؟
‫خوبه.
‫سسش یه‌کم زیادی قویه، ‫و گوشت خوب ادویه‌سود نشده.
‫اما خوشمزه‌ست.
‫نه بابا، اصلا حرف نداره!
‫دستورش رو بهم بده. ‫می‌خوام تو خونه درست کنم.
‫البته.
‫بابا چیز خاصی هم نبود.
‫- بچه‌ها که اذیتتون نکردن؟ ‫- نه اصلا.
‫هانا بازیش خیلی خوبه.
‫بابایی!
‫- بابایی! ‫- چیه، دونا؟
‫- باهام بازی کن بابایی! ‫- چرا اومدید بیرون؟
‫- می‌شه بشینی؟ ‫- همون جا بمون!
‫بچه‌ها، نوری رو ببرید اتاق‌تون.
‫دوست ندارم.
‫برو اونجا بازی کن.
‫بچه‌ها اونجا بازی کنید.
‫- باهام بازی کن. ‫- دوست ندارم.
‫برید اتاق‌تون!
‫تو هم همینطور!
‫ببخشید.
‫بچه‌ها بریم تو اتاق بازی کنیم.
‫- بیاید. ‫- من باهاتون بازی می‌کنم. بریم.
‫هانا، خواهرت رو هم بیار.
‫- منم بازی می‌خوام. ‫- می‌خوام با بابایی بازی کنم.
‫همه چی مرتبه؟
‫نگران نباشید. ‫همیشه پیش میاد.
‫وقتی بریم کلکت کنده‌ست؟
‫- بلایی سرت نیاد؟ ‫- نه بابا.
‫بیاید غذامون رو بخوریم.
‫- چرا برگشتید؟ ‫- بابایی!
‫من می‌خوابونم‌شون. ‫می‌تونی براشون مسواک بزنی؟
‫- هانا، خواهرهات... ‫- ببخشید.
‫باهامون بازی کن!
‫سروان خوبم. ‫میرم کمک کنم مسواک بزنن.
‫خب، بچه‌ها!
‫زحمت کشیدید.
‫خوشمزه بود.
‫- واقعا خوب بود. ‫- ممنون.
‫کارآگاه سو، من می‌رسونمتون.
‫پس لطفا تا مترو ببریدم.
‫- ما رفتیم. ‫- باشه.
‫- شب بخیر. ‫- ممنونم!
‫خداحافظ!
‫می‌گم جونگ‌هون! ‫می‌خوای بریم بیرون نوشیدنی بخوریم؟
‫میاید؟ پس بذارید...
‫بریم داخل. سرد شد.
‫باشه، آره.
‫خیلی خب.
‫- شب خوش. ‫- شب خوش.
‫- شب خوش. خداحافظ.
‫می‌بینمت.
‫دلم به‌حالش می‌سوزه.
‫من هنوزم نوشیدنی می‌خوام.
‫با کی؟ کارآگاه جونگ که برگشتن تو.
‫با تو.
‫- همراهم بیا. ‫- باشه.
‫بچه‌‌های کارآگاه جونگ ناز نبودن؟
‫بخوام کلی حساب کنم،
‫همه بچه‌ها نازن نه فقط بچه‌های کارآگاه جونگ.
‫اکثر پستاندارها من جمله انسان‌ها...
‫ژنتیکی برنامه‌ریزی شدن بچه‌ها رو بانمک بدونن.
‫بهش می‌گن، «اسکیمای کودک.»
‫[خصوصیات جسمی که باعث ‫تحریک حس مراقبت می‌شود.»
‫صورت گرد، چشم‌های بزرگ، دست و پاهای ‫کوچیک و تپل...
‫- سروان. ‫- بله؟
‫ببخشید ولی نمی‌من.
‫که اینطور. نمی‌من.
‫اصلا می‌دونید یعنی چی؟
‫- به‌نظر کلمه خوبی نیست. ‫- یعنی نمی‌دونم، مهم هم نیست.
‫نمی‌من.
‫- پس اینطور. ‫- بله.
‫کارآگاه سو.
‫ببخش‌عقلم. بیش‌جم.
‫- جانم؟ ‫- ببخشید عقل کل بازی درآوردم.
‫بیشتر حواسم رو جمع می‌کنم.
‫باشه.
‫عجب جیز خوبیه.
‫می‌دونم.
‫چرا باهام نوشیدنی نمی‌خوری؟ ‫چقدر ضدحالی ها.
‫مزه‌ش رو دوست ندارم.
‫ای بابا.
