‫[بازی‌های بین‌المللی آتن]
‫[بزنش!]
‫[بزنش! کره! جونگ‌ریوک!]
‫[مو جونگ‌ریوک! مو جونگ‌ریوک!]
‫[بزنش جک!]
‫[بزنش، مو جونگ‌ریوک!]
‫بوکس!
‫[تو می‌تونی! بزنش جک!] ‫[بزنش مو جونگ‌ریوک!]
‫[ویژ!]
‫[شترق!]
‫مو جونگ‌ریوک! مو جونگ‌ریوک!
‫کافیه!
‫برید گوشه‌هاتون!
‫آهای، جونگ‌ریوک!
‫آهای جونگ‌ریوک! جونگ‌ریوک!
‫خودت رو جمع کن. تحت فشارت گذاشته.
‫مشت‌هاش زیادی قویه.
‫برد مشت‌هاش از تو بیشتره.
‫مبارزه نزدیکی مثل تو شانسی نداره.
‫اگه مربی‌ای بهم استراتژی بده!
‫- یه فکری دارم. ‫- چیه؟
‫- تسلیم نشو! ‫- چی؟
‫گفتم تسلیم نشو!
‫تا اینجاش با تسلیم نشدن پیش اومدی!
‫گوش کن. کل زندگی تو یه فرصت خلاصه می‌شه.
‫خودت همیشه این رو می‌گی.
‫برو ببینم!
‫بوکس!
‫کوتاه نیا!
‫تسلیم نشو یالا!
‫حالا!
‫- آهای جک! ‫- چیه؟
‫چهار!
‫فایت.
‫چهار تا مشت بزنمت آوت شدی.
‫یک، دو، سه...
‫یالا جک، بلند شو.
‫- چهار، پنج... ‫- یالا.
‫- شش، هفت، هشت... ‫- یالا
‫- نه، ده! ‫- یالا جک بلند شو!
‫اینجا رو...
‫پس شما پادشاه کی‌اوی افسانه‌ای آتنی؟
‫باعث افتخاره.
‫اینا مال گذشته‌‌هاست. ‫خیلی وقت پیش بود.
‫منم قبلاها ورزشکار بودم.
‫- چی کار می‌کردی؟ ‫- تو دبیرستان جودوکار بودم.
‫حرفه‌ای بودی؟ ‫پس همکاریم.
‫نه بابا آماتور بودم.
‫راستی چرا بوکس رو کنار گذاشتید؟
‫مشکل جسمی.
‫مریض شدید؟
‫نه مریضی و اینا نبود.
‫ولی مشت‌هاشون درد داشت.
‫تاحالا مشت خوردید؟
‫مشت زدن هم آسون نیست ها.
‫چنان دست‌هات سیاه و کبود ‫می‌شه که از دردش خوابت نمی‌بره.
‫بعدا برید بوکس تا بفهمید.
‫رئیس اومد!
‫[ندامتگاه]
‫خوش اومدید رئیس!
‫خسته نباشید.
‫اون تو که کاری نکردم.
‫آقای او سانگشو.
‫- شما؟ ‫- ایشون پادشاه کی‌او آتن هستن.
‫آتن؟ همون کلوپ کارائوکه؟
‫از پلیس سونگ‌وون هستم، ‫نه کلوپ کارائوکه.
‫آقای او این حکم بازداشت شماست.
‫شما به جرم...
‫نزول خوری و تهدید شخصی بازداشتید.
‫حق دارید سکوت اختیار کنید.
‫حق دارید وکیل بشید..
‫اشتباه گفتم. ‫حق دارید وکیل انتخاب کنید.
‫وایسا.
‫من همین الان از زندان آزاد شدم.
‫همه جا دنبالتون بودم!
‫خبر نداشتم این توئید.
‫خیلی وقته منتظرتون بودم.
‫- کارآگاه. ‫- خوشحال شدم.
‫- کارآگاه یه لحظه. ‫- چیه؟
‫رئیس!
‫هوی، ورزشکار.
‫- زندگی خلافکاری رو بذار کنار. ‫- باشه.
‫بهت می‌خوره غذا دوست داشته باشی ‫چرا نمی‌ری آشپز شی؟
‫باشه.
‫آقای او.
‫هوی سانگشو!
‫بپر بالا رئیس.
‫نزدیک بود.
‫- بریم. ‫- البته. می‌ریم اداره پلیس سونگ‌وون.
‫کارآگاه مو.
‫کارآگاه مو! کارت درسته!
‫- بریم! ‫- کارت عالی بود.
‫بزنید بریم!
‫لتس گو! لتس گو!
‫گو! گو!
‫خب، کار میدانی چطوره؟
‫حوصله سربره، نه؟
‫اینطور نیست. خیلی چیزها یاد گرفتم.
