‫دونگ‌بنگ یوبین.
‫[جشن ورودی بیست و ششم دانشکده پلیس 2006]
‫به‌عنوان دانشجوی برتر وارد دانشکده پلیس شد
‫و به‌عنوان افسر برتر فارغ التحصیل شد.
‫این جماعت پلیدن.
‫در ستاد مرکزی ‫در واحد جرائم یقه‌سفید مشغول به‌ کار شد،
‫و در دستگیری بزرگترین سازمان ‫کلاهبرداری هرمی تاریخ کره همکاری داشت.
‫یک درجه ترفیع گرفت ‫و توسط کمیسر ازش تجلیل شد.
‫بعدها عضو یگان عملیات‌های ویژه شد،
‫و به‌عنوان ورودی برتر آموزشش رو تکمیل کرد.
‫[آژانس پلیس ملی کره] ‫[تمام تلاش‌مان را برای خدمت به مردم می‌کنیم]
‫[اتاق جلسات استراتژی]
‫برنده جایزه بزرگ ارتقای سیاست گذاری،
‫و همچنین جایزه ویژه ‫و جایزه دوستی رو برنده شد.
‫بعدها در دانشگاه نیویورک مدرک دکتری ‫خودش رو در جرم شناسی کاربردی گرفت.
‫تو دوره آموزش فرماندهی اف‌بی‌آی شرکت کرد
‫و به‌عنوان عضو افتخاری اف‌بی‌آی انتخاب شد.
‫با این وجود هنوز هم ‫مصممه وارد کار میدانی بشه؟
‫به‌نظرتون حیف رزومه‌ت نیست؟
‫نه واقعا.
‫امروز صبح تا الان بدون ‫هیچ استراحتی همه‌ش جلسه بودم.
‫خودت می‌دونی ‫درگیر اصلاحات حوزه قضایی هستیم.
‫هر روزش مثل جنگه.
‫میدون جنگ اینجاست، نه اون بیرون.
‫بله؟ چیه؟
‫کمیسر، ‫می‌خواستم ناهار سفارش بدم.
‫چی میل دارید؟
‫همون سفارش قبلی.
‫غذای رویال؟
‫بشقاب چپ، راست، ‫و ریاست شورای استانی رو دارن.
‫ریاست شورای استانی.
‫کجا بودیم؟
‫غذای رویال. ‫بشقاب ریاست شورای استانی رو انتخاب کردید.
‫اون رو نمی‌گم. ‫مسخره‌م کردی؟
‫متوجه فرمایشات‌تون هستم، ‫اما می‌خوام به‌صورت میدانی تجربه کسب کنم.
‫اگه متوجه هستی، ‫پس چطور همه چی رو زیر و رو کردی؟
‫من چیزی رو زیر و رو نکردم.
‫- خود شما کله‌پا شدید. چی؟
‫فکر کردی واسه چی خودم رو با این دستگاه کله‌پا کردم؟
‫چون نفله‌هایی مثل تو
‫کمرم رو به فنا دادن.
‫دکتر می‌گه دردش به‌خاطر استرسه.
‫فکر کردی روزی 10 دقیقه کله‌پا شدن آسونه؟
‫چی شد پس؟
‫ای وای. انگار خراب شده.
‫ای بابا.
‫منتظر چی هستی؟ ‫بیا سرم رو بگیر بالا.
‫بله قربان.
‫لطفا من رو بفرستید واحد جرائم خشونت‌آمیز.
‫بسته درحال جابه‌جائیه. ‫الان اقدام کنیم؟
‫فعلا صبر کنید.
‫به‌محض اینکه تحویلش داد وارد عمل شید.
‫همه افراد آماده باشید. ‫اگه گمش کنیم همه اخراجیم.
‫وای معده‌م.
‫سروان، مورد رو پیدا کردم.
‫کارآگاه جانگ چی‌کار می‌کنی؟ ‫چرا انقدر نزدیک شدی!
‫فاصله بگیر
‫این چه مرگش شد؟
‫اینطوری نمی‌شه.
‫یک، دو، سه.
‫یک، دو، یک دو.
‫ولش کن.
‫هان؟
‫هوم.
‫- دستت رو بیار پایین! ‫ ببخشید قربان!
‫ای خاک به سر.
‫آخه چرا جواب دادی؟
‫احمق!
‫دیگه تکرار نمی‌شه!
‫چی شده؟
‫فرار کن!
‫وایسا ببینم
‫لعنتی!
‫موتوریه رو ول کنید. ‫برید دنبال بسته.
‫لعنتی!
‫- بجنب! ‫ بذار کفشام رو پام کنم!
‫وای!
‫- چی شد... چی‌کار می‌کنی؟
‫یالا بکشش بالا!
‫- بزرگه! نپره! بگیرش!
‫تکون نخور!
‫شلیک می‌کنم
‫تانشیک خوبی؟
‫تانشیک جواب بده!
‫- برو کنار! ‫ برو کنار!
‫هوی! برو کنار!
