‫ما اینجا یه بهشت ساختیم...
‫ولی دنیا هنوز سر جاشه.
‫- الکتروشوک! ‫- ضربان داره.
‫مکس. فوت کرده.
‫با ناخدا صحبت کردم، و اگه بخوای،
‫اگه تصمیم گرفتی پزشک بشی،
‫بهت بورسیه کامل میده.
‫از اول هم واقعی نبود.
‫هیچوقت عاشق آوری نبودم.
‫حس می‌کنم شنیدم دعای خیرت رو ‫بدرقه راهمون کردی.
‫خیلی خب بی‌عرضه‌ها،
‫بازی بالا گرفت. شرط ببندین. کارت پخش کنین.
‫اگه الان در حال انجام بازیِ ستلرز کاتان بودیم،
‫باور کنین... من بُرده بودم.
‫اوهوم.
‫دوتا کارت بده.
‫دوتا، ناخدا.
‫خب، همه واسه تندرستی با بتانی ولز ذوق دارن؟
‫دو هفته پیش باهاش تماس تصویری داشتم.
‫بتانی از بنده که مسئول نظافت هستم خواست
‫کل پارچه‌های لینن رو
‫با پاک‌کننده مخصوص خودش
‫که از آب خیارشور گرفته شده بشورم.
‫مگه خیارشور همون خیار نیست؟
‫این زن یه سلبریتی تندرستیه.
‫اصلاً نمی‌دونه ما چیکاره‌ هستیم،
‫ولی یه هفته کلید قلمرو رو بهش میدیم.
‫انگار یه بچه رو بندازیم پشت کامیون مک
‫بعد بهش بگیم، «خوش بگذره.»
‫چرا اینقدر به این زنه قدرت میدیم؟
‫اوه، دکتر ادیسه کوچولوی ساده.
‫ده میلیون دلیل داریم.
‫فالوورهای اینستاگرامش.
‫شرکتش اسپانسر هفته تندرستیه.
‫و یه مسئله مهم و عمومیه،
‫ما هم این وسط باید تعادل‌سازی انجام بدیم.
‫کارمون رو انجام میدیم و همزمان
‫رفتارهای عجیب بتانی رو تحمل می‌کنیم.
‫پارسال، می‌خواست راضیم کنه به جای سوخت،
‫به کشتی اتانول ذرت بدم.
‫ذرت.
‫به خدا این قضیه گرمایش جهانی رو
‫زیادی بزرگ کردن.
‫گرمایش جهانی رو زیادی بزرگ کردن؟
‫همین هفته، باید تغییر مسیر بدیم
‫که به یه وافشار حاره‌ای تو ساحل ‫باخا برخورد نکنیم.
‫بگو ببینم، تا حالا کی این وقت سال به
‫- وافشار حاره‌ای برخورده بودیم؟ ‫- خب، اگه زمین
‫اینقدر داره داغ میشه، توضیح بده ببینم
‫چرا کریسمس قبلی تو شهر من
‫یعنی داوجاییک، میشیگان دو متر برف اومده بود.
‫رزی، ببین چی میگم، تو بهترین مهندسی هستی
‫که یه ناخدا لازم داره
‫و هیچکس ادیسه رو اندازه تو نمی‌شناسه،
‫ولی اینجای کار رو در اشتباهی.
‫من بیشتر عمرم رو آب بودم
‫و اقیانوس‌ها رو در هر شرایطی در نوردیدم.
‫در این حد بگم،
‫تجربه ثابت کرده این آب و هوا مورد داره.
‫این توفان‌ها قوی‌ترن
‫و فصل‌های توفندی خیلی بیشتر دارن طول می‌کشن.
‫ولی صحبت از فاجعه که شد،
‫وقتشه باز هم ببازید.
‫- اه. ‫- خوبه.
‫- کی بازی می‌کنه؟ ‫- من که عین الن هیچی ندارم.
‫اوه.
‫اوه!
‫رزی، کفشت چه بوی گندی میده.
‫آره. من هیچی ندارم، ناخدا. منم باختم.
‫بازی رو ترک می‌کنم، ولی...
‫خب، فکر کردین کی هستین.
‫من عاشق پز دادن هستم.
‫هاهاها! باریکلا!
‫خب، ببینید، اول می‌خواستم بگم
‫ممنون دعوتم کردین سر
‫بازی پسرها و مردها.
‫و جنتلمن‌ها.
‫شرمنده. پسرها، آقایون و جنتلمن‌ها.
‫و بعدش در این حد بگم که...
‫من می‌خوام ادامه بدم.
‫جدی؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫سه‌تا گاوچرون.
‫اوه!
‫تیکه کلام استفانی تنر تو سریال
‫کمدی مورد علاقه‌م «چه پررو» بود...
‫- ای وای. ‫- اوه! ولم کن.
‫- دست بردار! ‫- ...«دست فول.»
‫اون چرا...
‫کلاه همیشه سرم می‌مونه.
‫خب، اینم از پایان بازی.
‫یادتون باشه... این هفته، گوش به زنگ باشین.
‫می‌تونیم از هر آب وحشتناکی رد بشیم،
‫و می‌تونیم با رفتارهای عجیب و غریب ‫بتانی ولز هم کنار بیایم.
‫پس هیچ وافشار حاره‌ای،
‫چه به صورت هوایی و چه به صورت احساسی ‫نمی‌تونن ما رو ناراحت کنن.
‫پیشبینی من از هوا لبخند
‫و سفر آروم و آسمون‌های آفتابیه!
‫شب همگی بخیر.
‫- شب بخیر، ناخدا. ‫- شب بخیر، ناخدا.
‫[دو روز بعد]
‫هنوز تو مسیریم؟
‫به زور.
‫خب تیم. داریم وارد اولین چاله میشیم.
‫خیلی خب. خودتون رو آماده کنین. ‫آماده بشید!
‫دیروز یه نامه دستم رسید و...
‫خب، قبول شدم.