‫تو دیگه دانشجو نیستی.
‫اگه می‌خوای چیز یاد بگیری برو دانشگاه.
‫- گزارشت رو بده. ‫- بله.
‫بفرمایید.
‫به‌نظر میاد خوبه.
‫بگید یکی از افراد اینجا انجامش بده.
‫ما همه عضوی از پلیس هستیم.
‫فکر نکن ماها با کسی فرق داریم.
‫ناهارتون قربان.
‫ظرف ریاست شورای استانی بود دیگه؟
‫بله ممنون.
‫- نوش جان. ‫- ممنون.
‫- یوبین اون رو بده. ‫- چی رو بدم؟
‫- پشت کتم. ‫- پشت کت؟
‫این چیه؟
‫- این رو می‌گید؟ ‫- بله.
‫- تن‌تون کنم؟ ‫- نمی‌خواد.
‫امروز جلسه دارم،
‫پس ترجیح می‌دم کتم تنم بمونه.
‫دخترم این رو برام خریده...
‫چون زنبور دوست داره!
‫[پلیس با شفافیت و عدالت یاور مردم است]
‫- سلام دونگ‌بنگ! ‫- سلام.
‫بعدا میام.
‫- اینجا چی‌کار می‌کنی؟ ‫- دیدن کمیسر.
‫- وقت داری؟ ‫- آره.
‫ممنون.
‫اگه کمیسر احضارت کرده...
‫که واسه گزارش بیای اینجا...
‫به‌نظر میاد هنوز تسلیم نشده باشه.
‫کلی آدم مناسب دیگه هم هستن.
‫حرفم همینه. ‫ولی هنوز اصرار داره با خودت کار کنه.
‫کار تو مقر رو دوست نداری؟
‫این همه تحصیلات واسه چی بود؟
‫از جایی که هستم راضی‌ام.
‫ظاهرا اسمشون در رفته.
‫بدم در رفته.
‫خیلی بد نیستن
‫هرکدوم به‌شکل خاص خودشون آدم جالبی‌ان.
‫جالب چیه بابا.
‫به‌خاطر اتفاقیه که تو آمریکا افتاد؟
‫برای همین کار میدانی رو ترجیح می‌دی؟
‫وقتشه فراموشش کنی.
‫مال خیلی وقت پیشه...
‫و شایعه شده اون مجرم برگشته کره...
‫تو تلویزیون دیدمت. برنامه بازسازی جنایت.
‫به‌نظر محبوبه.
‫حالا که چی؟ کاره دیگه.
‫بازم رسانه ابزار قدرتمندیه.
‫بعضی از پرونده‌ها بعد ‫معرفی تو برنامه مجدد بررسی شدن.
‫راستی،
‫یه سر بیا تو برنامه‌مون شرکت کن.
‫محبوب می‌شی.
‫فکر نکنم.
‫نمی‌خواد الان جواب بدی. ‫یه کم بهش فکر کن.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- فکر می‌کنم.
‫چی؟
‫جوابم هنوز منفیه.
‫سروان!
‫حکم بازداشت او سانگشو رسید. خسته نباشید.
‫اختیار دارید.
‫ما فقط بیرون زندان ‫صبر کردیم و دستگیرش کردیم.
‫ولی بازم کم زحمت نکشیدیم.
‫با سروان سابق هم همه جا رو دنبالش گشتیم.
‫راستی چطور فقط با ‫خوندن روزنامه‌ها فهمیدید افتاده زندان؟
‫اسمش رو عوض کرده بود و حتی هویت جعلی هم داشت،
‫اما آدرس ایمیلش رو تغییر نداده بود.
‫شانس آوردم.
‫با ایمیل؟ چه آمریکایی.
‫کارتون حرف نداره، قربان.
‫این مرغ سوخاری برفی‌تون.
‫- ممنون. ‫- نوش جون.
‫من واسه رزرو این شام کلی دردسر کشیدم.
‫ظاهرا اینجا حسابی معروفه.
‫بخورید بچه‌ها.
‫خوشمزه‌ست، ولی گوشت نیست.
‫هوی ادب داشته باش.
‫سروان غذا مهمون‌مون کرده. ‫باید عکس بگیرم.
‫بذار ببینم.
‫تموم شد.
‫بابا انقدر فس فس نکن.
‫دستتون درد نکنه با اینکه گوشت نیست.
‫تو زندگی قبلیت علف بودی؟
‫چرا کمر بستی نسل گاوها رو منقرض کنی؟
‫چه خوشمزه.
‫- عجب. ‫- ای بابا.
‫مرغ، مرغ، مرغ.
‫تحلیل مزه در دست انجام است.
‫تحلیل انجام شد.
‫خوشمزه‌ست.
‫از دست تو، هوش مصنوعی حداقل ‫احترام بزرگتر کوچیکتر حالیشه.
