‫لطفا بهم رحم کن.
‫بچه‌ام از خون بازرگان اعظمه.
‫اگه بفهمه این کار رو کردی ‫نمی‌ذاره قسر در بری.
‫خواهشا به بچه‌ام رحم کن...
‫این به درخواست خود بازرگان اعظمه.
‫سرنوشت ما رو کنار هم قرار داد.
‫پسری که مادرش رو از دست داد،
‫و مادری که فرزندش رو از دست داد.
‫هیچ‌کدوممون رمق و دلیلی ‫برای زنده موندن نداشتیم.
‫ولی تبدیل به دلیل همدیگه ‫برای نفس کشیدن شدیم.
‫هدفی مشترک پیدا کردیم ‫تا به تحقق برسونیم.
‫حالا...
‫می‌خوای از کسی که این سرنوشت رو ‫برامون رقم زده، تمرد کنی؟
‫این شخص دستور داد...
‫سیم جیا کشته بشه؟
‫این آدم کیه؟
‫دنبال چیه؟ ‫اصلا هویت اصلیش کیه؟
‫مگه بهت نگفتم هر موقع ‫وقتش برسه، متوجه می‌شی؟
‫حواست به وظایفت باشه.
‫کلک دختر و فرزندخونده سیم رو بکَن ‫که خودت استاد اعظم بشی.
‫باید تجارت‌خانه خاندان مین رو تصاحب کنی، ‫تا در آینده...
‫به خاطر همون آینده ‫بذار سیم جیا رو زنده بذاریم.
‫ازش به عنوان دامی برای ‫پدرش استفاده می‌کنیم.
‫وقتی به این باور برسه که برادرشم، ‫خیلی می‌تونه برامون مفید باشه.
‫بسیارخب. می‌ذارم متقاعدش کنی.
‫اما...
‫اگه اخلال توی کارمون ایجاد کرد، ‫باید فورا و بی‌درنگ حذفش کنید.
‫چشم خانم!
‫بهم گفتن واقعا کی هستی.
‫فرشته مرگ.
‫چی؟
‫آدمکش‌ها از بین رفته بودن.
‫اگه باهاشون جنگیدن، ‫یعنی خواسته به جیا صدمه بزنه.
‫در واقع...
‫تو دستور حذفش رو دادی؟
‫معذرت می‌خوام.
‫اگه این کارت باعث می‌شد ‫جیا به خطر بیفته چی؟
‫دیگه فرمان‌هایی که از ‫اختیاراتت خارجه، صادر نکن.
‫فرشته مرگ.
‫همینطوری خطابش کردی.
‫چرا و چطور این اسم ‫بهش نسبت داده شد؟
‫این وقت شب واسه ‫همین سوال بلند شدی اومدی؟
‫حالا چرا یهو کنجکاو شدی؟
‫تو راه برگشتمون از خونه ‫عموی بزرگ زخمی شده بود.
‫انگار بهش حمله شده بود.
‫تو داشتی چیکار می‌کردی؟ ‫چیزی ندیدی؟
‫هیچی نگفت که دقیقا چی شده؟
‫منظورت چیه «چیزی ندیدی؟» ‫چیزی هست که من خبر ندارم؟
‫بهم بگو. ‫تو حتما یه چیزی می‌دونی.
‫فرشته مرگ قلب دشمنان ‫خودش رو از سینه بیرون می‌کشه.
‫آدمکشی قدرتمنده...
‫که به ظالم بودن شهرت داره.
‫پس...
‫آره، پس بدون شک چنین آدم خطرناکی...
‫احتمالا دشمن‌های زیادی داره.
‫یا شاید کسایی که از گذشته‌اش خبر دارن، ‫می‌خوان تهدید یا اذیتش کنن.
‫یعنی... الان نگرانش شدی؟
‫ظاهرا آره.
‫چرا انقدر به خودش صدمه می‌زنه؟
‫چرا همیشه انقدر محتاطه؟ ‫انگار یکی دنبالشه؟
‫چی رو داره مخفی می‌کنه، ‫یا چرا بعضی وقت‌ها...
‫انقدر غم‌انگیز می‌شه؟
‫خیلی در موردش کنجکاو و نگرانم.
‫نگرانشم.
‫ولی چرا؟
‫دقیقا. چرا؟
‫هیچ دلیلی وجود نداره،
‫واسه همین از این حسم بیشتر می‌ترسم.
