‫هنوز شش ماه تا عروسیم مونده
‫ولی دنیام
‫رفته رفته داره نابود میشه
‫و وقتی زن یه غریبه بشم
‫زندگی‌ای که دوسش داشتم از بین میره
‫بیخیال. این جوری نکن دیگه
‫بخند. قراره عکس بگیریم
‫خوشگلیتو نشون بده
‫لباس قشنگ بپوش
‫[شهر ام، 1964]
‫داسیا، چرا هنوز لباساتو عوض نکردی؟
‫می‌خوایم عکس بنداریم
‫الان؟
‫واسه چی، مامان؟
‫برای یادگاری دیگه
‫وقتی عروسی کنی از این خونه میری
‫زود باش، لباساتو عوض کن
‫زود باش دیگه
‫- دخترتو ببین ‫- چرا هنوز مشکی تنته؟
‫- بیا ‫- یالا. الان ظهر میشه
‫- خانم مارم! ‫- بله، آقا؟
‫از این فرصتا کم پیش میاد. ‫بیا یه عکس با هم بگیریم
‫- چشم، آقا! ‫- همه بیاید! یالا!
‫آقای دیبیو، بیا عکس بگیریم
‫- باید تو عکس باشی ‫- آقای رایا!
‫- یالا، بیا عکس بگیریم! ‫- می‌خوایم عکس بگیریم!
‫- بیاید اینجا! ‫- یالا!
‫- یه عکس قشنگ بنداز، آقا! ‫- چشم، آقا!
‫یه خرده نزدیک‌تر
‫خوبه. یکم دیگه
‫خب، عالیه
‫یک، دو
‫[بر اساس رمانی از راتی کومالا]
وبسایت فردیس فیلم تقدیم میکند
‫[ورود افراد متفرقه ممنوع]
‫عکس مامان من دست شما چی کار می‎کنه؟
‫واقعا؟ مامان شما کدومشونه؟
‫میشه اسم مامانتو بدونم؟
‫ببخشید
‫نمی‌تونم اسم مامانمو به یه غریبه بگم
‫ببخشید، من باید برم اتاقم یه تماسی بگیرم
‫اگه کارم داشتین خبرم کنین
‫ببخشید
‫خیلی خب
‫من...
‫چیزی شده؟
‫صبر کن
‫- خانم، میشه با بیمارستان تماس بگیرین؟ ‫- بله
‫حتما، خانم
‫گرفت. بفرمایید
‫بله، دکتر آروم هستم
‫حدودا چه زمانی تب بیمار بیشتر شد؟
‫خیلی خب. لطفا از دکتر راتی بخواید ‫فعلا حواسش باشه. آره
‫منم به زودی میام بیمارستان
‫ممنون
‫ممنون، خانم
‫- من باید برگردم بیمارستان ‫- کارت تموم شد؟
‫اگه کاری باهام داشتی با این شماره تماس بگیر
‫ببخشید
‫- ممنون ‫- صبر کن. خانم، صبر کن
‫حرف دیگه‌ای مونده؟
‫فقط یه چیز، خانم دکتر. ‫می‌خوام اسم مامانتو بدونم
‫خیلی فوریه
‫بابام دنبال یکی از آدمای این عکس می‌گرده
‫بابات کیه؟
‫من که اصلا نمی‌شناسمش
‫دوست مامانمه؟
‫از بستگان دور مامانمه؟
‫آروم آروم توضیح بده
‫- تا بفهمم قضیه چیه ‫- خیلی خب، باشه
‫ببین. راستش من نمی‌دونم
‫نسبت بابای من با کسی ‫که دنبالش می‌گرده چیه؟
‫ولی...
