‫هوی یارو.
‫فکر کردی کجا می‌ری؟
‫شماها کی هستید؟
‫مشخصه که کارگر اینجا نیستین.
‫شماها بودید سرنخ داشتید؟
‫از جزئیات قضیه خبر نداریم،
‫از ما خواستن یه درسی بهت بدیم،
‫پس آماده شو یاد بگیری.
‫وای ترسیدم. ‫می‌خواید درس بهم بدید؟
‫آره. ‫باید زندگیت رو بهتر کنی.
‫و باید با بقیه مهربون‌تر باشی...
‫نام جونگ‌هیون! ‫می‌دونم اینجایی عوضی!
‫ببینید، بیاید الکی کشش ندیم.
‫بذار ببینم. اگه نفری دو مشت حرومتون کنم...
‫یک، دو، سه، چهار...
‫پسر کلی طول می‌کشه.
‫نفری دو تا زیاد نیست؟
‫پس نفری یکی می‌زنم. ‫برید خداتون رو شکر کنید.
‫همینم زیادی‌تونه.
‫چی چی زر زر می‌کنی؟ ‫حرفات تموم نشد؟
‫اومدم.
‫بیا جلو. بیا جلو.
‫لعنتی.
‫وایسید! به من یه بار مشت زدید.
‫- مطمئنی؟ ‫- بله. نفسم بالا نمیاد.
‫تقصیر ماسک اسکیته.
‫اینم یکی دیگه.
‫هوی، راستش رو بگو.
‫- نام جونگ‌هیون کجاست؟ ‫- اونجاستش.
‫- این رو برام نگه دار. ‫- چشم.
‫خدایا.
‫پس اینجایی.
‫بیا اینجا، آشغال.
‫بیا اینجا.
لعنتی. درد داره
‫حرف دهنتو بفهم!
‫خیلی درد داره!
‫واقعا درد داره.
‫آشغال‌هایی مثل تو ‫که عادت کردید ضعیف‌کشی کنید...
‫باید حسابی کتک بخورید.
‫انقدر می زنمت تا عقلت بیاد سر جاش، آماده شو.
‫فعلا ولم کن...
‫- وایسا. هی گوشیم رو جواب بده. ‫- ببخشید؟
‫- گوشیم زنگ می‌خوره. ‫- بله قربان.
‫- گوشی دستتون. ‫- کیه؟
‫ته‌سونگه.
‫الو؟ بله. چیه؟
‫الان دستم بنده. چرا؟
‫این یارو رو واسه من نگه دار.
‫- من؟ ‫- گفتم نگه‌ش دار!
‫خب چیه؟
‫- چی‌کار می‌کنی؟ ‫- راستش...
‫ولم کن! ‫چه مرگته؟
‫محکم بگیرش.
‫- نه ول کن. ‫- محکم؟
‫نه با تو نبودم.
‫الان؟ باشه اومدم.
‫- بریم؟ ‫- داریم می‌ریم؟
‫- بله دارم میام. ‫- مقاومت نکن.
‫[بهشت اسباب بازی]
‫چرا اینجاییم؟
‫ببین. یه لحظه تو ماشین بمون.
‫چشم.
‫به چیزی دست نزنی ها.
‫اطاعت.
‫خوش اومدید.
‫سلام.
‫دنبال این می‌گردم.
‫اینا دیگه تولید نمی‌شن. ‫جایی گیرتون نمیاد؟
‫راهی نیست بتونم یکی پیدا کنم؟
‫به دخترم قول دادم برای جشن تولدش بخرم.
‫هیچ راهی نیست.
‫جناب تو رو خدا کمکم کنید.
‫التماس هم بکنید کاری ازم برنمیاد.
‫می‌شه حداقل انبارتون رو بگردید؟
‫من می‌دونم چی تو انبارمه و تموم کردیم.
‫وقتی ندارم چطور بفروشم‌شون؟
‫«انقراض تی رکس»
‫خواهش می‌کنم همین یه بار.
