وبسایت فردیس فیلم تقدیم میکند
‫هوف... هی!
‫- برین، برین! ‫- بیخیال، بچه‌ها. این کارو نکنین.
‫از دست این بچه‌ها.
‫آهای؟
‫[یک هفته بعد]
‫سه مرز در آفریقا وجود داره.
‫نه اگه تمام نیروهات رو تو مصر مستقر کنی.
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫- دقیقا. ‫- اگه امشب بردم، میشه یه روز هرچی خواستم قبول کنی؟
‫میشه بذاری یه دقیقه با برادرت حرف بزنم؟
‫صبر کن، نه. ‫ممکنه شما چند ساعت همینطوری بحث کنین.
‫خیلی‌خب. آره، اگه بردی ‫یه روز هرچی خواستی قبول می‌کنم.
‫- تو شاهد منی. ‫- الیوت. اگه می‌خوای...
‫استراتژی روسیه در جنگ میهنی 1812 ‫رو پیاده کنی...
‫- همینطوره. ‫- پس داری اشتباه بزرگی مرتکب میشی.
‫ناپلئون 630 هزار نیرو رو وارد روسیه کرد،
‫و نمی‌فهمید که اسکندر پاکان ‫اونو به یه تله‌ی بی‌نقص کشونده.
‫الیوت، ای بچه.
‫تو داری یه جنگ واقعی رو با بازی‌ای که متشکل از ‫سربازهای پلاستیکی و یه تیکه کارتنه تلفیق می‌کنی.
‫- چطور مگه؟ ‫- الان شروع میشه.
‫خب، وقتی دسترسی ناکافی به منابع
‫و تلاش‌های استراتژیک ارتش فرانسه رو حذف کنی
‫و خلاصه‌اش کنی که کدوم قاره روی صفحه
‫بهترین جا واسه جمع کردن تمام نیروهاته،
‫فقط به یه نتیجه میرسی،
‫- استرالیا. ‫- استرالیا.
‫- من بُردم! ‫- آه!
‫دستمریزاد، خانوم جوون. ‫[به لهجه‌ی استرالیایی]
‫- آره، اصلا مثل لهجه‌شون نبود. ‫- چطور اجازه داریم این اتفاق بی‌افته؟
‫آخه...
‫گوش کن، من همش تو فکر شمال اروپا بودم ‫و تو هم ده سالته.
‫- از اونجایی که به سلطه جهانی دست پیدا کردم. ‫- ای بابا...
‫مامان، تو فردا تعطیلی، درسته؟ ‫چون واسه روزی که قراره همه‌چی رو قبول کنی، برنامه‌های بزرگی دارم.
‫- باشه. ‫- اوهوم.
‫می‌دونم که احتمالا فکر می‌کنی ‫برنامه‌ی سفر امروزم زیاده‌رویه.
‫خب، خوشگله.
‫"سر زدن به محل کار مامان، ساحل ونیز، ‫اسکله، مرکز خرید گروو،
‫ساکس فیفث اونیو، بلوار رودیو درایو".
‫خیلی‌خب، قراره یه روز همه‌چی رو قبول کنم، درسته؟ ‫نه یه هفته.
‫"فقط امروز رو داریم. ‫بیاید شروع کنیم".
‫- یه آدم معروف اینو گفته، درسته؟ ‫- آره. آره. مادر ترزا.
‫- آره. ‫- باشه. بریم.
‫پس اگه آروم باشید، ‫خیلی بهتر می‌تونم متوجه حرف‌هاتون بشم.
‫- اگه بشه فقط... ‫- یه دقیقه.
‫بله، باید آروم باشید.
‫رفیق، اصلا مطمئن نیستم که جیب ما ‫به استفاده از دستشویی ساکس هم بخوره.
‫مامان، اعتماد کن.
‫سالی دو بار، ساکس به اولین 25 نفری که ثبت نام کنن ‫تغییر کامل ظاهری مجانی ارائه میده،
‫ولی وارد لیست شدنش به شدت سخته.
‫و اسم ما توی لیسته؟
‫اوه، بله که توی لیستیم.
‫واسه اینکه اسم‌مون شامل لیست بشه ‫قانونی هم زیر پا گذاشته شده؟
‫چون من الان واسه پلیس کار می‌کنم.
‫الیوت یکم با کامپیوتر ور رفت ‫و انجامش داد.
‫منم درعوض قول دادم که پول‌هام رو جمع کنم ‫و یه ماشین حساب براش بخرم.
‫هوم.
‫من یه بسته برای بخش جرایم بزرگ دارم.
‫خیلی معذرت می‌خوام. ‫اون یه وقت‌هایی هیجان‌زده میشه...
‫وای، خدای من. ‫اون خیلی نازه.
‫تمام برنامه‌هامون رو کنسل کن. ‫باید اونو نوازش کنم.
‫- باشه. خب، صبر کن. ‫- هی. امروز باید همه‌چی رو قبول کنی.
‫یه جورایی حدس زدم شماره‌ای که
‫با انگشت‌های پفکی نوشته شده بود ‫مال تو بود.
‫خب، شاید اگه زنگ زده بودی، می‌فهمیدی.
‫- زنگ زدم. ‫- واقعا؟
‫اوه، آره. ‫زنی به اسم ادنا گوشی رو جواب داد.
‫خانوم مهربونی بود.
‫یه زن 76 ساله‌ی عشق به بولینگ ‫که کلی داستان هم واسه تعریف کردن داشت.
‫اوه. خب، خوش به حال ادنا. ‫به نظر میاد که تو خوب به حرف آدم گوش میدی.
‫بدک نیستم.
‫آره. شاید دفعه‌ی بعد سعی کنم ‫با یه چیزی جزء خوراکی بنویسمش.
‫اوه، نه. ‫خیلی هم جواب داد.
‫ادنا منو فردا شب به لیگ بولینگش دعوت کرد، ‫گاتر گلز.
‫- نه. ‫- آره.
‫حالا می‌تونم سوال کنم که می‌تونم ‫با خودم همراه ببرم یا نه.
‫تو داری ازم می‌خوای ببریم بیرون ‫پیش یه مشت پیرزن که بولینگ دوست دارن؟
‫- فکر کنم همینطوره. ‫- کاملا‌ پایه‌ام.
‫- مامان، باید یه سگ بگیریم. ‫- نه.
‫بچه بانمکیـه.
‫آره. دوباره موقع دزدی مچش رو گرفتم، ‫پس وقتشه که بصورت رسمی شکایت کنم.
‫هوشمندانه‌ست. هیچوقت دیر نیست که ‫با ترسوندن سر به راهشون کنی.
‫هوم.
‫- می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫آره. دقیقا بیرون آپارتمانم. ‫یهو بهم حمله کرد.
‫- تونستی طرف رو ببینی؟ ‫- آره.
‫اینجا فضای کاری بازه.
‫اون دافنه‌ست. ‫اونو بیشتر از همه دوست دارم.
‫دخترمه.
‫سلام.
‫حس می‌کنم که توی این تور ‫باید خوراکی هم بخوریم.
‫آره. بیا ببینیم چی دارین.
‫من...