‫بابام بدجور مریضه
‫این آخرین آرزوشه
‫و مطمئنم که مسئله‌ی مهمیه
‫این مامان منه، رقیه
‫اینا پدربزرگ و مادربزرگم هستن، ایدروس
‫رومایسا
‫و اینم خاله‌امه
‫بابات دنبال کی می‌گرده؟
‫جنگ یاه
‫جنگ یاه. جنگ یاه کدومشونه؟
‫صبر کن
‫نمی‌دونم
‫می‌دونی این ساختمون کجاست؟
‫اینجا ساختمونای قدیمی زیاد هست
‫ولی فکر نکنم الان اوضاع جالبی داشته باشن
‫خب دیگه من باید برم. خیلی دیرم شده
‫صبر کن
‫دیگه چیه؟
‫این یه نامه‌ی قدیمیه ‫که توسط جنگ یاه نوشته شده
‫من نسبت اون رو با خونواده‌ی خودم ‫یا خونواده‌ی تو نمی‌دونم
‫چون نمی‌دونم کیه
‫ولی مطمئنم یه چیزی تو این نامه هست
‫لطفا اول بخونش. خواهش می‌کنم
‫[موزه‌ی کرتک، جاوای مرکزی]
‫دنیا مثل یه راز می‌مونه ‫که هرگز نمیشه درکش کرد
‫ولی همیشه فضایی رو پیدا می‌کنیم
‫که ما رو به جوابایی ‫که دنبالشون هستیم می‌رسونه
‫برای من
‫فقط یه جا هست که می‎خوام برم
‫جایی که می‌تونم تمام ‫رایحه‌های زندگی رو استشمام کنم
‫عطری که می‌تونه کمکم کنه
‫تا خود واقعیم رو پیدا کنم
‫گرچه هرگز کسی نباید بدونه
‫که من اینجا چی کار می‌کنم
‫لطفا به کارتون برسید، خانم
‫من به کسی چیزی نمیگم
‫آقای دیبیو ازم خواسته اینو بذارم اینجا
‫آقای دیبیو؟
‫خب پس شمایی، آقای رایا
‫موقع کار مراقب باش
‫- کمک می‌خوای؟ ‫- نه، مزاحم نمیشم، خانم
‫خانم، آقای دیبیو بهم گفته ‫کلپان شما خیلی خوشمزه میشه
‫- راست میگه؟ ‫- آره
‫من تا حالا امتحانش نکردم
‫فردا برات درست می‌کنم، آقای رایا. ‫مخصوص خودت
‫ممنون میشم
‫خب، زحمت کشیدین، خانم
‫من دیگه برمی‌گردم سر کارم
‫آقای رایا!
‫کلپان آماده‌ست
‫منتظرش بودم!
‫بذار به بقیه هم بدم
‫- خوبه؟ ‫- خوشمزه‌ست
‫- آقا، بفرمایید ‫- بفرمایید بخورید!
‫تازه پخته شدن!
‫- خیلی خوبه! ‫- هنوز داغه
‫بفرمایید همه بخورید
‫بفرمایید!
‫خانم مارم واسه ما درست کرده!
‫بفرمایید!
‫سرش دعوا نکنین! خوشمزه‌ست، نه؟
‫خیلی زیاده، بازم بخورید
‫نیازی به نگرانی نیست!
‫تعارف نکنین
‫- آقای رایا، بابت کلپان ممنون ‫- نوش جان
‫- هنوز کلی ازش مونده ‫- باشه
‫می‌بینم که با خیلی‌ها دوست شدی
‫خب
‫هنوز با همه دوست نشدم، خانم
‫خانم
‫سفارش اول برگ تنباکو از آقای مگو رسید
‫خیلی خوبه
‫آره
‫چقد زیاد داده
‫- لطف کرده ‫- آره
‫هی
‫این چیه؟
‫اینجا کارخونه‌ی کرتکه یا مزرعه‌ی تنباکو؟
‫وقتی برگ تنباکو هنوز انقد تازه‌ست ‫چطوری می‌تونیم باهاش کرتک درست کنیم؟
‫چطوری؟
‫بابا، ما با هم توافق کردیم
‫اگه برگ تازه بخریم تنباکوی خوب گیرمون میاد
‫متوجهم. جدی میگم
‫ولی این جوری شرایط سخت‌تر میشه
‫حالا باید این همه برگ رو خشک کنیم