‫برید، مینسو، جونگ‌هون!
‫بگیریدش!
‫آهای، ایست!
‫چیزی نمونده.
‫بیا اینجا!
‫- گرفتیمش. نه هنوز!
‫- محکم‌تر پا بزن! ‫ این چرا صندلی نداره؟
‫- مینسو وایسا! ‫ پیاده شو ببینم!
‫پس چته جونگ‌هون؟
‫اصلا اول کار صندلی داشت؟
‫آهای!
‫چرا ترسیدی آشغال؟
‫- کی هستی مرد حسابی؟ ‫ من کی‌ام؟
‫هوی، وایسا!
‫واینمیسم.
‫باشه، برو.
‫ایست. گفتم ایست!
‫وایسا ببینم اینکه
‫چطور ترمز بگیرم؟
‫من از کجا بدونم؟
‫وایسا بینم! بیا اینجا!
‫گفتم بیا اینجا!
‫هوی!
‫بیا اینجا!
‫بیا اینجا! ‫چطور ترمز بگیرم؟
‫هوی!
‫به‌نظرم هنوز اینجاها قایم شده.
‫بفرمایید سروان.
‫ممنون.
‫صورتت چی شده؟
‫شوکر خورد بهم.
‫- صدات چی؟ اینم واسه شوکره.
‫کی بهت شوکر زده؟
‫- خودم. دست مریزاد.
‫- این چیه دستت؟ ‫ هیچی قربان.
‫- این صدای چی بود؟ ‫ هیچی نیست.
‫- بده ببینم، چیه؟ ‫ هیچی نیست.
‫بذار ببینم. چیه؟
‫ماهیگیره گفت صید بزرگیه،
‫و برام گرفتش.
‫- بعدا سوپ ماهی درست می‌کنیم ‫- اومدی اینجا که چی؟
‫جای گرفتن مجرم ماهی گرفتی واسه من؟
‫- که بزرگه؟ ‫ آروم باشید لطفا.
‫خیر سرت چه غلطی می‌کردی؟
‫وسایلت رو جمع کن و برو!
‫اوضاع خرابه.
‫باورم نمی‌شه مجبور شدم ‫به واحد بازرسی جواب پس بدم.
‫تو این 30 سال که پلیس بودم، ‫تابه‌حال اینطوری گند بالا نیومده بود.
‫سروان، داروهاتون رو جمع کردم.
‫اصلا از آشنایی‌تون خوشوقت نشدم، ‫بیاید دیگه هرگز ریخت هم رو نبینیم.
‫- رفتش. خیلی خب.
‫بریم.
‫بیاید تو!
‫تو برو.
‫- برو! ‫ بیخیال!
‫- بیخیال چیه؟ برو.
‫- خبردار. لازم نکرده.
‫لازم نکرده سلام نظامی بدید.
‫بله قربان.
‫گفتم لازم نکرده دیگه.
‫- چشم قربان. اوضاع رو سختش می‌کنه.
‫ساکت باش.
‫باید همه‌تون رو اخراج کنم.
‫اما فقط سروان‌تون اخراج شد.
‫می‌دونید سروان یون به کجا منتقل شد؟
‫یه جا سمت دریای جنوب... ‫اسمش چی بود؟
‫یه جایی نزدیک ساحل دریای جنوب
‫می‌گن هوا که صاف بشه می‌شه ژاپن رو دید.
‫خیلی دوره، نه؟
‫شماها هم باید بار و بندیل‌تون رو جمع کنید.
‫واسه چی؟
‫آخه نگفته بودن قراره منتقل شیم.
‫اداره داره بازسازی می‌شه.
‫یه دفتر موقت زدیم، ‫پس یه مدت می‌رید اونجا.
‫ولی آخه چرا ما باید بریم؟
‫از لحاظ سابقه، ‫ما خیلی بیشتر از واحد سوم تجربه داریم!
‫بچه پر رو
‫شاید بی‌تجربه باشن
‫اما کارنامه عملکردشون عالیه.
‫برخلاف
‫شما احمق‌ها!
‫بازم سابقه ما بیشتره
‫می‌زنم می‌کشمت‌ها.
‫فرمودید دفتر موقت؟
‫دقیقا کجاست؟
‫برید لوازمتون رو جمع کنید
‫- تموم تلاش‌مون رو... ‫ نخواستم.
‫- لازم نکرده چیزی بگی فقط برید. ‫ خبردار.
‫گفتم سلام نخواستم!
‫خدا خفه‌تون کنه!
‫[اداره پلیس سونگ‌وون]
‫[اجاره ساختمان با تخفیف بالا]
‫«مهد کودک شور بختی.»
‫مهد کودک شور بختی؟
‫[مهد کودک خوش بختی]
‫[کلاس خورشید]
‫[کلاس جوانه]
‫آخه این چه وضعشه!
‫[کلاس ماه]
‫[دفتر مدیر]
‫لعنتی.
‫ببینید. اون کلاس رنگین کمانه. اون کلاس خورشیده.
