‫خواهر.
‫خواهر...
‫[تجارت‌خانهٔ خاندان مین]
‫- ارباب جوان! ‫- ارباب جوان!
‫- خدای بزرگ! ‫- ارباب جوان!
‫ارباب جوان!
‫ارباب جوان هونگرانگ
‫ناپدید شدن!
‫هونگرانگ!
‫تقاضا دارم به پسرم رحم کن.
‫هونگرانگ، هونگرانگ عزیزم.
‫لطفا پسرم رو به من برگردون.
‫هونگرانگ!
‫هونگرانگِ عزیزم... لطفا...
‫خدایان بهشت و زمین، ‫خواهش می‌کنم...
‫هونگرانگ!
‫هونگرانگ...
‫خواهر، من رو می‌بینی؟
‫هونگرانگ.
‫منو می‌بینی؟
‫من می‌تونم...
‫همیشه...
‫تو رو ببینم.
‫[دوازده سال بعد]
‫اون بچه‌ای که گمشده ‫الان این شکلی شده؟
‫- چطور ممکنه؟ اون مُرده. ‫- مُرده؟
‫دوازده سال گذشته. اگه زنده بود، ‫تا حالا برگشته بود خونه.
‫اون بچه رو زنده‌زنده خوردن.
‫- زنده‌زنده خوردن؟ کی خورده؟ ‫- زنده‌زنده خوردن؟ کی خورده؟
‫خواهرش.
‫خواهرش انسان نیست. شیطانه.
‫اون شیطان هنوز توی سایه‌های ‫تجارت‌خانه خاندان مین پرسه میزنه.
‫نمی‌تونه طعم گوشت برادر کوچیکش رو مزه کنه،
‫اون شیطان شب‌ها دنبال بچه‌ها می‌گرده ‫تا اون‌ها رو بخوره.
‫دوک گیل پارسال ناپدید شد. ‫اونم...
‫درسته. ‫حتما توی شکم شیطانه.
‫یوک سان.
‫بله، خانم.
‫پسر من...
‫کجاست؟
‫حتما داره برمی‌گرده.
‫باشه.
‫و این زخم روی پام
‫واسه وقتیه که خونهٔ عمو بزرگ بودم.
‫انقدر سر به هوا بودم ‫که پام رو به گاز زدم، می‌بینید.
‫پدر، واقعا منو نمی‌شناسی؟
‫منم، هونگرانگ.
‫پس بهم بگو این زخم من از کجا اومده.
‫آخه من از کجا درباره زخمت بدونم، پدر؟
‫نه. اگه تو واقعا هونگرانگ باشی، ‫حتما می‌دونی.
‫اغلب یه سری چیزها ‫از زمین‌های تجارت‌خانهٔ ما ناپدید میشه.
‫دزدهای مفت‌خور همه‌جا پرسه میزنن.
‫با این‌وجود، به خاطر اعمال‌شون ‫نمیریم دنبال‌شون و اون‌ها رو مجازات نمی‌کنیم.
‫دزدیدن یه سری چیزها
‫عواقب ناچیزی داره، می‌دونی.
‫اسم پسرم، هر چند، ‫یکی از اون‌ها نیست.
‫ارباب، شاهزادهٔ بزرگ فورا ‫درخواست دارن شما رو ببینن.
‫نظرت چیه؟
‫شبیه به خوابت نیست؟
‫واسم سوال شده کی تونسته
‫چنین نقش و نگارهای اسرار آمیزی ‫روی اون بال‌های ظریف و باریک بکشه.
‫تماشای بی وقفه بال زدن این موجودات کوچک
‫به خواب من اشتیاق می‌بخشه...
‫ذهن ناآرومم رو تسلی میده ‫و مثل برف آبش می‌کنه.
‫عذرخواهی می‌کنم، سرورم.
‫از الان اطمینان حاصل می‌کنم ‫تمامی موارد با دقت بررسی بشن
‫و تنها بهترین‌ها رو در اختیارتون می‌ذاریم.
‫بهت گفتم، فراموش شده.
‫هیچ انسانی
‫بی عیب و نقص نیست.
‫بیا اینجا.
‫اخیرا شنیدم عموی من ضعیف شده
‫و از دست کابوس‌های شبانه کلافه شده.
‫ازت می‌خوام ‫این نقاشی پلنگ و بامبو بهش هدیه بدی.
‫میشه به چیزی که تا الان کشیدم نگاه کنی؟
‫این اثر با این همه ریزه‌کاری ‫با منظره واقعی مو نمیزنه.
‫انقدر زیباست
‫که نمی‌تونم نظر بدم.
‫- واقعا؟ ‫- بله، سرورم.
‫پس باید فورا تمومش کنم.
‫کاغذ می‌خوام.