‫به جز ماست، هرچیزی که خواستی بردار.
‫اونا مال ستوان سوتو ان ‫و نمی‌خوام دست به خوراکی‌های پروبیوتیکش بزنم.
‫اون جاساز من نبود، مرد حسابی.
‫- اوه. ‫- باشه. اینو به قاضی بگو. بریم.
‫مورگان، فکر می‌کردم امروز تعطیلی.
‫آره تعطیلم. ‫فقط دارم اینجا رو به بچه‌ام نشون میدم.
‫اوه. و این ایواست.
‫آره. یادت مونده.
‫آره. چطور می‌تونم فراموش کنم؟
‫چه سورپرایز باحالی.
‫امروز یه روز بله‌ست. ‫پس باید هر کاری که ایوا می‌خواد رو قبول کنم.
‫باشه. که اینطور. ‫پس در این صورت،
‫تمام قوانین پابرجان، خانوم جوون.
‫- میزت کجاست؟ ‫- من میز ندارم.
‫ما می‌خوایم بریم این مجرم رو ببریم طبقه‌ی پایین ‫و بعد از یه شاهد سوال بپرسیم،
‫ولی تو از روز تعطیلت لذت ببر.
‫خوشحال شدم دوباره دیدمت، ایوا.
‫پس همه میز دارن به جزء تو.
‫من نیازی به میز ندارم. ‫من یه جورایی میام و به همه کمک می‌کنم.
‫درسته. چون از بس باهوشی، ‫همه به کمکت نیاز دارن.
‫- یعنی... ‫- باشه. من میرم دستشویی.
‫باشه. باید بری انتهای راهرو ‫و بعد...
‫تو یه نوجوونی ‫و همین الانش هم همه‌چی رو می‌دونی.
‫متوجه‌ام. ‫آره، نمی‌دونستم.
‫آره. ‫خب، فعلا
‫باید بهم بگی که...
‫- ممنون. ‫- آره، خواهش می‌کنم.
‫- چشم آبی داشته. چه مفید. ‫- راستش، قهوه‌ای بودن.
‫همه سرجاتون بمونید!
‫چی؟
‫این کارو نکن.
‫این کارو نکن!
‫تمام چیزهایی که براش آموزش دیدید ‫رو فراموش کنید،
‫وگرنه اون کارتنی که اونجاست
‫میره روی هوا.
‫و این تازه یکی از کارتن‌هاییه که می‌تونید ‌ببینید.
‫کارتن‌های دیگه‌ای تو این ساختمون هست
‫که واسه تحت کنترل نگه داشتن ‫خواهر و برادرهای پلیس‌تون فرستاده شدن. متوجهید؟
‫برید اونجا پیش بقیه.
‫تو هم پا شو.
‫تو نه. تو بمون.
‫همونجا بمون. ‫یه کاری برات دارم.
‫نه!
‫دیگه کسی همچین کاری نکنه. ‫فهمیدید؟
‫اسلحه، گوشی...
‫همین الان تحویل‌شون بدید.
‫فوراً!
‫اسلحه‌هاتون رو در بیارید.
‫اسلحه‌هاتون.
‫عجله کنید.
‫هی، گوشیت!
‫تو هم همینطور.
‫آدم‌های تو این سالن می‌مونند.
‫بقیه آدم‌های تو ساختمون دو دقیقه وقت دارن که برن. ‫زنگ بزن.
‫کارآگاه دافنه فورستر صحبت می‌کنه.
‫ما گزارشی از وجود بمب توی ساختمون داریم.
‫درخواست تخلیه‌ فوری دارم.
‫برو اونجا. همین الان.
‫[مامان: فوراً از ساختمون برو بیرون. ‫من خوبم. دوستت دارم.]
‫می‌دونم که همه‌تون ترسیدید
‫و براتون سوال شده که چرا اینجاییم، ‫پس بهتون می‌گم.
‫یه مرد بیگناه قراره بخاطر
‫قتلی که مرتکب نشده، ‫کل عمرش رو تو زندان بگذرونه.
‫ما اومدیم کاری رو واسه اون انجام بدیم که ‫می‌دونیم اونم برای ما انجام می‌داد.
‫که به شما فرصت دوباره‌ای برای پیدا کردن ‫قاتل واقعی میده.
‫اگه قاتل واقعی رو پیدا نکنید ‫هیچکس از اینجا زنده بیرون نمیره.
‫خب، بهترین کارآگاه‌تون کیه؟
‫من.
‫ در هر خروجی یه افسر بذارید!
‫ سمت چارلی رو باز کنید!
‫ سریع!
‫ برید سمت شرقی ساختمون!
‫کسی جواب نمیده.
‫همش 27 دقیقه می‌گذره. ‫مدام زنگ بزن تا بردارن.
‫- هی. ‫- چه خبره؟
‫دو نفر وارد اداره شدن و اعلام کردن که بمب دارن.
‫ساختمون رو تخلیه کردیم، ‫ولی گروگان گرفتن.
‫اینا کارآگاه‌های من، کارادک و آز هستن.
‫فرمانده تیم ضربت، کلیف هالووی.
‫تیم من محوطه رو گشتن و محدوده رو ایمن کردن.
‫- گروگان‌ها چی؟ ‫- بر اساس اطلاع‌مون از اینکه
‫چه کسایی وارد شدن، ولی خارج نشدن ‫فکر می‌کنیم که حداقل 12 نفری باشن.
‫چند نفر شهروند بودن،
‫ولی بیشترشون آدم‌های خودمون ‫تو سالن جرایم بزرگ هستن.
‫ما تمام خروجی‌ها رو پوشش دادیم و...
‫در نقاط استراتژیک مختلف مستقر شدیم.
‫نمی‌دونین با چه کسایی سر و کار داریم؟
‫با اسم خودشون وارد ساختمون شدن،
‫و پرونده‌شون رو از بخش تحقیقات جنایی ارتش گرفتیم.
‫گروهبان دوم بروک کرکمن، 32 ساله اهل بیکرسفیلد. ‫سابقه قبلی نداره.
‫گروهبان جرمی دیویس اهل کلرادو هم همینطور.
‫هر دوشون تا سال گذشته در ارتش آمریکا خدمت کردن ‫تا اینکه دیویس
‫- به گارد ملی منتقل شد. ‫- پس آموزش دیده‌ان.
‫تیم منم آموزش دیده‌ان. ‫اگه کار به اونجا کشید، آماده‌ی خنثی کردنشون هستیم.
‫چطور مواد منفجره از نگهبان‌ها رد کردن؟
‫هنوز داریم سعی می‌کنیم ‫از این سر در بیاریم.
‫هنوز نتونستیم با کسی از داخل حرف بزنیم.
‫ولی وارد سیستم امنیتی‌مون شدیم ‫و اینو پیدا کردیم.
‫ها.
‫چه بلایی سر دوربین‌های بخش جرایم بزرگ افتاده؟
‫ترکوندنشون.
‫همین که افراد روی سقف در موقعیت قرار گرفتن ‫روی اونا دید پیدا می‌کنیم.
‫خوبه. ولی یادت باشه، هداف اصلی ما ‫امنیت اون گروگان‌هاست.