‫نکنه چشم‌هام نمی‌تونن اون رو بشناسن،
‫ولی توی دلم واقعا فهمیدم که کیه؟
‫انگار این رو همه‌جا با خودش می‌برد.
‫حس می‌کنم قبلا...
‫این رو دیده بودم.
‫آهای...
‫اینجا رو چطور پیدا کردی؟
‫صرفا قدم‌های خودم رو دنبال کردم.
‫یا نکنه... یه بار تا اینجا ‫تعقیبم کرده بودی؟
‫دلیلی وجود داره که من ‫نباید برادر تو باشم؟
‫یا صرفا چون برادری که انتظار داشتی نیستم، ‫امیدواری که اون آدم نباشم؟
‫نمی‌خوام عجولانه تصمیم بگیری. ‫وقتی حس کردم داری من رو می‌پذیری،
‫امید پیدا کردم.
‫امیدوار بودم جا بخوری ‫که من رو اینجا ببینی،
‫و شاید کم‌کم با خودت بگی...
‫«نکنه واقعا برادرمه؟»
‫پس بهم بگو.
‫در مورد زندگی‌ای که قبل از ‫اینجا اومدنت داشتی بهم بگو.
‫اگه واقعا هونگرانگی،
‫حتما دلیلی داره که انقدر ‫از نظرم غریبه میای.
‫- وقتی مطمئن شم... ‫- بعدش چی؟
‫هر چقدر بیشتر بفهمی،
‫بیشتر تو چشمت غریبه می‌شم.
‫اون روز چرا پات زخمی شد؟
‫اون شب دقیقا چی شد؟
‫دست خودت چی شده؟
‫این کار رو با خودت نکن.
‫بقیه همین الانش هم ‫از همه جهت بهت فشار میارن.
‫تو دیگه نباید به خودت پشت کنی.
‫در مورد اون...
‫عنبرچه‌ای که وقتی ‫بچه بودم همراهم بود...
‫خدایا!
‫اون رو یادتون اومد؟
‫آره، ولی مبهم.
‫خدایا شکرت! بله، عنبرچه داشتین!
‫بانو جیا بهتون داده بودش.
‫یادمه خیلی دوستش داشتین.
‫اون دختر...
‫یعنی خواهرم از کجا آورده بودش؟
‫خب، بازرگان اعظم بهش داده بود.
‫طلسم مادرش تو دوران بارداریش بود.
‫یه جور رسم خانوادگیه.
‫شما دقیقا عین همون رو داشتین،
‫ولی یه روز گمش کردین،
‫واسه همین با مال اون برگشتین.
‫پس این رو به زنی می‌دن ‫که فرزندی داشته باشه.
‫اگه همه‌چی خوب پیش بره،
‫اوضاع به راحتی حل می‌شه.
‫- همه‌مون شدیدا نگرانیم. ‫- عجب وضعی شد.
‫حامیان مالی تجارتشون رو ‫با ما قطع کردن؟
‫متاسفانه باید بهتون اطلاع بدم، ‫که بعد از ماجرای آثار جعلی،
‫حامیان مالی نسبت به ما ‫ابراز بی‌اعتمادی کردن،
‫و بنا رو بر این گذاشتن تا مستقیما ‫با خود بانو تجارت کنن.
‫بازرگان ارشد سیم! ارباب پارک...
‫از بس چشم طمع پیدا کرده بود، ‫که شروع به تولید...
‫و فروش آثار جعلی کرد...
‫که منجر به حوادث ناگوار اخیر شد.
‫اما...
‫وقتی دید بازرگان اعظم بی‌سروصدا ‫گناه یکی دیگه رو گردن گرفته،
‫احساس پشیمانی کرد،
‫و در نهایت بعد از نوشتن نامه اعتراف، ‫تصمیم گرفت جان خودش رو بگیره.
‫حامیان مالی که صرفا به خاطر سو تفاهم ‫بهت پشت کرده بودن،
‫الان سرمایه بیشتری رو ‫خرج تجارت‌خانه می‌کنن.
‫به این طریق می‌خوان عذرخواهی ‫و ابراز ندامت کنن.
‫بفرما. من به قول خودم عمل کردم.
‫حالا نوبت توئه که عمل کنی.
‫لابد بالاخره تو دلم جا باز کرده.
‫حتی فکر رفتنش باعث می‌شه ‫تا حدی احساس پشیمانی کنم.