‫الان ما شدیم کلاس جرائم خشونت‌آمیز؟
‫آخه این چه وضع کاره.
‫مگه ما بچه‌ایم؟ ‫چطور تو مهد کودک کار کنیم؟
‫گفتن
‫اینجا رو بعد تعطیلی مفت رد کردن.
‫این وسایل رو ول کردن به امون خدا؟
‫عه!
‫این واسه هانا خوبه.
‫بازم نامردیه.
‫چطور می‌تونیم اینجا کار کنیم؟
‫دارن می‌گن همینه که هست نمی‌خواید نخواید.
‫لعنتی!
‫اصلا بیاید همه با هم استعفا بدیم.
‫واسه چی استعفا بدیم؟
‫گیریم استعفا دادیم بعدش چی؟ ‫نکنه لاتاری برنده شدی؟
‫واسه استعفا دادن باید لاتاری برنده شیم؟
‫هوی تازه‌کار، شعور نداری؟
‫ببخشید.
‫اگه یه بار دیگه صداش رو دربیاری،
‫کاری می‌کنم خودت صدای خروس بدی.
‫تکرار نمی‌شه.
‫بچه‌ها، بیاید خونسرد بمونیم
‫و با آرامش ببینیم چرا کارمون کشیده به اینجا.
‫باید فکر کنیم ببینیم
‫پس بیاید منطقی باشیم ‫و یه راه چاره‌ای پیدا کنیم.
‫بیاید حلش کنیم
‫به‌خدا گردنت رو می‌شکنم!
‫- وایسا! ‫ می‌کشمت.
‫مرتیکه احمق!
‫- آقا پلیسه! سلام!
‫سلام.
‫[اداره پلیس سونگ‌وون ‫موقتا به این مکان منتقل گشته]
‫خفه شو دیگه!
‫[سو مینسو - سرجوخه، 30 ساله]
‫بس کنید. کاری از دستمون ساخته نیست.
‫من از دست شماها عصبانی نیستم.
‫از دست خودم عصبانی‌ام.
‫[مو جونگ‌ریوک - ستوان، 41 ساله]
‫داری گرد و خاک راه میندازی.
‫- می‌دونی که ریه‌هام حساسه. خدایا.
‫عه!
‫هنوز پولش رو ندادید.
‫- اول باید پول بدید. ‫ چقدر سرد.
‫تو گفتی که یکی پول همه رو بده ها.
‫کلش چقدر شد؟
‫می‌شه 33 هزار وون.
‫سی و سه هزار
‫- تازه‌کار، این مال توئه؟ ‫ بله.
‫ممنون.
‫کارآگاه مو، برای قهوه ممنونم.
‫قهوه سفارش دادی باهاش حموم کنی؟
‫اصلا می‌تونی کلش رو بخوری؟
‫من فقط لیوان بزرگ می‌خورم.
‫[جانگ تانشیک، افسر، 29 ساله]
‫مسخره!
‫دیگه باید برم. دیرم شده.
‫باشه بابا.
‫واسه تحویلش که خوب لفتش دادی، بعد الان
‫آقا بده دیگه! امتیاز پیکم الان میاد پایین!
‫آدرس دادید اداره پلیس ‫سونگ‌وون ولی اینجا مهد کودکه.
‫معلومه که دیر می‌کنم.
‫شما که بچه نیستید.
‫ولی ما پول پیک پیشتاز رو دادیم.
‫بله، ولی واسه خاطر آدرس اشتباه دیر کردم.
‫- ردیفه. ‫ این چشه؟
‫هوی. چه‌ت شده؟
‫چرا کار نمی‌کنه؟
‫به‌نظرت اینطوری درست می‌شه؟
‫فکر کنم سوخته!
‫هوی.
‫فکر کنم خودت سوختی.
‫کارآگاه جونگ، دست مریزاد.
‫روز خوش.
‫یه لحظه وایسا.
‫چقدر زیاد
‫[کارآگاه جونگ جونگ‌هون]
‫امتیازهاش رو بزن به این شماره.
‫[جونگ جونگ‌هون - گروهبان، 36 ساله]
‫دستشویی رو کی درست می‌کنن؟
‫مجبوریم بریم دستشویی طبقه دوم.
‫این چه وضعشه.
‫- تانشیک قهوه‌م رو بده. ‫- بله قربان.
‫هوی.
‫خسته نباشید.
‫- ممنون. ‫- مگه اومدن پارکه؟
‫ولی بد نیست ها.
‫- می‌تونن سریع حرکت کنن. ‫- درسته.
‫یه روز منم امتحانش می‌کنم.
‫این چه کوفتیه؟
‫این چیه؟
‫پارازارولوفوس.
‫- پارا چی؟ ‫ دایناسوره.
‫پارازارولوفوس.
‫هانا جدیدا خیلی دایناسور دوست داره.
‫می‌دمش بهش.
‫هی
‫- تازه‌کار، تلفن! ‫ چشم!
‫واحد جرائم خشونت‌آمیز پلیس سونگ‌وون.
