‫به خودت جرئت دادی...
‫که روی خواهر من...
‫دست بلند کنی؟
‫مرتیکۀ احمق. ‫فکر کردی تنها میام؟
‫پاشو.
‫پشت سرم بمون.
‫بکُشیدش! همین‌الآن!
‫- ولم کن! ‫- بیا اینجا ببینم.
‫بیا!
‫ولم کن!
‫ساکت باش، لعنتی.
‫همه‌ش تقصیر توئه!
‫- ولم کن! ‫- بیا اینجا!
‫کثافت! تو باعث شدی این بلا سرم بیاد.
‫می‌دونی باهام چی‌کار کردی؟
‫بمیر! بمیر! بمیر!
‫نیا جلو. دارم بهت هشدار می‌دم. برو عقب!
‫اگه بیای جلو، هُلش می‌دم پایین.
‫پرتش می‌کنم اون پایین.
‫باهات معامله می‌کنم.
‫چه معامله‌ای؟
‫به‌جای جون اون، جون منو بگیر. ‫جون من خیلی بیشتر می‌ارزه.
‫منظورت چیه؟
‫من خودم رو تسلیمت می‌کنم.
‫چرا؟
‫چون می‌فهمم بی‌پولی چه دردیه.
‫هنوز از ثروت تجارتخانه چیزی به من نرسیده.
‫اگه زخمی‌ام نکنی برات بهتره.
‫خیلی‌ها حاضرن پول خوبی بابت من بدن.
‫احمق عوضی!
‫دوباره اون‌جوری شد.
‫خیلی عادیه.
‫مثل زخم‌های عمیقی که معمولاً چرک می‌کنن، ‫قوزک پا وقتی پیچ می‌خوره، دوباره هم آسیب می‌بینه.
‫کم پیش میاد که یه زخم کاملاً خوب بشه.
‫اگه دستم رو نمی‌گیری، ‫با کمک آستینم بلند شو.
‫به گمونم از این کار هم بدت میاد. ‫خب پس. نمی‌خواد از چیزی کمک بگیری.
‫چی‌کار می‌کنی؟ زود باش منو بذار زمین!
‫انقدر تکون نخور ‫وگرنه از بالای این پرتگاه پرتت می‌کنم پایین.
‫چرا...
‫منو بذار زمین!
‫گفتم منو بذار زمین! هوی!
‫جیا!
‫- اوناهاش! ‫- اونجاست.
‫اون اینجا چی‌کار می‌کنه؟
‫- داداش... ‫- نمی‌خواد چیزی بگی.
‫خواهر.
‫وقتی بزرگ بشم...
‫قسم می‌خورم دیگه نمی‌ذارم ‫کسی باهات بدرفتاری کنه.
‫چی‌کار می‌کنی؟ زود باش منو بذار زمین!
‫انقدر تکون نخور ‫وگرنه از بالای این پرتگاه پرتت می‌کنم پایین.
‫همون‌طور بود که انتظار داشتم.
‫جو بانگ سوک داشته اطلاعات غلط پخش می‌کرده ‫تا «سیم جیا» رو به دام بندازه.
‫تقریباً غیرممکن شده که تشخیص بدیم...
‫کدوم شایعه‌ها در مورد آدم برفی حقیقت داره.
‫حالا که تنها شاهدمون، اون ندیمه، مُرده ‫برگشتیم سر خونۀ اول.
‫وقتی آدم برفی رو گیر بیاریم، ‫ما رو صاف می‌رسونه به نقاش.
‫نقاش احتمالاً همین‌الآن هم داره نقاشی می‌کنه...
‫درحالی‌که زندگی یه نفر مثل من و تو رو به گند می‌کِشه.
‫بیا از اول شروع کنیم.
‫اگه همون‌طور که حدس می‌زدیم
‫نقاش یکی از افراد توی تجارتخانه باشه ‫و یکی از نزدیکانِ پدرم باشه...
‫باید از اونجا شروع کنیم به گشتن.
‫با توجه به ردهایی که از خودشون به‌جا گذاشتن، ‫قبل از فرار، زخمی شده بودن.
‫منظورت اینه که ‫«فرشتۀ مرگ» گذاشته اون آدمکش‌ها زنده بمونن؟
‫چون هنوز جایگاهش توی تجارتخانه تثبیت نشده ‫داره یه‌مقدار محتاطانه رفتار می‌کنه.