‫البته.
‫بیاین تا جای ممکنه نذاریم ‫رسانه‌ها دخالت کنن.
‫ملونـه.
‫ستوان سوتو از اداره پلیس لس آنجلس هستم. ‫دارم با کی صحبت می‌کنم؟
‫"گروهبان دوم لوگان هنسون یه مرد بیگناهه.
‫متهم به جنایتی شده که مرتکب نشده.
‫پلیس لس آنجلس اشتباه کردن.
‫امروز، یه فرصت برای درست کردنش دارن
‫وگرنه همه آدم‌های اینجا می‌میرند".
‫همه آدم‌های اونجا حالشون خوبه؟
‫وایسا.
‫- انجام شد. ‫- برو.
‫جلو بیفت.
‫اون رفت بیرون؟ ‫ایوا؟
‫آره. حتما رفته بیرون. ‫کل ساختمون تخلیه شد، درسته؟
‫پیش خودشون چی فکر کردن؟
‫که اگه بتونن ثابت کنن لوگان هنسون بیگناهه،
‫شاید آزاد بشه و اونا هم یه مدت کوتاه حبس بکشن.
‫- کی مسئول پرونده‌اش بوده؟ ‫- کارآگاه لاولی. فوراً بیارش اینجا.
‫- آره. ‫- لاولی تا حالا تو پرونده‌ای اشتباه کرده؟
‫تو 20 سالی که می‌شناسمش نه.
‫- کارآگاه لاولی. ‫- ستوان سوتو.
‫- این بخاطر قتل فرانک وبره؟ ‫- من باید همه‌چی رو بدونم.
‫من شخصا لوگان هنسون رو دستگیر کردم.
‫آخرین باری که یادمه، ‫اون تو زندان مرکزی مردان زندانی بود.
‫دادستان فکر می‌کنه که 25 سال تا حبس ابد می‌گیره. ‫یه پرونده کاملا واضحه.
‫- به گفته‌ کسایی که می‌شناختنش اینطور نیست. ‫- حالا داری کار منو زیر سوال می‌بری؟
‫اگه با این کار آدم‌های داخل کشته نشن، آره.
‫چون درحال حاضر تنها شانس ما
‫واسه با آرامش حل کردن این وضعیت
‫- اینه که ثابت کنیم لوگان هنسون بیگناه بوده. ‫- و اگه بیگناه نباشه چی؟
‫اونوقت وضعیت از همین الانش هم ‫خیلی خطرناک‌تر میشه.
‫فرانسیس وبر، 62 ساله.
‫اون یه سرگروهبان بازنشسته بود که ‫به عنوان یه پیمانکار به ارتش برگشت
‫تا در پایگاه آموزشی نیروهای مشترک شهر لوس آلامیتوس آموزش بده.
‫طرف اسطوره بود.
‫نسل‌ها سرباز ارتش آموزش داده بود.
‫- پیداش کردین؟ ‫- پیداش کردیم.
‫هفته‌ی گذشته که یه دونده ماشین کاروانش رو ‫تو یه پارک در پالوس وردس
‫با در لگد خورده دیده بود، جسدش رو پیدا کرد.
‫من این پرونده رو یادمه. ‫با اسلحه خودش بهش شلیک شده بود، درسته؟
‫یه گلوله به سینه.
‫اسلحه رو پیدا کردین؟
‫تو یه سطل زباله. ‫کمتر از 1.5 کیلومتری صحنه‌ی قتل.
‫قاتل سعی کرده بود تمیزش کنه،
‫ولی هنوزم تونستیم اثر انگشت‌های ناقصی ‫روی لوله‌ی اسلحه پیدا کنیم.
‫- هر دو با لوگان مطابقت داشتن. ‫- و استون؟
‫که لوگان در نوسازی خونه‌اش استفاده کرده بود.
‫گزارش میگه که جهت شلیک گلوله
‫با تیراندازی با قد حدودی 1.85 متر مطابقت داره؟
‫- قد لوگان. ‫- اوهوم.
‫شاهد گفته که شب قبل از قتل ‫لوگان و فرانک رو تو یه کافه
‫- در لانگ‌بیچ دیده. ‫- کافه‌چی تو گزارش گفته که به نظرش بین‌شون تنش بوده.
‫- چیه؟ ‫- رونوشتی از بازجوییـه.
‫بخونش.
‫آه...
‫حقوق میراندا رو براش خونده.
‫چرت و پرت. چرت و پرت.
‫سوال: سه‌شنبه شب کجا بودی؟
‫پیش عشقم بروک بودم.
‫شما دوتا خونه تنها بودین؟
‫نه کسی بهتون زنگ زده، نه کسی بهتون سر زده. ‫درسته؟
‫- دلیل موجه؟ ‫- بروک دلیل موجهش رو تایید کرد، ولی...
‫نامزدها که دروغ نمی‌گن.
‫تحقیقات ما کشف کرد که لوگان
‫برای یه پست معتبر در خارج از کشور ‫انتخاب شده بود.
‫لوگان مدعی شد که ردش کرده.
‫من زندگیم رو وقف خدمت کردم،
‫ولی زندگی‌ای واسه خودم می‌خواستم.
‫زندگی‌ای با بروک.
‫"و فرانک وبر چه فکری راجع‌‌به این تصمیم می‌کرد"؟
‫یا فرانک به لوگان گفته که پست بهش تعلق نگرفته،
‫که لوگان رو عصبانی کرده بود ‫و اونم فرانک رو کشت.
‫پس لوگان انگیزه داره، دلیل موجه قابل اطمینانی نداره ‫و اثرانگشتش هم روی اسلحه بوده.
‫همونطور که گفتم، پرونده بسته شد.
‫ولی لوگان ادعا کرده که روز قبلش ‫اون و فرانک
‫به میدان تیراندازی رفته بودن.
‫و مدعی شده که فرانک گذاشته بود با اسلحه‌اش شلیک شده ‫تا برای اثرانگشتش دلیل بیاره.
‫گروگان‌گیرهای توهمی از همه خطرناک‌ترن.
‫ولی اون دو نفری که داخلن متقاعد شدن که ‫لوگان بیگناهه،
‫بعیده که منطق حالیشون بشه.
‫خنثی کردن هدف‌ها ممکنه تنها راه ‫محافظت از اون گروگان‌ها باشه.
‫ببینین...
‫کاش می‌تونستم بگم که یه چیزی رو ‫از اقلم انداختن.
‫- بهتره بیشتر از اینا کاری انجام بدی. ‫- همش اینجاست.
‫نمی‌بینم...
‫لاولی و تیمش خیلی دقیق کار کردن.
‫من زندگیم رو وقف خدمت کردم.
‫همه مدارک هنوزم لوگان رو قاتل نشون میدن.
‫جواب اشتباهی بود.
‫دوباره امتحان کن.
‫ولی زندگی‌ای واسه خودم می‌خواستم.
‫زندگی‌ای با بروک.
‫- فکر کنم... ‫- سریع فکر کن...
‫- ببخشید. ‫- تو کی هستی؟
‫- تو پلیسی؟ ‫- نه. من یه مشاورم.