‫بله... بله.
‫می‌خوان با کارآگاه حرف بزنن.
‫پس تو چی هستی، معلم؟
‫فکر کردی اینجا واقعا مهد کودکه؟
‫بله بفرمایید.
‫می‌گن یه نفر مرده.
‫بار اوله اومدی عملیات؟
‫تو چطور اومدی تو واحد جرائم خشونت‌آمیز؟
‫قبل این کجا بودی؟
‫- راهنمایی رانندگی... مسئول تصادفات بودی؟
‫تصادف نه. ‫تو اتاق کنترل بودم.
‫فقط اتاق کنترل؟
‫هر کنترلی هم نه، ‫اتاق کنترل مرکزی بودم.
‫من که واقعا نمی‌فهمم این مرکز چشونه.
‫از اتاق کنترل پا شدی اومدی جرائم خشونت‌آمیز؟
‫از اول آرزوم این بود ‫تو جرائم خشونت‌آمیز کار کنم.
‫- آرزوت؟ ‫ می‌دونم شاید از دید بی‌تجربه
‫و دست و پا چلفتی به‌نظر بیام،
‫اما واسه رسیدن به تیم ‫جرائم خشونت‌آمیز خیلی تلاش کردم.
‫کلی تمرین کردم.
‫لطفا بهم فرصت بدید.
‫باشه، چرا که نه؟
‫ممنون قربان.
‫- به چپ برانید. دست چپ.
‫دست چپ.
‫- چپ اون طرفیه. ببخشید.
‫دست چپ... ماشین جلوته.
‫ببخشید قربان.
‫پسره‌ی
‫از مسیر خارج شدید. ‫در حال محاسبه مجدد.
‫لامصب!
‫دیگه تکرار نمی‌شه قربان.
‫حالتون خوبه؟
‫گفته بودی کدوم طبقه؟
‫طبقه سه. واحد 302
‫یه حس نحسی بهم دست داد.
‫هوا رو نگاه.
‫حس بدی دارم.
‫یاد گرفتی که چطور صحنه جرم رو بررسی کنی؟
‫- بله به صورت تئوری. ‫- هرچی یادت دادن رو انجام بده.
‫تیم جرم‌شناسی هم میاد.
‫تنهایی؟
‫گند نزنی ها. برو.
‫برو.
‫- بله قربان. برو.
‫خدایا.
‫- اون مرده... چیه، چی شده؟
‫ببخشید معطل شدید.
‫دنبال داروهام بودم.
‫اختیار دارید. تازه رسیدم.
‫برسونم‌تون تا بیمارستان؟
‫من که گفتم تاکسی می‌گیرم.
‫وقتی ما اینجاییم چرا تاکسی؟
‫می‌گم اینجا دزدی شده؟
‫دزدی؟
‫می‌گم متوفی
‫- متوفی چشه؟ متوفی در واقع نمرده.
‫چی؟ مگه می‌شه متوفی نمرده باشه؟
‫چون مرده متوفی شده دیگه.
‫شماها کی هستید؟
‫وایسا. دارن زنگ می‌زنن.
‫جونگ‌هون ما رسیدیم. کجایید؟
‫- ما هم رسیدیم... ‫ دوریم-دونگ پلاک 407.
‫دوریم-دونگ پلاک 407.
‫دوریم-دونگ؟ ‫دوریم-دونگ نه، دریم-دونگه.
‫نکنه رفتید دوریم-دونگ؟
‫ای احمق
‫شماها اینجا چی‌کار می‌کنید؟
‫تو خونه من چی‌کار می‌کنید؟
‫بدو!
‫[نوشیدنی توت سیاه.]
‫اینجا صحنه جرمه. ‫عکس نگیرید.
‫آخه خونه من اینجاست.
‫- کجا می‌رید. ای بابا
‫خدایا. عجب وضعی.
‫باید از آدرس مطمئن می‌شدی.
‫من واضح شنیدم دوریم-دونگ.
‫پس چرا جای دوریم-دونگ، دریم-دونگ بود؟
‫این نخوده؟
‫نخوده یا مغز؟
‫آبرو شرفمون به‌خاطر تو رفت، باید بزنم
‫- کارآگاه مو. بله.
‫چیزی پیدا کردید؟
‫بازم بررسی می‌کنیم،
‫اما به‌نظر خودکشی باشه.
‫- یه نامه پیدا کردیم. ‫ که اینطور.
‫من تحویلش بگیرم؟
‫نه، کارآگاه جانگ تو
‫بله، امر بفرمایید
‫جونگ‌هون، بیا اینجا.
‫- مینسو افراد رو جمع کن. باشه.
‫زمان تقریبی مرگ
‫- بین ساعت 10 تا 11 دیشبه. ‫ بله.
‫پدرش به‌خاطر عروسی ‫فامیل با قطار اول رسیده اینجا
‫و جنازه پسرش رو پیدا کرده.
‫چون نامه پیدا کردیم
‫اثری هم از درگیری و ورود غیرمجاز نیست،
‫با این نامه پرونده‌ش بسته‌ست.