‫پس یعنی خویشتن‌داری کرده ‫تا از عواقب بَدی که براش داره، دوری کنه؟
‫چی شده اونجا انقدر همهمه کردن؟
‫به‌تازگی یه اثر هنری جدید رسیده ‫که خالق اون اثر «دوریونگ»‌ـه.
‫دارن بحث و جدل می‌کنن که کی بخرتش.
‫پسر! حواست کجاست؟
‫بچه‌جون، مامان و بابات کجان؟
‫خونه داری؟
‫همیشه تنها بودی؟
‫خب پس...
‫می‌خوای همراه من بیای؟
‫بازرگان اعظم، ‫شاهزادۀ بزرگ، جناب هانپیونگ، برگشتن.
‫چرا من قبلش خبردار نشدم؟
‫شاهزاده چند روز پیش رسیدن ‫ولی اصرار داشتن سروصداش در نیاد.
‫بیاید بریم. ‫باید فوراً بهشون ادای احترام کنم.
‫به هونگرانگ هم بگو بیاد.
‫چشم.
‫در طول یک سال جست‌وجو به دنبال تو،
‫شاهزاده هانپیونگ، هم حمایت عاطفی کرده هم مادی.
‫ترجیح می‌ده از سیاست دوری کنه ‫ولی به‌خاطر تو، از قدرتش استفاده کرد.
‫یادت نره چه حقی به گردنت داره.
‫بله.
‫از اعلی‌حضرت نهایت قدردانی و تشکر رو می‌کنم.
‫خوبه، درستش همینه.
‫پدر، چرا اعلی‌حضرت توی همچین جای پَرتی زندگی می‌کنه؟
‫از نظر اعلی‌حضرت...
‫بهترین مکان برای کار کردن روی آثار هنری‌شون، اینجاست.
‫با اینکه تا حالا چهرۀ نقاش رو ندیدم ‫هیچ‌وقت اثرش رو فراموش نمی‌کنم.
‫با یه نگاه اجمالی...
‫می‌تونم اثرش رو شناسایی کنم.
‫هونگرانگ،
‫تویی؟
‫آره خودتی.
‫بدون شک خودتی.
‫اصلاً فرق نکردی.
‫قیافه‌ات با پدربزرگت مو نمی‌زنه، ‫مثل سیبی می‌مونید که از وسط نصف شده.
‫با این‌حال، هالۀ پدرت رو دور خودت داری.
‫من، هونگرانگ از خاندان سیم، ‫به اعلی‌حضرت ادای احترام می‌کنم.
‫در تمام این سال‌ها،
‫حتماً خیلی آشفته شده بودی ‫که چنین پسر عزیزی رو از دست داده بودی.
‫با اینکه خیلی دیر پیداش کردی ‫ولی بازم بهت تبریک می‌گم.
‫همه‌ش به‌لطف و مرحمت شماست، اعلی‌حضرت.
‫درسته. ‫حالا بنویس «شخص».
‫نقاش مورد نظرمون، اون نیست.
‫اون چپ دست نیست.
‫از همه مهم‌تر، ‫سبک نقاشی اون فرق داره.
‫بچه‌ای رو که از پل گوانگتونگ دزدیده بود ‫ظاهرا حالش خوبه.
‫قطعا دلسرد کننده‌ست، ‫با این‌حال خیالم راحت شد.
‫اگه نقاش وفادار بود، ‫مسائل پیچیده‌تر می‌شد.
‫دارم تعقیب میشم. ‫برو، از من جلو بزن.
‫رفتید دونگ‌نه، تفرجگاه، خوش گذشت؟
‫بهتر شدید؟
‫اصلا.
‫احساس می‌کنم یه آدم بی مصرف شدم.
‫غیر ممکنه، اعلی‌حضرت.
‫ضمنا، سر راه رفتم پل گوانگتونگ.
‫به نظر میاد دوریونگ اونجا ‫نقاش پر آوازه‌ای هست.
‫آوازهٔ چندانی نداره. ‫شایعه‌ای بیش نیست.
‫شایعه؟
‫چه شایعه‌ای؟
‫اون عوضی دیوونه!