‫بورسیه رو گرفتم.
‫- آره. ‫- عالیه!
‫- ممنون! ‫- اوه، تبریک میگم!
‫ممنون. ممنون.
‫قراره دکتر بشی.
‫قراره بری دانشکده پزشکی. داری میری.
‫- آره. آره گمونم. ‫- واو.
‫- آره. ‫- خیلی واسه‌ت خوشحالم.
‫- واقعاً... واقعاً عالیه. ‫- ممنون.
‫- عالیه. ‫- خیلی ممنون.
‫آره.
‫- هی. باید... ‫- می‌خوای...
‫خب، می‌خواستم مطمئن بشم
‫می‌خوای درباره اتفاقی که افتاد حرف بزنیم یا نه، ‫ولی...
‫اه، مجبور نیستیم.
‫- تو می‌خوای درباره‌ش صحبت کنی؟ ‫- اوه. نه، نه.
‫منم... نه، نه. نمی‌خوام. اگه تو نمی‌خوای ‫که منم نمی‌خوام.
‫- حله. ‫- خیلی خب. حله.
‫- آره. خوبه. ‫- آره. خوبه.
‫خب، تبریک میگم. خیلی برات خوشحالم.
‫وای خدا. وای خدا!
‫این اگنس سیمکینه!
‫تو کار طب‌سوزنی و طالع‌بینیه.
‫به هزاران نفر کمک کرده بیماری‌های ‫کشنده‌شون رو تشخیص بدن.
‫باورم نمیشه. وقتی میشه کف خونی کرد
‫چرا باید به روش‌های پزشکی تکیه کنیم؟
‫جدی جفتتون فکر کردین
‫پزشکی غربی از همه چی سر درآورده؟
‫خب، من در این حد می‌دونم که وقتی مریض میشم،
‫میرم دکتر قرص می‌گیرم، نه اینکه ‫برم از یه ساحره قارچ سمی بگیرم.
‫سرخدار غربی.
‫ملقب به درخت سرخدار آرام.
‫پوستش پاکلی تاکسل یا همون تاکسل داره،
‫یه داروی نجات دهنده مخصوص شیمی درمانی.
‫وقتی دکترها واسه درمان سرطان ازش استفاده کردن
‫- همه بهشون می‌گفتن دیوونه. ‫- آره، ولی شاید این هفته،
‫نباید از کلمه... «دیوونه» استفاده کنیم.
‫ناخدای من! روز بخیر!
‫خیلی خوشحالم برگشتم!
‫خوش اومدی، بتانی.
‫همه چی عالیه.
‫چشم‌های یاقوتیت رو ببین.
‫اوه! خیلی خوشتیپی! ‫هدیه هم آوردم.
‫- لطف کردی. ‫- یه هدیه برای شما.
‫- ممنون. ‫- یه هدیه برای شما.
‫- ممنون.
‫- ناخدا! ‫- و ناخدا...
‫ببخشید. یه لحظه اجازه بدید.
‫می‌دونین این چیه؟!
‫اوزون درمانی.
‫این لوله کجا میره؟
‫تو بدن دیگه.
‫از فرهنگ‌های تندرستیه. ‫هم عاشقشم هم ازش متنفرم.
‫ازم شکایت کن.
‫آوری! دختر درخشان من!
‫ببینت!
‫می‌دونی، به نظرم وقتشه اون چیزه ‫رو از زندگیت حذف کنی.
‫و می‌دونم می‌دونی منظورم چیه.
‫بله، بله.
‫بعداً درباره‌ش صحبت می‌کنیم. ‫شما باید دکتر باشید!
‫اوه. اوه. هاله دورت.
‫یه سایه خونین و سرخه!
‫- سلام. سلام. ‫- ها؟
‫- شرمنده. ‫- اوه.
‫سلام. من کتی هستم. از سدار راپیدز اومدم.
‫باورم نمیشه خودتونین! گریه‌م گرفت!
‫اوه، خدا خیرت بده.
‫امیدوارم اشک‌های ما، قاصدهای حقیقت، ‫مدام در جریان باشن.
‫- میشه سلفی بگیریم؟ ‫- باید پستش کنی‌ها. خب؟
‫خیلی خب.
‫روان! بجنب!
‫برای گرفتن ده درصد تخفیف از فروشگاه روی کشتی ما
‫از کد سلامتی و زیبایی ولز استفاده کنین.
‫اه! این کشتی مثل یه فراخوان روحی روانی ‫من رو صدا کرده.
‫امیدوارم شما رو صحیح و سالم در آغوش ‫قدرتمندش جا بده.
‫اوه. اوه!
‫دوستان، می‌خوام با
‫دوست عزیزم ویویان مونتگومری که اگه
‫تلویزیون دارین می‌شناسیدش آشنا بشید.
‫درسته. ویو دو بار برنده
‫جایزه «سرآشپز سرخ» شده،
‫و این هفته به غذاهای کشتی نظارت داره.
‫اوه، کارپاچیوی جگرش فوق‌العاده‌ست!
‫سرآشپز شخصی یه مشت آدمی که فقط ‫اسموتی می‌نوشن.
‫چه کار جالبی.
‫یه کلوم از پرستار کشتی.
‫ام، بتانی، اینا چی هستن؟
‫اوه، یادم رفت بگم؟ شرمنده.
‫میشه یه کم با دکتر صحبت کنم؟
‫باید به خاطر بیمه مزخرفم یه چندتا
‫نکته رو دوره کنیم.
‫- دست خودت باشه. ‫- تو حرف نداری.
‫وکلای من، نینی‌های مضطرب،
‫دستور دادن دکتر غذاهای انتخابی من رو تایید کنه.
‫می‌دونی، واسه مسئولیت مشترک و فلان.
‫می‌دونی، شش ماهه یه رژیم
‫عالی گرفتم و تا حالا اینقدر سر حال نبودم.
‫ویو، بهش بگو!
‫گوشت اعضای بدنه، مولتی‌ویتامین‌های طبیعی.