‫این چیه دستت؟
‫چیزی نیست. ‫یکی اینا رو انداخته بود دور.
‫سالم و بی خط و خشن، نه؟
‫واسه بازی با هانا و دونا عالیه.
‫نوشون خیلی گرونه.
‫- تو چه مرگته؟ خیلی خب. خوش بگذره.
‫خدایا.
‫و بده این گزارش رو بنویسه.
‫چی گفته بودم؟ ‫حس می‌کردم خودکشیه.
‫از اولش حس ششمم می‌گفت.
‫با همچین حس ششم داغونی، ‫سنگ رو سنگ بند نمی‌شه ها.
‫این کیه؟
‫[خسته شدم. خداحافظ. ببخشید بابا.]
‫یه نامه چاپی برای تأیید علت مرگ کافی نیست.
‫این اصول تحلیل صحنه جرمه.
‫ظاهرا شما اصولی می‌لنگید.
‫قبول دارید؟
‫درسته.
‫واقعا اصول‌شون می‌لنگه.
‫- جنابعالی؟ ‫ زود قضاوت می‌کنید،
‫کند عمل می‌کنید، ‫و هرچی می‌خواید می‌گید.
‫تعجبی نداره واحد دوم جرائم ‫خشونت‌آمیز پلیس سونگ‌وون
‫از لحاظ عملکرد واحد برجسته کشور شده.
‫و واحد شماره یک بدترینه.
‫- ببین. جناب.
‫نکنه تنت می‌خاره؟
‫ای بابا. اگه بخاره خودش می‌خارونه.
‫شانس آوردی این سری مشت نخوردی.
‫- لطفا برید عقب باشه؟ باشه.
‫اما گمونم بی عادت بودن بهتر عادت بد داشتنه.
‫هوی، فکر کردی کی هستی؟
‫من سروان جدید شمام، دونگ‌بنگ یوبین.
‫[دونگ‌بنگ یوبین - بازرس ارشد، 37 ساله]
‫همکاری با شما باعث افتخاره قربان. ‫من گروهبان جونگ جونگ‌هون هستم.
‫خوش اومدید، سروان.
‫می‌خوام صحنه رو بررسی کنم.
‫بفرمایید.
‫نباید اینجا سیگار بکشید.
‫شکلاته.
‫شکلات؟
‫مغز ما 2 درصد از وزن بدن‌مون رو تشکیل می‌ده
‫اما بیش از 20 درصد انرژی‌مون رو مصرف می‌کنه.
‫مهمترین آذوقه لازم برای عملکرد مغز قنده.
‫نامه خودکشی زیادی کوتاه و مشکوکه.
‫معمولا کوتاه و خلاصه دروغ می‌گن ‫که کسی مشکوک نشه.
‫دقیقا. کاملا درست می‌فرمایید.
‫کم‌تر پاچه‌خواری کن.
‫اما نمی‌شه فقط بر این ‫اساس خودکشی رو رد کرد.
‫ردش نکردم.
‫واسه نتیجه‌گیری قطعی هنوز زوده.
‫پرینتر رو چک کردید؟
‫بله قربان.
‫می‌شه از پرینتر یه کاغذ برام بیارید؟
‫بله قربان.
‫کاغذ می‌خواید چی‌کار؟
‫این کاغذهاش خدمت شما.
‫همین فکر رو می‌کردم.
‫این ظاهرا یه کاغذ ارزون با گرم کمتر از نوده.
‫با دست که نمی‌شه اندازه گرفت.
‫نگاه جدی یه کم فرق دارم.
‫حالا مگه مهمه؟
‫این الان چی رو عوض کرد؟
‫کلی کافی نت اینجا هست. ‫ممکنه از اونجا گرفته باشه.
‫شاید موقع گیم زدن ‫حسابی عصبی شده باشه،
‫افسرده شده و گفته، ‫«بهتره تمومش کنم.»
‫بعد پرینتر رو دیده ‫و گفته برم نامه خودکشی چاپ کنم.
‫نه اصلا احتمالش نیست.
‫تو صحنه جرم هرگز ‫روی اتفاقی بودن مسائل تکیه نکنید.
‫این اصل اولیه تحقیقاته.
‫احتمال جعل نامه بسیار بالاست.
‫هان؟
‫می‌گم.
‫بهمون نگفته بودن سروان جدید داریم.
‫نظرتون درباره‌ش چیه؟
‫با این سن و سالش به‌نظر میاد
‫با پارتی سروان شده باشه. ‫ازش خوشم نمیاد.
‫منم.
‫نباید جونگ‌ریوک رو سروان می‌کردن؟
‫چقدر بی رحمن.
‫هوی تو خودت از همه بدتری.
‫وایسا! چرا قبل حرف زدن فکر نمی‌کنی؟
‫خودت فکر می‌کنی؟
‫مینسو تو فعلا تحت نظر داشته باشش.
‫- چرا من؟ خب کی؟
‫خودتون دو تا.