‫یه آدم چقدر می‌تونه خودخواه و مغرور باشه ‫که فضیلت‌های هنر عالی رو لکه‌دار کنه؟
‫می‌خواید چیکار کنید؟
‫چیکار کنم؟
‫به کی؟
‫اون رو به حال خودش می‌سپاریم.
‫سرنوشت هر کسی دست خودشه.
‫ممکنه هر چی در توان داره رو انجام بده ‫تا به جایگاه و منزلت افراد بزرگ برسه،
‫اما هیچ‌وقت نمی‌تونه حتی از یه حرکت ‫قلم‌موی تقلید کنه. ابدا.
‫بیان جوهرهٔ معنوی موهبتی کم‌یابه، می‌دونی.
‫می‌تونی بری.
‫دیگه نمی‌تونم به خاطر تو آروم راه برم.
‫خواهر، چرا با این وضع مچ پات ‫من رو تعقیب می‌کنی؟
‫من خواهر تو نیستم.
‫تنها دختر خاندان مین، سیم جیا.
‫چرا من رو تعقیب می‌کنی؟
‫اول تو من رو تعقیب کردی. ‫اون شب واسه همین اونجا بودی.
‫که به همین خاطر امروز هنوز زنده‌ای.
‫پس چرا من رو نجات دادی؟
‫امیدوار بودی لطف من رو بدست بیاری ‫تا باور کنم برادر من هستی؟
‫آره.
‫فکر می‌کنم تلاشم بیهوده بوده.
‫یه چیزی واست دارم.
‫چی، واسه من؟
‫بیا.
‫صبر کن، اشتباه شد.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- شاید این بود.
‫نه. حتما اینه.
‫این؟
‫نه، اینه!
‫چیه؟ خوشت نمیاد؟ می‌ترسی؟
‫عین آب خوردن آدم‌ها رو می‌کشی ‫اما از حشره‌ها وحشت داری؟
‫شاید می‌خواستی...
‫این مانتیس رو بهم بدی؟
‫هی، گازم می‌گیره.
‫وقتی می‌ترسی داد بزن
‫«نه، بس کن! نزدیک من نیا؟»
‫این رو برمی‌دارم. ‫شاید یه‌کم عسل بهش بدم.
‫مادر!
‫این بیرون چیکار می‌کنی؟ ‫بدو برو داخل.
‫خیلی دیر اومدم.
‫استاد اعظم پر کاری مثل شما ‫از یه آدم بی ارزش و بیکاری مثل من چی می‌خواد؟
‫این افتخار رو مدیون چی هستم؟
‫شنیدم، در جوانی، ‫با هونگرانگ درس می‌خوندید.
‫فقط درس نخوندم.
‫ما پسر پسر عمو هستیم ‫و فاصله تولدمون یک ماهه.
‫قبل از اینکه حتی چهار دست و پا بریم، ‫غذا و نیازهای روزانه‌مون مشترک بود.
‫همونطور که می‌تونید تصور کنید، ‫یه آزمون دشوار بود.
‫من آبم با هونگرانگ توی یه جوب نمیرفت.
‫اصلا ازش خوشم نمیومد.
‫همه کشته و مردهٔ اون بودن. ‫من نمی‌تونستم تحملش کنم.
‫احیانا رفتار عجیبی از هونگرانگ ندیدین؟
‫رفتار عجیب؟
‫خب، اون... حرف شنو بود.
‫و آدم ترسویی بود.
‫چرا این سوال رو می‌پرسید؟
‫صادقانه بگم،
‫هنوز نسبت به اون مرد شک دارم.
‫یعنی این هونگرانگِ الان ‫ممکنه یه آدم شیاد باشه؟
‫طبیب‌ها اون رو معاینه کردن ‫و ازش تست خون گرفتن،
‫اما نگرانی شما رو درک می‌کنم.
‫آدم چطور ممکنه ‫خاطرات کودکیش رو از یاد ببره؟
‫و جیا گفت اون هونگرانگ نیست، درسته؟
‫امکان نداره برادر خودش رو نشناسه.
‫اون هونگرانگ رو عین کف دستش می‌شناسه...
‫چرا به فکر خودم نرسید؟ ‫چطور فراموش کردم؟
‫چیزی به ذهنتون رسید؟
‫گوش کنید.
‫تولد هونگرانگ نزدیکه، نه؟
‫شنیدم قراره جشن بگیرن ‫و همه فامیل‌ها رو دعوت کنن.
‫یه فکری دارم.