‫تصمیم گرفتم براش لباسی تهیه کنم.
‫بیجا کردی!
‫با چه جرئتی پای دختر من رو ‫به این قضیه باز می‌کنی؟
‫از همین بابت خیالت راحت باشه...
‫که به جای تابوت تصمیم گرفتم ‫براش سفارش لباس بدم.
‫خدایا، عجب شانسی دارم!
‫چرا این دست اینطوری شده؟
‫- دارم می‌ترکونم! ‫- واقعا خوش‌شانسی.
‫خب، این رو بگیر.
‫بیا. دو تا می‌ذارم وسط.
‫حس می‌کنم شانسم تموم نمی‌شه!
‫خب، نوشیدنی بخوریم؟
‫آهای، دنبال کسی می‌گردی؟
‫دنبال شرخر می‌گردی ‫که بدهیت رو زنده کنی؟
‫یا دنبال آشنای گم‌شده می‌گردی؟
‫اگه دنبال شرخر می‌گردی، ‫خودم می‌تونم برات کتکش بزنم.
‫این یارو فقط حرف می‌زنه.
‫بدون دردسر بیا سراغ خودم. ‫کارت رو راه می‌ندازم.
‫امان از دستت. ‫انقدر تو حرفم نپر دیگه.
‫چه مرگته پدرسوخته؟
‫تمومش کنید دیگه.
‫- آروم باشید! ‫- چی شد؟
‫کسی به اسم فرشته مرگ می‌شناسید؟
‫فرشته مرگ؟
‫جدی می‌گه؟
‫واسه چی ساکت شدین؟ ‫واقعا اسمش رو نشنیدین؟
‫آخه...
‫از اینجا برو. ‫با جنابعالی کار نمی‌کنیم.
‫از ترس قطع عضو نشدن خودمون ‫نمی‌تونیم جواب بدیم.
‫دنبال فرشته مرگه؟
‫انگار تنش می‌خاره.
‫نمی‌دونه با کی طرفه.
‫واسه چی معطل می‌کنی؟ ‫کارت بده دیگه.
‫دوباره بده.
‫تازه رو دور شانس بودم.
‫اینجا نیست.
‫من از جونگچون برگشتم.
‫- بررسی کردی؟ ‫- بله.
‫ظاهرا مون گیوها داشت حقیقت رو می‌گفت.
‫می‌تونم تایید کنم که چینگ بود ‫و داشت تو تجارت‌خانه عموش کار می‌کرد.
‫پس چرا برگشته هانسئونگ؟
‫به عنوان مترجم کار می‌کنه ‫و اومده معامله‌ای رو صورت بده.
‫بسیارخب.
‫اومدم اینجا کاری بکنم.
‫نه، حتما دلیل دیگه‌ای داشته.
‫بیشتر تحقیق کنید و یکی رو بذارید ‫تمام حرکاتش رو زیر نظر بگیره.
‫تو چنین دوره و زمونه‌ای، ‫نباید ذره‌ای بی‌احتیاطی کرد.
‫چشم قربان.
‫فکر می‌کنم همین اطراف بود.
‫این نجاتمون می‌ده.
‫جفتمون رو...
‫نجات می‌ده.
‫شمایید؟
‫چیه؟
‫رفته بود تو بازار شرط‌بندی،
‫در مورد فرشته مرگ پرس‌جو می‌کرد؟
‫چی؟
‫غیبش زد؟
‫جایی بودی؟
‫یه‌مقدار حالم گرفته بود. ‫رفته بودم قدم بزنم.
‫بگو ببینم.
‫اتفاقی افتاد؟
‫هیچی نشد.
‫اون آدم شیاده.
‫امکان نداره خودش باشه،
‫تو هم می‌دونی. ‫هاله مرگ اطرافش رو حس می‌کنی.
‫ذات حقیقی آدم عوض نمی‌شه.
‫طوفان هر چقدر هم که شدید باشه، ‫نمی‌تونه ذات آدم رو با خودش بشوره و ببره.
‫امکان نداره برادرت چنین ‫هاله مرگباری اطرافش باشه.
‫مهم‌تر از اون: ما به خویشاوندان ‫می‌گیم «گوشت و خون»، مگه نه؟
‫قبل از اینکه ذهنت فامیلت رو بشناسه،
‫با گوشت و استخوان خودت حسش می‌کنی.
‫خون، خون رو می‌شناسه.