‫کاغذی با شش بار رقیق‌سازی، ‫عاری از هر گونه نقص و عیب باشه.
‫انجام شده بدونید، سرورم.
‫و این طرف چی؟
‫بسته‌ست، قربان.
‫چطور جرئت کرده ‫جو بانگ سوک رو فریب بده.
‫- باید اون عوضی کلاه‌بردار رو بگیریم. ‫- چشم قربان!
‫یه نور اونجا می‌بینم!
‫- برید دنبالش! ‫- چشم قربان.
‫اون رو زنده می‌خوام!
‫- همه جا رو بگردید! ‫- چشم قربان!
‫اینجاست!
‫- دستگیرش کنید! ‫- بگیریدش!
‫همون‌جا وایسا!
‫وایسا!
‫و تو کی هستی؟
‫ازت سوال پرسیدم.
‫من مو جین هستم
‫از خانوادهٔ سیم.
‫که اینطور. ‫تو از تجارت‌خانه خاندان مین هستی.
‫تو باید همون بچه‌ای باشی که بعد از ‫ناپدید شدن تنها پسرشون به فرزندی قبول کردن.
‫اما... اما این موقع از شب ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫داشتم از بازدید ‫از شعبات محلی‌مون برمی‌گشتم.
‫با توجه به خودداری از عذرخواهی ‫بابت رفتار بی ادبانه‌ات
‫این رو بی حرمتی در نظر بگیرم؟
‫گیرم که گرفتی، اونوقت چی؟
‫هرچقدر هم ثروتمند باشی، ‫باز هم یه بازرگان ساده‌ای.
‫باید ببینم چی داری.
‫چی؟ داری یه چیزی رو مخفی می‌کنی ‫که من نباید ببینم؟
‫قصد دارید تجارت‌خانه خاندان مین رو تفتیش کنید؟
‫بعید می‌دونم دلیل موجهی ‫برای این کار داشته باشید.
‫شاید دلیل نداشته باشم،
‫ولی قدرتش رو دارم.
‫بابت بی احترامی به زن من ‫چطور می‌خوای جبران کنی؟
‫چنین قصدی نداشتم.
‫باید یه نفر رو فورا پیدا کنم...
‫همچنین باید بهای تفتیش و بی احترامی
‫به تجارت‌خانه خاندان مین رو پس بدی.
‫اما قبل از هر چیزی،
‫باید به اداره دولتی خبر بدم ‫چرا یاغی‌های مسلح این موقع شب
‫بسیج شدن؟
‫خدای من، عذرخواهی می‌کنم.
‫حتما زیاد نوشیدنی خوردم.
‫فقط می‌خواستم هوا بخورم.
‫من باید برم جایی.
‫راه بیفتید. بریم!
‫بریم!
‫چشم قربان!
‫چیکار کردی که چنین آدم پستی رو تحریک کردی؟
‫چطور می‌تونی انقدر بی فکر باشی؟
‫خدا رو شکر اول پیدات کردم.
‫اگه قبل از من می‌گرفتنت چی؟
‫اگه من رو گرفته بودن، ‫فکر کنم تا الان ساق پام پیچ خورده بود.
‫نه. با توجه به اینکه عین سگ‌هاست،
‫یکی از دنده‌هام رو از دست داده بودم.
‫باید بابت اینکه ‫من رو نجات دادی ازت تشکر کنم.
‫چه استقبال شاهانه‌ای ‫از برادر بزرگت کردی،
‫که سه ماهه ندیدیش.
‫دلم واست تنگ شده بود.
‫گل کاشتی.
‫با سرعت و کارآمدی، موجودی انبار
‫که سال‌ها انباشته شده بود رو تخلیه کردی.
‫من صرفا آموزه‌های شما رو به کار بردم، پدر.
‫همونطور که می‌دونی، سه روز دیگه ‫با بازرگانی اویجو قرارداد امضا می‌کنیم.
‫تبریک میگم.
‫تو باید نفر اول مراسم بایستی.
‫- ببخشید؟ ‫- جمعیت رو هدایت کن.
‫و برگه‌های قرارداد رو امضا کن.
‫اما معاملات نقره ‫تحت نظر بانو انجام میشه.
‫شما گزینهٔ مناسب‌تری هستید.
‫من چطور می‌تونم به خودم اجازه بدم تا...
‫می‌دونی چرا دوازده سال پیش ‫مخالفت اکیدِ همسرم رو نادیده گرفتم
‫و اصرار داشتم تو پسر خونده‌ام بشی؟
‫تا جایگزین هونگرانگ بشم، آره؟
‫اینکه جایگزین من بشی.
‫می‌خوام وظایف و اختیاراتم رو به تو بسپرم.