‫سروان.
‫رون بخورید قربان.
‫بدون استخون دوست دارم.
‫که اینطور پس بدون استخون پسندید.
‫تعجبی نداره استخونی هستید.
‫ممنون.
‫اینجا واقعا شلوغه.
‫من که گفتم اینجا...
‫به عنوان یکی از هفت سوخاری فروش برتر...
‫ویدیوی شکارچی مرغ که بیشتر ‫از یک میلیون سابسکرایبر داره انتخاب شده.
‫هفت سوخاری فروش برتر سئول.
‫مغازه بعدی تک مشت چیکن!
‫[تک مشت چیکن]
‫خوبه سروان؟
‫- نه واقعا. ‫- نه؟
‫مزه سس سویا غالبه، ‫و آرد سوخاریش هم زیاد از حده.
‫مزه پنیر رو خیلی تبلیغ کردن، ‫اما اصلا با سس نمی‌خونه.
‫حقیقتش، حتی موادی که مرغ رو ‫توش خوابوندن هم جالب نشده.
‫که یعنی،
‫این پرت آپورتره که ادعا داره اوت کوتوره.
‫[دایره‌المعارف دونگ‌بنگ یوبین]
‫[اوت کوتور و پرت آپورتر]
‫[اوت کوتور: یک لباس دست دوز با کیفیت] ‫[پرت آپورتر: لباس تولید انبوه]
‫نظر من اینه.
‫متوجه شدم.
‫اصلا یوتوبر مرغ چی از مرغ سوخاری می‌دونه مگه؟
‫حتی اگه یک میلیون سابسکرایبر داشته باشه.
‫باشه ادامه بده.
‫البته نگران نباش.
‫باشه، خداحافظ.
‫- می‌گم. ‫- بله؟ با من بودید؟
‫عه!
‫- جونگ‌ریوک؟ ‫- تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫صاحب اینجایی؟
‫آره، ماجراش طولانیه،
‫زدم تو کار مرغ سوخاری.
‫کلا مربی‌گری رو گذاشتی کنار؟
‫اون که مال خیلی وقت پیشه.
‫خیلی وقته مربی نیستم.
‫آره خب، وقتی می‌تونی...
‫رئیس باشی و پول پارو کنی ‫چرا تو باشگاه چرک بمونی؟
‫رئیس چیه.
‫تا خرخره تو قرضم.
‫بگذریم، شنیدم رفتی پلیس شدی.
‫- داریم شام گروهی می‌خوریم. ‫- جدی؟
‫مربی یون!
‫اومدم برای بچه‌‌ها مرغ بخرم. ‫می‌شه بازم بهم تخفیف خانوادگی بدید؟
‫- یهو خانواده‌دار شدی؟ ‫- همین یه بار.
‫راستی، جونگ‌ریوک رو می‌شناسی که؟
‫جونگ‌ریوک کیه دیگه؟
‫- جونگ‌ریوک! ‫- سون ته‌سونگ دماغ آویزون؟
‫من دیگه دماغم آویزون نیست.
‫چیه اومدید تجدید دیدار؟ ‫باورم نمی‌شه دوباره می‌بینمتون.
‫نمی‌دونستم با هم در ارتباطید.
‫سر خیابون باشگاه بوکس داره.
‫مالکشه.
‫مربی یون گاهی اوقات تو ‫باشگاهم برام تمرین ویژه می‌ذاره،
‫منم ازش مرغ می‌خرم.
‫بابا؟ چرا وایسادی این همه ‫سفارش ریخته سرمون.
‫- حالا میام. ‫- عه.
‫تو هیوجویی دیگه؟
‫می‌دونستم آشنا می‌زنی. ‫من رو یادت نمیاد؟
‫- راستش... ‫- وقتی انقدری بودی...
‫اون زمان چند سالش بود؟
‫یک سالش هم نشده بود.
‫آره تو جشن یک سالگیت ‫برات تولدت مبارک خوندم، یادته؟
‫خب...
‫- بیا داخل. ‫- وایسا.
‫بذار بهت پول تو جیبی بدم.
‫- نه لازم نیست. ‫- اصرار می‌کنم.
‫واقعا نمی‌خواد.
‫بیا تشکر کن و بگیر...
‫- نمی‌خواد جونگ‌ریوک. ‫- ببین شماره حسابت رو بده.
‫- جانم؟ ‫- شماره حسابت.
‫- واقعا لازم نیست. ‫- خب دیگه.
‫- بیا داخل. ‫- باشه.
‫اشکال داره!
‫بس کن دیگه.
‫این گردنبند طلاست؟ درش بیار.
‫روکشش طلاست.
‫یه ذره هم عوض نشدی، مگه نه؟
‫بریم تو.
‫آره بریم تو.