‫گوش کنین. ‫حق با ستوان ملونه.
‫همه مدارک لوگان رو مقصر نشون میدن، ‫ولی یه چیزی کمه.
‫ادامه بده.
‫ببینین. ‫خیلی‌خب، خون رو می‌بینین؟
‫خون رو ببینین. ‫نگاه کنین کجا متوقف میشه.
‫اون یه کُنج بی‌نقصیه. ‫وقتی فرانک کشته شده یه چیزی اونجا بوده.
‫و بعد قبل از رسیدن پلیس برداشته شده.
‫درسته. ‫یه تیکه کاغذ یا همچین چیزی بوده.
‫هرچی که بوده، قاتل می‌خواسته با خودش ببره،
‫و ما باید دلیلش رو بفهمیم.
‫باید یه زنگ بزنم.
‫- سوتو هستم. ‫- سلام، ستوان.
‫- مورگان. ‫- آره، من فقط اینجا دارم کمک میدم.
‫هی، میشه لطفا با کارادک حرف بزنم؟
‫آره مورگان، من اینجام. ‫حالت خوبه؟
‫آره، من خوبم. تو چی؟
‫از روز بله‌ات لذت می‌بری؟
‫ایوا پیشش نیست.
‫به همه افسرها بگو که بیرون ساختمون دنبالش بگردن.
‫اوه، دنبال دلیلی واسه جشن گرفتن می‌گردیم.
‫هی. مسخره‌بازی بسه.
‫- گوش کن، کمک می‌خوام. ‫- چه کمکی ازم برمیاد؟
‫ماشین کاروان فرانک هنوز تو پارکینگ پلیسه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫- چه‌جور کاغذی؟ ‫- هنوز مطمئن نیستیم.
‫ولی هرچی که هست، ممکنه تو پیدا کردن قاتل فرانک کمکمون کنه.
‫- مثلا کاغذی که چاپش کرده بود؟ ‫- آره. شاید. نمی‌دونم.
‫فکر کنم یه کامپیوتر اینجاست. ‫صبر کن.
‫به نظر میاد آخرین چیزی که فرانک ‫توی کامپیوترش باز کرده یه فرم بوده.
‫فرم دی‌دی 458.
‫یه فرم اتهامه.
‫سرباز رو به دادگاه نظامی می‌فرسته.
‫- فرانک می‌خواسته یه سرباز رو متهم کنه. ‫- امکان نداره.
‫که ممکن بود باعث اخراجش بشه.
‫امکان نداره لوگان بوده باشه.
‫اون از همه لحاظ سرباز نمونه‌ای بود.
‫خیلی‌خب، پس اگه انگیزه‌ لوگان ‫موندن در ارتش نبوده،
‫پس شاید انگیزه‌ یکی دیگه بوده.
‫- کی اونجاست؟ ‫- جریان چیه؟
‫یا همین الان دست‌هات رو نشونم میدی ‫یا بهت شلیک می‌کنم!
‫بیا اینجا.
‫اینو بده من.
‫- وای، خدای من! ‫- اوه!
‫هی، هی، هی، هی.
‫اوه! ‫تو حرفی واسه گفتن داری؟
‫ها؟
‫به نظرم با توجه به شرایطی که توش قرار داریم
‫تو نگرانی‌های مهم‌تری نسبت به
‫مادری داری که دخترش رو بغل کرده، داری.
‫پس آره، حرفی واسه گفتن داشتم و گفتم.
‫خیلی‌خب. چیزی نیست.
‫من می‌برمش.
‫هر دوتون، فوراً بیاید بشینید.
‫لورن، واقعا شرمنده که بخاطر پدرت فرانک
‫پات رو به این قضایا باز کردیم، ‫ولی واقعا به کمکت نیاز داریم.
‫کسی به ذهنت میرسه که ممکن بود بابات ‫باهاش مشکل داشته باشه؟
‫شاید یکی که می‌خواست بخاطر تخلف ‫متهمش کنه.
‫اگه هم بوده، به من نمی‌گفت.
‫اون معتقد بود که نقشش ‫حمایت و محافظت از سربازهاش بود.
‫یعنی محافظت از حریم خصوصی‌شون ‫براش حکم یه راز ملی رو داشت.
‫اون مسئولیت‌هاش رو جدی می‌گرفت.
‫اون بیشتر از یه افسر ارشد بود.
‫اون مثل پدرشون می‌موند.
‫لابد برات سخت بوده که پدرت رو باهاشون سهیم بشی.
‫مشکلی باهاش نداشتم. ‫اون همیشه برام وقت می‌ذاشت.
‫هرکاری هم که داشت، ‫هر دوشنبه واسه شام میومد خونه.
‫از ساعت 6 تا 8 شب. ‫سر ساعت.
‫دوشنبه‌ قبل از مرگش، ‫به نظرت چیزی غیرعادی میومد؟
‫کاش می‌‌تونستم بهتون بگم.
‫ولی دوشنبه قبل درواقع تنها قرار شامی بود ‫که بعد از سال‌ها کنسلش کرد.
‫دلیلش رو بهت نگفت؟
‫فقط گفت کاری داره که باید انجام بده،
‫اینکه دوستم داره و برام جبران می‌کنه.
‫هیچ دیدی روی بیرون ندارم، ‫اصلا نمی‌دونم چه خبره.
‫مامان، سعی کردم کاری که گفتی رو انجام بدم. ‫واقعا سعیم رو کردم.
‫سعی کردم برم بیرون. معذرت می‌خوام. ‫نمی‌تونستم ولت کنم.
‫عزیزم، گوش کن چی میگم. ‫عیب نداره.
‫من نمی‌ذارم بلایی سرت بیاد.
‫- باشه. ‫- چیزی نیست.
‫هیس.
‫جواب بده.
‫کارآگاه کارادک هستم. ‫میشه لطفا با مورگان صحبت کنم؟
‫چی فهمیدی؟
‫سلام، بروک. ‫فرانک دوشنبه قبل از مرگش
‫سر یه قرار شام با دخترش نرفته بود.
‫می‌دونیم کجا رفته بود؟
‫نه، ماشینش سیستم راهبری نداره،
‫ولی گوشیش باید تو جعبه مدارک باشه.
‫تو.
‫- الان برمی‌گردم. باشه؟ ‫- اوهوم.
‫رمزش تولد منه، 9484.
‫- شنیدی؟ ‫- آره.
‫بازش کردم. ‫به نظر میاد عصر دوشنبه ساعت 5:47
‫آدرسی نزدیک به خیابون چهارم اسپرینگ ‫رو جستجو کرده.
‫- اونجا میدان پرشینگـه. ‫- قدیم که تو بخش فساد کار می‌کردم،
‫هر شب اونجا مواد مخدر دست مردم می‌گرفتیم.
‫پدرم هرگز این کارو نمی‌کرد.
‫اون حتی اهل نوشیدنی هم نبود.
‫تو عروسی من، به جای نوشیدنی جشن ‫آبمیوه گازدار خورد.
‫صبر کنین. فرانک 40 دقیقه بعدش ‫یه آدرس دوم وارد کرده.
‫خیابون نورث ایست‌من پلاک 1487.