‫مگه تو اولین برخورد در جا ‫نگفتی که برادرت نیست؟
‫حتی اگه اینطور باشه، ‫واقعا فکر کردین حرفتون رو باور می‌کنم؟
‫چاره دیگه‌ای نداری.
‫محل برادر واقعیت رو پیدا کردم.
‫تمام این مدت تو یانجینگ بود.
‫ظاهرا اون شب چند تا اوباش ‫برادرت رو حیران و سرگردون پیدا کردن،
‫دزدیدن و بردن توی چینگ فروختنش.
‫کودکی و زبان مادریش رو ‫به کل فراموش کرده.
‫اما... یه اسم هست که یادشه.
‫«جیا.»
‫اسم خواهرش رو یادشه.
‫دختر خاندان مین چقدر بی‌تربیته.
‫واقعا فکر کردی با چنین دروغی ‫می‌تونی من رو خام کنی؟
‫اصلا چرا هنوز گیر منی؟
‫اگه مدرک محکمی داری، ‫برو به تجارت‌خانه نشون بده.
‫چراش رو خودت می‌دونی!
‫متوجه نیستی فرشته مرگ چقدر بی‌رحمه؟
‫قبل از اینکه به دروازه تجارت‌خانه برسم، ‫من رو تیکه‌تیکه می‌کنه.
‫پس از من چی می‌خوای؟
‫ازت می‌خوام دو تا کار کنی.
‫اول جایزه پیدا کردن برادرت رو بهم بدی، ‫بعد کمکی کنی اون بی‌شرف...
‫به سزای اعمالش برسه.
‫بهم تحویلش بده تا بهش نشون بدم ‫لیاقت آدم شیادی مثل اون چیه.
‫البته مدارک و جزئیات ‫برادر واقعیت رو بهت می‌دم.
‫یکی رو پیدا کردم که از ‫کودکی فرشته مرگ خبر داره.
‫تو گانگ‌نونگ بزرگ شده.
‫کجای گانگ‌نونگ؟ ‫کی و چطوری بزرگش کرده؟
‫چطور تبدیل به فرشته مرگ شد؟
‫خودم یکی رو فرستادم ‫همین‌ها رو جویا بشه.
‫بذار خیالت رو راحت کنم.
‫لازم نیست در خفا زجر بکشی.
‫باشه.
‫حواست نیست موهات خراب شده.
‫چه ناپسند.
‫اینکه می‌بینم انقدر راحت ‫خام حرف‌های این می‌شی.
‫این آدم هر کسی نیست. عین برادرمه.
‫آره، بهش اعتماد دارم.
‫کنارش احساس تعلق خاطر و راحتی می‌کنم. ‫چون مثل خانواده‌امه.
‫فکر کنم اگه واقعا هونگرانگ بودم ‫جور دیگه‌ای واکنش می‌داد.
‫در اون صورت پیش من احساس ‫تعلق خاطر و راحتی می‌کرد.
‫ولی شاید به اونجا هم برسه.
‫باید اینطوری بشه...
‫ولی من چرا مردد شدم؟
‫امیدوارم اون روز هیچ‌وقت نرسه.
‫منم.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌شه تا جایی باهام بیای؟
‫کجا؟
‫باید یه چیزی نشونت بدم ‫و حرفی بهت بزنم.
‫خسته شدم.
‫بس که سردرگم بودم.
‫چندین بار در روز ذهنم پریشان می‌شه. ‫در واقع همیشه پریشانه.
‫فکرم درگیر اینه که نکنه ‫نگران آدم شیادی شدم...
‫یا نکنه دارم به برادر خودم شک می‌کنم؟
‫راستش تا حدی واقعا ‫امیدوارم که برادر واقعیم باشی.
‫دلم می‌خواد بتونی مدرک ‫خیلی محکمی ارائه بدی.
‫ولی بعد می‌بینم که دارم برمی‌گردم. ‫همه قدم‌هام رو عقب می‌رم.
‫این گیجی و سردرگمی مداوم، ‫من رو خسته کرده.
‫خب؟
‫واسه همین...
‫می‌خوام تمومش کنم.
‫گرفتیمش!
‫بالاخره بی‌شرف رو گرفتیم.
‫ثابت کن.
‫ثابت کن شیاده.
‫یعنی همه‌اش...
‫حقه بود؟
‫عجب زن پست و احمقی هستی.
