‫لابد وقتی دیده هویت واقعی‌اش فاش شده
‫دخترم رو دزدیده تا منو تهدید کنه.
‫پس یعنی یه چیزی می‌خواد.
‫همین‌طوری نسنجیده و بدونِ فکر قبلی، ‫جون بانو جیا رو به خطر نمیندازه.
‫باید اون عوضی رو پیدا کنیم
‫تا بفهمیم انگیزه‌اش چیه و ‫برای کی کار می‌کنه.
‫از همه مهمتر، اون باید...
‫رسوای عالم بشه که چه شیاد کثیفی‌ـه.
‫این تنها راه برای برگردوندنِ اعتبار لکه‌دارشدۀ شما
‫و برگردوندنِ قدرتته.
‫فکر کردی اگه این اتفاق بیفته،
‫تو دوباره به مقام استادیِ اعظم می‌رسی؟
‫انتظارم همینه.
‫چون من مدرکی دارم
‫که ثابت می‌کنه اون شیادی بیش نیست.
‫مدرک داری؟
‫واقعاً داری؟
‫هر چی که هست، فوراً بهم تحویلش بده.
‫اگه بدم...
‫چی به خودم می‌رسه؟
‫چی؟
‫تا الآن یه‌بار منو ول کردی به امان خدا، مگه نه؟
‫به مقام قبلی‌ات برت می‌گردونم.
‫کافی نیست.
‫من غرامت قانونی می‌خوام.
‫خواسته‌ات چیه؟
‫تقاضا دارم...
‫منو عاق کنی. ‫(عاق والدین)
‫می‌خوام...
‫با جیا ازدواج کنم.
‫مدرکی هست که نشون می‌ده پسرم یه آدم شیاده؟
‫پسرم...
‫اسیر دامِ اونا شده.
‫بازرگان اعظم،
‫میخ،
‫و جیای عوضی، همه‌شون دسیسه کردن
‫تا پسرم رو بیرون کنن
‫و کنترل تجارت‌خونه رو به دست بگیرن.
‫باید عجله کنیم.
‫شنیدم بازرگان ارشد داره یه عده آدمکُش جمع می‌کنه.
‫فوراً برو.
‫پسرم رو بهم برگردون.
‫ولی حواست باشه کسی روش دست بلند نکنه.
‫واجبه قبل از بازرگان اعظم و میخ، پیداش کنی.
‫جیا رو هم...
‫بکُش.
‫چطور گذاشتی این اتفاق بیفته؟
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫یکی از وظایفت این بود که ‫چشم ازش برنداری.
‫هنوز مالکیت اونجا رو نگرفتیم.
‫بدونِ هونگرانگ،
‫حتی اگه جرایم «سیم» و حامیانش رو افشا کنیم
‫نمی‌تونیم از سر راه‌مون برشون داریم.
‫امکان رویارویی با اون همه نیروهای مختلفی که
‫دنبال نابودی تجارت‌خونۀ خانوادۀ «مین» هستن رو نداریم.
‫خبری از اون مقام بالاتر نشد؟
‫گفتن باید به هر قیمتی که شده ‫هونگرانگ رو پیدا کنیم و برش گردونیم
‫و اینو به‌عنوان فرصتی ببینیم ‫برای اینکه هویت مافوق «سیم» رو پیدا کنیم.
‫لطفاً چشم از بازرگان «سیم» برندارید.
‫معاون رئیس، تو ردّ هونگرانگ رو می‌زنی.
‫لازمه قبل از سیم و مین یئون‌ییه پیداش کنی.
‫می‌تونی بین‌شون سوءتفاهم ایجاد کنی ‫یا شعلۀ رقابت‌شون رو برافروخته کنی.
‫بندازشون به جون همدیگه ‫تا توی کارشون تأخیر بیفته.
‫فکر می‌کنید هونگرانگ بدونِ هیچ مقاومتی برمی‌گرده؟
‫اگه لازم شد تهدیدش کنید. ‫اون باید برگرده!
‫سیم جیا رو بکُشید
‫و یه‌جور جلوه بدید ‫که فکر کنه کار مین یئون‌ییه بوده.
‫- از این‌طرف. ‫- از این‌طرف!
‫شرایط سختی‌ـه، مگه نه؟
‫انگار هیچ امیدی نیست.
‫اصلاً!
‫چون الآن می‌دونم...
‫که چقدر جلوی خودمو گرفته بودم...
‫و واقعاً چقدر...