‫یه مرکز سم‌زدایی خصوصی در بویل هایتسـه.
‫پس فرانک رفته دنبال یکی مرکز شهر ‫و بردتش کمک بگیره؟
‫بهتون که گفتم.
‫پدرم با تیمش مثل اعضای خانواده‌اش رفتار می‌کرد.
‫هرکاری براشون انجام می‌داد.
‫خیلی‌خب، اون شب فقط یه تماس گرفته.
‫با یکی به اسم لورن وبر تماس گرفته. ‫و تماس هم وصل نشده.
‫من...
‫موقع خواب گوشیم رو خاموش می‌کنم.
‫حتما سعی کرده به من زنگ بزنه.
‫ما ته‌توش رو در میاریم که اون شب چه اتفاقی افتاده. ‫بهت قول میدم.
‫الان به مرکز سم‌زدایی زنگ می‌زنم ‫تا بفهمم فرانک کی رو رسونده بود.
‫خوبه. آز، پرونده‌ همه کسایی که فرانک ‫آموزش می‌داد رو بررسی کن.
‫ببین کسی از بین‌شون قبلا سابقه مواد داشته.
‫باشه. الان.
‫مرکز سم‌زدایی استار.
‫آره، من کارآگاه کارادک از پلیس لس آنجلس هستم.
‫شما دوشنبه ساعت 7 غروب ‫یه بیمار داشتین.
‫ببخشید، ولی من اجازه ندارم ‫اطلاعاتی در اختیارتون قرار بدم.
‫درک می‌کنم، ولی این بیمار ممکنه یکی رو کشته باشه.
‫بازم نمی‌تونم اسمی بهتون بدم. ‫من مسئولیتی در قبال...
‫گوش کن، می‌دونم که تو فقط داری کارت رو انجام میدی.
‫ولی ممکنه الان داری از یه قاتل محافظت می‌کنی
‫و جون کل تیمم رو در خطر می‌ندازی.
‫امیدوارم همه حالشون خوب باشه.
‫الو؟
‫- حکم می‌گیریم. ‫- وقت نداریم.
‫همین الانش هم دارم با دادستان حرف می‌زنم.
‫- یه جای کار می‌لنگه. ‫- آره، تو باید آروم بگیری.
‫به حرفم گوش نمیدی.
‫هی.
‫من می‌تونم به حساب یارو برسم. ‫تو از پس زنه برمیای؟
‫اونقدر سریع که نتونه بمب رو منفجر کنه؟
‫من سریعم، ولی نه اونقدر سریع.
‫اون فقط باید دکمه رو فشار بده.
‫فکر نمی‌کنم این کارو کنه.
‫من حس بدی دارم، باشه؟
‫آروم باش. ‫پلیس نمی‌خواد مردم بمیرن.
‫اونا حکم رو می‌گیرن.
‫کِی، ها؟ فردا؟ ‫درحالی که بیرون دارن وارد عمل می‌شن؟
‫هی. طبق نقشه پیش برو.
‫لوگان آزاد میشه و هیچکس هم صدمه نمی‌بینه، درسته؟
‫من به پلیس‌ها اعتماد ندارم. ‫و تو هم نباید اعتماد داشته باشی.
‫اونا دارن نقشه‌ای می‌ریزن.
‫مطمئنم.
‫هیچکس از جاش تکون نخوره!
‫یالا!
‫جرمی!
‫تیم ضربت تقریبا تو موقعیت هستن.
‫تیراندازی شد.
‫- مطمئنی؟ ‫- تایید شده.
‫تازه بهم گزارشی از تیراندازی شد.
‫از داخل بخش؟
‫- همینو دارن می‌گن. ‫- هنوز روی اونجا دید نداریم؟
‫چیزی نمونده.
‫تیم من در حالت آماده‌باش هستن، ستوان. ‫فقط دستور بدید.
‫باید وقت بیشتری به مورگان بدیم. ‫فقط یکم دیگه صبر کنین.
‫تا کِی؟ ‫تا اینکه یه صدای شلیک دیگه بشنویم؟
‫ترجیح میدی صدای انفجار بشنوی؟
‫اگه بترسونیمشون، ‫اوضاع می‌تونه خیلی سریع ناجور بشه، سلینا.
‫- ستوان؟ ‫- هی!
‫اونایی که داخلن آدم‌های مان. ‫کارشون رو خوب بلدن. تو چی؟
‫- خیلی‌خب! کافیه! ‫- افرادمون روی سقف یه دوربین فرستادن پایین.
‫هی، اون کیه روی زمین افتاده؟ ‫هی، تکون نمی‌خوره.
‫آدم‌های داخل مثل اعضای خانواده منم هستن. ‫ولی تا یه حدی میشه صبر کرد.
‫- تیمت با دستور من وارد عمل می‌شن. ‫- نه، صبر کن! ستوان، اونجا رو ببین.
‫داره تکون می‌خوره. ‫آره، اونجا. می‌بینی؟
‫اسلحه بخاطر تو شلیک شد، خب؟ ‫همه هم دیدن.
‫می‌دونم که شما پلیس‌ها چطور اتفاقات رو تغییر می‌دین،
‫سعی می‌کنین اینو گردن من بندازین.
‫باید به حرفمون گوش می‌دادی.
‫حالت خوبه؟
‫خیلی‌خب.
‫به نظرت بخاطر این نتونم سر قرار بولینگم با ادنا برم؟
‫ممکنه.
‫حیف شد. ‫خیلی براش اشتیاق داشتم.
‫پس بهتره هر دومون سالم از این وضعیت خارج بشیم.
‫این باید جلوی سرعت خون‌ریزی رو کم کنه.
‫خیلی‌خب. ‫فقط باید پام رو بدیم بالا
‫و بعد هر سه دقیقه یک‌بار ‫نبض‌های دیستال‌ام رو چک کنیم.
‫تام داره واسه پرستاری شبانه می‌خونه.
‫یه جعبه لازم دارم.
‫نه، چیکار می‌کنی؟
‫یک، دو...
‫خیلی‌خب.
‫بیا دراز بکش.
‫- لطفا. ‫- بروی چشم.
‫سلینا، بیا تو تمام بقالی‌هایی که میشه ‫از اون مرکز سم‌زدایی
‫- پیاده بهشون رسید، پرس و جو کنیم. ‫- که چی بشه.
‫چون اگه فرانک قاتل‌مون رو رسونده اونجا،
‫پس قاتل احتمالا ماشین نداره، درسته؟
‫بیمارها می‌تونن بیان و برن، ‫ولی هر معتادی که من تا حالا شناختم
‫هر روز صبح سراغ یه چیز میره.
‫- قهوه و سیگار. ‫- سیگار و قهوه.
‫و می‌خوای به اون مغازه‌ها بری که ‫دقیقا چی ازشون بپرسی؟
‫تا بپرسم که صبح سه‌شنبه مردی رو دیدن.
‫با قد 185، مدل موی نظامی، ‫شاید...
‫که به نظر بیاد یکم خماره.
‫یه لیوان قهوه و یه بسته سیگار گرفته باشه.