‫بعدشم، ما که تا حالا باهاش کار نکردیم
‫من قبلا تو مزرعه‌ی آقای مگو کار می‌کردم، آقا
‫یه مزرعه‌ی سرینتیل واقعیه
‫به من اعتماد داره
‫اصلا اینا رو بدون پیش‌پرداخت برامون فرستاده
‫بدون پیش‌پرداخت؟
‫چطوری این کارو کردی؟
‫از شهرت کرتک مردکا براش گفتم
‫اتفاقا اونم دنبال مشتری ثابت بود
‫گفتم اگه قیمتش خوب باشه ‫بازم ازش خرید می‎کنیم
‫و اونم قبول کرد
‫در مورد خشک کردن تنباکو هم
‫می‌تونیم از انبار خالی استفاده کنیم
‫من ترتیب همه چیزو میدم، آقا
‫- هی ‫- بله؟
‫چند وقته اینجا داری کار می‎کنی؟
‫حدود سه ماه، آقا
‫سه ماه
‫خوبه
‫آفرین
‫حالا برو سر کارت
‫چشم
‫با اجازه‌اتون، قربان
‫یاه
‫دیدی، یاه؟
‫به این میگن قسمت
‫وقتی تو بازار بود بهم گفتی کمکش کنم
‫حالا شده جواب دعاهامون
‫منظورت چیه؟
‫بعید می‌دونم دختر باهوشم ‫متوجه منظورم نشده باشه
‫رایا می‌تونه مدیر جدیدمون باشه
‫نگران بودم
‫وقتی ازدواج کنی از کارخونه میری
‫اون موقع کی می‌خواست به من کمک کنه؟
‫ولی حالا راه حلشو پیدا کردیم
‫ببخشید، بابا
‫مامان کارم داشت
‫باشه
‫راستی، به مامانتم بگو
‫باشه؟
‫واسه همین بهش میگن راز زندگی
‫چون هرگز نمی‌فهمیم
‫کِی به نفع ما خواهد بود
‫مطمئنی جنگ یاه مامانت نیست؟
‫ببین. "جنگ" اسم نیست
‫در واقع یه عنوان افتخاری ‫برای زنان محترم اون دورانه
‫ضمنا، هیشکی به مامان من نمیگه "جنگ"
‫واسه همینه که باید ‫بیشتر از جاکارتا بیای بیرون
‫از کجا فهمیدی اهل جاکارتام؟
‫تابلوئه دیگه. از ظاهرت
‫از نحوه‌ی حرف زدنت و لباس پوشیدنت
‫بدون شک باید اهل جاکارتا باشی
‫ببخشید، نمی‏خواستم...
‫دهنمو که باز می‌کنم دیگه بسته نمیشه. ببخشید
‫نه، حق داری
‫این من بودم...
‫که مکالمه رو بدجور شروع کردم
‫برای همین وقتی می‌خوام درستش کنم
‫نمی‌دونم از کجا باید شروع کنم
‫بذار از اول شروع کنیم، باشه؟
‫سلام، خانم دکتر. اسم من...
‫لبسه
‫و من واقعا به کمکت احتیاج دارم
‫آره، من اهل جاکارتا هستم
‫ولی همه‌ی آدمای اهل جاکارتا رو مخ نیستن
‫راستش منم نیستم
‫فکر می‌کنم باید بیشتر تلاش کنی ‫که حرفاتو ثابت کنی
‫و یه چیز دیگه، به من نگو "خانم دکتر"
‫من به عنوان دکتر اینجا نیستم
‫و تو هم بیمار من نیستی، آقای لبس
‫آروم
‫اطلاعاتی داری که
‫بتونه به پیدا کردن جنگ یاه کمک کنه؟
‫آخه نکته اینجاست که
‫من اطلاعات زیادی در مورد خونواده‌ام ندارم
‫چون مامانم زیاد در موردشون حرف نمی‌زنه
‫ولی چیزی که ازش مطمئنم اینه که
‫مامانم هرگز به کسب و کار بابابزرگم ‫علاقه‌ای نداشته
‫که این طور
‫حالا به نظرت
‫تو این تصویر به کی بیشتر میاد ‫که "جنگ یاه" صداش کنن؟