‫از صمیم قلب، تو رو می‌خواستم.
‫تا وقتی تو رو کنارم دارم، ‫هیچ‌چیز دیگه‌ای مهم نیست.
‫هر سرنوشتی رو می‌پذیرم.
‫جز تو به هیچی احتیاج ندارم.
‫ولی همین منو می‌ترسونه
‫چون شاید متقابلاً تو این حس رو نداشته باشی.
‫شاید شرایط بیش‌ازحد سخته...
‫و حس می‌کنی امیدی نیست.
‫شاید پشیمون شدی که باهام اومدی.
‫اصلاً.
‫وقتی از تجارت‌خونه دور هستم ‫می‌تونم با وضوح بهتری شرایط رو ببینم.
‫چیزی که اونجا نمی‌تونستم تحمل کنم...
‫مامانم و رفتارهای بَدی که...
‫باهام می‌کرد، نبود.
‫بی‌تفاوتی‌های بابام...
‫و روش‌های سوءاستفاده‌گرانه‌اش هم نبود.
‫زندگی‌ام همیشه همین‌طوری بوده.
‫چیز دیگه‌ای نمی‌دونستم.
‫ولی چیزی که به هیچ وجه تحملش رو نداشتم...
‫این بود که اونجا...
‫نمی‌تونستم تو رو دوست داشته باشم.
‫پس هر چقدر راهِ در پیش، سخت به‌نظر بیاد ‫و هر چقدر هم که حس کنم امیدی نیست،
‫اگه یه موقع از تصمیم‌هام پشیمون بشم...
‫می‌دونم می‌تونم تحمل کنم.
‫تا وقتی تو کنارمی...
‫چیزیم نمی‌شه.
‫- پیداشون کنید! ‫- چشم!
‫اول ما باید پیداشون کنیم!
‫سلاح‌ها و لباس‌هاشون رو بردارید.
‫بریم.
‫- پخش شید! ‫- چشم!
‫- هر گوشه و کناری رو بگردید! ‫- چشم!
‫- چیزی می‌بینید؟ ‫- نه.
‫- اونجا چی؟ ‫- نه.
‫استاد اعظم داره میاد.
‫بریم پایین.
‫می‌دونم دوست داشتی که به‌خاطر خودم هم که شده
‫دنبال تو بیام.
‫خودم هم فکر می‌کردم اون بهترین تصمیم ‫برای من و بقیه‌ست.
‫ولی اشتباه می‌کردم.
‫چون الآن بالأخره فهمیدم دلم چی می‌خواد.
‫اوهوم.
‫اگه قرار بود لحظه‌ای از عمرم رو انتخاب کنم ‫که باب میل خودم زندگی کنم، اون لحظه الآن‌ـه.
‫تنها چیزی که توی زندگی می‌خوام...
‫هونگرانگ‌ـه.
‫بریم.
‫می‌دونم خواستۀ زیادیه...
‫ولی امیدوارم بتونی...
‫نه برای من، نه برای بابا،
‫بلکه فقط و فقط برای خودت زندگی کنی.
‫وقتی من و هونگرانگ ناپدید بشیم،
‫بابا چاره‌ای نداره جز اینکه تو رو دو دستی بچسبه.
‫ولی امیدوارم...
‫زیادی بهش اعتماد نکنی.
‫اشتباه می‌کنی.
‫بیشترین چیزی که دنبالشم...
‫تجارت‌خونه نیست.
‫تنها کسی که تا حالا بهش اعتماد داشتم...
‫تو بودی.
‫واقعاً چقدر بی‌خبر...
‫و فراموش‌کار هستی.
‫نه.
‫به گمونم نمی‌خواستی که بدونی.
‫استاد اعظم.
‫چند نفر تلفات داشتیم.
‫این باید کار فرشتۀ مرگ باشه.
‫بعید می‌دونم.
‫به‌نظر میاد کار افراد یوک سان باشه.
‫طبق معمول، دست به حقه‌های کثیف‌شون زدن.
‫یوک سان خودش رو به آب و آتیش می‌زنه ‫تا جیا رو از بین ببره.
‫یه راهی پیدا کنید که حواس‌شون رو پرت کنید، ‫حتی اگه شده برای چند لحظه.
‫استاد اعظم،
‫جسارت منو ببخشید،
‫ولی گرفتنِ فرشتۀ مرگ، اولویت داره به...
‫محافظت از بانو جیا.
‫من قصد ندارم ازش محافظت کنم.