‫راستی، واقعا از جونگ‌ سونبه خوف کردم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- تو این دوره زمونه چهار تا بچه داره.
‫واقعا وطن‌پرسته.
‫راستش اصلا برنامه نداشت این همه بچه داشته باشه.
‫بیشتر دست سرنوشت بود.
‫- سرنوشت. ‫- داستانش درازه.
‫کارآگاه جونگ 25 26 سالش بود.
‫دیدار اولش با زنش هم دست سرنوشت بود.
‫[عشق یابی پینگ‌ پنگی]
‫خوبید؟
‫ببخشید، ولی می‌شه توپم رو پس بدید؟
‫خیلی با قدرت اسمش می‌زنید.
‫یه لحظه.
‫بفرمایید.
‫[بیا بعدا بریم بیرون]
‫تادا.
‫«من در مقابل پرچم شریف کره ایستاده‌ام...»
‫من که تهش نتونستم برم تیم ملی...
‫اما دیدن موفقیت تو قشنگ جبرانش کرد.
‫سری بعدی عضو می‌شی.
‫تا اون موقع من حتما مدال المپیک رو برنده می‌شم...
‫و میندازمش گردنت.
‫باشه.
‫پس ببین...
‫بیا ازدواج کنیم.
‫ازدواج کنیم؟
‫بله بیا ازدواج کنیم.
‫تو همیشه دوست داشتی برج ایفل رو ببینی.
‫بیا واسه ماه عسل بریم اونجا.
‫خوبه.
‫راستی..
‫دوست ندارم همچین شبی...
‫برم خونه.
‫ولی من باید برم خونه.
‫یونگ‌یون، حالا که عضو تیم ملی شدم،
‫سنگینی این پرچم رو ‫سینه‌م داره کم کم زیاد می‌شه.
‫وقتی با بقیه ورزشکارها ‫تمرینات جدی رو شروع کنم،
‫از کجا معلوم دچار فروپاشی نشم؟
‫اگه همچین شبی ازدواج نکنیم،
‫ممکنه نتونم نتیجه‌ای بگیرم که بهش افتخار کنم.
‫می‌دونی که چی می‌گن.
‫«نپرس کشورت برات چی‌کار می‌تونه بکنه.»
‫«بپرس خودت برای کشورت چی‌کار می‌تونی بکنی.»
‫پس از خودم می‌پرس برای این ‫پرچم چی‌کار می‌کنم بکنم.
‫- چی می‌گی؟ ‫- بیا ازدواج کنیم.
‫- الان که نمی‌شه. ‫- می‌خوام کشورم رو مفتخر کنم.
‫امشب بریم؟
‫اون چیه؟ ‫چه ساختمون قشنگی.
‫- من دیگه باید برم. ‫- چرا؟
‫باید لباسام رو تا کنم.
‫خودم لباسات رو تا می‌کنم.
‫ساختمونش واقعا قشنگه.
‫پس اون شب بود.
‫اون شب سرنوشت ساز ‫هانا وارد زندگی‌شون شد.
‫- المپیک چی؟ ‫- مگه می‌تونست با اون وضع رو تمرینش تمرکز کنه؟
‫نتونست سهمیه المپیک بگیره...
‫و سریع رفت برای عضویت پلیس درس خوند.
‫باید از خانواده‌ش حمایت می‌کرد.
‫ماه عسل رفتن فرانسه؟
‫معلومه که رفتن
‫- با ماشین. ‫- با ماشین؟
‫آماده.
‫یک، دو، سه.
‫گرفتیم.
‫فرانسه کوچک تو گاپیونگ؟
‫پس کی دونا به دنیا اومد؟
‫روز اول جونگ‌هون تو پلیس بود...
‫رسیدی.
‫سلام هانا.
‫- با مامانی بازی کردی؟ ‫- حتما خسته شدی عزیزم.
‫- غذا خوردی؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫این چه بوئیه؟
‫از بازار برات دونات خریدم. ‫می‌دونم اینا رو دوست داری.
‫- جدی؟ ‫- آره بیا.
‫وای! چقدر بوش چربه. ‫نمی‌خوام.
‫چی شده؟
‫آره، فرانسه کوچیک رو عشقه.
‫اینطوری دونا کوچولو وارد دنیا شد.
‫جونگ‌هون سونبه انگار هر سری می‌زنه به هدف، ‫الحق که تیرانداز بوده.
‫ولی دیگه چرا بلافاصله بچه سوم به‌دنیا اومد؟
‫باورت نمی‌شه.