‫بهترین فرصت برای سفت کردن ‫جایگاهم همین موقع‌ست،
‫وقتی همسرم از نظر جسمی یا روانی سالم نیست.
‫برو و به همه نشون بده
‫که نماینده کی هستی.
‫کری؟
‫گفتم بیشتر بیار!
‫به من دستور دادن تا مطمئن بشم ‫بیش از اندازه مصرف نمی‌کنید.
‫کی دستور داده؟ ‫فقط و فقط باید از من اطاعت کنی.
‫- بانو، لطفا آروم باشید. ‫- زود باش واسم بیار!
‫- بانو، لطفا بنشینید. ‫- ولم کن!
‫بهت گفتم بازم واسم بیار.
‫- فورا واسم بیار. ‫- بانو، لطفا آروم باشید.
‫خدای من، چه مادر بی مسئولیتی.
‫برگردیم.
‫نباید میومدیم.
‫بعید می‌دونم واسش عقلی مونده باشه
‫که حتی اگه پسرش هم پیدا شد ‫اون رو بشناسه.
‫بانو گوییگوکجا؟
‫بانو گوییگوکجا. لطفا صبر کنید.
‫بانو گوییگوکجا. پسرم چی شده؟
‫پسرم کجاست؟
‫واقعا واست اهمیت داره پسرت کجاست؟
‫یه مادر واقعی هیچ‌وقت ‫انقدر درمانده و بیچاره نمیشه.
‫هر چی غیبتش طولانی‌تر باشه، ‫اهمیت و تاثیر بازگشت باید بیشتر باشه.
‫چطور تونستی خودت رو به این حال و روز بندازی
‫وقتی که باید اقدامات لازم رو انجام بدی؟
‫آرزو دارم یه بار دیگه صورتش رو ببینم.
‫همین.
‫وقتی زیاد نوشیدنی می‌خورم،
‫هر از گاهی صورت پسرم رو می‌بینم.
‫از شدت دل‌تنگی
‫رو به این کار آوردم.
‫لطفا گوش بده. ‫باید این کار رو تموم کن.
‫خواهش می‌کنم محبت کن.
‫و پسرم...
‫لطفا پسرم رو بهم برگردون.
‫بسیار خب،
‫باید خودت رو آماده کنی.
‫یه مهمان ارزشمند بزودی میاد.
‫مهمان ارزشمند؟
‫شاید خودت رو بپوشونی،
‫ولی محاله چشم‌های من نتونه تو رو بشناسه.
‫برید کنار!
‫اون قدرتمند و سالم بود.
‫دارم درباره زنی حرف میزنم ‫که تو رو حمل کرد.
‫اون‌ها هر آدمی رو برای اینکه ‫وارث رئيس بازرگانی رو باردار بشه انتخاب نمی‌کنن.
‫هر چند،
‫همون روزی که تو رو بدنیا آورد ‫جون به جون آفرین تسلیم کرد.
‫اما فقط همین نیست، آره؟
‫بیماری رودهٔ پدر من ‫سالی که تو بدنیا اومدی برگشت.
‫و ماک سون، ندیمه‌ای که بهت خدمت می‌کرد، ‫دچار ضربه مغزی شدید شد.
‫مرغ‌هایی که توی اتاقت جا مونده بودن ‫دل و روده‌شون بیرون ریخته بود.
‫تو پشت این ماجرا بودی، آره؟
‫ببخشید؟ نه، من...
‫با چنین سرنوشتی، ‫چرا از من اطاعات نکردی؟
‫بهت گفته بودم شخصیت نفرت برانگیز ‫و بد شگونت از رو پسر من دور کن.
‫خیلی وقت بود ‫در چنین مراسم برجسته‌ای شرکت نکرده بودم.
‫احساس کردم باید بیشتر از حد معمول ‫به خودم برسم.
‫- ای وای! ‫- خدای من!
‫بیاید نشون‌شون بدیم.
‫جایگاهت رو نشون‌شون بده.
‫زانو بزنید.
‫بفرمایید سوار کالسکه بشید.
‫چرا مقاومت نکردی؟ ‫نباید ازش اطاعت می‌کردی!
‫همه اشتباهت رو دیدن. ‫حالا چی میشه؟
‫نقشه این بود ‫که از جایگاه خاندان سیم حمایت کنی.
‫در عوض، خانوار مین ‫قدرت بی اندازه‌شون رو به رخ کشیدن.
‫چطور می‌خوای ‫این اشتباه تحقیرآمیز رو جبران کنی؟
‫با احترام
‫و انجام وظایف فرزندی ‫نسبت به بانو جبران می‌کنم.
‫چی؟
‫بزودی یه اشتباه مهم ‫از سمت معاملهٔ بانو شکل می‌گیره.