‫آهن، مس و ویتامین آ و ب دارن.
‫چربیشون کمه و پروتئینشون زیاد.
‫بفرما. امتحانش کن.
‫جگر بزه.
‫طعمش ترد و لطیفه و راحت هضم میشه.
‫میگی بخورمش؟
‫- بله. ‫- نه.
‫گوشت خام پر از باکتری، پاتوژن و انگله.
‫- نظرت چیه اول بپزیش؟ ‫- نه، اینجوری نابود میشه.
‫این غذای اجدادی ماست.
‫می‌دونی، اجداد ما که تابه‌های سرخ‌کردنی گرون
‫یا کیسه‌های بسته بندی پلی‌یورتانی نداشتن.
‫نه، گوشت خام رو می‌خوردن،
‫می‌جویدن، قورت می‌دادن و موفق بودن.
‫و کلاً بیست و دو سال عمر می‌کردن.
‫سوشی می‌خوری دیگه؟ چه فرقی با این داره؟
‫دست بردار، دکتر. از چی می‌ترسی؟
‫من می‌خورمش.
‫تریستان. لطف کردی اومدی.
‫هیس... در خدمتم.
‫واو. چقدر...
‫عالی به نظر میاد.
‫- ممنون. ‫- هوم.
‫دیدی؟ نیاز نیست بترسی.
‫میگم ویویان واسه امشب
‫یه غذای ویژه با تایید شما آماده کنه، دکتر.
‫چه خوب. نظرت چیه، دکتر؟
‫باشه، ولی می‌خوام یکی از اعضای تیمم
‫ناظر فرآیند آماده سازی غذا باشن.
‫نمی‌خوام به چیزی آلودگی رو منتقل کنه.
‫تریستان، مشخصه تو از کار خانم خوشت اومده.
‫باشه، هر چی تو بگی.
‫شنیدی؟
‫مال خودمی.
‫عجب.
‫حالتون چطوره؟
‫من جودی ریوا، دیوای اسموتی هستم،
‫و امروز درمانگر فوق‌العاده
‫اگنس سیمکین بهم پیوسته!
‫خب، ترکیبات ارگانیک باید درست میکس بشن...
‫- این یه داروی طبیعیه. ‫- هوم.
‫پس کل چیزهای مفید رو می‌ذارم توی... ‫گرددیوا.
‫این ترکیب اختصاصی من
‫شامل غذاهای باارزش، مواد معدنی، ‫و پری‌بیوتیک و پروبیوتیکه.
‫هوم. چی توشه؟ به من نمیگه.
‫هیچوقت نگفته.
‫خب، نمی‌تونم بگم.
‫اگه بگم، وکیل‌هام
‫دخلتون رو میارن.
‫منم تیم حقوقی وحشی دارم. هوم.
‫در این حد بگم که این ترکیب
‫خوانش‌پریشی پسرم رو درمان کرد.
‫و جلوی سکسکه‌های وحشتناک منم گرفت.
‫می‌دونین، سه سال پیش،
‫جودی اومد پیشم و گفت، «گرد من رو بخور،»
‫با همون لحن وحشیانه‌ش.
‫ولی باید بگم خیلی خوشحالم مصرفش کردم.
‫چون هر روز صبحم رو با اسموتی گرددیوا شروع می‌کنم.
‫و می‌دونم از لباسم مشخص نیست،
‫ولی من خیلی لاغرم.
‫به قول معروف پودینگ ما خودش مدرکه.
‫بله، گرد ما خودش مدرکه.
‫کنار گرددیوا،
‫چندتا ترکیب فوق‌العاده دیگه هم دارم
‫که توی آمریکا قانونی نیستن.
‫- اوه. ‫- ام، شامل بادام تلخ.
‫اینا مواد مغذیشون
‫و طعمشون
‫خیلی بیشتر از بادوم‌های سوپرمارکتیه.
‫ببخشید. میشه یه عکس باهاتون بگیریم؟
‫اوه. البته، عزیزای دلم.
‫اه، خانم سیمکین؟ سلام. من آوری هستم.
‫پرستار ادیسه هستم،
‫می‌خواستم بگم طرفدار پر و پا قرصتون هستم.
‫حیف که همچین زن جوون و موفقی داره
‫واسه دشمن کار می‌کنه.
‫هوم. کتاب علم بد؟
‫مافیای بیماری؟
‫دکترها و پرستارهایی مثل خود شما،
‫ترجیح میدن مردم رو مریض نگه دارن.
‫تندرستی واقعی از درون میاد، نه از بیرون.
‫به نظرم حرفتون انصاف نیست.
‫من سوگند خوردم به مردم کمک کنم
‫و سر حرفم هستم.
‫شما...
‫اه، خوبید؟
‫هاه.
‫خوبم، عزیزم. من یه همدلم.
‫احتمالاً احساسات شرورانه‌ت رو به خودم جذب کردم.
‫شاید هم حس گناهه.
‫خانم سیمکین؟
‫کد ۱۰۲۷ کنار استخر عرشه. ‫زودتر یه برانکارد بیارید!
‫چی تو اسموتیه بوده؟
‫دم و دستگاه رو بهش وصل کنید.
‫نه... تکنولوژی نه. من مخالف تکنولوژی هستم.
‫نه. درش بیار.
‫پنج گرم هیدروکسوکبالامین بهش بزنین.
‫مسمومیت توسط بادوم‌های تلخ؟
‫غیرممکنه! این بادوم‌ها ارگانیک هستن.
‫بله. آرسنیک هم ارگانیکه.
‫بادوم تلخ آمیگدالین داره،
‫که وقتی زیاد مصرف بشه تبدیل
‫به هیدروژن سیانید میشه.
‫برای احیای پیشرفته آماده باشید.
‫اگه قراره من رو تحت شکنجه‌ی پزشکی غربی قرار بدید،
‫حداقل باید بتونم نفس بکشم!