‫اگه این دست سرنوشت نیست ‫دیگه نمی‌دونم چیه.
‫زود خوابشون می‌بره.
‫وازاکتومی کرده؟ ‫مگه این یه سره‌ش نکرده؟
‫اونا هم همین فکر رو می‌کردن.
‫دکتر گفته بودی عملم موفقیت آمیز بود.
‫عجیبه.
‫عمل‌تون واقعا موفقیت آمیز بوده.
‫شانس بارداری بعد وازاکتومی ‫کمتر از 0.3 درصده.
‫کمتر از 0.3 درصد؟
‫این عدد عملا یعنی غیرممکن.
‫پس من چطور باردار شدم؟
‫شوهرتون تونسته اون ‫شانس 0.3 درصدی رو شکست بده.
‫که یعنی،
‫اون میون مردها عضو 0.3 درصد برتره.
‫در تمام دوران کاریم هرگز همچین چیزی ندیدم.
‫اصلا با عقل جور درنمیاد.
‫[دانشگاه سئون]
‫رفته دانشگاه سئون، ‫نه دانشگاه ملی سئول!
‫نه. به خدا مطمئن بودم رفته دانشگاه ملی سئول.
‫تجدید دیدار دانشگاه سئون امروزه دیگه؟
‫- بله. ‫- بهشون بگو 30 دقیقه زودتر میام.
‫- چشم. ‫- ممنون.
‫حتما چشمام مشکل پیدا کرده.
‫کوفتی‌های ول‌نکن!
‫من... یونگ‌یون، یه لحظه وقت بده.
‫یه بار واسه همیشه از شرم خلاصت می‌کنم!
‫جونگ‌هون نکن! تو رو خدا نکن!
‫تو که تقصیری نداشتی!
‫واسه چی انقدر سگ جونن؟
‫شانس 0.3 درصدی؟
‫واقعا شگفت انگیزه.
‫پس چطور چهارمی رو بچه‌دار شدن؟
‫مسئله اینجاست.
‫وایسا لیوانم خالی شد.
‫بفرمایید. این رو بخورید...
‫ادامه بدید.
‫خب اون مرد 0.3 درصدی چطور چهارمی رو بچه‌دار شد؟
‫جونگ‌هون الان ترسناکه،
‫اما وقتی بابای سه تا بچه‌ بود ‫هیچکس جلودارش نبود.
‫آهای کچل.
‫- دیگه تمومه. بیا اینجا. ‫- جلو نیا.
‫باید برسم خونه. ‫تا بی‌اعصاب نشدم بیا اینجا.
‫بیای جلو می‌پرم.
‫- بیا اینجا. ‫- پریدم!
‫پام!
‫وای خدا!
‫باید بهم گوش می‌کردی.
‫مردک...
‫[مراسم ترفیع ویژه برای سرجوخه جونگ جونگ‌هون]
‫خبردار.
‫آزاد.
‫[کو چوسئون - اورولوژیست]
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫داستانش طولانیه.
‫بگذریم، متأسفم که می‌گم.
‫اما کاملا توان باروری‌‌تون رو از دست دادید.
‫یعنی که...
‫عقیم شدم؟
‫دیگه نمی‌تونید بچه‌دار شید.
‫- مطمئنید؟ ‫- بله.
‫کاملا مطمئنید؟
‫بله.
‫ایول!
‫ایول! ایول!
‫دکتر.
‫ایول!
‫- ممنونم. ‫- من...
‫ایول!
‫پس دیگه نمی‌تونست بچه‌دار شه؟
‫این نتیجه‌ایه که پزشکی معاصر بهش رسید.
‫اما زندگی همیشه طبق برنامه پیش نمی‌ره.
‫آخه می‌دونید،
‫ما تو یه دنیای پر از رمز و راز زندگی می‌کنیم!
‫- باردارید. ‫- چی؟
‫اما من که کاملا نابارور شده بودم.
‫نه. در علم هیچ چیز 100 درصدی نیست.
‫اون چند تا سلولی که براتون باقی مونده بودن...
‫و گل!
‫معجزه هم اتفاق میفته.
‫طبق تحقیقات،
‫شانس بارداری در این شرایط...
‫فقط 0.03 درصده.
‫تبریک می‌گم.
‫تشویق‌شون کنید.
‫تشویق بفرمایید.
‫خارق العاده‌ست.
‫باورنکردنیه.
‫دست مریزاد.
‫گفته بودم.
‫باورم نمی‌شه.
‫این واقعی نیست.
‫پیروزی روحیه انسانی.