‫من باید مسئولیت تمامش رو به گردن بگیرم.
‫حادثهٔ امروز و اتفاق بعدی
‫احترام و وفاداری من به بانو رو نشون میده، ‫که از نظر روانی سالم نیستن.
‫و کی این اشتباه رو جبران می‌کنه؟
‫شما باید اقدامات لازم رو انجام بدید، پدر.
‫با انجام این کار، ‫در عوض منابع بیشتری عایدتون میشه.
‫صورتت چی شده؟ ‫پدر...
‫مچ پات بهتره؟
‫حتما کش رفته. ‫چند روز بگذره خوب میشه.
‫شاید امشب رو راحت بخوابم بهتر بشه.
‫چرا؟ ‫فردا می‌خوای جایی بری؟
‫کاش بس کنی.
‫چی رو بس کنی؟ ‫دنبال هونگرانگ نگردم؟
‫نه. ‫اینکه قصد رفتن داری.
‫خیلی وقت بود شک کرده بودم ‫تو و اون گداها چیکار می‌کنید.
‫با پولی که از فریب دادن اون آدم‌های بدجنس ‫بدست میاری، دنبال برادرت می‌گردی.
‫اما اخیرا، به نظر میاد ‫داری ریسک کارت رو بیشتر می‌کنی.
‫- تقدیر این بود. ‫- نقشه داری یه پول حسابی به جیب بزنی.
‫بعد از چندین سال گشتنِ بی ثمر، ‫باور داری اون شاید چوسان نباشه.
‫واسه همین داری آماده میشی ‫راهی یاینجینگ بشی.
‫من رو عین کف دست می‌شناسی.
‫انقدر خودت رو اذیت نکن.
‫بسپر به من.
‫وقتی بازرگان اعظم بشم، ‫تو رو رئيس می‌کنم
‫و یه شعبه توی یاینجینگ افتتاح می‌کنم.
‫وقتی زمانش برسه، می‌تونیم بریم اونجا
‫و با همدیگه دنبالش بگردیم.
‫مضحکه.
‫اگه این کار رو انجام بدی، ‫هیچ‌وقت نمی‌تونی ازدواج کنی.
‫کدوم پدر مادری دامادی رو قبول می‌کنن ‫که خواهر ناتنی دیوونه‌ای مثل من داره؟
‫و اگه بفهمن ارتباط خونی نداریم چی؟
‫یه سوء تفاهم ساده می‌تونه ‫امیدت به ازدواج رو تا همیشه از بین ببره.
‫نمی‌خوام عاقبتت اینطور بشه. ‫امیدوارم یه روز عروس‌دار بشیم.
‫چند تا دختر و پسر بیاری.
‫انقدر از توانایی و مهارتت ‫برای پیدا کردن اون بچه مطمئن بودی
‫که به خودت جرئت دادی در صورت زنده پیدا کردن اون ‫سه برابر پول بخوای یا اگه مُرده بود دو برابر بگیری.
‫دوازده سال گذشت
‫از وقتی بهت پیش پرداخت دادم.
‫به گوشم رسیده از حکم ‫شاهزادهٔ بزرگ هانپیونگ سوء استفاده کردی
‫تا برای خودت ثروت انباشته کنی.
‫داشتم به این فکر می‌کردم ‫چطور به زندگیت پایان بدم.
‫با علم اینکه سرنوشتت اینجا ‫رقم می‌خوره، اومدی؟
‫حرف‌های شما من رو آزرده خاطر می‌کنه.
‫نمی‌تونید تصور کنید در این سال‌ها ‫چقدر سختی و مشقت به جون خریدم.
‫نمی‌تونم چیزی بخورم یا بخوابم،
‫مثل دیوونه‌ها ‫هشت تا استان کشور رو زیر و رو کردم.
‫به حدی دنبالش گشتم ‫که انگار پسر خود منه.
‫و پیداش کردی؟
‫آره.
‫می‌دونی سر مردهایی که خودشون رو ‫جای پسر من جا زدن چه بلایی اومده؟
‫شایعات وحشتناکی شنیدم
‫که اون افراد رو به کوره‌های سفالگری انداختن
‫و عده‌ای رو از انگشت‌های پا، ‫تمام استخوون‌هاشون رو له کردن.
‫حتی اگه این شایعات حقیقت داشته باشه، ‫اون افراد لایق چنین سرنوشتی بودن.
‫و تو مطمئنی سرنوشتت مشابه اون‌ها نمیشه؟
‫مطمئنم.
‫این مرد رو دقیقا کجا پیدا کردی؟
‫لطفا عذرخواهی صمیمانهٔ من رو ‫بابت این خبر بپذیرید.