‫- به نظر تیری تو تاریکیـه. ‫- تو فکر بهتری داری؟
‫عجله کن.
‫باید فوراً ببریمش بیمارستان.
‫کسی جایی نمیره.
‫اگه این مرد تا 15 دقیقه‌ی دیگه ‫تحت مراقبت پزشکی قرار نگیره،
‫ممکنه وارد شوک بشه و بمیره.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫من وقتی دخترم رو باردار شدم، ‫وحشت‌زده بودم.
‫تنها خواسته‌ام تو کل دنیا ‫این بود که نذارم چیزیش بشه.
‫پس حدود هزارتا کلاس کمک‌های اولیه رفتم ‫و الان دارم بهت میگم،
‫که این مرد نیاز به مراقب پزشکی داره.
‫کمکی هم کرد؟ ‫اون همه کلاس رفتی؟
‫همین که به دنیا اومد، ‫هرچی که یاد گرفته بودم بی‌اثر شد.
‫ایوا بهم مادر بودن رو یاد داد.
‫همونطور که بچه‌ی تو هم بهت یاد میده.
‫چی داری میگی؟
‫لوگان نمی‌خواست به خارج از کشور اعزام بشه
‫چون شما دوتا داشتین تشکیل خانواده می‌دادین.
‫ویتامین‌های دوران بارداری می‌تونن باعث خشکی پوست بشن.
‫و محل تزریق هورمون‌های باروری
‫ممکنه باد کنن و حتی درد داشته باشن.
‫لوگان داشت اون اتاق رو نوسازی می‌کرد ‫تا اتاق نوزاد باشه، مگه نه؟
‫منو ببین. ‫می‌دونم که نمی‌خواستی کسی صدمه ببینه.
‫عیب نداره. ‫تو فقط سعی داری به کسی کمک کنی
‫که قراره یه روزی پدر بچه‌ات بشه.
‫لطفا.
‫تو داری بچه‌دار میشی؟
‫من باردار نیستم، ولی من و لوگان داریم سعی می‌کنیم ‫بچه‌دار بشیم.
‫چرا به من چیزی نگفت؟
‫نمی‌دونم چرا بهت نگفته، ‫ولی چرا این مهمه؟
‫چون همه دارن بهم دروغ می‌گن!
‫کسی بهت دروغ نمیگه.
‫منو در جریان این قرار بده.
‫باشه.
‫بگو که یه چیزی پیدا کردی.
‫سه‌شنبه، ساعت 8:36 صبح. ‫فروشنده یه مرد مو بور با قد 185 رو یادشه
‫- که یه بسته سیگار و قهوه گرفته. ‫- اسمی هم گرفتی؟
‫نه، ولی دوربین امنیتی دستگاه خودپرداز بغل دخل ‫تصویرش رو گرفته.
‫تصویر با کیفیت نیست، ولی...
‫ولی از هیچی که بهتره. ‫عکس رو برام بفرست.
‫کارت خوب بود، کارآگاه.
‫سامانه تشخیص چهره رو بالا بیار. ‫ببینیم می‌تونیم این یارو رو شناسایی کنیم.
‫باشه.
‫چیه؟
‫صبر کن. ‫اون یه اورکت نظامیه؟
‫فکر می‌کنی که طرف دوست اوناست؟
‫ارزش امتحان کردن رو داره.
‫وای، خدای من.
‫نمی‌خواین جواب بدین؟
‫- ممکنه قضیه رو حل کرده باشن. ‫- خفه شو.
‫ستوان سوتو هستم.
‫ما عکسی از یه فرد ناشناس می‌فرستیم.
‫می‌خوایم بدونیم می‌شناسینش یا نه.
‫9484.
‫همین؟ ‫این همه وقت منتظر این بودیم؟
‫عکس تار یه غریبه؟
‫ما داریم هرکاری از دستمون برمیاد...
‫هی، اگه اون بمیره، ‫به جرم قتل عمد زندانی میشی.
‫گفتم خفه شو!
‫- هی سرباز، تمرکز کن. ‫- می‌بینی جریان از چه قراره؟
‫اونا هرگز حقیقت رو راجع‌به اتفاقی که اینجا افتاد نمی‌گن.
‫- خودمونیم و خودمون. ‫- تو باید یادت باشه که
‫اینجا داریم چیکار می‌کنیم، ‫بخاطر کی اومدیم.
‫مردی که جونت رو نجات داد ‫همین الان پشت خطوط دشمنه.
‫و بهت نیاز داره که خونسردیت رو حفظ کنی.
‫من شاهد همه‌چی بودم. ‫هوات رو دارم.
‫هوای منو داری؟ ‫پای تو هم به اندازه‌ی من گیره.
‫دارن بازی‌مون میدن، بروک ‫تا اینکه...
‫شرایط رو برعکس کنن ‫و جلوی همه‌چی رو بگیرن.
‫من دست برنمی‌دارم.
‫تا قاتل واقعی رو پیدا نکردم
‫دست از تحقیق کردن برنمی‌دارم. ‫بهت قول میدم.
‫ولی باید تام رو ببریم بیمارستان.
‫نه. نه. نه.
‫جرمی، وضعش خوب نیست.
‫بدتر از اینم دیدم.
‫ما گفته بودیم که کسی صدمه نمی‌بینه.
‫الان دیگه با این زنه رفیق صمیمی شدی؟
‫بروک، ولی اون نمی‌تونه به تنهایی بره بیرون.
‫باید یکی ببرتش.
‫تو.
‫تو ببرش بیرون.
‫با کمال احترام، ستوان ‫ما باید از پروتکل پیروی کنیم.
‫تیراندازی شرایط رو عوض می‌کنه.
‫اونا وقت زیادی داشتن که ‫حرف حساب حالیشون بشه.
‫صبر کن. ‫یه اتفاقی داره می‌افته.
‫خیلی‌خب.
‫باید چیکار کنم؟ ‫من...
‫گوش کن چی میگم، باشه؟
‫وقتی آسانسور باز شد ‫و از در رفتی بیرون،
‫می‌خوام آروم در رو باز کنی و...
‫فقط دست‌هات رو بالا می‌گیری.
‫نه، نمی‌تونم این کارو کنم.
‫- بله که می‌تونی. ‫- من ولت نمی‌کنم.
‫نه... ‫وای، عزیزم.
‫من هرگز...
‫اگه نمی‌دونستم از پس کاری برنمیای ‫هرگز نمی‌خواستم اون کار رو انجام بدی.
‫تو خیلی قوی‌ای و اون مرد به کمکت نیاز داره. ‫باشه؟
‫ولی اگه بلایی سرت بیاد چی؟
‫حدس بزن چیه؟ ‫من جایی نمیرم.
‫هیچ‌جا نمیرم. ‫حالا حالاها اینجام.
‫قطعا هم امروز رفتنی نیستم. ‫باشه؟
‫خیلی‌خب. تو می‌تونی.
‫چیزی نیست. ‫چیزی نمونده برسیم.
‫فقط چند قدم بیشتر نمونده. ‫رسیدیم دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. هی.
‫آفرین دخترم.
‫تو به اینا بیشتر از لوگان اهمیت میدی.
‫این حرف رو نزن.