‫- پس صاحب باشگاه شدی؟ ‫- البته.
‫غذاتون رو دوست داشتید؟
‫نه حقیقتش.
‫- ببخشید؟ ‫- بهشون توجه نکنید.
‫خیلی دوست داشتیم. ممنون.
‫مالک اینجا بوکسور بوده؟
‫از کجا می‌دونستید؟
‫مدال طلای پشت سرتون.
‫این راستش استیل ضد زنگه.
‫فقط روکشش طلاست.
‫اما برای بابام با ارزشه...
‫نگاه چقدر درخشانه. ‫حتما هر روز برقش میندازه.
‫البته. می‌گم باهام خاکش کنن.
‫مسخره.
‫آخه کیه که مدال طلا نداشته باشه؟
‫- من ندارم. ‫- ندارید؟
‫- هنوز نه. ‫- پس این مدت چی‌کار می‌کردید؟
‫ای بابا. حساب کن.
‫وایسا، لازم نیست پول بدید. ‫بفرمایید.
‫این کارت اداره‌ست.
‫راحت باش بکش.
‫این کارت اعتباری خودمه.
‫بکش بره دیگه!
‫جیبمون رو خالی کن.
‫هیوجو، یه میلیون بیشتر هم ‫بکش واسه پول تو جیبی خودت.
‫- باشه. ‫- گفتم که نمی‌خواد.
‫بعدا برام نوشیدنی بخر.
‫ببخشید دیر اومدم.
‫سلام جی‌وونگ.
‫این رو ببر.
‫- این برای پیکه ‫- آره. به سلامت.
‫باشه.
‫تو اینستاگرام دیدم به مناسبت ‫سالگرد اول تأسیس‌تون هدیه می‌دید.
‫راستش تموم کردیم...
‫پس اینا چیه؟
‫اینا نمونه‌ست.
‫من موردی ندارم.
‫- پس براتون آماده‌ش می‌کنم. ‫- ممنون.
‫- شماره‌م رو برای امتیازش می‌نویسم. ‫- البته.
‫چرا بس نمی‌کنی؟ ‫آبرو نذاشتی واسه ما.
‫آره. بس کن.
‫مینسو بریم.
‫قبل رفتن عکس گروهی بگیرید.
‫برای جشن سالگرد ‫از مشتری‌هامون عکس می‌گیریم.
‫هیوجو ازشون عکس بگیر.
‫باشه. یه لحظه لطفا.
‫لازم نیست بابا.
‫- به‌نظر غیرضروری باشه. ‫- بیاید دیگه. مفتیه.
‫- لطفا ازمون عکس بگیرید. ‫- بیاید عکس بگیریم.
‫- آماده. ‫- نزدیک‌تر شید.
‫سه، دو، یک، جوجه!
‫[تک مشت چیکن]
‫[اداره پلیس سونگ‌وون موقتا به این مکان منتقل شده]
‫[مهد کودک خوش بختی]
‫واحد جرائم خشونت‌آمیز.
‫من که بچه نیستم. من دونگ‌گوئم.
‫- اینجا واقعا واحد جرائم خشونت‌آمیزه. ‫- هوی چی‌کار می‌کنی؟
‫هوی، دونگ‌گو.
‫واحد جرائم خشونت‌آمیز پلیس سونگ‌وون.
‫الو؟
‫هوی.
‫کی گفت اجازه داری تلفن جواب بدی؟
‫تلفن داشت زنگ می‌خورد.
‫دلیل نمی‌شه که جوابش بدی.
‫خودت وقتی تلفن زنگ بخوره جواب نمی‌دی؟
‫چرا جواب میدم ولی...
‫ولی...
‫این بچه‌ اینجا چی‌کار می‌کنه؟
‫انقدر نیا اینجا وگرنه...
‫می‌خواستم بمونم بیرون...
‫ولی هوا واسه بچه‌ها خیلی سرده.
‫دونگ‌گو مامانت کجاست؟
‫بهم گفت یه کم برم پارک بازی کنم.
‫خدایا،
‫- حتی از پس یه جقله بچه هم برنمیایم. ‫- برو بیرون.
‫ای که سگ تو این اداره‌ست.
‫من سگ نیستم. دونگ‌گوئم.
‫باشه بابا فهمیدم!
‫ای دونگ‌گو تو این اداره!
‫- واحد جرائم خشونت‌آمیز. ‫- دیر رسیدم.
‫بله؟
‫بله، خودمون رو می‌رسونیم.
‫- چی شده؟ ‫- یکی تو آتیش‌سوزی زخمی شده.
‫آتیش‌سوزیش کجاست؟
‫تو تک مشت چیکن.
‫چی؟
‫کجا بوده؟
‫چی شده؟ ‫شنیدم یکی زخمی شده.