‫مطمئن نیستم این به پرونده مربوط باشه ها،
‫اما ذهنم رو درگیر کرده بود.
‫چیه؟ بگو ببینم.
‫مربی یون درست قبل آتیش سوزی ‫ازم پول قرض خواست.
‫- پول؟ ‫- حدود 50 میلیون وون؟
‫ظاهرا تو رمزارز سرمایه گذاری کرده بود...
‫و تهش به پول قرض گرفتن افتاده بود.
‫مثلا بیتکوین و اینا؟
‫دیدید که همیشه می‌گه زندگی همه‌ش یه فرصته.
‫می‌خواست منم بکشه تو کار.
‫می‌تونید جایی ‫که سرمایه‌گذاری کرده دنبال مدرک بگردید.
‫فرصت کیلو چنده.
‫[مهد کودک بدبختی]
‫[اداره پلیس سونگ‌وون موقتا به این مکان منتقل شده]
‫درست قبل آتیش سوزی،
‫سه ماه بیمه عقب افتاده رو یک دفعه پرداخت کرده...
‫تا جلوی لغو شدنش رو بگیره.
‫واقعا دنبال پول بیمه بوده؟
‫منطقی نیست.
‫حتی اگه 300 میلیون می‌گرفت،
‫بعد مخارج 100 میلیون دستش رو می‌گرفت.
‫واسه این چندر غاز بیاد رستورانش رو آتیش بزنه؟
‫درسته. ارزشش رو نداره.
‫جلو پات رو ببین.
‫شرمنده. نوش جان بچه‌ها.
‫چطور می‌تونی بخوریش؟ کثیفه.
‫غذای رو زمین که ‌خوردی، ‫دستات هم که نمی‌شوری.
‫همه غذاهایی که تو زندگیت نخورده ول کنی...
‫تو عالم پس از مرگ یقه‌ت رو می‌گیرن.
‫تازه اگه پنج ثانیه‌ای برش داری تمیزه.
‫- منم قانون پنج ثانیه رو شنیدم. ‫- نه؟
‫ظاهرا باکتری با این سرعت منتقل نمی‌شه.
‫این قانون مال گدا گشنه‌هاست؟
‫واقعا الان باید به سرعت ‫بلند کردن غذا از رو زمین فکر کنیم؟
‫باکتری حدود 70 بار کمتر از نرم‌تن‌هایی ‫مثل حلزون حرکت می‌کنن،
‫پس پشتوانه علمی داره.
‫سروان، بازم غذایی که افتاده رو زمین کثیفه.
‫هیچی از دست آدم کثیف‌تر نیست.
‫خیلی کثیفه.
‫کسب و کار آقای یون چطور بوده؟
‫از چیزی که فکر می‌کردیم بدتر بود.
‫فیلم یوتوب براش مشتری جذب کرده بود،
‫اما تموم این مدت مشکل داشته.
‫که اینطور. چرا این مخلوط نشده؟
‫- کمکتون کنم؟ ‫- نه نمی‌خواد.
‫وای این...
‫هیوجو چطوره؟ ‫خوبه؟
‫خیلی بهتر شده.
‫ولی هنوز هیچی از آتیش یادش نمیاد.
‫نگران نباش. همه چی درست می‌شه.
‫امیدوارم.
‫حرف زدن باهات خاطراتم رو زنده کرد.
‫بوکس سخت بود،
‫اما دلم واسه بیخیال بودن ‫اون زمان‌مون تنگ می‌شه.
‫- قبول نداری؟ ‫- من اصلا اون روزا رو یادم نمیاد.
‫این رو ببر.
‫به هیوجو سلام برسون.
‫[باهاش خرج بیمارستان رو بده]
‫بفرما تو.
‫تاحالا توجه نکرده بودم.
‫بفرمایید.
‫این چیه؟
‫ظاهرا مینسو تو کار رمزارز بوده.