‫این حقیقت نداره.
‫اون دختربچه ضمانت ما بود.
‫امکان نداشت که پلیس‌ها
‫ریسک صدمه رسیدن بهش رو می‌کردن ‫و تو گذاشتی بره.
‫اون فقط یه بچه بود. ‫مجبور بودم.
‫ببین، اونا دارن با ما همکاری می‌کنن ‫و ما هم داریم با اونا همکاری می‌کنیم.
‫فقط بخاطر اینکه به حرف این زنه گوش دادی ‫اینطوری فکر می‌کنی.
‫اون داره پرونده رو حل می‌کنه.
‫اون حتی مأمور پلیس هم نیست.
‫ما دیگه لطفی در حق اینا نمی‌کنیم.
‫من در قبال یه سرباز همرزم سوگند یاد کردم ‫تا از اون محافظت کنم.
‫من دارم جونم رو بخاطر اون
‫به خطر می‌ندازم، ‫و تو داری دل‌نازک بازی در میاری.
‫جرمی، الان ما فقط باید...
‫چیکار کنیم، ها؟ ‫چیکار کنیم؟
‫تا زمانی که اونا تماس‌های بیشتر می‌گیرن ‫عین احمق‌ها اینجا بشینیم؟
‫واقعا دارن چی بهمون میدن؟
‫هیچی. ‫دارن اطلاعات بی‌ارزش بهمون میدن تا وقت بخرن.
‫چرا متوجه نمیشی؟
‫- تماسی درکار نبود. ‫- کافیه!
‫- اگه یه کلمه دیگه... ‫- بذار حرف بزنه!
‫منظورت چیه که تماسی درکار نبود؟
‫من گوشی فرانک رو دیدم. ‫شب دوشنبه...
‫که قرارش رو با دخترش لغو کرده بود
‫هیچ تماسی باهاش گرفته نشده بود.
‫هیچ تماس دریافتی‌ای از طرف قاتل درکار نبود ‫که بهش بگه بره مرکز شهر.
‫پیامی درکار نبود که طرف هرکی بوده ‫بهش بگه که تو دردسر افتاده.
‫- باشه، خب که چی؟ ‫- پس فرانک چطور می‌دونست که کجا باید بره؟
‫- سعی داری چه چیزی رو پیدا کنی؟ ‫- یه چیزی که دیدم. همینجاست.
‫دو هفته پیش، فرانک یه تگ ردیاب چمدون خریده بود.
‫- این چی هست؟ ‫- از اسمش معلومه دیگه.
‫- اگه چمدونت رو گم کرده باشی... ‫- حرف نزن.
‫ولی چیزی تو گوشیش نبود
‫که نشون بده فرانک برنامه‌ای واسه سفر داشته.
‫- پس فرانک سعی داشته چی رو پیدا کنه؟ ‫- چیز نه، چه کسی.
‫فرانک می‌خواست بدونه سربازی که براش اهمیت داره ‫داره مواد مصرف می‌کنه یا نه.
‫وقتی دیده که تگ ردیاب به مکانی رفته
‫که واسه فروش مواد شناخته میشه،
‫فرانک رفته اونجا دنبالش.
‫اون وسیله‌ای رو ردیابی نمی‌کرد.
‫یه آدم رو ردیابی می‌کرد.
‫حتما آخرین باری که همدیگه رو دیدن
‫فرانک ردیاب رو توی جیبش انداخته.
‫دقیقا.
‫و واقعا فکر می‌کنی که این کمکمون می‌کنه؟
‫اگه شخصی که فرانک رو کشته ‫از ردیابی شدنش خبر نداشته،
‫ممکنه هنوزم ردیاب رو داشته باشه.
‫بیشتر ردیاب‌ها نرم‌افزاری دارن که ‫تاریخچه جاهایی که بودن رو ثبت می‌کنه.
‫و به گفته‌ی نرم‌افزار ردیاب در روز قتل،
‫تو ماشین کاروان فرانک بوده.
‫قاتل می‌دونست که اگه فرانک ‫گزارشش رو می‌نوشت
‫و مواد مصرف کردنش رو لو می‌داد ‫از خدمت اخراج میشه.
‫آره. بخاطر همین هم قاتل ‫بعد از اینکه با اسلحه‌ی خود فرانک بهش شلیک کرد
‫فرم دی‌دی 458ای که پر کرده بود
‫رو با خودش برده.
‫پس این یارو اصلا کیه؟
‫نمی‌دونم، ولی می‌تونم بهت بگم که الان کجاست.
‫- می‌تونی؟ ‫- آماده‌ای که آدرس رو بگم، ستوان؟
‫- آره. ‫- خیابون سولانو، پلاک 8700.
‫طبق سوابق شهرداری، ردیاب در منزل بن اسپولستراست.
‫به نظر میاد قاتل رو گیر آوردیم.
‫اون نظامی بوده؟
‫بذار ببینم. نیروی ذخیره ارتش، سرباز، ‫درحال حاضر در حالت انجام وظیفه‌ی موقت
‫در پایگاه آموزشی نیروهای مشترک لوس آلامیتوسـه.
‫- همونجا که فرانک آموزش می‌داد. ‫- هی، بچه‌ها؟ داره حرکت می‌کنه.
‫بی‌حرکت!
‫پلیس لس آنجلس! ‫تکون نخور!
‫فوراً بخواب روی زمین!
‫- فوراً انجامش بده! فوراً! ‫- دست‌ها بالا.
‫می‌خوای انگشت‌های پشت سرت رو ‫توی همدیگه قفل کنی، آقا؟
‫خیلی ممنون.
‫چی داریم؟
‫هی، پسر. ‫اولین باره اینو می‌بینم.
‫مال من نیست.
‫مطمئنم که مال تو نیست.
‫این چیه؟
‫این؟ ‫این یعنی تو به جرم قتل فرانک وبر بازداشتی.
‫ببریدش.
‫گرفتیمش.
‫پس آزادش می‌کنن؟
‫آره. کار اون نبوده. ‫پس آره.
‫جرمی، شنیدی؟
‫موفق شدیم. نجاتش دادیم.
‫ممنون. ‫ممنون که حرفمون رو باور کردی.
‫آره. البته.
‫چطوره اسلحه‌ و چاشنی انفجاری رو بذاری زمین
‫و با همدیگه یه فکری واسه بقیه‌اش می‌کنیم، باشه؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، ‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫دست منه، خب؟ ‫باشه؟
‫تو.
‫درمورد منم حرفای قشنگ می‌زنی، ها؟ ‫فکر نکنم.
‫و تو. ‫گفتی که قراره به جرم قتل عمد زندانی بشم، درسته؟
‫اشتباهه. اشتباهه!
‫تا وقتی که من به خواسته‌ام نرسیدم ‫قضیه تموم نمیشه، خب؟
‫باشه؟
‫باشه.
‫نفس می‌کشه.
‫تو، بیا اینجا. ‫به ستوانت زنگ بزن.
‫بهش بگو همین الان یه معامله می‌خوام، ‫وگرنه دکمه رو فشار میدم.
‫نه، فشار نمیده.
‫معلومه که فشار میدم.