‫خیر سرش نجاتت داده بود، ‫ولی تو با جونش معامله کردی.
‫ارّه رو بیار.
‫همین که بیدار بشه بی‌پروا می‌تازه. ‫پس اول باید بال‌هاش رو قیچی کنیم.
‫به روی چشم قربان.
‫ولم کنین!
‫چی شد...
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫از آخرین بار که دیدمت ‫خوش‌تیپ‌تر شدی.
‫کلکش رو بکَنید! زود باشید، بکشیدش!
‫بکشیدش!
‫چرا داری بهم می‌گی؟ ‫مگه بهم اعتماد داری؟
‫اگه حرفش حقیقت باشه، ‫ممکنه واقعا شیاد باشم.
‫فکر نمی‌کنی دارم گولت می‌زنم؟
‫بهت که گفتم.
‫دلم نمی‌خواد صدمه ببینی.
‫چه برادرم باشی یا نه،
‫نمی‌خوام چیزیت بشه.
‫آهای، بکشیدش!
‫بزن!
‫گندت بزنن!
‫زدی به هدف!
‫زهرآلوده؟
‫چه خبره؟
‫این‌ها کی‌ان؟
‫بیاین از اینجا بریم.
‫این‌ها کی‌ان؟ ‫تنهایی حریفشون نمی‌شی.
‫همین‌جا بمون.
‫دست از سرش بردارین.
‫دیگه ما رو دیده.
‫گفتم دست از سرش بردارین!
‫شما کی هستین؟ چی می‌خواین؟
‫برادرهام هستن.
‫خانواده‌ منن.
‫با این‌ها بزرگ شدم.
‫زندگی سابقم اینطوری بود.
‫این فرشته مرگیه که دنبالش بودی.
‫خود منم.
‫باشه، فهمیدم. ‫حالا بذار به زخمت رسیدگی کنم...
‫معذرت می‌خوام...
‫اون برادری که می‌خواستی نیستم،
‫ولی ازت می‌خوام تمومش کنی.
‫انقدر بهم شک نکن و...
‫من رو از خودت نرون.
‫تمومش کن.
‫من رو به چشم برادرت ببین.
‫جرئت کردی روی خواهرم...
‫دست بلند کنی؟
‫بده دیگه!
‫بیا.
‫دندون جلوی عزیزم.
‫هونگرانگ...
‫هونگرانگ!
‫- عزیز دلم! ‫- آهای!
‫- ولم کنین! ‫- وروجک.
‫- خوش اومدی. بیا تو. ‫- ولم کن!
‫بیا تو.
‫- پدرت رو در میارم‌ها! ‫- تمومش کن!
‫می‌شه آروم باشی؟
‫- گفتم ولم کن. ‫- خوش اومدی.
‫وروجک شیطون. ‫می‌شینی سر جات یا نه؟
‫- چقدر خوش‌تیپه. ‫- بس کن.
‫با دقت تمام تدارکات رو پیگیری کنید.
‫بانو جیا...
‫- چرا اومده اینجا؟ ‫- معلوم نیست.
‫آخه...
‫می‌سوزه.
‫تحمل کن. باید بهش رسیدگی بشه.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫بسیارخب.
‫همین که مطمئنی برام کافیه. ‫من هم قبول می‌کنم.
‫ببخشید که تو رو هم گیج کردم.
‫عذرخواهی نکن. ‫خیلی برات خوشحالم.
‫می‌فهمم طی این سالیان ‫چقدر زجر کشیدی.
‫همین که الان خودت آروم و قرار گرفتی، ‫برام مایه خوشحالیه.
‫لطف داری.
‫ولی لازم نیست چیزی عوض بشه.
‫تو هم مثل هونگرانگ ‫همچنان برام عزیز می‌مونی.
‫حتما.
‫خواهر.
‫باید برم.
‫بریم.
‫استاد اعظم، خبری شده؟
‫سوال من هم همینه. ‫حالا باید چیکار کنم؟
‫اگه واقعا هونگرانگ باشه،
‫باید تجارت‌خانه رو بهش واگذار کنم.
‫ولی اگه نباشه...
‫گفتی تیر زهرآلود بود؟
‫بله، ولی فورا با پادزهر بهش رسیدگی شد.
‫ضمنا برای تحمل چنین زهرهایی ‫حسابی تمرین دیده. پس خیالتون...
‫باید دختره رو همون‌جا می‌کشتین!