‫بگیم تانشیک انجامش بده؟
‫این سروان ما واقعا استثنائیه،
‫قبول ندارید؟
‫[بخندید و حرفای قشنگ بزنید تا بچه خوبی باشید]
‫در این لحظه گزارش پرونده رو آغاز می‌کنم.
‫اسم قربانی لیم دونگیله.
‫28 سالشه و متولد 1996 بوده، موش
‫یعنی سال موش.
‫بله.
‫و در رابطه با خانواده‌ش، ‫پدرش در چونگ‌جو زندگی می‌کنه،
‫معمولا فقط همین یه پدر رو دارن.
‫دقیقا. بگذریم، سه سال پیش اومده سئول
‫و به‌عنوان مدیر راهبری
‫تو یه شرکت رسانه و سرگرمی کار می‌کنه.
‫مدیر راهبری؟
‫یعنی چی؟ یعنی جاده‌ها رو اداره می‌کنه؟
‫مدیر راهبری.
‫مدیریه که راه پیشرفت سلبریتی‌ها رو هموار می‌کنه.
‫باشه، باشه، باشه.
‫درسته، خب... ‫کارش این بوده.
‫از سال پیش، مدیر برنامه کانگ مین‌جه بازیگر بوده
‫کانگ مین‌جه؟
‫بیخیال. کانگ مین‌جه؟
‫- کیه؟ کانگ مین‌جه رو نمی‌شناسی؟
‫اون کانگ مین‌جه‌ای ‫که به‌خاطر سریالش تو کل دنیا معروف شد؟
‫نقش اصلی سریال بازی اختاپوس بود. ‫نمی‌شناسیدش؟
‫- نمی‌شناسم. ‫ واسه چی بشناسمش؟
‫پس معروفه؟
‫شماها واقعا هیچی نمی‌دونید.
‫این مدت تو غار زندگی می‌کردید؟
‫واسه همینه واحدمون به این وضع افتاده.
‫چطور کسی که در قله تولید محتوای ‫کره‌ست رو نمی‌شناسید؟
‫کانگ مین‌جه‌ی جذاب مشهور رو نمی‌شناسید؟
‫منم نمی‌شناسمش.
‫چون شما آمریکا بودید طبیعیه نشناسیدش.
‫حالا سلبریتیه که چی؟
‫مثل مور و ملخ ریختن.
‫- دوربین مداربسته چی؟ ‫- آپارتمانه بیست سال از ساختش گذشته
‫پس دوربین مداربسته نداره. ‫داریم فیلم‌های منطقه رو جمع‌آوری می‌کنیم.
‫شک نکنید خودکشیه.
‫چی؟ این چیه؟
‫تریسراتوپسه.
‫بچه‌ها خیلی دوستشون دارن.
‫- مگه اینجا پارک ژوراسیکه؟ ‫ این استیراکوسوره.
‫[دایره‌المعارف دونگ‌بنگ یوبین]
‫- چی؟ ‫ ببخشید؟
‫شکل شاخش با تریسراتوپس فرق داره.
‫[تریسراتوپس: 3 شاخ] ‫[استیراکوسور: 6 شاخ]
‫[تریسراتوپس با استیراکوسور فرق دارن]
‫میرم آژانسی که قربانی توش مشغول کار بوده.
‫خوب می‌شه یکی همراهم بیاد.
‫خب
‫اتل، متل، توتوله.
‫گاو حسن چجوره
‫شیرش رو بردن هندستون
‫- بریم. وای معده‌م.
‫- اسمش رو بذار... وای داره میزنه بالا.
‫-انقزی.. ‫ وای.
‫- دور کلاش... ‫ من باهاتون میام.
‫کاراگاه سو شما انتخاب شدید. ‫بریم.
‫باشه.
‫مینسو.
‫موفق باشی.
‫[جی‌ام‌تی اینترنتینمنت]
‫[وکیل رمانتیک]
‫مدیر عاملشون آقای جانگ، چقدر قدش بلنده.
‫به‌نظر هم‌قد کانگ مین‌جه باشه.
‫نه انقدر قدش بلند نیست.
‫شما دیدیدنش؟
‫نه.
‫پس از کجا قدش رو می‌دونید.
‫با دیدن شما کارآگاه.
‫ببخشید؟
‫شما احتمالا یک متر و شصت و هشت باشی.
‫راستش یک متر و هفتادم.
‫باشه البته.
‫مردم معمولا عکس و نقاشی رو ‫با توجه به دید چشم خودشون آویزون می‌کنن.
‫و با توجه به مقداری که سرتون رو گرفتید بالا،
‫آقای جانگ احتمالا حدود 10 سانت از شما بلندتره.
‫پس حدود یک متر و هفتاد و نه.
‫- نه یک متر و هشتاد. ‫ باشه، البته.
‫بعد با یه نگاه فهمیدید؟
‫فهمیدن که نیست. ‫بذار بگیم احتمالش بالاست.