‫مامان‌بزرگمم نمی‌تونه باشه. امکان نداره
‫اسم کارگرای زن دیگه رو هم نمی‎دونم
‫پس به احتمال زیاد جنگ یاه
‫خاله‌امه
‫اسمش داسیاست
‫خب
‫می‌تونم خاله‌اتو ببینم؟
‫نه این که نتونی
‫مشکل اینجاست که نمی‌دونم خاله‌ام کجاست
‫چی؟ صبر کن ببینم. یعنی چی؟
‫مگه خاله‌ات نیست؟
‫نمی‌دونی؟ مامانت می‌دونه؟
‫احتمالا می‌دونه
‫ولی هر بار ازش در مورد خاله‌ام سوال کردم
‫گریه می‌کنه
‫واسه همینم دیگه سوال نپرسیدم
‫گرفتی؟
‫صبر کن
‫اینجا کجاست؟
‫اینجا انباریه که وسایل اهدایی رو می‌ذارن
‫- نباید قبل از ورود اجازه بگیریم؟ ‫- معلومه که نه. اینا واسه خونواده‌ی منه
‫ولی اهدا شده‌ان
‫از نظر منطقی دیگه واسه تو نیست
‫خب، حالا می‌خوای چی کار کنی؟
‫اینجا وایسی یا بری تو اتاق ‫و به بابات کمک کنی؟ به خودت بستگی داره
‫من همه‌ی وسایل اینجا رو بررسی نکردم
‫ولی یادمه یه نامه‌ای اینجا دیده بودم
‫که دستخطش
‫شبیه همونیه که دست توئه، بس
‫بذار من یه نگاهی بندازم
‫باشه
‫[بعد از این که تگار به جنگ یاه اشاره کرد ‫مامان با هیشکی حرف نمی‌زنه]
‫این چیه...
‫[بهتره باهاش حرف بزنی]
‫اینم نیست
‫از این به بعد دیگه نیازی نیست ‫به کارای کارخونه برسی
‫از حالا به بعد، تا روز عروسی
‫هیچ جایی نمیری
‫دوران انزوات شروع شد
‫مراقب باش
‫[سیگار کرتک مردکا]
‫[ایدروس موریا]
‫همه جا رو دنبالتون گشتم. ‫پس جفتتون اینجایین
‫بله، خانم سری. ‫داشتم موارد اهدایی رو بررسی می‎کردم
‫دنبالتون گشتم ولی پیداتون نکردم
‫برای همین حدس زدم سرتون شلوغ باشه
‫مشکلی نیست
‫آقای لبس، می‌تونم یه عکس باهاتون بگیرم؟
‫کم پیش میاد پسر صاحب کرتک دی‌آر بیاد اینجا
‫من قبلا با باباتون، آقای رایا یه عکس دارم
‫می‌خوام بذارمشون کنار هم
‫زیاد طول نمی‌کشه
‫منتظرته
‫منتظرته، زود باش!
‫بابت کلید اتاق طعم ممنون
‫تمپه رو این جوری سرخ می‌کنن. ‫آروم می‌ذاریش پایین
‫حالا خودت امتحان کن
‫بشین اینجا
‫حالا این صندلی توئه
‫اینم میزته
‫می‌تونی از همه‌ی وسایل اینجا استفاده کنی
‫می‌تونی همه چیزو کنترل کنی
‫از بالا نندازش، روغن می‌پاشه!
‫آروم بذارش پایین. نترس
‫کجا داری میری؟
‫چرا تمپه رو ول کردی؟
‫- عصر همگی بخیر ‫- عصر بخیر، آقا
‫حالا آقای رایا مدیر جدیده
‫باشه، آقا
‫- مبارک باشه، آقای مدیر ‫- حالا خیلی شلوغش نکنید
‫گویا از طرف کارخونه‌ی دی‌آر اومده
‫اشتباه برداشت نکن
‫ولی از همین اولش باید بهت بگم
‫که این یه مسئله‌ی شخصیه
‫ارتباطی با کارخونه نداره
‫از همون اولش گفتم
‫نمی‌دونم چرا بابام ‫داره دنبال جنگ یاه می‎گرده
‫ولی اگه بابتش پاداشی چیزی می‎‌خوای...