‫اون توی یه کاروانسرا ‫در گانگ‌نونگ بزرگ شده
‫و از اون زمان بی هدف ول می‌چرخه، ‫و روزگار رو با دعوا و مبارزه می‌گذرونه.
‫تاسف باره که ارباب جوان محترم
‫بزرگ شده ‫تا به شمشیرباز خون‌خوار تبدیل بشه.
‫خب، یعنی تلاش نکرده ‫راهش به خونه رو پیدا کنه؟
‫همین نکته واسه من عجیبه.
‫باید دچار تب شدیدی شده باشه
‫یا اینکه ضربه سر شدیدی رو متحمل شده باشه.
‫ادعا می‌کنه از بچگیش هیچی یادش نیست.
‫میگه که باور داره از اول یتیم بوده.
‫فعلا، به کسی چیزی نگو.
‫باید این موضوع رو محرمانه تایید کنم.
‫محاله.
‫چطور می‌تونم
‫توی این ماموریت به تو اعتماد کنم؟
‫اگه...
‫پسرم رو پنهان کنی
‫و نخوای پیش من برگرده چی؟
‫باز چه خوابی دیدی؟
‫من نگران اینم که نکنه ‫یه شیاد دیگه باشه،
‫ممکنه حالت بدتر بشه.
‫نمی‌تونیم کورکورانه به حرف‌های ‫این مرد دون‌پایه اعتماد کنیم.
‫دون‌پایه؟
‫این مرد
‫ارزشمندترین مهمان منه.
‫خواهر.
‫جیا.
‫حالت خوبه؟
‫چیزی نیست. حالت خوبه.
‫نمی‌خواستم بخوابم،
‫می‌دونستم این اتفاق میفته.
‫خانم!
‫بیرون...
‫ارباب جوان هونگرانگ برگشته!
‫پسرم!
‫بانو!
‫شونه‌هاش...
‫۳۴.۱ سانتی‌متر.
‫دست چپش،
‫۳۵.۶ سانتی‌متر.
‫و دست راستش،
‫۳۵.۶ سانتی‌متر.
‫و یه زخم روی پای چپش هست.
‫این دفعه وضعیت فرق داره.
‫آره. اگه یه شیاد دیگه بود، ‫تا حالا انداخته بودنش بیرون.
‫اگه خودش باشه چی؟ ‫ارباب جوان مو جین چی میشه؟
‫باید چیزی که به حق برای اون نیست رو پس بده.
‫امکان داره اون به یه شعبه محلی بفرستن؟
‫مطمئنی اون رو یه دفعه مرخص نمی‌کنن؟
‫بازرگان اعظم خیلی اون رو دوست داره.
‫با این‌حال، پیوند خونی ‫از هر پیوند دیگه‌ای غلیظ‌تره، بریم.
‫همیشه همین وضع بوده.
‫هر وقت یه نفر میاد اینجا ‫و ادعا می‌کنه هونگرانگه،
‫جیا فورا و عاجزانه میره اون رو ببینه، ‫اصلا نشون نمیده خسته‌ست.
‫همیشه همین کار رو کرده ‫و کم نذاشته.
‫با این‌حال این دفعه،
‫مضطربم.
‫اون شیاده.
‫به نسبت شباهت داره، آره،
‫اما اون نیست.
‫خانم، زخم‌های بدن ‫و از نظر ظاهری مطابقت داشته...
‫سابقه داشته شیادهای قبلی ‫از این مراحل رد نشن؟
‫مثل قبلی‌ها نیست. ‫ترکیب و شکل صورت هم مطابقت داره.
‫تست خون با بازرگان اعظم ‫رو به موفقیت پشت سر گذاشت،
‫دستگاه تنفسی ضعیفی داره، ‫و طبع یانگ داره.
‫ایشون مطمئنا ارباب جوان هونگرانگ هستند.
‫نمی‌تونید باور داشته باشید اون واقعا خودشه.
‫- جیا. ‫- پدر.
‫دوباره نگاه کن.
‫چرا تو دوباره نگاه نمی‌کنی؟ ‫چطور ممکنه راضی باشی؟
‫ازت می‌خوام قبل از اینکه اون رو انکار کن ‫با دقت بهش نگاه کنی.
‫چطور می‌تونی ‫با نتایج آزمایش و مدارک مخالف کنی
‫و نتیجه بگیری که اون نیست؟
‫چون مثل روز روشنه.
‫باشه. ‫دوباره نگاه می‌کنم.
‫بهم بگو. چی یادت میاد؟
‫من از بچگیم چیزی یادم نیست.
‫چقدر خوب.
‫تنها خاطره‌ای که دارم ‫اینکه با خواهر بزرگم روی تپه بازی می‌کردیم.
‫چیزی رو اثبات نمی‌کنه.