‫قصد دارم بگیرمش.
‫بازم تشریف بیارید، خانم.
‫تا هونگرانگ برنگشته، از شرّ جیا خلاص شید.
‫جیا!
‫مطمئن نیستم.
‫به گمونم یه شباهت‌هایی دارن.
‫داشت کجا می‌رفت؟
‫داشت دنبال یه اقامتگاه توی این محله می‌گشت،
‫منم نشانیِ یه مسافرخونه رو بهش دادم ‫که بعد از اون رودخونه‌ست.
‫ممنون.
‫بریم.
‫آفرین.
‫اگه کس دیگه‌ای اومد پرسید
‫همین جواب رو بهش بده.
‫چشم حتماً.
‫گفتی چیزی‌ات نمی‌شه.
‫گفتی تا وقتی من کنارتم، چیزی‌ات نمی‌شه.
‫من همین‌جام،
‫پس باید طاقت بیاری.
‫باید زنده بمونی.
‫- پیداشون کنید! ‫- چشم!
‫توی کوه‌پایه چی؟
‫اونجا ردّی ازشون نبود.
‫ردّ خون بود؟
‫بله.
‫یه تیر سمّی هم پیدا کردیم.
‫پس یعنی احتمالاً اوضاع یکی‌شون وخیم‌ـه.
‫منطقه رو به دنبال گیاه‌هایی که ‫خاصیت سمّ‌زدایی دارن بگردین.
‫بعدش بگردید ببینید ردّی پیدا می‌کنید یا نه.
‫چشم.
‫برید دنبالش!
‫بگیریدش!
‫قطره‌های خون!
‫از اون‌طرف!
‫بیاید ادامه بدیم.
‫لطفاً...
‫ول کنید برید.
‫به من دستور دادن ‫که به هر قیمتی شده تو رو برگردونم.
‫باشه، قول می‌دم برگردم.
‫بعد از خیانتی که بهمون کردی ‫چطور بهت اعتماد کنم؟
‫اگه اون دختره بمیره،
‫بدون لحظه‌ای درنگ، خودم رو می‌کُشم.
‫به‌محض اینکه برسم یه جای امن،
‫با پای خودم برمی‌گردم.
‫پس لطفاً...
‫فعلاً برید.
‫التماس می‌کنم.
‫پس برو.
‫جیا.
‫من ده‌ها نفر از بهترین مزدورهامون رو فرستادم اونجا
‫اون‌وقت بازم گُم‌شون کردن؟
‫بهم اطلاع دادن که یوک سان و سربازهای اجیرشدۀ بانو مین...
‫مدام توی پیشروی‌مون اختلال ایجاد کردن.
‫آخه اینم شد بهونه؟
‫جفت‌مون می‌دونستیم اون دخالت می‌کنه.
‫باید هزار قدم ازش جلوتر می‌بودی
‫ولی گذاشتی جلومون رو بگیرن!
‫افرادمون هنوز دارن تعقیب‌شون می‌کنن،
‫پس اگه حوصله کنیم...
‫نمی‌خوام بشنوم!
‫باید این قضیه رو یه کاریش بکنم.
‫بیا.
‫پس هونگرانگ...
‫یه آدم شیاد بوده؟
‫بله.
‫سال‌های سال...
‫من برای پیدا کردنِ پسرت، بهت کمک کردم.
‫حالا اومدی می‌گی کمکت کنم دخترت رو پیدا کنی...
‫که اون شیاد بُردتش؟
‫لطفاً لطف خودتون رو بهمون ارزانی کنید.
‫عجیبه!
‫تو چقدر وقیحی!
‫برای تقدیر از زحماتی که توی مسائل بزرگتر کشیدی،
‫بهت یه‌سری لطف کردم.
‫با چه جرئتی جایگاه خودت ‫به‌عنوان یه بازرگان حقیر رو فراموش کردی...
‫و انقدر گستاخ شدی؟
‫تا کِی می‌خوای از منابع ملّی، ‫استفادۀ شخصی کنی؟
‫اونم برای مسائل ناچیزِ خانوادگی‌تون!
‫بهم رحم کنید، اعلی‌حضرت.
‫اگه خودتم می‌دونی چه غلطی کردی، ‫زودتر از جلوی چشمم دور شو.
‫لطفاً اجازه بدید ‫یه بخشی از نگرانی‌تون رو کم کنم، اعلی‌حضرت.
‫نقاشی گمشدۀ یین و یانگِ شما رو...