‫بیشتر پیروزی روحیه باروریه.
‫من بیخیال کار دولتی شده بودم،
‫و الان خجالت می‌کشم.
‫بازم امتحان می‌کنم!
‫می‌خواستم بیخیال میسوک بشم،
‫اما دوباره ازش خواستگاری می‌کنم!
‫این دفعه برای همیشه سیگار رو ترک می‌کنم!
‫من می‌خواستم رستورانم رو ببندم،
‫اما تصمیم گرفتم ادامه بدم!
‫با روحیه باروری، ‫هیچ چیز غیرممکن نیست!
‫باروری جونگ‌هون...
‫تجسم خود روحیه المپیک بود!
‫صد درصد!
‫[اداره پلیس سونگ‌وون موقتا به این مکان منتقل شده]
‫[مهدکودک ما]
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- مامانی. ‫- سلام.
‫- پیاده شید بچه‌ها. ‫- نوه‌م کجاست؟
‫اینجاست. بیا.
‫- سلام عزیز دلم. ‫- خداحافظ.
‫مهدکودک خوش گذشت؟
‫مراقب پات باش.
‫- روز خوبی داشتی؟ ‫- مراقب باش.
‫- هایون! ‫- مامانی!
‫جلوی پات رو ببین.
‫بفرمایید.
‫یونا!
‫الو، واحد 2 جرائم خشونت‌آمیز.
‫چی؟
‫گوش کنید.
‫امروز حدود ساعت 3:10 بعد از ظهر...
‫از در پشتی مجتمع گم شده درسته؟
‫بله فکر کنم اون موقع‌ها بود.
‫معلمش می‌گه که عمو یونا ‫هر پنجشنبه میاد دنبالش.
‫بله، عموش تو همون مجتمع زندگی می‌کنه.
‫ولی امروز،
‫به عموش زنگ زدن و گفتن کلاسش طول می‌کشه.
‫پس فکر کرده همسرم می‌ره دنبال یونا.
‫تا الان هر پنجشنبه ایشون دنبالش می‌رفته.
‫بله همسرم دانشجوی تحصیلات تکمیلیه،
‫پس هر پنجشنبه،
‫حدودا 30 دقیقه بعد یونا می‌رسه خونه.
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫چی‌کار کنیم؟
‫این برچسب اسم کی رسیده دستتون؟
‫وقتی داشتیم دنبال بچه‌مون می‌گشتیم،
‫یه همسایه برامون آوردش ‫چون یه نفر ازش خواسته بوده.
‫شماره تلفن‌شون رو دارید؟
‫بفرمایید.
‫خب شما دلال ماشین کارکرده هستید؟
‫بله.
‫ده ساله کارم همینه.
‫تو پرونده‌های بچه دزدی، ‫همکاری والدین حیاتیه.
‫خواهشا فعلا روند تحقیقات رو مخفی نگه دارید.
‫- وای خدا، یونا جونم... ‫- مادر.
‫ببخشید مادر.
‫نکنه بلایی سرش بیاد؟
‫یونا، بچه‌م. یونا.
‫همه‌ش تقصیر منه مادر.
‫همسایه چیز خاصی یادش نمونده بود.
‫تو پرونده آدم‌ربایی هر ثانیه مهمه.
‫کارآگاه مو شما با من بیا مهدکودک.
‫- چشم. ‫- کارآگاه سو و جانگ،
‫روی شاهدین و جمع‌آوری ‫تصاویر دوربین‌ها تمرکز کنید.
‫چشم.
‫راستی جونگ‌هون کجاست؟
‫تو خونه قربانی آماده باشه.
‫بابا این اتاق منه دیگه. ‫خودت گفتی.
‫نه‌خیرم اتاق منه. مگه نه بابایی؟
‫این اتاق مال جفتتونه.
‫- نه مال منه. ‫- قول دادید شریکی استفاده کنید.
‫- اتاق منه! ‫- الان سر کارم.
‫تو خونه حرف می‌زنیم.
‫- مال منه. ‫- می‌بینمتون. دوستتون دارم.
‫گفتم مال منه!
‫یونا! یون...
‫این چوب جادو یه دفعه‌ای...
‫ببخشید.
‫چی شد؟ یونا برگشت؟
‫نه، کارآگاه چوب جادویی یونا رو برداشت.
‫آخه واسه چی...
‫یونا! یونا!
‫- اینجا نیست مادر. ‫- یونا!
‫- کارآگاه چوب جادوی یونا رو برداشته. ‫- وای خدا.