‫یه راهی هست که می‌تونیم ‫یه بار برای همیشه بفهمیم اون شیاده یا نه.
‫هونگرانگ.
‫من رو می‌بینی؟
‫خواهر، من رو می‌بینی؟
‫آره.
‫جیا.
‫هنوز تو رو معذب می‌کنم؟
‫تو کاری نکردی.
‫من فقط یه‌کم...
‫گیج شدم.
‫بزودی از این وضع درمیای.
‫هویت واقعی اون بزودی مشخص میشه،
‫و همه می‌فهمن اون یه شیاده.
‫چی؟
‫این‌ها رو آبپز کن. ‫حواست باشه خوب پخته بشن.
‫هی! هونگرانگ!
‫خودتی، آره؟ ‫من رو یادت میاد؟ هونگ سیک؟
‫پسر پسر عموت و دوست قدیمیت!
‫خاطراتم هنوز واضح نیست، ‫پس تو رو نمی‌شناسم...
‫ولی قیافه‌ات آشناست.
‫خوشحالم می‌بینمت!
‫گوش کن. من و تو، ‫دو تایی، لنگهٔ هم بودیم.
‫جیا!
‫باعث افتخاره! جیا!
‫اومدی؟
‫خدای من، اصلا نشناختمت.
‫کِی انقدر خوشگل شدی؟
‫بذار یه دل سیر نگاهت کنم.
‫واسه خودت خانمی شدی.
‫تو هم دیوونه‌تر شدی.
‫بی خیال، جیا.
‫یه ذره عوض نشدی.
‫باید بگم، من به طرز عجیبی ‫به زن‌های پرخاشگر کشش دارم.
‫بیا فکر کنیم. ‫خب، چون فامیل هستیم...
‫لعنتی. قانون لعنتی.
‫خب، ما...
‫فکر کنم ما نمی‌تونیم ازدواج کنیم.
‫هی.
‫با منی؟
‫برو تو ببینم. ‫خیلی صدا میدی.
‫پسر جون، خیلی عوض شدی.
‫هیچ‌وقت انقدر قلدر نبودی. ‫چقدر عجیب.
‫چندین سال گذشته،
‫اما چطور ممکنه رفتار طبیعی آدم عوض بشه؟
‫حتما زندگی سختی داشتی.
‫خاله! عمو!
‫تبریک میگم.
‫روز فرخنده‌ای هست.
‫واستون آرزوی سلامتی و موفقیت دارم.
‫روز زیباییه.
‫مناسبت شادیه.
‫همه‌تون اینجا جمع شدین ‫و هدایای ارزشمندی آوردید.
‫به ندرت می‌بینیم که اساتید تجارت‌خانه ‫به این شکل دور هم جمع بشن.
‫هر چند،
‫به نظر میاد استاد اعظم ‫وقت نکردن تدارک ببینن.
‫قابل قبول نیست.
‫تیر و کمانه!
‫فکر کردم، ‫به جای برگه‌ای ارزشمند یا جواهر،
‫این ممکنه بیشتر سلیقهٔ شما باشه.
‫از شاخ کدوم حیوون درست شده؟
‫گاو سیاه.
‫که اینطور.
‫کم‌یابه.
‫بسیار خب، ببینیم چطوره.
‫باید نرمش کنم، ‫تا به استاد خودش صدمه نزنه.
‫زمان مشخص می‌کنه ‫اربابش هستید یا نه.
‫شاخ گاو سیاه خیلی سفته. ‫نرم کردنش شاخ کار راحتی نیست.
‫شما دو نفر چیکار می‌کنید؟
‫فورا غذا رو بیارید.
‫حالا، لیوان‌هاتون رو بالا بیارید.
‫این نوشیدنی انار نیست؟
‫هونگرانگ!
‫نباید بخوری!
‫- چی شده؟ ‫- عمو، ضرر داره!
‫عجله کنید، ‫باید فورا طبیب خبر کنید!
‫ازت سوال پرسیدم.
‫خیلی وقت پیش، وقتی بچه بودیم،
‫من و هونگرانگ یه بار محض سرگرمی ‫نوشیدنی انار دزدیدیم و خوردیم.
‫هر چند، همین که اون یه قلپ خورد،
‫صورتش، گردن، تمام بدنش کهیر زد.