‫خوشبختانه آتیش‌سوزی بعد ساعت کاری بوده،
‫اما دختر مالک رستوران اتفاقی اینجا بوده.
‫- هیوجو؟ ‫- هیوجو؟
‫- ببینم. ‫- اون کیه؟
‫بله اسمش یون هیوجو بوده.
‫اسمش رو از کجا می‌دونید؟
‫وضعیتش جدیه؟
‫خوشبختانه سریع نجات پیدا کرده،
‫اما هنوز بیهوشه.
‫- چه‌ش بود؟ ‫- دوست مالک اینجاست.
‫از دوران بوکسوری.
‫[سیم برق سوخته]
‫[پریز سالم]
‫شاهد می‌گه آتش حدود ساعت 4 صبح شروع شده.
‫اگه اتفاقی باشه ممکنه به‌خاطر سیم برق...
‫یا فیوز پروندن کولر باشه.
‫علتش سیم برق نیست.
‫پریزش آسیب ندیده.
‫درسته. ‫یعنی کی ممکنه...
‫ممکنه عمدی بوده باشه؟
‫هنوز معلوم نیست ‫اما احتمالش هست.
‫سروان.
‫آقای یون پیش دخترش تو بیمارستانه.
‫کارآگاه مو الان اونجاست.
‫- فیلم دوربین‌های اطراف رو جمع کن. ‫- چشم
‫بپا.
‫چی گفتید؟
‫- لیزه. بپا. ‫- آهان.
‫ای بابا.
‫یه راه رفتن ساده انقدر سختشه؟
‫ظاهرا رستوران دوربین مداربسته نداره.
‫جدی؟
‫یادمه سقف دوربین داشت.
‫حافظه‌شون رو می‌گیرم.
‫اگه تصادفی بوده، ‫آتیش به یه علتی راه افتاده،
‫و دخترش حتما نتونسته فرار کنه.
‫نه یه جای کار می‌لنگه.
‫چرا باید تنها اون وقت شب اینجا باشه؟
‫اصلا عجیب نیست.
‫در واقع کاملا هم ممکنه.
‫[بیمارستان دانشگاهی شوا]
‫اون حتی مرغ دوست نداره.
‫اما چون سختم بود کارگر پاره‌وقت پیدا کنم...
‫و نگه‌شون دارم...
‫پیشنهاد کرد کمکم کنه.
‫جونگ‌ریوک.
‫هیوجو خوب میشه دیگه؟
‫اون همه...
‫دار و ندارمه.
‫یادته وقتی می‌خواستم ‫تمریناتم رو بذارم کنار چی گفتی؟
‫«آخرش همه چی درست می‌شه»
‫این رو بهم گفتی.
‫خوب می‌شه.
‫گزارش خون یون هیوجو از بیمارستان رسید دستم.
‫آسیب‌هاش...
‫از خفگی نبوده...
‫پس سرش پارگی داشته،
‫و ضربه خورده.
‫احتمالا یه نفر از پشت سر بهش حمله کرده.
‫آتش نشانی هنوز در حال بررسی صحنه‌ست.
‫اما این نشون از آتیش‌سوزی عمدی داره.
‫متوجه شدم.
‫[لی جی‌وونگ]
‫آتیش توسط کارگر پاره‌وقت،
‫لی جی‌وونگ گزارش شده.
‫چرا صبح به اون زودی رفته اونجا؟
‫اون هر روز صبح تو باشگاه تمرین می‌کنه.
‫تو راه باشگاه آتیش رو دیده و گزارش داده.
‫دیده هیوجو بیهوش بوده و کشیدتش بیرون.
‫عجب خفنه.
‫هرکسی نمی‌تونه اینطوری بزنه به دل آتیش
‫- خروجی چی؟ ‫- دو تا در داشتن.
‫ورودی اصلی...
‫و در پشتی که به آشپزخونه وصل بوده.
‫اما مسئله اینجاست.
‫جفت درها قفل رمزی داشتن.
‫و اصلا هم آسیب ندیدن.
‫اگه عمدی باشه، ‫مجرم حتما رمز عبور رو بلد بوده.
‫شاید از پنجره رفته تو.
‫همه پنجره‌های صحنه شکسته بودن.
‫شکستگی پنجره‌ها به‌خاطر فشار دمایی بوده.
‫به‌خاطر فشار بالا شکستن نه نیروی خارجی.
‫حتما فقط یه تعداد انگشت شماری رمز رو بلدن،
‫دختر مالک هم بلدش بوده.
‫هوی.
‫الان منظورت چیه؟
‫بهش مظنون نیستم.
‫فقط چیزی که دیدم رو گفتم.
‫مینسو شاید الان تو کار مرغ سوخاری باشه،
‫اما اون اولین قهرمان ‫پر وزن بوکس جهان کره بوده. فهمیدی؟
‫آقای یون فعلا یکی از مظنونینه.