‫بعد این دیگه
‫دیگه از لحاظ احتمالات چه نظری دارید؟
‫[چپ دست]
‫خب چپ دستن.
‫[ضد آفتاب اس‌پی‌اف +100] ‫[روغن ببر]
‫[خاک مرطوب]
‫جدیدا به جنوب شرقی آسیا سفر کرده،
‫چشمش ضعیفه اما ترجیح میده عینک نزنه،
‫و ورزش دوست داره، ‫پس همیشه تمرین می‌کنه.
‫باید برین غیب‌گو شید.
‫به نظر خیلی پول درمیارید.
‫به‌درد غیب‌گو شدن نمی‌خوره.
‫حتی دستخط خالی آدم هم ‫می‌تونه کلی اطلاعات بهت بده.
‫همه‌ش مربوط به ناخودآگاه آدمه.
‫خدایا. ببخشید معطل شدید.
‫من جانگ ته‌شیک هستم.
‫ببخشید چپ دستم.
‫دونگ‌بنگ یوبین از پلیس سونگ‌وون.
‫تازه امروز صبح از فیلیپین برگشتم.
‫که اینطور.
‫هنوز غذا نخوردم.
‫من غذا سفارش دادم، ‫امیدوارم موردی نداشته باشه
‫راحت باشید.
‫خیلی فروتن هستید.
‫چون مدیرعاملید فکر می‌کردم ‫فقط غذاهای خیلی باکلاس بخورید.
‫نه دیگه. ‫دیگه اینطوری غذا نمی‌خورم.
‫ماجرای حادثه رو شنیدم.
‫پس اونی که خودکشی کرده کارمند ما بوده.
‫- دقیقا نه. ‫ ببخشید؟
‫هنوز مشخص نشده خودکشیه.
‫که اینطور؟
‫شنیده بودم خودکشیه.
‫احیانا شما با آقای دونگیل صمیمی نبودید؟
‫دلیلی داره با مدیره راهبر تازه‌کارم صمیمی باشم؟
‫آقای کانگ ‌مین‌جه از این حادثه مطلعن؟
‫مین‌جه یه کم شوکه شد.
‫هرچی نباشه بیشتر ‫یک ساله همکاری نزدیک داشتن.
‫رابطه بین آقای کانگ مین‌جه ‫و لیم دونگیل چطور بود؟
‫خب مین‌جه با تمام افراد تیمش خوش برخورده و
‫واقعا هواشون رو داره.
‫من ریه‌هام حساسه، ‫پس از تهویه هوا استفاده می‌کنم.
‫احتمالا به بوی غذا واکنش نشون داده.
‫ظاهرا موقع انتخاب پروژه ‫فیلمنامه‌ها رو هم شما می‌خونید؟
‫من غریزه‌م حرف نداره.
‫اگه برام جالب باشه ‫به طرز عجیبی موفق می‌شه.
‫پس خودم اول فیلمنامه رو می‌خونم.
‫اگه بشه با آقای کانگ مین‌جه هم ‫صحبت کنیم خیلی خوب می‌شه.
‫متأسفانه امروز وقتش پره.
‫پس لطفا هر وقت که وقت داشتن
‫باهامون تماس بگیرید.
‫- حتما. ‫ ممنون.
‫چشمام داره میزنه بیرون.
‫این بچه چون سروان شده داره لج بازی درمیاره؟
‫همون‌طور که گفتی مشخصه خودکشیه.
‫داریم الکی بزرگش می‌کنیم.
‫می‌گم.
‫به‌نظرم جدی وقتشه ترفیع بگیری.
‫سابقه‌ت نه تنها تکمیل نیست. ‫داره لب‌ریز هم می‌شه.
‫چون یه مدرک باکلاس از دانشکده پلیس ‫داره باید حق تو رو بخورن؟
‫واسه اینا فقط یه مانعی؟
‫همه دارن واسه خودشون از روت می‌پرن.
‫حس می‌کنن بی‌عرضه‌ای یا چی؟
‫به قول معروف، ‫حتی کرم هم بعد لگد شدن عصبی می‌شه.
‫بچه پر رو
‫- چیه؟ ‫ جدی می‌خوام چشات رو دربیارم.
‫وایسا ببینم. ‫این یارو دونگیل رو تعقیب کرده؟
‫تعقیبش کرده، نه؟
‫آره انگار. اما خیلی تاره. ‫صورتش درست معلوم نیست.
‫این جیون مینشیکه.
‫از کجا می‌شناسیش؟
‫به‌خاطر کلاهبرداری آنلاین شاپی ‫چندین بار ازش شکایت شده.
‫پرونده‌ش دستته؟
‫رسما نه، ‫خودم شخصا تحت نظرش دارم.
‫چرا شخصی؟
‫وقتی می‌خواستم لپ تاپ بخرم ‫سر خودمم کلاه گذاشته.
‫نباید براش پول می‌زدم.
‫طرف مشکوکه.
‫دوباره حس ششم فعال شد.