‫نمی‌تونست نفس بکشه. ‫نزدیک بود بمیره!
‫تا نصف روز افتاده بود،
‫اما ترسیده بودیم اگه شما بفهمید ‫ما رو تنبیه کنید،
‫واسه همین دروغ گفتیم به کندوی عسل ‫دست زده و زنبور نیشش زده.
‫خاله، یادتون نیست؟
‫طبیب پرسید چی خورده، ‫شک کرده بود حساسیت باشه.
‫یادم میاد.
‫هیچ‌کدوم‌تون ندیدین اون انار بخوره؟ ‫کسی دیده؟
‫جیا، تو دیده بودی بخوره؟
‫مطمئنم ندیده بودین ‫چون تا پای مرگ رفته بود!
‫بعد این ماجرا، از انار متنفر بود ‫و بهش نگاه نمی‌کرد.
‫خب، چیکار می‌کنید؟ ‫زود باش، طبیب خبر کنید...
‫اما چرا... ‫چرا حساسیت نشون نمیده؟
‫چطور ممکنه دو تا لیوان خورده و چیزیش نشده؟
‫اگه اون واقعا هونگرانگ باشه، ‫چنین اتفاقی نمیفته.
‫حقیقت داره؟
‫یعنی اون هونگرانگ نیست؟
‫مطمئن نیستم.
‫کنجکاو شدم!
‫نگاه کنید! حساسیت پیدا کرد!
‫چطور جرئت کردی!
‫قصد داشتی پسر من رو بکشی، آره؟
‫واسم چوب هلو بیارید!
‫این دختر رو از شر این نیروی شیطانی ‫برای همیشه نجات میدم!
‫حرف بزن، بچه جون. ‫واقعا چنین کاری کردی؟
‫آره.
‫اما چرا؟
‫چون هیچ‌کس حرف من رو قبول نمی‌کرد
‫که اون یه شیاده.
‫دخترهٔ دیوونه!
‫خانم!
‫برو کنار!
‫گفتم برو کنار!
‫برو کنار!
‫کار اون نبود!
‫کار من بود، خانم!
‫چی؟
‫کا... کار...
‫کار من بود.
‫قرار بود نوشیدنی به داده بشه،
‫اما من ترسیدم مقدار کافی نداشته باشیم، ‫برای همین نوشیدنی انار آوردم.
‫نه، یول‌بان.
‫کار من. تقصیر من بود.
‫واقعا؟
‫که اینطور.
‫باشه.
‫اگه به چنین دختر بدجنسی خدمت کنی ‫بهت نشون میدم چه عواقبی داره.
‫یول‌بان!
‫پسرم.
‫من چنین چیزی رو نمی‌خوام.
‫ببخشید؟
‫این حال و رفتارت، مادر، ‫برای من ناآشنا و عجیبه.
‫این مادری نیست که من تصور می‌کردم.
‫حالت خوبه؟
‫آره،
‫لطفا خیال‌تون راحت باشه.
‫اگه قبلا توی نصف روز خوب شدم، ‫مطمئنا الان زودتر خوب میشم.
‫خب،
‫خواهر من رو ببخشید.
‫این اتفاق رو به عنوان یه شوخی احمقانه ‫تو روز تولدم تلقی کنید.
‫باشه.
‫تموم شد.
‫نه.
‫غیر ممکنه.
‫حتما خبر داشته ‫و یه حرکت حیله‌گرانه پیاده کرده.
‫تو...
‫حرکتت حیله‌گری بود.
‫چی؟
‫اگه هونگرانگ به چیزی حساسیت داشت، ‫من می‌دونستم.
‫هر چند کاملا مطمئن نیستم،
‫وقتی بچه بودیم به طور مبهم یاد میاد ‫با هونگرانگ نشسته باشیم و انار خورده باشیم.
‫اگه حافظه‌ام یاری کنه، ‫اون مرد باید شیاد باشه.
‫هر چند،
‫اگه من اشتباه کرده باشم
‫و هونگ سیک درست گفته باشه...
‫یعنی تو به هونگرانگ آسیب زدی.
‫به خاطر این اتفاق،
‫خیلی از اساتید ‫با ارباب جوان هونگرانگ متحد شدن.
‫اگه این وضعیت ادامه داشته باشه،
‫جایگاه ارباب جوان موجین ‫در تجارت‌خانه ممکنه به خطر بیفته.