‫اون قربانیه نه مظنون.
‫یعنی می‌گید اون این بلا رو سر هیوجو آورده؟
‫چرت نگو.
‫بیشتر از نصف پرونده‌های ‫آتیش‌سوزی عمدی کار خودی‌هاست.
‫- مطمئنم می‌دونی. ‫- حالا هرچی.
‫کار اون نیست.
‫همیشه باید تمام احتمالات رو درنظر داشته باشیم.
‫یه در دیگه هم هست.
‫کجا؟
‫اینجا...
‫- مجرم ممکنه از اینجا وارد... ‫- اینجا ماژیکم خشکید.
‫یه لحظه.
‫اینجا باید دیوار باشه.
‫ببخشید.
‫از یون هیوجو چی می‌دونیم؟
‫اون دختر صاحب سوخاری...
‫دختر قهرمان سابق بوکسه،
‫دو ماه پیش اومد تو کار رستوران کمک کنه.
‫تو دانشگاه یون‌جو دانشجوی سال دوم اقتصاده،
‫و مرخصی گرفته.
‫فیلم دوربین‌ها رو گرفتیم؟
‫برای ورودی دوربینی نبود،
‫اما فیلم دوربین‌های اطراف رو گرفتم،
‫و یه آدم مشکوک توش بود.
‫این فیلمشه.
‫30 دقیقه قبل آتیش‌سوزی یه مرده داشته ‫می‌رفته سمت تک مشت چیکن.
‫می‌تونیم شناساییش کنیم؟
‫بررسی می‌کنم.
‫- فایلش رو برام بفرست. ‫- باشه.
‫کاراگاه جونگ و جانگ، ‫ببینید هیوجو اون روز چی‌کارها کرده.
‫بله قربان.
‫فعلا همه احتمالات رو درنظر می‌گیریم.
‫و کاراگاه مو.
‫لطفا احساسات شخصی خودتون رو ‫در این پرونده دخیل نکنید.
‫وگرنه مجبورم از پرونده بذارمتون کنار.
‫برای امروز کافیه.
‫مینسو زیاد میاد اینجا؟
‫هر از گاهی یه سری می‌زنه.
‫اصلا چرا بیخیال مربی‌گری شد؟
‫فکر می‌کردم دوست داره ‫تا آخر عمر مربی باشه.
‫ماجرا داره.
‫سر دعوای جایگاه و مقام باخت. ‫اون فقط به ورزش اهمیت می‌داد.
‫در واقع می‌شه گفت اخراجش کردن.
‫ولی می‌شناسیش که.
‫میاد به جوون‌های بوکسور نیازمند کمک می‌کنه...
‫و بهشون آموزش می‌ده.
‫‌هوی، می‌خوای میخ بکوبی؟
‫جانم؟
‫به جای چکشی زدن،
‫فکر کن داری با درفش یه چیز رو سوراخ می‌کنی.
‫بهتر شد.
‫و به جای اینکه از شونه مشت بزنی،
‫بذار شونه‌ت مشتت رو دنبال کنه.
‫امتحان کن.
‫دوباره.
‫خوبه. چپ دستی؟
‫بله ولی مربی گفت با هر دو دست تمرین کنم.
‫- منظورت مینسوئه؟ ‫- بله.
‫خب، اگه بتونی دست عوض کنی به نفعته.
‫شنیدم تو گزارش آتیش‌سوزی رو ‫دادی و هیوجو رو کشیدی بیرون.
‫خوبی؟
‫بله.
‫- ممنون. ‫- کاری نکردم.
‫- بازم تلاش کن. ‫- چشم.
‫احتمالا اونم اوضاعش سخته.
‫با مادربزرگ پیرش تنها زندگی می‌کنه،
‫و قبلا خیلی تو مدرسه دعوا می‌کرد.
‫مربی یون با آموزش بوکس و کار تو رستوران...
‫اوضاعش رو بهتر کرد.
‫حتی تو فستیوال ملی ورزش مدال طلا هم برد.
‫فرم خوبی داره.
‫مربی یون بهم گفت...
‫اون رو یاد زمان جوونیت میندازه.
‫آهای جونگ‌ریوک!
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫نمی‌بینی؟ ‫دارم بنایی می‌کنم.
‫مرتیکه...
‫یه نوشیدنی بیارید.
‫نه نمی‌خواد.
‫واسه چی؟
‫مسابقه داری. ‫نباید نوشیدنی بخوری.
‫نگو سیگار هم می‌کشی.
‫اصلا نباید سمت این چیزا بری.
‫مگه چیه؟
‫تو قراره عضو تیم ملی شی.
‫مهم نیست. من پول لازمم.
‫خدایا چقدر کله خری تو.