‫رمزارز؟
‫خیلی تو این زمینه سررشته ندارم،
‫اما همه چیزایی که فهمیدم رو تو گزارش نوشتم.
‫ظاهرا یه سرمایه‌گذاری پر ریسک داشته.
‫گفتم شاید به تحقیقات کمک کنه.
‫شایدم نه.
‫با اجازه.
‫کارآگاه مو.
ممنون
خواهش میکنم
‫[آژانس پلیس ملی کره]
‫پس کار ضروریت این بوده؟
‫این اطلاعات گولد کوینه.
‫ممنون.
‫ادعا کردن پشتوانه ارزشون طلاست.
‫اما بیشتر حس می‌کنم یه کلاهبرداری هرمی دقیقه.
‫مگه این مدارک برای اقدام کافی نیست؟
‫منتظر چی هستید؟
‫هنوز ناامید نشدن.
‫منظورم سرمایه‌گذارهاست.
‫انتظار می‌ره آی‌پی‌او پیش رو ‫20 برابر ارزش رمزارزها رو بیشتر کنه.
‫سرمایه‌گذارها همه چیزشون رو گذاشتن وسط.
‫اگه سرسری اقدام کنیم،
‫ممکنه به ضررمون تموم شه.
‫خبر داری که تولد دونا فرداست دیگه؟
‫کادوش رو یادت نره.
‫بچه‌ها منتظرن پای قولت بمونی.
‫محض رضای خدا.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- دایهه، مامانی اینجاست. ‫- سلام عزیز دلم.
‫مرتیکه دیوونه خوابیده رو سرسره.
‫مرتیکه دیوونه!
‫دونگ‌گو!
‫- مامانت کجاست؟ ‫- امروز کار داشت.
‫شما اینجا چی‌کار می‌کنی عمو؟
‫منتظر تو بودم.
‫من؟
‫اون تی رکسه هنوز پیشته؟
‫این؟
‫آره همین...
‫می‌شه لطفا بدیش به من؟
‫واقعا بهش نیاز دارم.
‫به جاش یه اسباب بازی دیگه برات می‌خرم.
‫عمرا.
‫کله شق بازی درنیار دیگه، دونگ‌گو.
‫تمنا می‌کنم.
‫نمی‌خوام...
‫ببین من زودتر پیداش کردم ولی تو کش رفتیش.
‫- از دستم عصبانی‌ای؟ ‫- چی؟
‫البته که نه.
‫اصلا ازت عصبانی نیستم.
‫فقط می‌خوام بهم لطف کنی.
‫- دوست ندارم. ‫- هوی، دونگ‌گو!
‫مشخصه از دستم عصبانی شدی.
‫من فقط اسمت رو گفتم.
‫تو رو خدا همین یه بار رو کمکم کن.
‫قول میدم باهات مهربون باشم.
‫پس تو رو خدا، همین یه بار.
‫خواهشا نظرت رو عوض کن.
‫زانو بزنم؟ ‫نظرت عوض می‌شه؟
‫می‌تونی ادای تی رکس دربیاری؟
‫ادای تی رکس؟
‫اگه خوب ادا دربیاری بهش فکر می‌کنم.
‫به‌نظرت زیاده روی نکردی؟
‫من سنی ازم گذشته ها.
‫پس بیخیالش.
‫نه وایسا! یه لحظه بهم وقت بده!
‫قبوله. امتحان می‌کنم باشه؟
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫مسخره بود. نخواستم.
‫وایسا. یه لحظه.
‫بذار دوباره امتحان کنم. ‫یه بار دیگه.
‫چی‌کار می‌کنه؟
‫دونا، بهم شجاعت بده.
‫به هر قیمتی شده کادو تولدت رو جور می‌کنم.
‫روت حساب کردما، بابایی.
‫واقعا تی رکسه؟
‫یارو دیوونه‌ست!
‫دونگ‌گو.