‫به کارگاه هنری جین خبر بدید
‫اون وسیله رو ارسال کنه.
‫چشم قربان.
‫فندقه؟
‫بیا تقسیم کنیم. ‫نصف تو. نصف من.
‫آی!
‫ببین!
‫دندونم! چرا این کار رو کردی؟
‫باید بندازی روی پشت‌بوم ‫تا دندون جدیدت دربیاد.
‫پشت‌بوم؟ نه، نمی‌خوام.
‫بده من! بده!
‫دندون جلویِ عزیزم.
‫کجاش عزیزه؟
‫قصهٔ موش رو شنیدی؟
‫یکی بود یکی نبود، ‫یه مرد یکی از ناخن‌هاش رو می‌چینه
‫و همین‌طوری پرتش می‌کنه.
‫یه موش میاد و ناخن رو می‌خوره،
‫و شبیه اون مرد میشه
‫انقدر شباهت پیدا می‌کنه ‫که حتی زن‌شون نمی‌تونه تشخیص بده.
‫من دوست دارم دو تا از تو داشته باشم.
‫یکی پیش مادر بمونه، ‫و یکی با من بازی کنه.
‫اگه نتونی تشخیص‌مون بدی چی؟
‫اگه نتونی منِ واقعی رو بشناسی،
‫اونوقت من چی میشم؟
‫هونگرانگ.
‫عادی... نفس می‌کشم.
‫نوشیدنی و خوراکیه.
‫اونجا خوابیدی من این بیرون منتظر نشستم.
‫بیا نوشیدنی بخوریم.
‫این‌موقع می‌خوای نوشیدنی بخوری؟ ‫عقلت رو از دست دادی؟
‫بعد این همه ماجرا، نگرانم نیستی؟
‫آسیب دیدم و ناامید شدم.
‫اگه ذره‌ای شک داشتی ‫من شاید برادرت باشم،
‫اجازه نمی‌دادی اون رو بخورم.
‫به نظر میاد هیچ‌وقت نمی‌تونم ‫برای تو... اون باشم.
‫ایرادی نداره.
‫منم،
‫هیچ‌وقت واقعا تلاش نکردم ‫برادر کوچیک تو باشم.
‫اینکه تلاش کنم خودم رو ثابت کنم ‫مسخره و ناامید کننده‌ست...
‫ولی هیچ ایرادی هم نداره.
‫من عادت دارم،
‫سعی کنم به چیزی تبدیل بشم.
‫سعی کردی
‫چی بشی؟
‫همه از لحظه ‌ای که بدنیا میان یه چیز هستن.
‫پسر یه نفر، برادر کوچولوی یه نفر،
‫پسر عمو یا دوست یه نفر.
‫حتی همسایهٔ یه نفر.
‫اما من هیچ‌وقت چیزی نبودم.
‫همیشه تنها بودم.
‫انگار...
‫از آسمون افتادم.
‫واسه همین تلاش کردم
‫تا همکار یه نفر بشم ‫یا حتی شمشیر یه نفر.
‫این‌طوری زندگی کردم...
‫حتی یه بار دشمن یه نفر شدم.
‫این‌طوری زندگی می‌کردم
‫تا اینکه بالاخره پسر یه نفر شدم.
‫اونم پسر بازرگان اعظم ‫تجارت‌خانهٔ خاندان مین بزرگ.
‫فکر می‌کردم برادر کسی شدن راحت باشه.
‫شاید امیدوار بودم ساده باشه.
‫بیشتر تلاش می‌کنم.
‫هنوز...
‫خیلی درد داری؟
‫نه.
‫خوبم.
‫گفتی زخم آدم هیچ‌وقت کاملا خوب نمیشه.
‫امیدوارم زخم تو چرک نکنه.
‫چه شیاد باشی چه نه،
‫امیدوارم دیگه درد نکشی.
‫رهبرمون خیلی نگرانت بود.
‫اگه اجازه هست...
‫رهبر ما چطور از حساسیت هونگرانگ خبر داشت؟
‫دیگه نمی‌تونیم ریسکی که امروز کردیم ‫رو دوباره تکرار کنیم.
‫تا اتمام کار ما،
‫نباید شیاد بودنت لو بره.
‫سم لاک‌ـه. ‫حواست باشه زیاده‌روی نکنی.
www.FardisFilm.com