‫هی رفیق.
‫حالت خوبه؟
‫یکی آمبولانس خبر کنه.
‫یکی آمبولانس خبر کنه!
‫طاقت بیار.
‫نمی‌تونم.
‫آصف، تو می‌شی قهرمانی که ‫کار پاین کویرن رو تموم می‌کنه.
‫هرچقدر کمتر بدونی، ‫زودتر آزاد می‌شی.
‫اگه یه راننده‌ی ساده
‫تونسته به همچین موفقیتی ‫در کویرن دست پیدا کنه،
‫شما می‌تونید از کویرن چی به دست بیارید؟ ‫شما می‌تونید چه موفقیتی کسب کنید؟
‫لطفاً بهش فکر کنید.
‫این یه مدل کسب‌وکار معقوله.
‫همون موقع به آقای عرفان گفتم
‫این شمایید که ‫سرنوشت همه رو رقم می‌زنید.
‫- بلندش کن. ‫- پسرم، حالت خوبه؟
‫بلندش کنید.
‫برگردونیدش.
‫«قسمت ششم: پایان جاده»
‫الو؟
‫اگه منتظر پلیس بمونی،
‫باید جواب مرگ کمال، قتل‌عامِ ‫شام پاین کویرن و اون پسربچه رو بدی.
‫جایی برای فرار نداری.
‫ماشین رو ببر به آدرسی که ‫برات می‌فرستم و برو.
‫کاری که می‌گم رو انجام بده.
‫آصف کجاست؟
‫باور کنید اگه دستم بهش برسه...
‫چرت‌وپرت تحویلم نده.
‫اون کجاست؟
‫نمی‌دونم اون کجاست، قربان. ‫قسم می‌خورم نمی‌دونم.
‫ما از اون آدم‌هاش نیستیم که ‫زیاد پست‌مون به پلیس بخوره.
‫این‌همه سال که راننده‌ام ‫حتی یک‌بار هم جریمه نشدم.
‫ما از اون آدم‌هاش نیستیم.
‫منو مسخره کردی؟
‫هنوز متوجه نیستی قضیه چقدر جدیه؟
‫قسم می‌خورم که اصلاً نمی‌فهمم.
‫وقتی اظهاریه بدی می‌فهمی. اونال!
‫- چی؟ ‫- قربان؟
‫ازش اظهاریه بگیر.
‫- حرف دیگه‌ای واسه گفتن ندارم، قربان. ‫- می‌تونی بری.
‫پاین کویرن. چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫درسته، قربان.
‫الان وصل‌تون می‌کنم. ‫لصفاً صبر کنید.
‫خانم، اومدم نصوح آلفان رو ببینم.
‫جناب، تنها راه ملاقات با آقای نصوح ‫از طریق دستیار شخصی‌شونه.
‫اگه شمارۀ تماس‌شون رو دارید، ‫با ایشون تماس بگیرید.
‫باشه، ولی...
‫پاین کویرن. چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫بله.
‫لطفاً به دستیارش زنگ بزن ‫و بهش بگو آصف اردم اینجاست.
‫منتظرم.
‫الو؟
‫اونجا چی‌کار می‌کنی، آصف؟
‫دارم همون‌طور که خواستی ‫نصوح رو پیدا می‌کنم.
‫بهت گفتم ماشین رو ببری توی کشتی.
‫دستگیر می‌شی.
‫نصوح اونجا نیست.
‫سریع از اونجا برو بیرون.
‫نزدیک ساحل بمون.
‫آدرس کشتی که به دستم برسه ‫برات می‌فرستم.
‫کاری که می‌گم رو انجام بده.
‫واسه خلاص شدن از شر نصوح بهم نیاز داری.
‫چرا نباید گوشی رو قطع کنم و فرار کنم؟ ‫چرا باید به حرفت گوش بدم؟
‫چون یه گوشی دیگه داخل ماشین هست.
‫یه گوشی که به ‫بمب داخل صندوق‌عقب وصله.
‫اگه گوشیت رو خاموش کنی
‫یا بالای پنج دقیقه ‫خارج از ماشین باشی،
‫بمب روشن می‌شه.
‫تا اینجاش برات روشنه؟
‫اگه وقتی زنگ می‌زنم جواب ندی
‫یا به حرفم گوش نکنی،
‫سری بعد به تو زنگ نمی‌زنم،
‫به گوشی داخل ماشین زنگ می‌زنم.
‫باز تکرار می‌کنم.
‫پنج دقیقه آخرشه.