‫قطعا شما خیلی وقته...
‫دلیل تغییر هونگرانگ رو می‌دونین.
‫با فراموش کردن وظایفش ‫و به خطر انداختنش خودش،
‫می‌خواد دختر بازرگان اعظم سیم رو نجات بده.
‫دختره باید حذف بشه.
‫می‌تونین بدون اطلاع هونگرانگ ‫این کار رو بکنین؟
‫بانو مین این کار رو ‫برامون انجام می‌ده.
‫رسیدیم.
‫واسه دو نفر مخفیگاه خوبیه.
‫اینجا می‌شه.
‫نگاه کن.
‫این سنگه اینجا شله.
‫قبلا برای هم نامه می‌نوشتیم ‫و زیر این سنگه قایم می‌کردیم.
‫چقدر بامزه بودیم.
‫آب‌نبات‌هامون رو می‌آوردیم ‫اینجا با هم می‌خوردیم.
‫جیا.
‫کجا بودین؟
‫هوا یه‌خرده سرد شده.
‫لباست رو کثیف کردی. ‫چقدر سر به هوایی.
‫بفرما.
‫احترامت کجا رفته؟
‫ایشون قراره پدر شوهرت باشه.
‫نباید اجازه این نامزدی رو بدین.
‫ارباب جوی از تبار اشرافیه. ‫ولی جیا زن مجرد و عامیه.
‫همین مشکوک نیست؟
‫تو چرا انقدر عصبانی شدی؟
‫جان؟
‫چرا ناراحتی که جیا ‫با وجود اینکه سن ازدواجش گذشته،
‫قراره عروس خاندان اشرافی بشه؟
‫تو خواستگار دیگه‌ای براش مد نظر داری؟
‫- نه، آخه... ‫- تموم شد و رفت.
‫این قضیه به تو ربطی نداره. ‫خودت رو دخالت نده.
‫چطور بهم ربطی نداره؟ مگه ما...
‫اگه اصرار داری...
‫می‌تونی این رو بخونی.
‫عقدنامه ازدواج و سند هدیه است.
‫با این اتحاد، نزدیک به نیمی از زمین‌های ‫حاصلخیز ارباب چوی، مال تجارت‌خانه می‌شه.
‫هر کدوم از طرفین ‫که این قرارداد رو نقض کنن،
‫باید خسارت قابل توجهی پرداخت کنن.
‫همچنین این ضمانتیه ‫که با جیا بدرفتاری نمی‌شه.
‫پس اصلا برای ما جای نگرانی نداره.
‫متوجه شدی؟
‫اخیرا خیلی مجذوب ‫نقاشی‌های سوک شدم.
‫قرمزی که استفاده می‌کنه ‫به طرز چشم‌گیری خیره‌کننده است.
‫گرمایی از خودش نشر می‌ده ‫که در هوا پراکنده می‌شه.
‫شنیدم نقاش دوریونگ علاقه خاصی ‫به استفاده از جوهر قرمز روشن داره.
‫راستش قبل از اینکه بیام ‫حسابی تحقیق کرده بودم.
‫از اونجا که تو تجارت‌خانه ‫خاندان مین بزرگ شدین،
‫حدس زدم که سلیقه هنری ‫ویژه‌ای داشته باشین.
‫بعید می‌دونم اصلا سر در بیارم.
‫این چیزها هیچ‌وقت... ‫چندان برام مهم نبودن.
‫پس معمولا... اوقات فراغتتون رو ‫چطور سپری می‌کنین؟
‫کار خاصی نمی‌کنم.
‫تمام تمرکزم رو پیدا کردن ‫برادر گم‌شده‌ام بود.
‫اصلا ادعا نمی‌کنم که درکتون می‌کنم، ‫ولی می‌تونم تا حدی همدردی کنم.
‫من هم سابقه از دست دادن ‫عزیزی رو داشتم.
‫معذرت می‌خوام. شاید شما ‫اولین باری باشه که من رو می‌بینین،
‫ولی من تو هر بازدیدم به اینجا، ‫شما رو تماشا می‌کردم.
‫واسه همین...
‫آخی، چقدر به هم میان.
‫انگار پیوندشون رو تو آسمون‌ها بستن.
‫نظرتون چیه در مورد ‫تاریخ عروسی صحبت کنیم؟
‫موافقم.
‫به نظرم قبل از برف زمستان ‫مراسم رو برگزار کنیم.