‫الان بهتون اکسیژن وصل می‌کنم.
‫نه، نه، عزیزم. اجازه بده... بدنم نفس بکشه.
‫دکتر...
‫آنژیوم عنکبوتی.
‫آوری، بحث مسمومیت سیانید نیست.
‫به خاطر بادوم نیست.
‫من که گفتم.
‫دیگه چی تو اسموتی بوده؟
‫نمی‌تونم بگم. یه دستور ساخت اختصاصیه.
‫انگار بیام طرز تهیه کوکاکولا رو بهتون بگم.
‫داره تشنج می‌کنه!
‫اکسیژن بهش وصل کن!
‫غلیظ کننده‌ست!
‫ریشه گیلاس زمستونی. ویتامین ب کمپلکس.
‫- با پایه‌ی پودر تارا. ‫- پودر تارا؟
‫واسه دیالیز اضطراری آماده‌ش کن.
‫دستگاه رو آماده کن. قراره با ماده دیالیز بی‌کربنات ‫کار کنیم.
‫با سرعت جریان سیصد میلی‌متر در دقیقه شروع کن.
‫چشم.
‫در حال جستجو برای سندروم عدم تعادل.
‫پودر تارا. از کجا می‌شناسیش؟
‫وقتی تو پرو با پزشکان بدون مرز کار می‌کردم،
‫زیاد پیش میومد بچه‌ها خیلی اتفاقی
‫برچه‌ی درخت تارا رو خورده باشن،
‫که واسه کبد سمیه، و به پروتئین وصله،
‫واسه بدن سخته جذبش کنه.
‫- چند روز دیگه خوب میشه. ‫- واسه همین مردمی که اسموتی رو
‫می‌نوشن احساس سیری می‌کنن ولی باز ‫وزن کم می‌کنن.
‫دارن دچار سوءتغذیه میشن. جالبه.
‫- هی، آقایون. ‫- ناخدا.
‫بتانی ولز هر مشکلی داشته باشه،
‫هدیه‌های خوبی میاره.
‫تافی آب نمک
‫ساخته شده از آب نمک اقیانوس هند میل دارین؟
‫مونرو، هجده ساله که بودم،
‫تو یه کرجی حلزون‌گیری بیرون آتلانتیک سیتی کار می‌کردم،
‫حتی از اونموقع، این تافی‌ها
‫مزه دل شکستگی و آفتاب سوختگی دائمی می‌دادن.
‫درباره وافشار حاره‌ای برام بگین.
‫مسیر همیشگی ساحل رو میره...
‫شمال غربی به غربِ شمال غربی.
‫اگه تو مسیر خودمون بمونیم، زیاد ‫باهاش برخورد نمی‌کنیم.
‫شدیدتر از این که نمیشه.
‫خیلی خب. خوبه. ولی بازم
‫گزارشات لحظه به لحظه‌ی مرکز ملی توفند رو می‌خوام.
‫ارتباط لحظه‌ای داشته باشین
‫و از خدمات آب و هوایی ساحل و سیستم پیشبینی ‫جهانی گزارش بگیرین.
‫اگه چیزی عوض شد، هاپو رو برمی‌گردونیم
‫و تو باخا لنگر می‌اندازیم.
‫تا اونموقع سرعت رو بیارین پایین.
‫قربان.
‫پل فرماندهی به مرکز. ‫پایاساز رو فعال کنین.
‫دریافت شد. در حال راه‌اندازی سیستم پایاساز.
‫دوستان، ناخدا هستم و از پل فرماندهی صحبت می‌کنم.
‫اقیانوس هم مثل زندگیه، نمیشه پرسید
‫کی قراره به امواج بربخوریم.
‫بلکه باید بگیم امواج که اومدن باید چیکار کنیم؟
‫و در ادیسه،
‫وقتی امواج میان...
‫ما هم شروع می‌کنیم به خوش گذرونی.
‫بوم.
‫- زیاد نه. ‫- چشم، سرآشپز.
‫هوم.
‫به این میگی باریک خرد کردن؟
‫بهش میگم هویج.
‫امیدی بهت نیست.
‫آره واقعاً.
‫برگرد سر کارت!
‫بله، سرآشپز.
‫سلام، بتانی. همه چی مرتبه؟
‫معلومه که نه!
‫دل گاو من مزه گوشت ارگانیک میده!
‫یه چیزی شده.
‫متاسفم. گوشت تازه‌ست.
‫با کبر، پیازچه و خمیر آنچوی ترکیب شده.
‫مثل همیشه‌ست.
‫لیست کردن ترکیباتش به درد من نمی‌خوره، ویو!
‫مشخصه یه اشتباهی کردیم!
‫می‌دونی، تو سرآشپز خوبی هستی،
‫ولی کار کردن تو این سطح کار یه ‫سرآشپز حرفه‌ایه.
‫خب؟ بندازش دور. برش دار.
‫همون غذایی که با کنسرو گوشت و موزارلا دوست دارم
‫و ترکیبش می‌کنی که شبیه تارتار بشه رو درست کن.
‫خب؟ بلدی؟! ‫از اصول اولیه آشپزیه!
‫- البته. ‫- ممنون.
‫چیه؟
‫دوستیم دیگه.
‫دوستین؟
‫فکر کردم قرار شد اینجوری نکنی.
‫- چجوری؟ ‫- من که از تمام کارهای کرده و
‫نکرده‌ت حمایت می‌کنم.
‫آدم بااستعداد و موفقیه. شاید به یه جایی برسین.
‫آره. اونم با این دراز.
‫غذاش افتضاحه. من نمی‌تونم بخورمش.
‫موس جگر من که خیلی خوشمزه‌ست.
‫داره حال من رو بد می‌کنه.
‫پس برو تو اتاقت هات پاکت بخور!
‫می‌دونی چیه؟ میرم.
‫نه. نه. دیگه بسه.
‫نمی‌خوام تو درمانگاه با هم قهر باشین.