‫همه خواهر و برادرهای توی چوسان ‫همچین خاطره‌ای رو دارن.
‫فکر می‌کنم یادت باشه ‫بعد از بازی کجا استراحت می‌کردیم؟
‫یادم نیست.
‫سگی که داشتیم چی؟ ‫اسمش رو یادت میاد؟
‫نمی‌دونم.
‫اسم سگی که اسمش رو خودت گذاشتی یادت نیست؟
‫پس از چی خیلی می‌ترسی؟
‫چی بیشتر از همه عصبانیت می‌کرد ‫که سرش تو رو اذیت می‌کردن؟
‫توی کیسه‌ای که بهت دادم چی بود؟
‫یا نکنه یادت نیست موقع خواب ‫چی رو بغل می‌گرفتی می‌خوابیدی؟
‫اسم دوست‌هات رو بگو ‫که توی بازار باهاشون بازی می‌کردی.
‫اگه اسم‌هاشون یادت نیست، ‫یه توصیف ریز هم بگی کفایت می‌کنه.
‫نه، یادت نیست.
‫تو جواب‌ها رو نمی‌دونی
‫چون هیچ‌کس خاطره‌ای ‫که نداشته رو یادش نیست!
‫تو...
‫برادر من نیستی.
‫راست میگی.
‫فکر کنم نیستم.
‫وقتی داشتم میومدم اینجا ‫نسبت به خودم شک داشتم.
‫امیدوار بودم دیدن خونهٔ کودکیم ‫و پدر و مادرم
‫خاطره مبهم گذشته رو یادم بیاره.
‫حالا که اینجا اومدم، ‫هیچ چیز اینجا آشنا نیست.
‫اینکه می‌بینم خواهر بزرگم با این لحن حرف میزنه... ‫مطمئنا من برادرت نیستم.
‫عذرخواهی می‌کنم،
‫من رفع زحمت می‌کنم.
‫توی بچگی،
‫یک‌دفعه از پدر و مادرش جدا شده.
‫با چنین شرایط خطرناکی مواجه شده، ‫چطور می‌تونه چیزی رو به یاد داشته باشه؟
‫با این‌وجود، عجیب نیست ‫که فقط خاطرات کودکیش رو یادش نمیاد؟
‫کافیه.
‫ما رو تنها بذار.
‫خانم تشریف آوردن، ارباب.
‫پسرم.
‫خجالت می‌کشم
‫که نتونستم قوی بمونم ‫و با این حال بد می‌بینمت.
‫لطفا من رو ببخش.
‫اشتباه گرفتی.
‫چی؟
‫اون...
‫پسر تو نیست، مادر.
‫پس باید خودش باشه.
‫مطمئنم.
‫اینکه اینطور رفتار می‌کنی
‫بهم اطمینان میده که اون پسر منه.
‫حالا فهمیدی ‫که دیگه به هیچ دردی نمی‌خوری،
‫واسه همین داری دست و پا میزنی ‫نفست رو حبس کنی انگار که نفس آخرته.
‫درسته.
‫اگه باهوش باشی ‫نفست رو تا همیشه حبس می‌کنی.
‫دختره‌ی بدشگون و کثیف.
‫دیگه نبینم به پسر عزیز من نزدیک بشی!
‫نباید انقدر سریع قضاوت کنید.
‫اگه بیشتر اون رو ببینید...
‫ممکنه مدت زیادی اون نبینید.
‫عادیه که چهره‌اش فرق کرده.
‫اشتباه می‌کنی.
‫اجازه نمیدم...
‫یه لحظه از جلوی چشمم دور بشه.
‫کجا میرید؟ ارباب جوان!
‫هر روز، واسم سوال بود چقدر بزرگ شده
‫و چقدر تغییر کرده.
‫هر روز و پشت سر هم ‫نقاشی اون رو می‌کشیشدم.
‫چه چشم‌هام رو باز می‌کردم یا نه، ‫فقط چهرهٔ اون رو می‌دیدم.
‫هونگرانگ همیشه اونجا بود، ‫جلوی چشمم ایستاده بود.
‫منظورتون اینه که اون چهره ‫رو در اون مرد نمی‌بینید؟
‫نه.
‫هونگرانگ.
‫کاش می‌شد برگردی
‫همین الان.
‫اونوقت می‌تونستیم ‫از شر اون شیاد خلاص بشیم
‫و مثل گذشته بشیم.
‫خواهر بزرگ؟
‫امکان نداره اون هونگرانگ باشه.
‫چرا اون... ‫داره من رو به چالش می‌کشه؟
‫کدوم آدمی دلش نمی‌خواد ‫همچین خواهر بزرگ‌تری رو فراموش کنه؟
‫پسرم.
‫لطفا، بشین.