‫صبر کن ببینم
‫چی گفتی؟
‫نشنیدم. دوباره بگو
‫پاداش؟
‫مگه تو نبودی که از من کمک خواستی؟
‫آره
‫من کمک می‌خوام
‫- منظورم این نبود ‫- پس چی بود؟
‫- آروم توضیح بده متوجه بشم ‫- خب، گوش کن
‫بیشتر آدما وقتی اسم کرتک دی‌آر رو می‎شنون
‫درخواست پول
‫یا همچین چیزی می‌کنن
‫بذار توضیح بدم
‫محض اطلاعت
‫من از سیگار متنفرم
‫سیگار باعث بیماری میشه
‫فهمیدی؟
‫آره
‫دوما، من با انگیزه‌ی خاصی بهت کمک نمی‌کنم
‫منم می‌خوام بدونم چه بلایی ‫سر خاله‌ام و خونواده‌ام اومده
‫وقتی یکی باهات حرف می‎زنه گوش بده
‫سوما، به عنوان یه دکتر ‫امکان نداره بگم
‫"ببخشید، آقای لبس، من نمی‌تونم ‫به پدر مریضت کمک کنم"
‫گرچه پسرش آداب کمک خواستن رو بلد نیست
‫فهمیدی؟
‫آره، معذرت می‌خوام
‫از عذرخواهی کردنت خسته شدم
‫- یه نامه‌ی دیگه پیدا کردم ‫- چی؟
‫یه نامه پیدا کردم
‫ولی اگه الان نمی‌خوای بخونیش، بذار بعدا
‫بده ببینم
‫می‌خوای با هم بخونیمش؟
‫فقط چند روز تا خواستگاری مونده
‫مامانم بهم گفته یاد بگیرم ‫چطور یه زن درست و حسابی باشم
‫که وظایفش فقط پخت‌وپز
‫آرایش کردن و بچه‌داریه
‫ای بابا. چرا نمی‌تونی؟
‫اگه مادر شوهرت بفهمه ‫فکر می‌کنه بهت یاد ندادم
‫این شکلی
‫اول تهشو گره بزن، بعد بذارش اینجا. این شکلی
‫ببخشید خاله
‫- سلام، خوشگل خانوم ‫- ببخشید، داسیا
‫خاله، چند تا گل رز از باغچه براتون آوردم
‫بابام گفت بدمش به شما
‫بابت نامزدی داسیا بهتون تبریک گفت
‫بابا گفت شما گل رز دوس دارین، درسته؟
‫- ممنون ‫- خواهش می‎کنم، خاله
‫- تو میای؟ ‫- صبر کن. هنوز تموم نشده
‫تو برو کارخونه
‫آقای رایا اونجاست
‫باشه. من اول میرم کارخونه. ببخشید
‫منم میام
‫قضیه‌ی آقای رایا چیه؟
‫فکر کنم پوروانتی از آقای رایا خوشش میاد
‫آقای رایا هم از پوروانتی خوشش میاد
‫از کجا می‌دونی؟
‫حس ششم زن‌ها همیشه درست میگه، آبجی
‫بسه دیگه
‫من کارم تموم شد، مامان!
‫به بابات در مورد این گل‌ها چیزی نگو، باشه؟
‫یه زمانی
‫راه من و آقای جاگاد به همدیگه خورده بود
‫به چشم گذشته‌ای بهش نگاه کن ‫که نیازی نیست دیگه مطرحش کنی
‫به عنوان یه یادآور در نظرش بگیر
‫که مامان و بابات
‫خیلی بیشتر از تو تجربه دارن
‫دخترم، این عروسی ‫نه تنها برای تو بهترین انتخابه
‫بلکه برای کسب و کارمون هم مهمه
‫باشه، مامان
‫متوجهم
‫اینم
‫به عنوان بخشی از وظایفت در نظر بگیر
‫مطمئنم پشیمون نمیشی
‫اگه چیزی لازم داشتی صدام کن
‫بابت محصولات ممنون
‫کیفیتشون خیلی خوبه
‫خیلی ممنون
‫- ما هم از شما ممنونیم ‫- نه، من ازتون ممنونم
‫- بیاید از این به بعد با هم کار کنیم ‫- بهم اطلاع بدید
‫صبر کن ببینم
‫اینجا چه خبره؟
‫چطوری رفتی تو اتاق طعم؟
‫کی بهت اجازه داد؟
‫زن‌ها نباید برن تو اتاق طعم
‫آقای دیبیو
‫مطمئنم رفتن داسیا به اتاق طعم دلیلی داره
‫درسته، عزیزم؟
‫من یه فکری واسه یه طعم جدید کردم
‫خدای من!