‫براتون پیدا می‌کنم.
‫مواظب باش.
‫حالت خوبه؟
‫یه خونۀ خالی از سکنه، روی قلۀ کوه هست.
‫اگه تا اینجای کوهستان سفر کردین
‫پس حتماً چارۀ دیگه‌ای نداشتید.
‫قطعاً دلیل خوبی داشتید.
‫بیا اینجا، نگهبان.
‫چرا من نگهبان توئم؟
‫چون صبح تا شب دنبالم راه می‌افتی و مواظبمی.
‫پس بیا و ازم نگهبانی کن.
‫بذار یه‌کم استراحت کنیم.
‫می‌خوام یه دل سیر بخوابم.
‫تا سال‌ها...
‫تا مدت‌ها!
‫تا ابد.
‫متأسفم.
‫هیچ‌وقت نمی‌ذارم...
‫نبودِ منو حس کنی.
‫هیچ‌وقت نمی‌ذارم انتظارم رو بکِشی.
‫حتی اگه از هم جدا بشیم...
‫یه راهی پیدا می‌کنم...
‫که بیام پیشت.
‫قول می‌دی؟
‫اوهوم.
‫قول می‌دم.
‫چطوره؟ خوشمزه‌ست؟
‫اوهوم.
‫تعارف نکن. همه‌ش رو بخور.
‫- بذار برم آب بیارم. ‫- باشه.
‫صبر کن! فکر کنم پام پیچ خورد.
‫عه، بس کن! هی!
‫هیچ‌وقت توی عمرم...
‫انقدر با آرامش، به ستاره‌ها خیره نشده بودم.
‫وقتی می‌رفتم روی اون سقف سفالی ‫کلی ستاره می‌دیدم
‫ولی تا حالا ستاره‌های به این قشنگی ندیده بودم.
‫اگه دوباره...
‫داداش کوچولوت رو ببینی،
‫دوست داری بهش چی بگی؟
‫بالأخره پیدات کردم.
‫فقط همین؟
‫«بالأخره پیدات کردم»؟
‫جوری که انگار هیچی عوض نشده.
‫جوری که انگار همین دیروز دیدمش.
‫به همین سادگی.
‫چه استقبال قشنگ و گرمی.
‫حس می‌کنه برگشته جایی که بهش تعلق داره.
‫امیدوارم همین حس رو بکنه.
‫دستت رو بده من.
‫چه قشنگ.
‫مثل خودته.
‫جدی؟
‫پس فکر کن خودِ منه.
‫من اینجا روی آستین‌ـت نِشستم.
‫پس اگه یه روز...
‫ترسیدی...
‫یا دلشوره داشتی،
‫یا اگه حواست نبود به خودت آسیب زدی،
‫یا هر وقت این زخم درد گرفت،
‫به اون نگاه کن.
‫یادت باشه که من همیشه...
‫کنارتم.
‫اوهوم.
‫ببخشید.
‫احیاناً...
‫سنجاق سر ندارید؟
‫اومدی؟
‫چی شده؟
‫آب دهنم پرید توی گلوم.
‫یه لحظه.
‫چی شد تشریف آوردین اینجا؟
‫براتون یه‌کم دارچین آوردم.
‫ممنون.
‫ولی ما چیزی نداریم که در ازاش بهتون بدم.
‫فکرش رو نکن. نوش جان کنید.
‫معلوم هست دارید چی‌کار می‌کنید؟
‫حالت خوبه؟
‫نگران نباش. من اینجام.
‫پرتاب!
‫ای وای!
‫چی شده؟
‫خانم جیا! خانم جیا!
‫پسرم!
‫چه غلطی می‌کنید؟ ‫فوراً برید کنار!
‫- ببریدش داخل. ‫- پسرم.
‫پسرم! پسرم! پسرم!
‫چطور جرئت می‌کنید بهش دست بزنید! پسرم!
‫می‌خواید با پسرم چی‌کار کنید؟
‫بازرگان سیم!
‫ساکت شو!
‫می‌خوام حرف‌هات رو بشنوم.
‫تو کی هستی؟
‫وقتی ازت سؤال می‌پرسم باید جواب بدی.
‫مهم نیست دست و پاهاش رو قطع می‌کنی یا می‌شکنی...
‫ولی به بالاتنه‌اش...
‫نباید
‫نمی‌تونم از گذشته‌ام چیزی بهت بگم.
‫حتی از نظر خودم هم منزجر‌کننده‌ام.
www.FardisFilm.com