‫مطمئنم نیستم گفتنش درست باشه،
‫اما روز قبل اون اتفاق،
‫کانگ مین‌جه حسابی به دونگیل توهین کرد.
‫تو که حتی عرضه رانندگی و لباس تمیز کردن رو نداری.
‫اصلا چه کاری بلدی؟
‫چی‌کار عوضی؟
‫اگه می‌خوای اینطوری رانندگی کنی، ‫خودم می‌شینم پشت فرمون.
‫نمی‌خوام به‌خاطر رانندگی تو بمیرم.
‫فهمیدی احمق؟
‫- درست جواب بده. بله.
‫بلندتر.
‫بله!
‫طرف دیوونه‌ست،
‫مخصوصا موقع رفتار با زیردست‌هاش.
‫بعد معروف شدنش واقعا بد شد.
‫پشت سرش بهش می‌گن سگ مین‌جه.
‫ای عوضی.
‫من رو می‌گی؟
‫نه به شما نگفتم عوضی.
‫واسه چی بهتون بگم عوضی؟
‫الان به یکی گفتی عوضی.
‫کس دیگه‌ای تو ماشین نیست. ‫فقط من اینجام.
‫داشتم با خودم حرف می‌زدم.
‫این کانگ مین‌جه فکر کرده چون سلبریتیه،
‫می‌تونه هرجور بخواد با آدما رفتار کنه؟
‫اینا خودش ضرب و شتمه.
‫همچین آدمایی حقشونه همین بلا سرشون بیاد.
‫- یکی یقه‌شون رو گرفته و... کاراگاه سو.
‫بله؟
‫درگیرش نشو. رو پرونده تمرکز کن.
‫و حتی اگه تمام این مسائل درباره ‫کانگ‌ مین‌جه واقعیت داشته باشه،
‫اون قانونا بی گناهه، ‫با اینکه شاید اخلاقا مقصر باشه.
‫سروان، یه آدم مرده.
‫بعد می‌گید بی گناهه؟
‫اگه ارتباطی بینشون باشه به ما مربوطه.
‫اگر نه، وظیفه ما نیست.
‫و آقای جانگ. ‫چرا همچین دروغ ضایعی گفته؟
‫طرف مدیر عامله.
‫احتمالا نمی‌خواد درباره بازیگرش شایعه پخش بشه.
‫واکنش طبیعیش بود.
‫سروان، می‌دونید چیه؟
‫چی؟
‫بیخیال.
‫چیه؟
‫ببینید
‫شما یه کمی گوشت تلخید.
‫زیاد بهم می‌گن.
‫می‌گم. حتما باید اینطوری با دست غذا بخوری؟
‫سوشی رو باید با دست خورد.
‫اگه سوپ کاری بود هم با دستت می‌خوردی؟
‫ما اینجاییم که باب میل‌مون غذا بخوریم.
‫ولی حالا چرا پلیس اومده بود شرکت؟
‫نگرانش نباش. ‫تحقیقات عادی‌شونه.
‫عادی کیلو چنده. ‫شنیدم کاراگاه اینجا بوده.
‫اگه این کثافت گریبان منم بگیره چی؟
‫واسه چی گریبان تو رو بگیره؟
‫بهت که گفتم نگران نباش.
‫خودت نباید یه کم نگران باشی؟
‫پلیس اومده شرکتت.
‫اسم منم هیچی نشده نقل کامنت‌ها شده!
‫اگه یه مقاله این ماجرا رو ربطش بده به من،
‫تا تو بد هچلی میفتم!
‫انقدر موقع غذا خوردن نفوس بد نزن!
‫بهت که گفتم، ‫لازم نیست نگران باشی.
‫تو که به قتل لیم دونگیل ارتباطی نداشتی؟
‫الان می‌گی من مقصرم؟
‫نه. دیدم حرفش شده
‫بیا میگوی سس سویای مورد علاقه‌ت.
‫- باز کن. ‫ از دست تو نمی‌خوام.
‫باز کن دیگه. بگو عااا.
‫آستاگزانتین داره، ‫که برای پوست خوبه.
‫قضیه رو حل کن.
‫باشه.
‫بقیه کجان؟
‫هوی! زودتر رفتن خونه؟
‫مطمئن نیستم رفته باشن خونه، ‫اما یه کم پیش با هم رفتن بیرون.
‫از دست اینا.
‫شماها هم دیگه برید.
‫بله قربان.
‫واقعا روز طولانی‌ای بود.
‫بنگ!
‫تو کی هستی؟
‫- هیولا اومد! حمله! ‫ هیولا!
‫این بچه‌ها کی‌ان دیگه؟
‫چند تا پدر مادر اومدن مهد کودک
‫- و ازمون خواستن مراقب‌شون باشیم. بسه دیگه.
‫حمله!
‫گفتن زود برمی‌گردن ‫جایی نداشتن برن.
‫اینجا اداره پلیسه!
‫بس کنید! بس کن ببینم!
‫- هوی. بگیریدش!
‫- هوی ولم کن! بسه! ‫ بچه‌ها!
www.FardisFilm.com