‫برو از دلش دربیار.
‫انگار اون سمت سیستم توفان هستیم.
‫آره، شاید.
‫هی.
‫چته؟
‫حسودیت شده؟
‫به تو و...
‫نه، عزیزم، حسودیم نشده.
‫تو بودی من رو رد کردی.
‫و الان که دارم فراموشت می‌کنم و یکی ‫رو پیدا کردم که ازش
‫خوشم اومده روانی شدی.
‫چیه؟ دختر مهربون و باهوشیه.
‫دستپختش هم عالیه.
‫اصلاً هیچی رو نمی‌پزه. بحث همینه.
‫- هنر آشپزی رو... ‫- سلام، دوستان.
‫اه...
‫اه، فکر کن بیای روی عرشه...
‫و ببینی مردم دارن درباره‌ت صحبت می‌کنن.
‫خوشم نیومد.
‫من میرم بخوابم. حالم بد شد.
‫زیاد نوشیدنی خوردی؟
‫نه اتفاقاً. غذای تو رو خوردم.
‫هی. بسه. بحث نکنین.
‫مشکل بزرگتری داریم.
‫اون سمت توفان نیستیم.
‫تو دلش هستیم.
‫حتماً اطراف ما توفان راه افتاده.
‫برندون، بیسیمت رو بده من.
‫ناخدا مسی به پل فرماندهی.
‫مونرو، دستگاه چی رو نشون میده؟
‫کمک ناخدا مونرو، جواب بده.
‫سیلوسایبین.
‫اوه. عالی شد.
‫چه... چه خبره، ناخدا؟
‫خب، مونرو، قضیه از این قراره که
‫شما رو هوا سیر می‌کنی...
‫و گیر کردیم تو دل توفند،
‫شاید یکی از بدترین توفندهایی
‫که تو این بخش اقیانوس آرام دیدم.
‫تو هوا؟
‫- آره. ‫- من تو هوام؟ چی؟
‫آره. خوب میشی.
‫تو که مصرف نکردی؟
‫نه، قربان.
‫حداقل یکیتون سالمه.
‫هوم...
‫دوستان، ناخدا هستم و
‫از پل فرماندهی خبر جدیدی دارم.
‫خب، انگار مادر طبیعت تصمیم گرفته
‫این هفته یه سر بهمون بزنه.
‫ممکنه الان آروم به نظر بیاد،
‫ولی ما در دل توفند هستیم.
‫آوری، اونجایی؟
‫خوبی؟
‫اه.
‫تا نبینم تو سطل استفراغت چی آوردی بالا
‫جایی نمیرم.
‫از بخش بچه‌ها برداشتمش.
‫واسه قلعه شنی ساختنه.
‫دیگه نه.
‫خیلی خب. پاشو بریم درمانگاه.
‫دچار مسمومیت غذایی شدم. ‫بذار تو آرامش دراز بکشم.
‫از کجا می‌دونی مسمومیت غذاییه؟
‫اوه، چون پرستار خوبی هستم، مکسول.
‫درد شکم، استفراغ، و،
‫آره، خوردن یه بشقاب گوشت خام.
‫دردت پخش میشه یا یه درد تیز و سمجه؟
‫خودت یه درد تیز و سمجی.
‫حق نداریم خودمون مشکل خودمون رو تشخیص بدیم.
‫قانون همینه. پاشو بریم درمانگاه!
‫نه. نمی‌تونم سر پا وایسم.
‫چطوری انتظار داری تا درمانگاه بیام؟
‫نه.
‫محل رو پاکسازی کنین! ‫برای ساخت مکان بهتر!
‫محل رو پاکسازی کنین! ‫بخور بدید به صورتتون!
‫کلاً پنج دقیقه رفتم... داری مریم‌گلی دود میدی؟!
‫محل رو پاکسازی کنین! ‫برای ساخت مکان بهتر!
‫- هی، تریستان. ‫- بله؟
‫به پل فرماندهی خبر بده، مطمئن بشن
‫اینجا آتیش سوزی نشده.
‫گفتم. این خانمه یه دفعه اومد
‫و درباره تشریفات درمانی حرف زد.
‫بیا پیش آوری کمک کن.
‫- علائم حیاتیش رو بگیر و بهش... ‫- پونصد میل سرم نمک بهش بزنم.
‫چهار میلی‌گرم اندانسترون بابت حالت تهوعش؟
‫- باریکلا. واسه دردش؟ ‫- اوزون.
‫نه، می‌خواستم بگم تورادول، ولی...
‫نه. داره تو اوزون نفس می‌کشه.
‫وای خدا! بتانی! نه، نه، نه، نه، نه!
‫با اوزون نفس نکش. سمیه.
‫خیلی خب. سلام، بتانی. سلام. سلام.
‫باید علائم حیاتیت رو بگیرم، خب؟
‫- اوهوم. ‫- یه لحظه تحمل کن.
‫- خودم انجامش میدم. ‫- دکتر ادیسه!
‫- هی، تریستان. ‫- بله؟
‫باید آزمایش کم خونی و سم شناسی بگیری.
‫فکر کنم یه چیزی رو قورت داده.
‫بله، شاید یه قاشق نمک حمام؟
‫لورازپام هم آماده کن. سریع بهش میزنیم.
‫- سریع میزنیم. ‫- سلام، بتانی. سلام، سلام.
‫چطوری؟ نفس عمیق بکش. یک نفس. دو نفس.
‫سه نفس... سه نفس عمیق.
‫خوب بخوابی، ب ولز.
‫محض احتیاط دست و پاش رو ببند.
‫خیلی خب. وقتی به سمت راست بدنت ‫دست میزنی چی میشه؟
‫آخ! درد وحشتناک.
‫خیلی خب. مسمومیت غذا نیست.
‫یا... سنگ کلیه‌ست، دیورتیکولوز...
‫- یا آپاندیسه. ‫- آپاندیس؟
‫وقت داریم آزمایش بگیریم و سی‌تی اسکن ‫انجام بدیم؟
‫نه، نیاز نیست.