‫آخه چرا به چوب جادوی یونا دست زدی؟
‫- خاموشش کن لامصبو! ‫- یونا، عزیزم...
‫- بچه‌م کجاست؟ یونا... ‫- ببخشید.
‫[مهدکودک ما]
‫خودمون هم جا خوردیم.
‫مطمئن بودم عموی یونا بود.
‫مورد غیرعادی به چشم‌تون نیومد؟
‫نه. مرده هم هیکلش بود.
‫کلا شبیه عموی یونا بود.
‫پس چهره‌ش رو دقیق ندیدید.
‫این مهدکودک 100 برابر بهتر مال ماهاست.
‫عه وا...
‫زدمت.
‫دونگ‌گو، تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫نگو که ما رو تعقیب کردی.
‫نه بابا. من اینجا میرم مهدکودک.
‫جدی؟
‫بله جدی.
‫پس چرا هی میای مهدکودک ما؟
‫من تازه اومدم اینجا،
‫اما قبلا مهدکودکم اونجا بود.
‫دیگه برنگردی اونجا، فهمیدی؟
‫برو بابا. هرکاری بخوام می‌کنم.
‫خودت هم اومدی اینجا عمو!
‫بیا اینجا بینم بچه پر رو.
‫هوی، چی‌کار می‌کنی؟
‫زدمت!
‫بعد مهدکودک یه راست بری خونه ها!
‫دونگ‌گو دیگه اینجا نیست،
‫ولی یه کم پیش اینجا بود.
‫جدی اینجا بود.
‫دوربین مداربسته اون طرف رو گرفته.
‫این تنها راه از در پشتی....
‫- به خیابون اصلیه درسته؟ ‫- بله.
‫کارآگاه سو، ماشین‌ها رو ببین.
‫- خب؟ ‫- همه دنده عقب پارک شدن.
‫بهتر نیست دوربین‌شون رو چک کنیم؟
‫چیزی اینجا نیست.
‫عه!
‫اون با سر پارک نکرده؟
‫خودشه.
‫خیلی قدیمیه. ‫ممکنه دوربینش کار نکنه.
‫- روشنه. آره. ‫- جدی؟
‫خیلی وقت هم هست اینجا پارک شده.
‫- بریم نگاش کنیم. ‫- باشه.
‫[مهدکودک بدبختی]
‫فیلم دزدیده شدن یونا رو گیر آوردیم.
‫اون یوناست درسته؟
‫سربند و لباسش دقیقا یکیه.
‫با توجه به هیکلش، ‫امکان نداره آدم‌ربا زن باشه.
‫که یعنی...
‫آدم‌ربا مرده.
‫مهارت نتیجه‌گیریت عالیه.
‫چطوری تنهایی فهمیدی؟
‫مشخص نبود؟
‫آدم‌ربا تظاهر کرده عموی یوناست.
‫عموش هم مرده دیگه.
‫همه چی داره مشخص می‌شه.
‫خدایا، گاهی وقتا نمی‌دونم ‫این احمق رو چی‌کارش کنم.
‫هیکل‌شون مشابه همه،
‫اما بازم با عقل جور درنمیاد.
‫چطور یونا تونسته یکی دیگه رو ‫با عموش اشتباه بگیره؟
‫این یه خطای شناختی رایجه،
‫که بهش توهم دیداری هم می‌گن.
‫اغلب مطمئنیم چیزی رو به وضوح دیدیم،
‫اما در واقع نتیجه گمانه زنی از سر بی حواسی بوده.
‫این تنها فیلمیه که داریم؟
‫بله قربان.
‫این تنها چیزیه که از صحنه پیدا کردیم.
‫آدم‌ربا حتما از اول یونا رو انتخاب کرده...
‫و مدت زیادی رو گذاشته تا دقیق آماده بشه.
‫یونا از اول هدفش بوده؟
‫محله پر از دوربین مداربسته و ماشینه.
‫اینکه عملا هیچ فیلمی ازش نیست...
‫نشون می‌ده که خوب بررسی‌شون کرده ‫تا فیلمش رو نگیرن.
‫پنجشنبه رو هم انتخاب کرده...
‫که جای مادرش عموی یونا میاد دنبالش.
‫این نشون می‌ده که چند وقتی هست ‫یونا رو تحت نظر داره.
‫ولی چرا انقدر ساکته؟
‫آدم‌ربا درخواستی نکرده.
‫حالا خواهیم فهمید.
‫چقدر سخت.
‫مطمئن نیستم.