‫باید اینو درک کنید
‫اگه کار متفاوتی نکنیم
‫همه میرن سراغ کرتک پروکلاماسی
‫داری میگی طعم‌های من خوب نیستن؟
‫- اصلا تو از طعم چی می‌دونی؟ ‫- می‌دونم
‫اگه یه فرصت بهم بدید...
‫- یکم بهم زمان بدید، ثابت می‌کنم که... ‫- داره زیاده‌روی می‌کنه، آقای ایدروس
‫داره زیاده‌روی می‌کنه. امکان نداره!
‫زن‌ها حق ندارن وارد اتاق طعم بشن
‫کار درستی نیست
‫اگه بعد از این قضیه ‫طعم کرتک مردکا خراب شد
‫تقصیر من نندازین
‫آقای دیبیو
‫من قول میدم تا فردا اتاق طعم تمیز شده باشه
‫مشکلی نداره؟
‫باید کاملا تمیز شه
‫حتما، آقا. قول میدم
‫هیچ عطر زنونه‌ای نباید باشه
‫اینم باید تمیز کنی
‫عزیزم، دختر خوشگلم
‫بده‌اش به رایا
‫زود باش. بده بهش
‫خانم!
‫خانم داسیا!
‫خانم!
‫گمونم منظورمو اشتباه متوجه شدین
‫خانم!
‫خانم داسیا!
‫خانم داسیا
‫خانم، خواهش می‌کنم
‫اجازه بدید توضیح بدم
‫اول
‫با شیرین‌زبونی بابام ‫و کارکنان کارخونه رو گول زدی
‫تا بشی مدیر
‫دوم
‫کلیدو دادی بهم تا بتونی برام پاپوش درست کنی
‫سوم
‫داری با اون آدمایی ‫که اومدن تو کارخونه کار می‎کنی
‫- خودم دیدم ‫- صبر کنید. یه لحظه صبر کنید، خانم
‫من هرگز به اعتماد آقای ایدروس ‫خیانت نمی‌کنم، خانم
‫من زندگیمو مدیون آقای ایدروس هستم
‫مدیون خونواده‌ی شما هستم
‫من قبول کردم مدیر بشم
‫تا دست شما به کلید اتاق طعم برسه
‫هرگز قصد نداشتم براتون پاپوش درست کنم
‫اون آدمایی هم که گفتید
‫فرصتی هستن تا بتونم یه مقدار پول در بیارم
‫بابام خبر داشت؟
‫نه، خانم
‫ولی اصلا تأثیری روی کار ‫آقای ایدروس نخواهد داشت. قول میدم
‫حقوقی که بهت میدیم کافی نیست؟
‫از سرمم زیاده
‫ولی مسئله این نیست
‫من...
‫باید خودمو ثابت کنم
‫بابام که بهت اعتماد داره
‫کارکنان کارخونه هم بهت احترام می‌ذارن
‫دیگه به کی می‌خوای خودتو ثابت کنی؟
‫به شما، خانم
‫هر بار که کنارت هستم
‫یه احساسی دارم که درکش نمی‎کنم
‫سعی کردم جلوشو بگیرم، ولی...