‫می‌شه تی رکسه رو بهم بدی؟
‫پس اول یه کاری برام بکن عمو.
‫- چی کار؟ ‫- دنبالم بیا.
‫چی؟
‫[تیراندازی فردایی بهتر]
‫[خدای تیک تیراندازی]
‫واسه برنده شدن فیگور استینگ‌من ‫باید همه هدف‌ها رو بزنی.
‫[جایزه اول: استینگ‌من]
‫تاحالا هیچکس برنده نشده.
‫می‌تونی برام برنده شی عمو؟
‫دونگ‌گو.
‫اصلا فکر نکنم این تفنگ‌هاش تنظیم باشن.
‫پای قولت وایسا.
‫جناب احیانا کلت دارید؟
‫بفرمایید.
‫ممنون. یه لحظه بهم بدیدش.
‫باورم نمی‌شه.
‫استینگ‌من رو بده بهم.
‫البته.
‫بفرمایید.
‫حالا تی رکس رو بده من دونگ‌گو.
‫کارت درسته.
‫دونگ‌گو.
‫ممنونم.
‫منم ممنونم.
‫ممنون دونگ‌گو.
‫[اداره پلیس سونگ‌وون موقتا به این مکان منتقل شده]
‫حتی اگه آقای یون تو کار رمزارز بوده باشه،
‫فقط ضرر کرده.
‫این واقعا به پرونده ربط داره؟
‫تازه قربانی دخترشه.
‫کجا بودی؟
‫سردرد بدی داشتم.
‫ولی دیگه خوبه.
‫خدا رو شکر.
‫بشینید.
‫- حلش کردم. ‫- چی؟
‫فکر کنم بدونم مجرم کیه.
‫- کیه؟ ‫- فکر کنم مجرم...
‫مجرم...
‫یالا دیگه.
‫مجرم همسر آقای یونه.
‫- یه چیزی پروندی ها. ‫- الکی نپروندم.
‫همسرش افسردگی حاد داشته.
‫پس وقتی فهمیده چقدر ضرر دادن،
‫رستوران رو آتیش می‌زنه.
‫درموندگی ممکنه باعث رفتار عجولانه بشه.
‫واسه چی انقدر زیاده‌روی کنه؟
‫چون افسردگیش حاد بوده.
‫دخترش داخل رستوران بوده.
‫افسردگیش حاد بوده.
‫حالش بده، و تازه اونطوری باید از دیوار می‌رفته پایین!
‫افسردگیش...
‫حاد بوده.
‫منم افسرده شدم.
‫ببخشید قربان.
‫وایسا تانشیک.
‫بشین رو اون صندلی یه کم بیشتر فکر کن.
‫چشم.
‫برگرد بشین رو صندلیت.
‫بله قربان.
‫چی‌کار می‌کنید سروان؟
‫سعی دارم فکر کنم.
‫صندلی فکره دیگه.
‫اینجا چی‌کار می‌کنید؟
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫غروب آفتاب قشنگه، نه؟
‫به‌نظرم اگه مهد کودک نبود، ‫منظره قشنگی واسه فیلم‌ها می‌شد.
‫فیلم رستوران تو زمان آتیش‌سوزی رو پیدا کردم.
‫با استشهاد جی‌وونگ همخونی داره.
‫کیفیتش چندان جالب نیست،
‫اما برای بررسی یه نسخه گذاشتم رو میزتون.
‫- خسته نباشی. ‫- ممنون.
‫سروان شما هم سرمایه‌گذاری رمزارز کردید؟
‫نه علاقه ندارم.
‫همه دوستام یه مدت طرفدارش بودن،
‫دیدید که چطور سریع ‫خبر سود بالای بقیه پخش می‌شه که؟
‫اما هیچکس درباره ضررش حرف نمی‌زنه.
‫شما چی؟سرمایه‌گذاری کردی؟
‫قبلاها فکر می‌کردم رمزارز زندگیم رو عوض می‌کنه،
‫اما نتونستم پول سرمایه‌گذاریش رو جور کنم.