‫مورگان، چیکار می‌کنی؟
‫اگه اون دکمه رو فشار بده، ‫تنها اتفاقی که ممکنه رخ بده اینه که
‫شاید در یه گاراژ جایی بالا بره.
‫ولی گمون نکنم تا اونجا کار کنه.
‫این بمب اینجا رو با خاک یکسان می‌کنه.
‫تیکه‌هاتون رو پیدا می‌کنن.
‫اگه واقعی بود آره.
‫داری لاف می‌زنی.
‫اصلا. فقط داره یادم میاد.
‫چی یادت میاد؟
‫دراصل اینکه بعد از پیمان مونترال سال 1991،
‫تمام تولید کنندگان مواد منفجره پلاستیکی در ایالات متحده
‫ملزم به گنجاندن یه برچسب تشخیص هستن.
‫ماده‌ایه که برای انسان‌ها قابل بویایی نیست،
‫ولی دماغ سگ‌ها رو تحریک می‌کنه،
‫هم سگ‌های آموزش دیده و ندیده.
‫هرچی که توی اون کارتنه، اصلا
‫سگی که امروز صبح دیدم رو اذیت نکرد.
‫خب، دست‌سازه. ‫بروک ساختتش.
‫اوه، جدی؟ خودت دیدی بسازه، ‫یا اون بهت گفت که ساختتش؟
‫آره، منم همین فکر رو می‌کردم.
‫چون امکان نداره زنی که سعی داره باردار بشه
‫ریسک سر و کار داشتن ‫با مواد شیمیای سمی لازم
‫برای ساخت بمب رو به جون بخره.
‫شما با همدیگه نیومدین اینجا، مگه نه؟
‫یادمه وقتی من رسیدم اینجا ‫تو رو دیدم.
‫می‌خواستی یکم زودتر بیای اینجا ‫چون نمی‌خواستی بفهمن که
‫همدیگه رو می‌شناختین، درسته؟
‫هی، کسی دیده که یکی همینطوری بیاد تو اداره پلیس
‫و واسه تحویل یه بسته تا طبقه‌ی چهارم بره؟
‫نه؟ هیچکس؟ ‫آره، منم همینطور.
‫این اتفاقیه که فکر می‌کنم افتاده.
‫به نظرم اون با یه کیف یا کوله‌پشتی اومده اینجا.
‫اومده به این طبقه، ‫یه راست رفته تو سرویس بهداشتی بانوان.
‫هرچی که توی اون کیف داشته رو ‫تو این جعبه سرهم کرده.
‫حتما سنگین بوده. ‫وزن خوبی داره.
‫یه جورایی حس اینو داره که ‫ممکنه بمب باشه.
‫راست میگه.
‫بمبی درکار نیست.
‫من بهت دروغ گفتم. ‫شرمنده.
‫نه، نه! نه!
‫پشت پیراهنش اسلحه داره.
‫گرفتیمش.
‫بله و چون هنوز درحال جمع‌آوری جزئیات هستیم،
‫تا آخر وقت همین روز یه بیانیه‌ رسمی اعلام می‌کنم.
‫مامان!
‫وای، خدای من. وای، خدای من. ‫صدمه دیدی؟
‫- صدمه دیدی؟ تو... ‫- نه. نه. من خوبم.
‫ایوا از داخل بهم پیام داد، ولی بعد دیگه پیامی نگرفتم، ‫واسه همین...
‫بچه‌ها کجان؟
‫- پیش همسایه‌ان. ‫- من خوبم.
‫- مطمئنی که حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫تو حالت خوبه؟
‫اوهوم. ‫خوشحالم که حالت خوبه.
‫همه رو سالم نجات دادی، مگه نه؟
‫خوب شد که تو خیلی باهوشی.
‫بیا.
‫بذاریمش واسه یه وقت دیگه؟
‫اوهوم.
‫- الان برمی‌گردم، باشه؟ ‫- باشه.
‫ممنون. عالیه. ‫خیلی‌خب.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بابت کمکت ممنون.
‫من بابت کمک ازت ممنونم.
‫شرمنده. ‫واقعا قصد نداشتم...
‫می‌دونم که نداشتی.
‫خوشحالم که امروز عدالت برقرار کرد ‫و یه مرد بیگناه آزاد شد.
‫ولی تو جون بچه‌ام رو تو خطر انداختی.
‫امیدوارم که یه روز اونقدر بخت باهات یار باشه
‫که خودت اینو تجربه کنی.
‫ولی تا اون موقع، بهتره دست به دعا بشی
‫که من یکی از اعضای هیئت منصفه‌ات نباشم.
‫هوم.
‫به نظرت بتونی قاشقت رو پُرتر از اون پودینگ کنی؟
‫مورگان. سلام.
‫فهمیدم که این بیمارستان سر راه محل کارمه.
‫جدی؟
‫فقط می‌خواستم مطمئن بشم که تو...
‫- زنده‌ام؟ ‫- آره. زنده‌ای، آره.
‫آره، فقط یه زخم گلوله‌ی کوچیکه.
‫- پیش میاد دیگه. ‫- اوهوم.
‫- از خطرات شغلیه. ‫- حتما.
‫دخترت چطوره؟
‫خوبه. آره.
‫دقیقا روزی که براش برنامه‌ریزی کرده بودیم نشد، ‫ولی ایوا خوبه. ممنون.
‫ما خوب بودن رو دوست داریم.
‫اوهوم.
‫خیلی‌خب.
‫سورپرایز! ‫می‌خواستیم سورپرایزت کنیم.
‫ماشین گشتی که تا اینجا تعقیبم کرد ‫کار شما بود؟
‫خب، همه می‌خواستن موقع رسیدنت اینجا باشن
‫تا ازت تشکر کنن، و همینطورم ما.
‫بیخیال، مورگان. ‫خجالتی نباش.
‫- بله. ‫- برو تا ازت تشکر کنن.
‫بله، بله، بله، بله.
‫- کارت عالی بود. ‫- خیلی ممنون.
‫- ممنون.
‫- سرت چطوره؟ ‫- عالی نیست.
‫آره، معلومه اصلا.
‫دخترم باید این چیزها رو می‌دید. ‫دیروز اینا کجا بود؟
‫آه، خیلی بامزه بود.
‫فکر کنم یکی تو بخش سرقت و قتل ‫یه چیزی برات پیدا کرده.
‫واسه منه؟
‫آره. ‫ما یه میز اضافه داشتیم، پس...
‫پس...
‫چه می‌دونم.
‫تو یه میز گرفتی.
‫فکر من نبود، ولی...
‫مشکلی نیست؟
‫اینطوری می‌خوای بگی "کارت خوب بود"؟
‫خب، چطوره دیگه "نظافتچی" صدات نکنم؟
‫- به نظرم فکر خوبی باشه. ‫- آره.
‫چطوره منم با اسم‌هایی که پشت سرت صدات می‌کنم ‫دیگه صدات نکنم؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب همگی.
‫برگردین سر کار.
‫تو عمراً اونجا بشینی، درست میگم؟
‫احتمالا نه.
‫روی چی کار می‌کنیم؟
www.FardisFilm.com