‫وای چه تنده!
‫برنج بخور.
‫با این پول بیمارستان پدرت رو بده.
‫حقوق ترک کارم رو جلوتر گرفتم.
‫وضعت رو می‌دونم نمی‌تونم قبول کنم.
‫تازه نمی‌تونم پست بدم.
‫لازم نیست. ‫فقط برو تیم ملی.
‫تو المپیک مدال طلا ببر و بدش به من همین رو می‌خوام.
‫آخه فکر کردی جای من تو تیم ملیه؟
‫حقیقتش اصلا.
‫بی تجربه‌ای و صبر نداری،
‫تازه قیافه‌ت هم هست.
‫مگه قیافه‌م چشه؟
‫ولی بازم نگاهت نافذه.
‫تو بوکس نگاهت باید نافذ باشه.
‫دارم روت شرط می‌بندم.
‫همه چیم رو میذارم روت.
‫کل داراییم رو!
‫پس بهم اعتماد کن و امتحانش کن.
‫هنوز یه فرصت داری.
‫ببخشید.
‫بطری من رو خوردید.
‫- مال توئه؟ ‫- بله.
‫ببخشید.
‫حوله هم مال منه.
‫- جدی؟ ‫- بله.
‫ببخشید.
‫می‌گم نباید وزن کم کنی؟
‫تحرک داشته باش. طناب بزن.
‫استارت!
‫شوخی می‌کنی.
‫دوباره!
‫می‌دونی که تولد دونا نزدیکه که؟
‫جدی؟
‫البته که می‌دونم.
‫تیرانوسوروس رکس می‌خواد.
‫کلکسیونش همین رو کم داره.
‫[مشتاق دیدارتم تی رکس]
‫تیرانوسوروس رکس!
‫حتما براش می‌خرم.
‫- خیلی خب. ‫- برگرد بخواب.
‫- دست و روت رو بشوری. ‫- باشه شب بخیر.
‫بیا بیرون.
‫این صاحب اون سوخاری فروشیه نیست؟
‫صاحب رستوران مرغ شانس طلا.
‫آره، آره؟
‫آره. خیلی شبیه طرفه.
‫آره، آره؟
‫مرغ شانس طلا؟
‫روبه‌روی سوخاری فروشی‌ای که سوخت،
‫یه سوخاری فروشی دیگه هست ‫به اسم مرغ شانس طلا.
‫آره، آره؟
‫صاحب‌هاشون آبشون تو یه جوب نمی‌رفت.
‫مرغ شانس طلا ‫به مشت تک چیکن یا هرچی که بود،
‫تهمت زده بود مشتری‌هاش رو دزدیده.
‫آره، آره؟
‫گفته بودم.
‫- آره، آره؟ ‫- آره، آره.
‫ آره، آره.
‫آره، آره؟
‫گفته بودم.
‫[رستوران دوقلوها]
‫- ایشونه؟ ‫- بله.
‫خانم نام جی‌وون؟
‫نه.
‫اینجا دانشجویید؟
‫- بله. ‫- ببخشید.
‫بریم. بیا ببینم. ‫خودت رو جمع کن.
‫گفت تو کتابخونه‌ست، ‫ولی جواب نمیده.
‫یعنی کجاست؟ دوباره زنگ بزن.
‫چشم.
‫الو؟
‫از پلیس سونگ‌وون تماس گرفتم. ‫امروز صبح صحبت کردیم.
‫- بله. ‫- الان تو کتابخونه‌ایم.
‫خیلی خب.
‫اینجان.
‫- خانم نام جی‌وون؟ ‫-بله.
‫پلیس‌هایی هستیم که تماس گرفته بودیم.
‫- باشه. ‫- چند تا سوال داشتیم.
‫می‌تونیم چند لحظه بیرون صحبت کنیم؟
‫امروز امتحان دارم. ‫یه کم دیگه شروع می‌شه.
‫چند دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه.
‫چند دقیقه؟
‫لطفا ساکت باشید.
‫سلام؟
‫[مرغ شانس طلا]
‫این روغن نیست؟
‫هنوز باز نیستیم.
‫من از پلیس سونگ‌وون هستم.
‫از این آتیش‌سوزی اخیر خبر دارید؟
‫ای بابا.
‫با این همه کامیون آتیش نشانی، ‫چطور خبر نداشته باشم؟
‫باشه.
‫چند تا سوال داشتم.
‫رستوران من که آتیش نگرفته.
‫من چه بدونم؟
‫شب آتیش‌سوزی کجا بودید؟
‫چرا؟
‫به من مظنونید؟
‫نه. این روند عادی تحقیقاته.
‫به جاش برو یقه قربانی رو بگیر.
‫دست از سر من بردار زنیکه.
‫ببین.
‫فکر می‌کردم اینجا رستوران سوخاریه.