‫اسم اون رمزارزه چی بود؟
‫همه می‌گفتن ده برابر می‌شه.
‫ولی مگه مهمه؟ ‫من که یه پاپاسی هم ندارم.
‫این قهوه زیادی تلخه.
‫قبلاها فکر می‌کردم رمزارز زندگیم رو عوض می‌کنه،
‫همه می‌گفتن ده برابر می‌شه.
‫ولی مگه مهمه؟ ‫من که یه پاپاسی هم ندارم.
‫هنوز ناامید نشدن.
‫منظورم سرمایه‌گذارهاست.
‫اگه صد میلیون وون فقط صد میلیون نباشه چی؟
‫تنهایید؟
‫بله.
‫یه لحظه صحبت کنیم؟
‫جانم؟
‫درباره چی؟
‫بوکس چطوره؟
‫باحاله؟
‫من هیچی از بوکس نمی‌دونم.
‫خیلی دوستش دارم.
‫حواسم رو پرت می‌کنه.
‫که اینطور.
‫وقتی آتیش رو دیدی داشتی می‌رفتی باشگاه؟
‫چی؟
‫آهان بله.
‫سریع گزارش دادی،
‫و حدود ساعت 4:27 صبح بود دیگه؟
‫الو، آتیش سوزی شده.
‫آره فکر کنم.
‫هیوجو! هیوجو!
‫هیوجو، تحمل کن.
‫- هیوجو! ‫- بعدش هیوجو رو بردی بیرون.
‫رفتی داخل رستوران و دو دقیقه بعد دیدن آتیش...
‫هیوجو رو کشوندی بیرون.
‫از کجا می‌دونستی هیوجو بیهوش داخله؟
‫- چی؟ ‫- رستوران پر از دود بود،
‫و هیچکس نمی‌دونسته هیوجو اونجاست.
‫و امکان نداشت از بیرون...
‫دیده باشی که افتاده کف زمین.
‫بهتره حقیقت رو بگی.
‫برای چی رستوران رو آتیش زدی؟
‫چی گفت؟
‫سکوت کرد.
‫سروان می‌شه من باهاش حرف بزنم؟
‫معمولا با نسل هزاره‌ها خوب کنار میام.
‫- اون جن زیه. ‫- چی؟
‫اون جن زیه نه هزاره.
‫این دیگه کی جا افتاد؟
‫خیلی وقته.
‫یعنی نسل زد.
‫کارآگاه سو شما برو تو.
‫من؟
‫بخور.
‫حقیقت رو بگو.
‫تنها راهیه که داری.
‫می‌دونم فقط می‌خواستی به آقای یون کمک کنی...
‫چون حس می‌کردی بهش مدیونی.
‫درست می‌گم؟
‫شنیدم آقای یون خیلی بهت کمک کرده.
‫اگه واقعا می‌خوای بهش کمک کنی،
‫بهتره که حقیقت رو بگی.
‫اوضاع از کنترلت خارج شد، مگه نه؟
‫اولین بار چطور آقای یون رو دیدی؟
‫تو باشگاه دیدمش.
‫قبلا مربی مربیم بود.
‫تمرکز کن! تمرکز کن!
‫بیا مرغ بخور.
‫بیاید مرغ بخوریم.
‫جی‌وونگ.
‫با مادربزرگم تنها زندگی می‌کنم.
‫تو مدرسه که دعوام شد،
‫آقای یون پا درمیونی کرد.
‫به‌خاطر تربیتشه.
‫اینطور نیست خانم.
‫- اون بچه خوبیه. ‫- دارید ازش دفاع می‌کنید؟
‫ببین چی‌کار کرده!
‫دیگه زیادی شیطنت کردی.
‫از این به بعد روی بوکس تمرکز کن.
‫اما من استعداد ندارم.
‫فکم ضعیفه و مشت‌هام کوچیکه.