‫اسمت چیه؟
‫اسم اون این‌هوئه. ‫ناشنواست و نمی‌تونه حرف بزنه.
‫چقدر بد،
‫اما مطمئنی اون می‌تونه ازت محافظت کنه؟
‫چیزهایی هست که فقط ‫یه نابینا می‌تونه احساس کن،
‫مثل همین بچه.
‫می‌تونه محیط‌خوانی کنه
‫با غریزه‌ای قوی‌تر از گوش‌های من.
‫مخصوصا وقتی...
‫خون‌خواری یا دشمنی رو حس می‌کنه.
‫بابت این حرفم پوزش می‌خوام،
‫ولی من خودم مرد مبارزه بودم.
‫خودم به خوبی بلدم از خودم محافظت کنم.
‫لطفا نگران نباشید.
‫دودومانش چیه؟
‫اگه قراره زیر یک سقف زندگی کنیم، ‫حداقل باید این رو بدونیم.
‫خودِ من این همه سال ‫از ریشه‌ام بی خبر بودم.
‫اگه پیشینهٔ نامعلوم اون باعث نگرانیه، ‫می‌تونید اون رو مرخص کنید،
‫اما من هم با اون میرم.
‫پس نیازی نیست. صرفا کنجکاو بودم.
‫این موضوع مهمه که می‌خوای ‫اون کنارت باشه. خب، غذا بخوریم.
‫اون چطور جرئت می‌کنه... ‫چطور جرئت می‌کنه بیاد اینجا.
‫من بهش گفتم بیاد. ‫می‌تونی بشینی.
‫شما دو نفر باید با همدیگه آشنا بشید.
‫این برادر بزرگ تو
‫و استاد اعظم تجارت‌خانه‌ست.
‫برادر.
‫اون فقط یه مهره‌ست ‫که چندین سال جای تو بوده.
‫بزودی از شر اون وصلهٔ ناجور خلاص میشیم، ‫ازت خواهش می‌کنم بهش توجه نکن.
‫موجین مدیریت چندین ماموریت رو به عهده داشته.
‫نه تنها سرپرست تجارت‌خانه‌ست،
‫بلکه راه‌های معامله،
‫تجارت، و مبادلات استراتژیک کالاهای تجاری ‫رو به خوبی بلده.
‫باید با جدیت تمام زیر دست اون ‫مطالعه کنی، هونگرانگ.
‫می‌خواید...
‫جای من رو بگیره؟
‫حتما.
‫شاید اون باور داره.
‫شاید اون واقعا باور داره هونگرانگه
‫چون هیچ خاطره‌ای از بچگیش نداره.
‫اگه نه، چرا باید زندگیش رو به خطر بندازه ‫تا انقدر تظاهر کنه؟
‫چی می‌خواد؟
‫وارث تجارت‌خانه شدن ‫ارزش به خطر انداختن زندگی رو داره.
‫با شیادهای بی‌شمار قبلی ‫این موضوع رو دیدیم.
‫شبیه اون‌ها نیست.
‫اون‌ها اشک تمساح میریختن ‫و تمرین کرده بودن مثل دلقک باشن،
‫ریز به ریز جزئیات ‫این خانواده رو حفظ کرده بودن.
‫اما اون مرد سر و کله‌اش پیدا شد ‫و ادعا می‌کنه هیچی نمی‌دونه.
‫هیچی یادش نیست، ‫با این‌حال همه باور دارن اون هونگرانه.
‫چیزی که بیشتر من رو عصبانی می‌کنه ‫اینکه خبر برگشت هونگرانگ بزودی پخش میشه.
‫اونوقت مقامات، دوره‌گردها، ‫ملوانان و گروه جستجو
‫دست از گشتن دنبال هونگرانگ برمی‌دارن.
‫حالا فقط من موندم.
‫باید اون رو پیدا کنم.
‫نگران نباش، برادر.
‫من هونگرانگ رو پیدا می‌کنم ‫و آبروی اون شیاد رو می‌برم.
‫هونگرانگ رو پیدا می‌کنم
‫و ازت محافظت می‌کنم.
‫نسبت به اکثر انسان‌ها ‫آدم‌ها رو بهتر می‌شناسی، طلایی.
‫هیچ‌وقت به صاحب واقعی خودت واق‌واق نمی‌کنی.
‫طلایی؟
‫چرا؟ می‌خوای ادعا کنی ‫که یه دفعه یادت اومده؟
‫- چرا طلایی؟ ‫- تو اسمش رو گذاشتی.
‫اون زمان پشم‌هاش زردتر بود؟
‫حتما با بالا رفتن سنش رنگش رو از دست داده.
‫اما چشم‌ها ثابت می‌مونه.
‫مشخصه چشم‌ها محو شده.