‫نظر دلم چیز دیگه‌ایه
‫هر بار که می‌بینمت
‫یه حسی دارم
‫که تا حالا نداشتم
‫من؟
‫آخه من با زن‌های دیگه فرق دارم
‫من نمی‌خوام به مردا خدمت کنم
‫نمی‌خوام فقط تو خونه بمونم
‫من فقط به یه چیز فکر می‎کنم
‫کرتک
‫آره
‫می‌دونم
‫شاید هر کسی درکت نکنه
‫ولی من می‌کنم
‫همه‌ی چیزایی که الان گفتی
‫من همه‌اشونو دوس دارم
‫من کسی رو ندارم
‫هیچی ندارم
‫ولی بهت قول میدم
‫تمام تلاشمو بکنم
‫تا زندگی‌ای برازنده‌ی تو برات درست کنم
‫داسیا
‫آخه چرا الان داری اینا رو میگی؟
‫الان که دیگه دیر شده
‫همه‌ی رویاهامو ریختم دور
‫و می‌دونم
‫که شاید هرگز به چیزی که می‎خوام نرسم
‫خب بگو
‫چی می‎خوای؟
‫واسه چی؟
‫[کارخانه‌ی کرتک ایدروس موریا]
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫گم شدین؟
‫من دقیقا همون جایی هستم که باید باشم
‫خانم داسیا
‫قبلا همدیگرو دیدیم؟
‫کاش دیده بودیم
‫می‌خواستم اولین دیدارمون بهتر از این باشه
‫یا حداقل اوضاع هوا بهتر باشه
‫من سنو آجی هستم
‫زمین لیزه. می‌تونم کمکتون کنم؟
‫راستش، اون موقع دقیقا می‌دونستم چی می‎خوام
‫ولی تا کجا می‌تونم و اجازه دارم ‫که خودم تصمیم بگیرم؟
‫حتی تا همین الان
‫- این مسئله ‫- این مسئله
‫- برام یه سوال بزرگه ‫-- برام یه سوال بزرگه"
‫جای دیگه‌ای هم دیدی که به نامزدش اشاره کنه؟
‫سنو
‫نه
‫بیشتر از حرف اول اسامی ‫مثل پی یا آر استفاده می‌کنه
‫چند باری هم به رایا اشاره کرد
‫چطور مگه؟
‫سنو
‫بابای منه
‫فکرشم نمی‌کردم بابام و خاله‌ام ‫یه دورانی با هم نامزد بودن
‫شاید واسه همینه که مامانم ‫چیزی از این قضیه بهم نگفته
‫خدای من
‫خب، نظرت چیه؟
‫جالبه، نه؟
‫ظاهرا بابای تو هم رازهایی داره
‫حالا من دهنمو باز کردم و دیگه بسته نمیشه
‫بابام قبل از این که
‫من به دنیا بیام فوت شده، بس
‫واسه همین هیچی از بابام نمی‎دونم
‫مامانم فقط بهم گفت
‫که سرباز خوبی بود
‫مردی که همیشه کنار خونواده‌اش بود
‫خب...
‫حداقل می‌تونیم اسم بابامم ‫به لیست رازهامون اضافه کنیم، نه؟
‫آره
‫می‌خوام باقی نامه‌ها رو هم پیدا کنم
‫می‌خوام
‫بیشتر در مورد بابام بدونم
‫خیلی خب
‫روز نامزدیم با سنو نزدیک‌تر می‌شد
‫حالا هر دو خونواده با هم آشنا شدن
‫و همیشه به طرق مختلف ‫ما رو با هم تنها می‌ذارن
‫هر دو فروش رفتن
‫من صرفا طبق برنامه‌ای که برامون ریختن پیش میرم
‫- خب پس می‌سپاریمش به خودش ‫- باشه
‫ببخشید
‫می‌دونم
‫که پس زدن رایا اشتباه نیست
‫ولی چرا دلم آروم نمی‌گیره؟
‫بنابراین شما اونجا به فروش من کمک می‌کنید
‫و منم اینجا به فروش شما کمک می‌کنم
‫کرتک ما طرفداران خاص خودشونو دارن
‫- آره ‫- برامون یه معامله‌ی برد برده
‫بابا