‫حتی اگه فکت ضعیف باشه هم می‌تونی بوکسور باشی.
‫فقط مشت نخور.
‫تازه بوکس فقط مشت زدن نیست.
‫باید از چشمات استفاده کنی.
‫و اینطور که می‌بینم، ‫چشمات تیزه.
‫وسط شب حتی مادربزرگم رو می‌برد بیمارستان،
‫حتی گه‌گداری برام پول می‌فرستاد،
‫و خصوصی بهم بوکس یاد می‌داد.
‫ولی جدیدا،
‫انگار خیلی افسرده بود.
‫ازش پرسیدم چی شده...
‫و گفتم هرجور بتونم کمکش می‌کنم.
‫اولش گفت همه چیز مرتبه ‫و باید رو بوکس تمرکز کنم.
‫اما چند روز قبل آتیش‌سوزی...
‫آقای یون تو حال خودش نبود و اومد پیشم.
‫این برای مامان بزرگته.
‫نارنگی دوست داره دیگه؟
‫آره. ممنون.
‫شنیدم زمان انتخابی تیم ملی مشخص شده.
‫بله هفدهم ماه دیگه‌ست.
‫چه سریع.
‫- حتما بدنت سر فرم باشه. ‫- بله.
‫من دیگه رفتم.
‫- چیزی شده قربان؟ ‫- چی؟
‫نه هیچی نشده.
‫اگه کمکی از دستم برمی‌اومد ‫خواهشا بهم بگید. هرکاری می‌کنم.
‫بیخیالش.
‫دیگه می‌رم.
‫جی‌وونگ.
‫راستش ازت یه خواهشی داشتم.
‫پس اون خواهش...
‫گفت دستش تنگه...
‫و این تنها راه حله.
‫بهم گفت فقط کافیه...
‫سیب‌زمینی‌های کنار سرخ‌کن رو آتیش بزنم.
‫هوی
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫- چه غلطی می‌کنی؟ ‫- اونطوری نیست که فکر می‌کنی.
‫تکون نخور.
‫- همه چی رو توضیح میدم. ‫- تلفنم رو پس بده.
‫- تو رو خدا، توضیح میدم! ‫- بدش من!
‫تو رو خدا!
‫تو رو خدا ببین چی می‌گم!
‫گوشیم رو بده!
‫- تو رو خدا بذار توضیح بدم! ‫- ولم کن!
‫تو رو خدا هیوجو.
‫آهای!
‫نمی‌تونستم درست فکر کنم.
‫اگه هیوجو به پلیس زنگ می‌زد...
‫و من دستگیر می‌شدم،
‫همه تلاش‌هام به هدر می‌رفت.
‫ولی رستوران آتیش گرفت.
‫باید حقیقت رو می‌گفتم
‫اما جرئتش رو نداشتم.
‫آقای یون گفت تا وقتی ‫صدام درنیاد هیچکس نمی‌فهمه.
‫کارآگاه.
‫من...
‫برام مهم نیست بیفتم زندان،
‫اما چی به سر مادربزرگم میاد؟
‫کی از مادربزرگم مراقبت می‌کنه؟
‫حوصله‌ت سر نرفته؟
‫لپ تاپت رو از خونه بیارم؟
‫بله.
‫باشه فردا میارمش.
‫بابا.
‫بله؟ چیزی نیاز داری ؟
‫اون روز جی‌وونگ رو تو رستوران دیدم.
‫همه اتفاقاتی که افتاده رو یادم اومدم.
‫تظاهر کردم یادم نمیاد.
‫آتیش سوزی...
‫زیر سر خودت بوده، مگه نه؟
‫جی‌وونگ یه حرف عجیبی زد.
‫گفت می‌تونه توضیح بده.
‫شک بردم...
‫که خودت هم دست داشتی...
‫پس خودم رو زدم به اون راه.
‫تا وقتی صدامون درنیاد،
‫همه چی درست می‌شه.