‫شاید ضعیف به نظر بیان اما هنوز تیزه.
‫تو باید بدونی.
‫تو هم عوض شدی، خواهر.
‫من خواهر تو نیستم.
‫هیچی یادت نمیاد، ‫با این‌حال می‌دونی من عوض شدم؟
‫شاید چیزی یادم نیاد، ‫ولی هنوز می‌تونم حسش کنم.
‫حداقل این شکلی نبودی.
‫این شکلی؟
‫آره. قبلا انقدر غیر قابل تحمل نبودی.
‫فکر می‌کنی من راحتت می‌ذارم؟
‫کی؟
‫من؟ ‫می‌خوای باهام چیکار کنی؟
‫بیشتر از بیست ساله اینجا زندگی می‌کنی، ‫هنوز هیچی نیستی.
‫با یه نگاه فهمیدم که توی این خونه ‫برای تو ذره‌ای ارزش قائل نیستن.
‫اینجایی.
‫بله، مادر. داشتم میرفتم.
‫خواستم بدونم چرا انقدر طول کشید.
‫چی شد هنوز نرفتی؟
‫پیش خودم گفتم به این سگ یه سر بزنم.
‫چون زبون انسان رو نمی‌فهمه، ‫سعی کردم با صدای سگ‌ها باهاش حرف بزنم.
‫چرا جوابم رو نمیده؟
‫درسته. ‫وقتی کوچیک بودی،
‫وقتی بازی می‌کردی ‫با طلایی حرف میزدی.
‫حتما خاطراتت داره برمی‌گرده!
‫صرفا فکر کردم قیافه‌اش آشناست.
‫غافلگیر نشدم.
‫اون سگ رو خیلی دوست داشتی.
‫به خوبی ازش مراقبت کردیم ‫تا یه روز دوباره همدیگه رو ببینید.
‫باید بریم دیگه. ‫پدرت منتظره.
‫بله.
‫موافقم، طلایی.
‫منم حس تو رو دارم.
‫اما نباید اون رو گاز بگیری،
‫وگرنه می‌کشنت.
‫پس، در عوض باید تمام تلاشم رو کنم.
‫این خیابون هم ‫برای تجارت‌خانهٔ خاندان مینـه،
‫حفاظت از اینجا وظیفهٔ توئه.
‫چشم.
‫خدای من، هر چی بیشتر نگاه می‌کنم، ‫تاثیرگذاریش دو چندان میشه.
‫اگه اینجا بزرگ شده بودم،
‫به نظرت اوضاع فرق می‌کرد؟
‫در این صورت...
‫با تو آشنا نمی‌شدم.
‫اینجا کجاست دیگه؟
‫چقدر قشنگ.
‫بعید نیست این رو اینجا قایم کرده ‫تا یواشکی غذا بخوره.
‫صبر کن.
‫پشت گوشت ماه‌گرفتگی داری؟
‫برادرت داشت؟
‫- ولم کن. باید دوباره ببینم. ‫- زخمه.
‫اگه بی سر پناه و بی پشتیبان بودی،
‫این زخم‌ها بدیهیه.
‫چرا پشت گوشِت؟
‫اینکه چرا و چطور زخم شده،
‫می‌خوای از زندگی مشقت‌باری ‫که تحمل کردم واست تعریف کنم؟
‫یا می‌خوای بهت نشون بدم...
‫چطور بزرگ شدم؟
‫ولم کن. ولم کن.
‫گفتم ولم کن!
‫چطور جرئت می‌کنی به اون دست بزنی.
‫این رو من باید می‌گفتم.
‫جرئت داری یه بار دیگه ‫به اون بی احترامی کن.
‫هیچ‌وقت...
‫به من امر و نهی نکن.
‫برادر؟
‫آره. ‫باید با همین اسم صدات بزنم
‫چون مدت زیادی رو اینجا نیستی.
‫نباید رفتار سردی باهات داشته باشم.
‫برادر.
‫بابت زحماتت در این چند سال ازت متشکرم.
‫برای اینکه جای من رو حفظ کردی.
‫بزودی این مقام رو ازت می‌گیرم، ‫نمی‌خواد کاری کنی.
‫فقط مقاومت نکن.
‫می‌خوره انقدر ساده باشم؟
‫توی دوازده سال، ‫چوب خشک هم جوونه میزنه.
‫که اینطور.
‫پس قصد داری پافشاری کنی؟
‫آره.
‫هر چی نباشه، هدف یه تیکه چوب ‫مشخص کردن قلمرو و جایگاهه.
‫محاله اجازه بدم یه شیاد بی و اصل نیست ‫این جایگاه رو بگیره.
‫شیاد؟
‫مطمئنی؟
‫حالت خوبه؟
www.FardisFilm.com