‫ما به چیزی بیشتر از ‫استراتژی بازاریابی نیاز داریم
‫قضیه چیه؟
‫تو هم به کرتک علاقمندی، خوشگل خانم؟
‫راستش داسیا از بچگی ‫تو کارخونه به من کمک می‎کرده
‫البته مایه‌ی افتخار نیست
‫از همون موقعی که
‫تو بازار دیدمت متوجه شدم
‫خب، راستشو بخواید
‫من دوس دارم داسیا کارایی رو بکنه ‫که مناسب خانم‌هاست
‫ببخشید، آقای ایدروس
‫نیازی نیست نگران باشید
‫قول میدم
‫داسیا دیگه لازم نیست کار کنه
‫و از فردا و لحظه‌ی شروع نامزدیمون
‫همیشه ازش مراقبت خواهم کرد
‫پسرت خیلی مرده
‫خیلی ممنون، سنو
‫از بابام یاد گرفتم
‫وقتی من و آقای ایدروس تصمیم گرفتیم
‫بچه‌هامون با هم ازدواج کنن
‫راستش خیلی مطمئن نبودم
‫همون طور که می‌دونید
‫پسر من آینده‌ی شغلی بی‌نظیری در ارتش داره
‫بنابراین طبیعتا دنبال ‫یه همسر مناسب براش بودم
‫ولی بعد از دیدن داسیا
‫برعکس، آرزو می‎کنم
‫که پسرم بتونه
‫همسر مناسبی برای داسیا باشه
‫عزیزم، منو ببخش
‫امیدوارم
‫پسرم بتونه خودش رو
‫به عنوان مناسب‌ترین همسر برای تو اثبات کنه
‫جنگ یاه
‫[کارخانه‌ی کرتک ایدروس موریا]
‫آقا، میشه...
‫- آقای جوکو! ‫- خانم دکتر!
‫- حالتون چطوره؟ ‫- خوبم
‫- خیلی وقته این طرفا نیومدین ‫- سرم شلوغ بود، آقا
‫- حالتون چطوره؟ ‫- خوبم
‫خدا رو شکر
‫- دو تا از همون همیشگی ‫- حتما، خانم
‫سلام، آقا!
‫سلام، خانم دکتر
‫- حالتون خوبه؟ ‫- آره
‫اگه می‌خواید حالتون بهتر بشه
‫لطفا این سیگارو خاموش کنید
‫- لطفا کمتر سیگار بکشید ‫- باشه
‫- نباید دوباره مریض بشید ‫- باشه. ممنون
‫- کمترش کنید، باشه؟ ‫- باشه
‫زیاد میای اینجا؟
‫آره
‫اون پیرمرده قبلا تو بیمارستان بیمارم بود
‫و آقای جوکو هم پسرشه
‫واسه همین زیاد میام اینجا
‫مثل خونواده‌ی خودم می‌مونن
‫خب پس اینش مشخص شده
‫جنگ یاه خاله‌ی منه. داسیا
‫آره
‫گمونم یه نامه دیگه هست که هنوز نخوندیم
‫- جدی؟ ‫- آره
‫بذار ببینم
‫من دیگه میرم
‫بس
‫نامه‎ی دیگه‌ای نیست، درسته؟
‫فقط همیناست؟
‫فقط همیناست
‫حالا چی کار کنیم؟
‫نامه‌ها رو پیش خودت نگه دار، باشه؟
‫نمی‌خوام گمشون کنم
‫باشه
‫صبر کن ببینم
‫این باز میشه؟
‫معلومه. نمی‌دونستی؟
‫نه
‫یعنی این نامه‌ها رو نخوندی؟
‫- نه هنوز ‫- واقعا که
‫بیا بخونیمشون
‫یه لحظه صبر کن
‫- بس ‫- چیه؟ چی شده؟
‫فکر نکنم این دستخط خاله‌ام باشه
‫- با اون یکی فرق داره ‫- بذار ببینم
‫این دستخط بابای منه
‫در تمام عمرم
‫چنین میل شدیدی رو حس نکرده بودم
‫این چند روز اخیر
‫تو رو با اون مرده می‌بینم
‫قبولش سخته
‫ولی خوب می‌دونم
‫که نه اون
‫و نه من
‫نمی‌تونیم تو رو شاد کنیم
‫ولی
‫من هر کاری بخوای برات می‌کنم
‫چون من عاشقتم
‫جنگ یاه
www.FardisFilm.com