‫پس هیچی نگو.
‫باید قوی بمونی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چرا یه دفعه می‌خواستی من رو اینجا ببینی؟
‫- آماده‌ای میت بزنیم؟ ‫- چی؟
‫می‌دونی، مثل قدیما.
‫میت زدن با تو کمک می‌کنه ذهنم باز شه.
‫بریم؟
‫خیلی خب پس.
‫بیا امتحان کنیم.
‫هوی مو جونگ‌ریوک!
‫جونگ‌ریوک...
‫پسر‌ه‌ی...
‫- یادته؟ ‫- چی رو یادمه؟
‫دلیل اینکه بوکس رو دوست داشتی.
‫مهم نبود چقدر تحت فشار باشی،
‫گفتی می‌تونستی شرایط رو عوضش کنی.
‫مهم نبود چقدر از باختت مطمئن باشی...
‫گفتی همیشه یه مشت و فرصت برات مونده.
‫من این رو گفتم؟
‫حالا که بهش فکر می‌کنم...
‫من از بوکس متنفر بودم.
‫دردم می‌اومد،
‫و خسته کننده بود.
‫فقط به‌خاطر تو تحملش کردم.
‫بهش که فکر کنی...
‫هیچوقت ازت تشکر نکردم.
‫ممنون مینسو.
‫خیلی ممنون.
‫مینسو.
‫ما هنوز برامون فرصت باقی مونده دیگه؟
‫تا تموم نشده تموم نیست دیگه؟
‫من رفتم.
‫همراه‌مون بیاید.
‫دونا، خوابی دیگه؟
‫[تیرانوسوروس رکس]
‫[هیونسو]
‫[بابا می‌گه تو ساعت ملاقات بیا. ‫دلش برات تنگ شده]
‫چرا دارید برش می‌دارید؟
‫این اولین عکس تیمی‌مون بود.
‫- همینجوری. ‫- این بهونه خوبی نیست.
‫بعد تموم اتفاقاتی که افتاد،
‫به‌نظرم دیگه خاطره خوبی نبود.
‫این چه ربطی به عکسه داره؟
‫فهمیدم.
‫یعنی چی؟ چی رو؟
‫که چرا عکس رو برداشتید.
‫و دلیلم چیه؟
‫بگذریم، برداشتنش رو ممنوع می‌کنم.
‫این دستور من به عنوان سروانه.
‫چطور فهمید؟
‫لعنتی.
‫سلام، واحد 2 جرائم خشونت‌آمیز.
‫در قسمت بعدی...
‫واحد جرائم خشونت‌آمیز پرونده جدیدی رو قبول می‌کنن.
‫یونا! یونا!
‫امروز حدود ساعت ‫3:10 از در پشتی مجتمع گم شده.
‫یک بچه تو مسیر مهد کودک دزدیده شده.
‫یه همسایه چون من خواستم آوردتش.
‫پس صورتش رو مستقیم ندیدی.
‫کار کی بوده؟ عوضی!
‫تیم جرائم خشونت‌آمیز برای ‫حل پرونده سخت تلاش می‌کنن.
‫تو پرونده‌های دزدی هر ثانیه اهمیت داره.
‫روی فیلم‌های دوربین و شاهدها تمرکز کنید.
‫اما شرایط غیرمنتظره پیش رفتن.
‫پرونده دزدی چو یونا الان توسط...
‫تیم تحقیقات ویژه مقر انجام می‌شه.
‫در ساختار جدید،
‫جونگ‌هون بین وفاداری و ترفیع گیر کرده.
‫اونجا چی‌کار می‌کردی؟
‫حتی اگه یه کلمه باهاشون حرف بزنی، ‫خائنی.
‫- جونگ‌هون چه انتخابی می‌کنه؟ ‫- خبردار.
‫و تیم واحد جرائم خشونت‌آمیز می‌تونه بچه رو پیدا کنن؟
‫ادامه دارد...
www.FardisFilm.com