‫با آرپی‌او آشنایی؟
‫- نه. ‫- سه روش چک کردن هست.
‫یک، درد تو یک چهارم پایین بدن.
‫که بررسیش کردی.
‫دو، دردی که وقتی پا تکون می‌خوره شروع میشه.
‫چک.
‫سه، وقتی رون پاش رو به سمت داخل می‌چرخونی.
‫آخ! دارم! درسته!
‫مکس، فکر کنم باید عملم کنین.
‫اوه! حس می‌کنم بدنم داره از هم جدا میشه!
‫آره، گفتم که. گفتم.
‫گفتم مسمومیت غذایی نیست.
‫چرا گوش نمیدی، آوز؟!
‫مهمانان عزیز، برگردید به اتاق‌هاتون.
‫خب، تا جای ممکن ازش جلو افتادیم.
‫رزی، سرعت رو بذار روی صد و بیست دور در دقیقه.
‫سکاندار، سر کشتی رو برگردون به زاویه ‫چهل و پنج درجه.
‫حالت زبرا رو راه بندازین.
‫دوستان، برای آب و هوای بد آماده باشید.
‫جلوی ورودی‌ها رو بگیرید.
‫می‌خوام این کشتی از داستان‌هایی که رزی
‫درباره بزرگ شدنش تو داوجاییک تعریف ‫می‌کنه هم خشک‌تر باشه.
‫چشم. ولی شما عاشق داستان‌های منی، ناخدا! ‫دروغ نگو!
‫پمپ‌های کج شدن سمت راست کشتی رو راه بندازین ‫که نریم سمت ساحل.
‫فکر خوبیه، تیم لیری. شنیدی، رزی؟
‫شنیدم، چشم.
‫دوستان، من ناخدا از پل فرماندهی هستم.
‫خب...
‫محاصره شدن توسط توفند چیز جالبیه.
‫تنها راه رد شدن ازش، رد شدن از دلشه.
‫برید تو اتاقتون، مراقب وسایلتون باشید،
‫و آماده‌ی امواج شدید باشید.
‫درمانگاه به پل فرماندهی. ‫ناخدا، هستی؟
‫بله، مکس. چی شده؟
‫راستش من الان یه معجزه می‌خوام.
‫آوریه. آپاندیسش داره می‌ترکه.
‫باید عمل فوری انجام بدیم.
‫بیست دقیقه روی آب‌های بدون موج وقت می‌خوام.
‫بیست دقیقه متوالی؟
‫هر جور شد.
‫باشه. آروم باشید.
‫آوری پیش تو و تریستان جاش امنه،
‫شما هم دست من و خدمه اینجا جاتون امنه.
‫بیست دقیقه رو بهت میدم،
‫ولی یک جا نه.
‫یک ساعت طول می‌کشه.
‫یه فکر بهتر دارم. یه چرخش مخصوص ‫ناخداهاست.
‫حدود پنجاه‌تا از قوانین دریایی رو زیر پا می‌ذاره...
‫ولی بعداً جواب پس میدیم.
‫شما فقط آروم بمونین
‫و هر کاری میگم بکنین.
‫از پسش برمیاین؟
‫بله، قربان. برمیایم.
‫خیلی خب.
‫چاله سواری این شکلیه.
‫این توفان رو به صورت زیگ زاگی می‌گذرونیم.
‫کشتی رو می‌ذارم تو دل موج،
‫ما رو واسه چند دقیقه می‌بره جلو.
‫اگر لازم شد، به همه هشدار میدم
‫و یه چرخش نود درجه انجام میدیم،
‫از موج می‌گذریم و میفتیم تو چاله بعدی،
‫که باز چند دقیقه واسه‌مون وقت می‌خره.
‫پس جای تکون تکون خوردن مدام، ‫چند لحظه کشتی آروم میشه
‫که بعدش باید محکم کلاهمون رو بچسبیم!
‫درسته، رزی.
‫دوستان، جون یکی از بچه‌های خودمون در خطره.
‫تنها راه موفقیت اینه که مدام
‫با هم صحبت کنیم. فهمیدین؟
‫- بله، قربان. ‫- اطاعت میشه.
‫چیکار کنم حالا؟
‫وقتی خودت واسه‌م رئیس بازی درنمیاری؟
‫یادت باشه... اگه من رو بکشی،
‫هر وقت تنها بودی
‫میام روت سم پاشی می‌کنم.
‫لوله‌گذاری می‌کنم.
‫خیلی خب، تیم. داریم وارد اولین چاله میشیم.
‫کنار خط مک‌برنی رو می‌برم.
‫جا باز کن.
‫در حال پیدا کردن آپاندیس.
‫یافتم.
‫وقت تموم شد! باید دور بزنیم!
‫یه لحظه، ناخدا!
‫وقت نداریم. آماده باشید.
‫مراقب باش. اگه بیفتن زمین، دیگه ‫به دردمون نمی‌خورن.
‫آره. ایناها. گیرش آوردم.
‫نگهدارنده.
‫آماده‌ی اصابت بشید. آماده!
‫قربان، باد. داره به سمت ما تغییر جهت میده.
‫یه موج شدید داره میاد سمتون.
‫آماده بشید. خودتون رو آماده کنین!
‫بخیه‌ها باز شدن. خونریزیش از کنترل خارج شده.
‫همین الان نیاز به تصویرسازی دارم.
‫آره. حله.
‫خوبیم، ناخدا. صداتون قطع شد.
‫ولی خوبیم. هر سه نفرمون.
‫خدا رو شکر.
‫هنوز تموم نشده، ولی فکر کنم از ‫بدترین بخشش رد شدیم.
‫لرزش هنوز زیاده.
‫نمی‌تونم یه بخیه سالم بزنم.
‫من بزنم؟
‫حله.
‫به این میگیم، «گره‌ی کشتی مسافرتی.»