‫چی؟
‫چرا شبیه لات و لختی‌ها فحش می‌دی؟
‫اینجا که لات‌خونه ‫نیست حرف دهنت رو بفهم.
‫می‌خوای مثل خودت باهات رفتار کنم؟
‫این رو می‌خوای؟
‫نه خانم.
‫ببخشید بی ادبی کردم.
‫و اینجا واقعا سوخاری فروشیه.
‫منم...
‫عذرخواهی می‌کنم.
‫[اینجا کتابخانه‌ست! کسی صدا کرده؟]
‫جشن تولد؟
‫حالا جشن که نبود.
‫چون هیوجو تا دیروقت سر کاره،
‫خودمون رفتیم دنبالش.
‫چه مدت پیشش بودید؟
‫دیر وقت همدیگه رو دیدیم،
‫پس وقتی رسیدیم کارائوکه،
‫از ساعت 1 گذشته بود.
‫اونجا حدود یک ساعت رو موندید؟
‫بله.
‫بعدش رفتید خونه؟
‫قرار بود بچه‌ها بیان خونه من بخوابن،
‫اما هیوجو گفت میخواد بره...
‫رستوران باباش بیشتر درس بخونه...
‫و صبحش هم بره کتابخونه.
‫رستوران باباش؟
‫ببینید، اگه می‌خواید حرف بزنید برید بیرون.
‫ببخشید.
‫ببخشید کافی نیست. برید بیرون دیگه.
‫ببین.
‫ما الان در حال انجام وظیفه‌ایم.
‫خب همین دیگه! ‫هرقدر دوست دارید انجام وظیفه کنید،
‫فقط قبلش برید بیرون!
‫الان کی صدا کرد؟
‫این چشه؟
‫صدات رو بیار پایین لطفا.
‫ببخشید.
‫پس تو رستوران خوابید؟
‫متوجه مسئله غیرعادی‌ای نشدید؟
‫نه.
‫بابا بسه دیگه!
‫انقدر درس خونده روانی شده.
‫چقدر صدا می‌کنه.
‫ممنون.
‫امیدوارم امتحان‌تون رو بترکونید! ‫تو می‌تونی!
‫[کارت دانشجویی یون هیوجو]
‫[شواهد - موبایل]
‫می‌خواید گوشیش رو چک کنید؟
‫بله خانم جونگ.
‫اما خیلی آسیب دیده.
‫دارم داده‌های فضای ابریش رو بازیابی می‌کنم.
‫ابر فضایی؟
‫نمی‌دونید چیه؟
‫نوشیدنیه...
‫چیه؟
‫چون دستگاه‌هاش به فضای ابری وصل بوده،
‫می‌تونم داده‌های ‫گوشیش رو به این دستگاه انتقال بدیم.
‫حداقل بک‌آپش رو.
‫وایسا. بذار تقویمش رو ببینم.
‫[جشن تولد جی‌وون]
‫چطور برم تو اینترنت سرچ کنم؟
‫- بفرما. عجله نکنید. ‫- ممنون.
‫[سلاح دفاع شخصی] ‫[شکایت از شخص استاکر و مزاحم]
‫خوشبختانه آتیش‌سوزی بعد ساعت کاری بوده،
‫اما دختر مالک رستوران اتفاقی اینجا بوده.
‫اگه عمدی باشه، ‫مجرم حتما رمز عبور رو بلد بوده.
‫حتما فقط یه تعداد انگشت شماری رمز رو بلدن،
‫دختر مالک هم بلدش بوده.
‫در قسمت بعدی،
‫بذارید اول همه مظنون‌ها رو احضار کنیم.
‫چهار مظنون آتش‌سوزی عمدی ‫به مهد کودک احضار می‌شن.
‫مطمئنم اون مزاحمه گناهکاره.
‫بفرما.
‫نام جونگ‌هیون به‌عنوان مظنون اصلی شناخته می‌شه.
‫هنوز مطمئن نیستیم.
‫در این حین جونگ‌هون به دنبال تی رکسه.
‫- دونگ‌گو! دونگ‌گو! ‫- باحاله نه؟
‫می‌شه لطفا تی رکسه رو بدی بهم؟
‫دوست ندارم.
‫جونگ‌هون می‌تونه تی رکس رو به دست بیاره؟
‫برگردیم به واحد جرائم خشونت‌آمیز.
‫به‌نظرم مجرم...
‫نام جونگ‌هیون.
‫می‌دونم اینجایی آشغال.
‫به‌نظرم بهتره این پرونده رو بسپارید به ما.
‫چرا اینطوری می‌کنید؟
‫منم باید همین سوال رو ازت بپرسم کارآگاه.
‫همیشه فقط یک حقیقت وجود داره.
‫ادامه دارد...
www.FardisFilm.com