‫اگه دستگیر بشی یا ماشین رو ترک کنی،
‫بمب به‌خاطر تو به‌کار می‌افته.
‫اگه شارژم تموم بشه چی؟
‫خودتم باهاش تموم می‌شی.
‫الو؟
‫[شارژ گوشی: 80درصد]
‫خوش اومدین، قربان. ‫از ماشین راضی هستین؟
‫همه به‌جز دوتا از ماشین‌هام برگشتن. ‫حتی یه خط روشون نیست.
‫کی ماشینم رو تعمیر کرده؟
‫مشکلی هست؟ ‫با آقای عرفان تماس می‌گیرم...
‫نه. ماشین رو نیاز دارم. کشتی کجاست؟
‫- کشتی؟ ‫- آدرس کشتی رو می‌خوام.
‫باز ماشین یه چیزی، ولی کشتی حتی ‫از حوزۀ کاری آقای عرفان هم خارجه.
‫شریف، فقط به عرفان بگو با نصوح تماس بگیره ‫و آدرس کشتی رو پیدا کنه.
‫باید یه بسته‌ای رو تحویل بدم ‫و بچه رو ببرم. انجامش بده.
‫قربان، آقای عرفان دیگه ‫به پیام‌های من جواب نمیده.
‫بین خودمون باشه ولی فکر کنم ‫یه نقشه‌ای داره.
‫منظورت چیه؟
‫فکر کنم داره مخفیانه ‫یه کارهایی انجام میده، قربان.
‫جواب تماس‌هام رو نمیده.
‫فقط دستورات رو برام پیامک می‌کنه.
‫بهش برخورد که دعوت نشده.
‫سوءتفاهم نشه. از دست شما ناراحت نیست، ‫از میزبان دلخوره.
‫همه‌ی اونایی که دعوت شدن ‫از سازمان خارج شدن.
‫چی؟ قربان، پس ما چی؟
‫قربان، شما گفتین اسم ما رو ‫توی لیست می‌ذارید.
‫قرار بود عرفان رو به لیست اضافه کنید.
‫- قربان، چطور تونستین... ‫- گوش کن، شریف.
‫اون‌طور که فکر می‌کنی نیست.
‫پس همه‌ی افراد لیست ‫به‌جز شما خارج شدن، قربان؟
‫من و یه نفر دیگه.
‫فقط یه نفر.
‫[تیراندازی در پاین کویرن]
‫[تیراندازی در آنکارا] ‫[دو کُشته و یک زخمی]
‫[افسر پلیس در صامسون کشته شد]
‫[صاحب حساب: مهمت اوزتورک] ‫[شعبه: قاضی‌کوی]
‫[عرفان] ‫[یک پیام جدید]
‫[عرفان: فهرست جدید تأیید شد؟]
‫[فهرست به‌جز شماره 7 مشکلی نداره]
‫[یک پیام جدید]
‫جناب وکیل، این نزدیکی ‫دفتری چیزی باز کردی؟
‫بله؟
‫اخیراً زیاد میای اینجا. ‫وکیل تموم آدم‌های شهر شدی؟
‫من و شما فقط یک‌بار ‫همدیگه رو دیدیم.
‫انقدر خوب بازجویی از ‫یه راننده‌ی معمولی رو یادتونه؟
‫شب سختی براتون بود؟
‫من هیچ‌کسی رو که در رابطه با سروان کمال ‫ازش بازجویی کردم رو فراموش نمی‌کنم.
‫پس...
‫به‌خاطر این خانم هم منو یادتون می‌مونه.
‫رؤیا درن.
‫چرا اون هنوز اینجاست؟
‫این از تو بعیده.
‫اعتماد‌به‌نفست آشنا می‌زنه.
‫اگه دلیل اعتمادبه‌نفس آدم
‫به‌خاطر کسایی باشه که می‌شناسه،
‫داشتن همچین حسی طبیعیه.
‫خانم رؤیا، اگه بخواین ‫می‌تونم برسونم‌تون.
‫نه، مزاحم‌تون نمی‌شم.
‫و بابت کمک‌تون ممنونم، آقای هارون.
‫کاری نکردم. قابلی نداشت.
‫خوشحال می‌شم اگه ‫سلام منو به آقای عرفان برسونید.
‫آقای عرفان کیه؟
‫آقای عرفان منو فرستاد ‫که به پرونده‌تون رسیدگی کنم.
‫در حیطه‌ی روزنامه‌نگاری ‫کسی رو به اسم آقای عرفان نمی‌شناسم.