‫شبیه گره در حلقه‌ست،
‫ولی گره پشتی رو دوتایی میزنی.
‫می‌بینی؟
‫قیچی.
‫چه... هوشمندانه.
‫خب...
‫منم یه چیزهایی بارم میشه، دکتر.
‫- اوه! ‫- آره.
‫باریکلا! خوش گذشت! ‫یه بار دیگه امتحان کنیم؟
‫هو! این شد یه چیزی، عزیزم!
‫هی، تریستان...
‫اتفاقاً خیلی آدم باهوشی هستی.
‫کارت عالی بود.
‫دلم نمی‌خواست کس دیگه‌ای کنارم باشه.
‫فشار خونش داره افت می‌کنه. ‫تپش قلبش نامنظمه.
‫انگار وسط توفان بالا آورده.
‫باید برش گردونیم که چیزی رو فرو نکشه داخل.
‫- آره. ‫- حاضری؟ یک، دو، سه.
‫به نظرت تاثیر مواده؟
‫درمان توهم‌زا؟
‫مطمئن نیستم. مچش رو ببین. ‫ورم کرده.
‫ناخنش زرد شده.
‫یرقان. یه ربطی به کبدش داره.
‫اوه.
‫چه هاله منفی اطرافتون دارین.
‫عوق.
‫اولین بار که همدیگه رو دیدیم همین رو گفت.
‫که «هاله سرخ» دارم.
‫بینگو.
‫حلقهٔ کایزر فلاشر.
‫- چی چی؟ ‫- مسمومیت با مس.
‫حلقه‌های زنگی دور عنبیه‌ش رو می‌بینی؟
‫- اوهوم. ‫- واسه همین اطراف مردم هاله می‌بینه.
‫بیناییش تیره شده. واسه همین
‫علائم عصبی و آتاکسی داره.
‫گوشت ارگانیک... فلزات سنگین زیاد داره.
‫و مس کبد هم زیاده. ‫باید براش سم‌زدایی انجام بدیم.
‫باید سیستم بدنش رو پاکسازی کنیم.
‫بهش سرم پنی‌سیلامین وصل کن.
‫- چشم. ‫- اندانسترون واسه تهوع.
‫و یه سرم نمک عادی
‫- واسه پاک شدن سیستمش. ‫- چشم.
‫هوم.
‫مریدیان انرژی عین نهر تو بدن جریان دارن.
‫احساسات قوی آب رو گل‌آلود و روح رو کثیف می‌کنن.
‫اگنس، مطمئنی آماده‌ای؟
‫فکر کردم کشتمت.
‫عزیزم، با یه اسموتی نمیشه من رو کشت.
‫هوم!
‫می‌خوام کارم رو جمع کنم. ‫آخرین نوشیدنیم رو ترکیب کردم.
‫جودی جان، ناسلامتی تو درمانگری.
‫نمی‌تونی به این راحتی تسلیم بشی.
‫درباره اون بازیکن گلف حرفه‌ای که روی
‫شونه‌ش کار می‌کردم برات گفتم؟
‫البته نمی‌تونم اسم بیارم،
‫ولی در این حد بگم که یه «گربه بزرگ» بود،
‫اگه متوجه بشی. تایگر وودز بود. آره.
‫داشتم روی یونمن یا همون دروازه ابریش سوزن می‌زدم،
‫ولی یه کم جابجا زدم.
‫یک هفته قبل از مسابقات مسترز
‫کل دستش از کار افتاد.
‫طی شش روز بعد، حسش برگشت.
‫اون هفته، هجده امتیاز بالاتر از حد انتظار گرفت،
‫و ژاکت سبز رو برنده شد.
‫جالبه که بعد یه فاجعه، چه معجزاتی رخ میدن.
‫هاه. تو تیان‌لیائوت یه عدم تعادل رو حس می‌کنم.
‫آره. نفس عمیق بکش.
‫اوه. حس عجیبی داشت.
‫آره. بدنت داره سم‌زدایی می‌کنه.
‫حالا کل احساسات منفی رو با بازدم بده بیرون.
‫جودی، وقتی نفس می‌کشی دردت می‌گیره؟
‫- آره. ‫- لب‌هاش دارن کبود میشن.
‫سیانوز مرکزی. اشباع اکسیژنش هشتاد و هشت درصده.
‫- به اکسیژن نیاز داره. ‫- این سوزن‌ها مگه چقدر درازن؟
‫اندازه‌شون فرق داره. سیاهه ده سانته.
‫ده سانت؟
‫بخش داخلیش بیست و پنج میلی‌متره،
‫شما ریه‌ش رو سوراخ کردی.
‫حالا هوا داره هجوم می‌بره به قفسه سینه‌ش
‫و قلب و ریه‌هاش رو له می‌کنه.
‫- اشباع اکسیژن روی هفتاده. ‫- واسه توراکوسکوپی آماده شو.
‫الان سوزن‌ها رو درمیارم.
‫نه! نه، نه، نه! خل شدین؟!
‫اگه جلوی درمانش رو بگیرین،
‫گذرگاه‌های انرژیش رو برای همیشه ‫تغییر میدین.
‫الان باید با این نفس بکشه.
‫و تنها راه نفس کشیدنش
‫اینه که تو قفسه سینه‌ش لوله بذاریم.
‫جودی، هر وقت گفتم، لطف کن
‫کل نفس ریه‌هات رو بده بیرون و نگه دار.
‫خب؟
‫چاقو.
‫حاضری؟
‫هوم.
‫خیلی خب. حالا.
‫یه مقدار درد داره.
‫- جلوی خونریزی رو بگیر. ‫- باشه.
‫زخمش رو پانسمان کن. ‫علائم حیاتیش رو تحت نظر بگیر.
‫- من برم یه سر به آوری بزنم. ‫- حالش خوبه.
‫اتفاقاً از همیشه بهتره.
‫به این درمان نیاز داشت.
‫تو!
‫من.