‫فکر نکنم این آدم رو بشناسمش.
‫ممکنه از نزدیکان شما نباشه.
‫مطمئنید نمی‌شناسیدش؟
‫چون سر کار زیاد با آدما سروکار دارم،
‫چهره‌ها خوب یادم می‌مونه.
‫آدم‌ربا احتمالا کسیه که ازتون کینه به دل داره.
‫به این نتیجه رسیدیم که یونا رو تحت نظر داشته.
‫از قصد یونا رو دزدیده؟
‫اجازه نمی‌دونم اون حروم لقمه...
‫قسر در بره!
‫چی‌کار کنیم؟
‫عزیزم.
‫عزیزم گیرش میندازیم.
‫سروان.
‫الو؟
‫چرا پولم رو نمی‌دید؟
‫نکنه تبلیغ‌تون الکی بوده؟
‫[متخصص ماشین‌های کارکرده] ‫[جین‌یونگ تی‌وی]
‫پس این کانال شماست؟
‫بله.
‫می‌خواستم به قربانی‌های ‫تله تبلیغات دروغ کمک کنم...
‫و تو بلندمدت بازار ماشین‌های کارکرده رو بهتر کنم.
‫اما همینطور که می‌بینید ‫اوضاع بیخ پیدا کرد.
‫برای همینه از خانواده‌م مخفیش کردم.
‫یعنی می‌گید آدم‌ربا ممکنه یکی از ‫ماشین‌فروش‌های کلاهبردار باشه؟
‫احتمالا خیلی‌هاشون ازم کینه به دل گرفتن.
‫اتفاقا چند باری هم از طرف چندتاشون تهدید شدم.
‫فقط اونا به‌نظرم میان.
‫این ممکنه سرنخ خوبی باشه.
‫لیست ماشین فروش‌های کلاهبرداری ‫که تا الان لو دادید رو دارید؟
‫دیروز این موقع چی‌کار می‌کردید؟
‫سر کار بودم دیگه.
‫ببینید من سرم شلوغه.
‫اصلا اجازه دارید بدون حکم احضارم کنید؟
‫ما هم سرمون با زنگ زدن ‫به آدمای مشغول شلوغه.
‫بگذریم، کسی هست ‫که بتونه حرفت رو تأیید کنه؟
‫شماها همچین حقی ندارید. ‫من یه مالیات دهنده زحمت‌کشم.
‫مگه با پول مالیات من به شماها حقوق نمی‌دن؟
‫پول مالیاتت؟
‫اصلا می‌دونی من چقدر حقوق می‌گیرم؟
‫اقرار می‌کنی با پیام آقای ‫ چو یونگ‌جین رو تهدید کردی؟
‫من تهدیدش نکردم.
‫اون اول اومد سراغ ما!
‫اما شماها خلاف کردید.
‫خلاف؟
‫بذار رک بگم.
‫واقعا درسته به هم‌صنف‌هاش ‫اینطوری از پشت خنجر بزنه؟
‫تازه ما به‌خاطر اون 20 میلیون وون ضرر دادیم!
‫20 میلیون اسم نیست که بذارنش رو سگ!
‫اسم سگ من 20 میلیونه.
‫مالیتپوئه. دوست داری ببینیش؟
‫- اسم سگت 20 میلیونه؟ ‫- آره.
‫چه بانمکه.
‫ببخشید کوچولو.
‫- تو کی هستی؟ ‫- من دونگ‌گوئم.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫منتظر اتوبوس مهد‌کودکمم.
‫[پرونده آدم‌ربایی چو یونا]
‫[سوء سابقه یون سهون]
‫ماشین رو نشونش نده. ‫اول بگو قرارداد رو امضا کنن.
‫این دو تا سابقه کیفری دارن.
‫اینا سابقه‌ای ندارن.
‫با حذف اونایی که عذر بی‌گناهی قطعی داشتن،
‫اینایی که آهن‌ربای سفید دارن مظنون‌های اصلی مان.
‫اون یارو یون سئون، یه خروار سابقه داره.
‫آره، به جرم ضرب و شتم هم محکوم شده.
‫از این آدمای لات و لختیه.
‫کیم مونگی هم همینه.
‫عضو باند خلافکارها هم بوده.
‫دقیقا. ‫بالاخره یه چیز به‌درد بخور گفتید.
‫- چی؟ ‫- این واقعا مشکوکه.
‫قبول ندارید سروان؟
‫یه کیک رسیده.
‫- کیک چی؟ ‫- کیک تولد.