‫کاملا موافقم.
‫همه وظایف رو بذارید کنار و در مورد ‫خواستگار جیا تحقیق کنید.
‫چشم.
‫با وجود اینکه نجیب‌زاده‌ای ‫اهل درس و مشق بوده...
‫این دست‌های پینه‌بسته مشکوکه.
‫حالا چرا اومده اینجا؟
‫واسه خواهرت دنبال خواستگار می‌گردی؟
‫نظرت در مورد پسر ‫ارباب چوی میونگ‌سوک چیه؟
‫یا خدا! واقعا اون خانواده؟
‫مشکلی هست؟
‫پسر ارباب چوی که تا حالا ‫سه بار زن گرفته.
‫می‌گن زن اولش دچار ‫بیماری حاد شد و فوت کرد.
‫دومی تو راه معبد پاش پیچ خورد، ‫افتاد و مرد.
‫با این حال رفت زن دیگه گرفت،
‫حتی اون هم...
‫ناپدید شد؟
‫آره. می‌گن بانو کو بالغ بر ‫ده ساله که گم شده.
‫به نظرم این خانواده طلسم شدن.
‫فکر کنم بانو کو مرده باشه.
‫کلا زن نحیفی بود. ‫بیماری مزمن هم که داشت.
‫حواسش بود داروهاش رو مرتب بخوره، ‫چون اگه نمی‌خورد از شدت سرفه بیهوش می‌شد.
‫چه بیماری‌ای داشت؟
‫فکر کردین زمین و زمان رو ‫دنبال دختر خودم نگشتم؟
‫هیچ جایی نیست که ممکن باشه ‫بانو کو توش مخفی شده باشه؟
‫مثلا منزل فامیل دوری...
‫واسه چی اومدی ‫نمک رو زخم ما می‌پاشی؟!
‫معذرت می‌خوام آقا. ولی...
‫دختر من مرده.
‫ولی از کجا مطمئنید؟
‫اگه زنده بود... ‫حداقل برای خانواده‌اش نامه می‌نوشت.
‫شاید دلیلی داره ‫که ازتون دوری می‌کنه.
‫کافیه.
‫از اینجا برید. ‫ما این قضایا رو فراموش کردیم.
‫ببخشید. برای حمله‌های خفگی ‫چه درمانی وجود داره؟
‫خودم معمولا اوکالاندیا تجویز می‌کنم.
‫ولی می‌شه از پوست خشک درخت توت، ‫دانه گیلاس وحشی یا جینسنگ استفاده کرد.
‫ای داد بیداد. ‫یه نفر دیگه دچار بیماری مزمن شده؟
‫شما چنین کسایی رو می‌شناسین؟
‫دقیق نمی‌دونم خدمتکار کیه،
‫ولی یه پسر تقریبا این‌قدی... ‫چند ماهه دنبال داروش می‌گرده.
‫پسر بچه؟
‫نمی‌دونم کره یا نه،
‫ولی هر موقع می‌پرسم داروها رو ‫واسه کی می‌خواد، جواب نمی‌ده.
‫اومدی؟ بده ببینم.
‫همین‌جا باش، خب؟
‫مواظب خودت باش.
‫بیا اینجا بچه.
‫آفرین.
‫می‌تونی بری.
‫داروت رو آوردم. قشنگ هم بزن. بیا.
‫بخور. باید دارو بخوری که زنده بمونی.
‫زود باش.
‫آفرین. قورت بده.
‫یه‌یونگ! فرار کن! ‫زود باش، فرار کن!
‫اول داروت رو بخور.
‫صدای ناله‌های دردناک...
‫خونی که آهسته جاری می‌شه...
‫پوستی که دریده شده...
‫همیشه می‌گفت هیچ‌چیزی تو دنیا ‫لذت‌بخش‌تر از این نیست.
‫نباید بذارین با هم ازدواج کنن.
‫چون اگه بکنن...
‫شک نکنید بعدش...
‫جیای شما می‌میره.
‫زود باشید بیاید!
‫خوشحالم می‌بینمتون.
‫قربان!
‫مبارک باشه.
‫سرورم!
‫هم‌اکنون مراسم تبادل تعظیم آغاز می‌شود.
‫داماد از سمت شرق وارد می‌شود.
‫اومد. داره میاد.
‫ساقدوشان، عروس را بیاورید.
www.FardisFilm.com