‫باید اعتراف کنم. شبیه «ارمغان مغان» شد.
‫این مگه داستان اون زن و شوهر بدبخت نبود
‫که سعی می‌کنن بهترین هدیه کریسمسی رو واسه ‫همدیگه بخرن؟
‫خانمه موهاش رو می‌فروشه که واسه ‫شوهرش بند ساعت بخره.
‫آقائه ساعتش رو می‌فروشه واسه خانمش شونه بخره.
‫دو نفر با نیت پاک
‫گرفتار شرایط ظالمانه شدن.
‫داری سعی می‌کنی...
‫هیس، هیس. عزیزم، عزیزم.
‫من از افکارت آگاهم.
‫خب؟ و می‌بخشمت.
‫نزدیک بود من رو بکشی، کلاهبردار کارناوالی.
‫- بسه! بس کنین! ‫- خودش پررو بازی درآورد!
‫با افتخار می‌خوام محصول جدیدمون رو معرفی کنم،
‫دتاکس ب ولز، یه سیستم سم‌زدایی خونگی ‫و با کیفیت
‫که می‌تونه فلزات سنگین سمی رو از سیستم ‫بدن خارج کنه.
‫خودش اول بدن ما رو آلوده می‌کنه.
‫مهربون باش. لباست خیلی زیباست.
‫بگذریم... هیجان زده‌م که اعلام کنم
‫قراره با شرکت داروسازی پردوی فوق‌العاده همکاری کنم.
‫میشه یکی دیگه بگیریم، روان؟
‫به من بالم لب ماچا رسید.
‫به منم همینطور.
‫- اوه. شرط بندی مهمیه. ‫- خیلی.
‫یه لحظه.
‫دارین با محصولات باارزش ب ولز شرط‌بندی می‌کنین؟
‫و بدجور هم دارم می‌بازم.
‫حاضرم کل سرم‌ها و بالم‌های دنیا رو بدم
‫ولی دیگه مجبور نباشم هفته تندرستی رو تکرار کنم.
‫حق گفتی. ناخدا؟ خواهش می‌کنم؟ ‫نه، نمیشه.
‫طبق معمول یه قدم از شما غرغروها جلوترم.
‫امروز صبح با لنور صحبت کردم.
‫قراردادمون با ب ولز رو تمدید نمی‌کنیم.
‫آخه لنور با یکی از برنزکننده‌های بدون نیاز به آفتابی
‫که بتانی بهش داده بود بدجور جوش زده.
‫خب، از الان به بعد،
‫پای تندرستی که میاد وسط، من ‫به همون اصول کلاسیک می‌چسبم.
‫مصرف سبزیجات، استفاده از پله‌ها، نوشیدن آب.
‫و چک‌آپ منظم.
‫گاهی اوقات هم آزمایش روده.
‫سلام. سوپ.
‫پخته شده‌ست. قول میدم.
‫پیشنهاد صلحه؟
‫اه، خب، تاس کباب مرغ مخصوص من
‫با روغن ریحان و قارچ دنبلان سفیده.
‫گوشت‌های خام واسه بتانی بود.
‫این یکی دستپخت خودمه.
‫اوه، واو.
‫عالیه.
‫خب، بازم داریم.
‫اه، خوب شد یادم افتاد... سرآشپز ریکامور
‫یه دفعه از ادیسه جدا شد.
‫مثل اینکه دختر بچه‌ش به دنیا اومده.
‫ویویان هم موافقت کرده
‫تا آخر فصل پیش ما بمونه.
‫اوه، وایسا. تو... از بتانی جدا شدی؟
‫- تبریک میگم. ‫- آره.
‫فضای کاریش به شدت سمی بود.
‫- اوهوم. ‫- منتظرم واسه آدم‌هایی
‫غذا بپزم که در و دیوونه نیستن.
‫اوه، خب، هر وقت آدم سالمی پیدا کردی به منم بگو.
‫خیلی خب. من دیگه باید برم.
‫این هفته، بهتون اجازه میدم تا کارهای
‫رفتن به ساحل رو انجام میدیم زیر عرشه بمونین.
‫همراهم میای؟
‫بله. می‌بینمت.
‫آره، باشه.
‫تو بندر می‌بینمت. هاها.
‫خدایی، تریستان؟
‫صحبت جدی.
‫من دیشب نزدیک بود بمیرم، نه؟
‫چی؟! نه.
‫وقتی بیهوش شدی موج‌های آب هم آروم گرفتن.
‫به خدا میگم. راحت انجامش دادیم. ‫عین آب خوردن.
‫هوم. آره. باشه. برید دیگه.
‫دو روز تا سفر بعدی مونده.
‫وقتتون رو پیش من تلف نکنین.
‫برید تو تفریحگاه کنار ساحل اسکیت بازی کنین یا ‫با دستگاه بازی کنین
‫یا هر کاری تو وقت آزادتون می‌کنین انجام بدین. ‫چیکار می‌کنین؟
‫می‌دونی، من هیچوقت بلد نبودم اسکیت بازی کنم.
‫منم به دلایل اخلاقی با دستگاه بازی نمی‌کنم.
‫واسه خشونت علیه حیوانات.
‫اگه سوپه رو نمی‌خوری،
‫یه دستورپخت خوشمزه و جدید یاد گرفتم.
‫رول پیتزا، ولی نیاز به پختنشون نیست.
‫خام باید بخوریمشون.
‫آره، از درخت پپرونی چیدیمشون،
‫عین اجدادمون.
‫خیلی احمقید.
‫اگه بخیه‌هام باز بشن، خودت ‫باید درستشون کنی.
‫اه. خیلی خب. یه دست کارت بده.
‫فکر کنم یاد گرفتم.
‫بالم لب ماچا.
‫کی با ماچا بالم لب می‌سازه؟
‫تو این چیزها حالیت نیست.
‫آخ، آخ، آخ، آخ!
‫- بخیه‌هات. ‫- آخ!
‫بس کنین.
www.FardisFilm.com