‫کیک تولد؟ تولد کسیه؟
‫مال من و سروان که نیست.
‫تولد سروان رو از کجا می‌دونی؟
‫بیخیال. تو یه تیم کار می‌کنیم ها.
‫می‌دونی تولد من کیه؟
‫تولدت وسط تابستونه دیگه؟
‫وسط زمستونه!
‫کیک رو کجا رسوندن؟
‫خونه یونا. ‫ظاهرا از طرف آدم‌رباست.
‫[هفته بعد تولد یوناست درسته؟]
‫[اگه می‌خواید باهاش جشن ‫بگیرید 5 میلیون وون جور کنید]
‫پس این با کیک اومده؟
‫اول نفهمیدم چرا برامون کیک فرستادن.
‫ولی بعد این نوشته رو پشتش پیدا کردم.
‫اون خانومه آوردش.
‫ایشون?
‫جونگ‌ریوک باهاش حرف بزن.
‫تو توی آمریکا مسابقه بوکس دادی دیگه.
‫چرا چرت و پرت می‌گی؟ ‫من فقط بوکسور بودم.
‫هوی مینسو. تو انگلیسی بلدی دیگه؟
‫رشته‌ت ادبیات انگلیسی بوده دیگه؟
‫نه. رشته‌م ادبیات روسیه بود.
‫تازه‌کار. برو.
‫من کره‌ای هم به‌زور حرف می‌زنم.
‫بعد افتخار هم می‌کنی؟
‫سلام خانم.
‫ما از پلیس هستیم. می‌تونم ازتون سوال بپرسم؟
‫این کیک رو از کجا گرفتید؟
‫چی می‌گید؟ ‫من که انگلیسی بلد نیستم.
‫کسی اینجا زبون خودمون رو بلده؟
‫«زبون خودمون؟»
‫منظورش روسیه‌ست؟
‫- ولی من چطور فهمیدم؟ ‫- کره‌ای صحبت کرد.
‫کره‌ای بلدید؟
‫من کره‌ای هستم معلومه که بلدم.
‫اجدادم کنشگرهای مستقل بودن.
‫خانواده‌م از زمان حمله آمریکا به کره اینجا بودن.
‫پس شماها پلیسید؟
‫من رفته بودم سوپرمارکت ‫و یه تخفیف گذاشته بودن.
‫تهش بیشتر از چیزی که می‌خواستم خرید کردم.
‫برگردم سر پرونده.
‫کی این کیک رو به شما داد؟
‫درسته. یه لحظه حواسم پرت شد.
‫موقع برگشت از سوپرمارکت ‫یکی ازم این خواهش رو کرد.
‫کره‌ای‌ها باید به هم کمک کنن دیگه؟
‫پس منم زحمت تحویلش رو کشیدم.
‫اون آدم چه شکلی بود؟
‫- ویژگی خاصی نداشت. ‫- که اینطور؟
‫براتون نقاشیش کنم؟
‫می‌تونید؟ خیلی خوب می‌شه.
‫من فقط سبک کاریکاتوری بلدم.
‫اما طرف دقیقا این شکلی بود.
‫واسه من که شبیه اون یاروئه.
‫کی؟
‫اون یارو سابقه داره. ‫اسمش چی بود؟
‫یون سئون. شبیه اون نیست؟
‫حسم این رو می‌گه.
‫فکر کردید چون سابقه دارم می‌تونید اذیتم کنید؟
‫بابا کار من نبوده!
‫گفته بودی اون روز خونه‌ بودی.
‫کسی می‌تونه تأییدش کنه؟
‫آخه کی می‌تونه تأیید کنه خونه تنها بودم؟
‫دست راستت رو ببین.
‫قضیه چیه؟
‫مستقیم رو ببین.
‫دندون‌هات رو اینطوری کن.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫حالا که تا اینجاش اومدی دیگه ‫بیا سیبیل و کلاهم برام بذار.
‫[پرونده ضرب و شتم تقاطع ایستگاه هوسانگ]
‫[سوء سابقه یون سئون]
‫[پرونده ضرب و شتم تقاطع ایستگاه هوسانگ]
‫[ضرب و شتم، خلاف راهنمایی رانندگی، تهدید...]
‫[لوازم توقیفی یون سئون]
‫[درآمد، مخارج، دریافتی‌ها]
‫[درآمد، درآمد، مخارج]
‫[درآمد]
‫[درآمد، مخارج، دریافتی‌ها]
‫درآمدش رو با دو تا رنگ مختلف علامت زده.
‫بعضی‌ها زردن و بعضی‌ها نارنجی.
‫نمی‌تونه دو تا رنگ رو تشخیص بده؟
‫[تهدید، خشونت بیش از حد، خلاف راهنمایی رانندگی]
‫هوی.
‫صورتم گرفت.
‫[قهرمان تقریبا پیچیده آنان]
‫می‌تونی این رو برام بلند بخونی؟
‫- من؟ ‫- بله.
‫بجنب بینم.
‫می‌تونی این رو برام بلند بخونی؟
‫«قهرمان»
‫آزادش کنید. اون نیست.
‫سروان، این رو ببینید.
‫ولش کن بره.
‫گفت که ولم کنی!
‫این پرونده قراره طول بکشه. ‫امروز رو دیگه برید خونه.
‫سروان.
‫چرا آزادش کردید؟ ‫اون مظنون اصلی ماست.
‫یون سئون کور رنگی سبز-قرمز داره.
‫که چی؟ ما که نمی‌خوام بهش گواهینامه بدیم.
‫این حرف رو ببین.
‫تارنجی با پس زمینه سبزه.
‫یون سئون نمی‌تونسته بخوندش.
‫منطقی نیست که این رنگ رو ‫واسه حرفش انتخاب کرده باشه.
‫اینم از مظنون اصلی‌مون.
‫برگشتیم سر خونه اول.
‫این نقاشی تنها سرنخ‌مون بود.
‫به‌نظر من که شبیه یه آدم عادیه.
‫ممکنه....
‫مرد نباشه.
‫تو این نقاشی چی می‌بینید؟
‫طرف غمگینه.
‫و از چندین سال زحمت کشیدن خسته شده.
‫و حس می‌کنم از انزوا تنها شده.
‫مهمتر از همه، چشم‌هاش انگار زنونه‌ست.
‫به‌نظر من شبیه یه آقای میان ساله ‫که نوشیدنی خوردن دوست داره.
‫شایدم اینطوری باشه.
‫نگران پدر مادر یونام.
‫یه شبه خیلی حالشون بد شد.
‫آدم‌ربا چطور تونسته ‫پنج میلیون وون درخواست کنه؟
‫شوخیه؟
‫- با عقل جور درنمیاد. ‫- نه نمیاد.
‫درسته؟
‫چطور آدمای عادی‌ای مثل اونا ‫می‌تونن همچین پولی جور کنن؟
‫درسته.
‫برای منم سواله چرا آدم‌ربا...
‫چنین درخواستی از این افراد عادی داشته.
‫شاید یه سایکوپاته که ارتباطش ‫با واقعیت رو از دست داده.
‫آدم‌ربا اونقدر دقیق بوده که برای خودش ‫مسیر فرار طراحی کنه...
‫و به خوبی از پیش نقشه جرم ریخته.
‫امکان نداره سایکوپات باشه.
‫باید یه چیزی بخوری.
‫باید خودمون رو ‫جمع کنیم تا یونا رو پیدا کنیم.
‫خودت برو غذا بخور.
‫تو هم باید غذا بخوری.
‫چیه می‌خوای از گشنگی بمیری؟
‫خودمون رو تا حد مرگ گرسنگی بدیم؟
‫ببخشید. یه کم عصبی‌ام.
‫الو؟
‫الو؟ آقای چو یونگ‌جین؟
‫کیم هاندو هستم گزارشگر اس‌بی‌اس....
‫حتما خیلی نگران...
‫[مایلم درباره دخترتون با شما مصاحبه کنم]
‫[درباره پرونده آدم‌ربایی سوالاتی داشتم]
‫لامصب!
‫چی‌کار کنیم؟
‫48 ساعت از ناپدید شدن ‫چو یونا دختری بشاش و پرشور. می‌گذره،
‫با عذاب کشیدن والدینش...
‫این چه وضعشه؟
‫کی لوش داده؟
‫چرا به من نگاه می‌کنید؟
‫این سری من نبودم!
‫سری پیش هم من نبودم!
‫همه جای اینترنت مقاله نوشتن.
‫پدر مادر یونا ما رو مقصر ‫به‌خطر انداختن امنیتش می‌دونن.
‫سلام قربان. دونگ‌بنگ یوبین هستم.
‫بله قربان.
‫ما دیگه مسئول پرونده چو یونا نیستیم.
‫از مقر یه تیم تحقیقات ویژه تشکیل می‌دن.
‫آماده تحویل پرونده شید.
‫چی؟ از پرونده گذاشتن‌مون کنار؟
www.FardisFilm.com