‫راستش من چیزی از روزنامه‌نگاری
‫یا آقای عرفان نمی‌دونم.
‫متوجه نمی‌شم.
‫پس چرا اومدین آزادم کنید؟
‫کی ترتیب این ملاقات رو داده؟
‫فکر کنم این ملاقات در آینده ‫به نفع جفت‌مون باشه.
‫ازم خواستن اینو تحویل‌تون بدم.
‫روز بخیر.
‫[بابت دریافت این دعوت‌نامه ‫به شما تبریک می‌گیم]
‫[به خانواده‌ی پاین کویرن خوش آمدید]
‫[یک پیام جدید]
‫[آقای عرفان: رؤیا درن؟]
‫[آقای عرفان، رؤیا درن آزاد شد.]
‫شما سومین نفر پشت خط هستید.
‫[شارژ گوشی 70درصد]
‫بجنب دیگه. بجنب.
‫بجنب.
‫خواهش می‌کنم زود باش.
‫کارت پاداش جدید شامل پیشنهادات انحصاری ‫متناسب با...
‫بانک اف‌بی‌اس‌سی. اسرا هستم. ‫چطور می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫سلام. باید با برادرم حرف بزنم. ‫عزیز اردم. می‌تونید وصلم کنید؟
‫آقای عزیز جلسه هستن. ‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫من برادرشم. آصف.
‫باید باهاش حرف بزنم. واجبه. ‫لطفاً وصلم کنید.
‫می‌تونم بهشون بگم که شما تماس گرفتین.
‫خانم، بهش نگو بهم زنگ بزنه. ‫لطفاً منو وصلم کن.
‫من گوشی ندارم. ‫همین الان باید باهاش حرف بزنم.
‫نمی‌تونم وصل‌تون کنم، ‫ولی شمارۀ تماس‌تون رو دارم.
‫- لطفاً یه لحظه صبر کنید. ‫- منو پشت خطر نذار. الو؟
‫الو...
‫وصلم کن! الو؟
‫[شارژ گوشی 66درصد]
‫- الو؟ ‫- چرا دیر جواب دادی؟
‫پلیس خبر کردی؟
‫کشتی کجاست؟
‫هنوز آدرس رو ندارم.
‫اگه نقشه‌ای توی سرت باشه، ‫بازی تمومه.
‫نمی‌تونی همه رو نجات بدی، آصف.
‫قبل اینکه از شهر بری ‫شارژت تموم می‌شه.
‫می‌دونم.
‫پس فکر نکن. تو یه راننده‌ای.
‫فقط وقتی آدرس رو برات فرستادم ‫کارت رو بکن.
‫ببرش به کشتی و برو.
‫هروقت آماده بودی شروع کن.
‫اول از همه باید بگم خیلی خوشحالیم که ‫شما به ما ملحق شدین، خانم رؤیا.
‫من فقط واسه مصاحبه‌ی داستانی که ‫دارم پوشش میدم اومدم اینجا.
‫همه واسه اومدن به این قایق ‫دلایل خودشون رو دارن.
‫- شروع کنیم؟ ‫- لطفاً.
‫اکثر کسایی که به پاین کویرن ملحق می‌شن
‫عاقبت شغل، خونه
‫یا حتی جون‌شون رو از دست میدن...
‫یه لحظه بمونید.
‫از چی به چی پریدی، خانم رؤیا. لطفاً.
‫یک‌راست رفتی سراغ مرگ.
‫پاین کویرن متعلق به فرد نیست.
‫پاین کویرن متعلق به یک ایدئولوژی نیست.
‫ما همگی...
‫سعی داریم ارزشش رو داشته باشیم.
‫همین.
‫درسته. مشخصه که شما سهامدارش هستید.
‫پس هرکسی که به پاین کویرن ملحق می‌شه، ‫عملاً واسه شما کار می‌کنه درسته؟
‫نه.
‫کسی واسه کسی کار نمی‌کنه.
‫ما همگی برای پاین کویرن کار می‌کنیم، ‫و پاین کویرن واسه ما کار می‌کنه.
‫شما چه قولی به مردم می‌دید؟
‫لازم به ذکره که
‫هرکدوم از اعضای ما
‫به میل خودشون عضوی از این خانواده هستن.
‫هیچ وعده و وعیدی درکار نیست.
‫و نه...
‫هیچ مرگی.
‫بیاین اول تکلیف اینو مشخص کنیم.
‫مگه صاحبان سرشناس کسب‌‌وکار زیادی ‫که عضو پاین کویرن بودن
‫در تیراندازی ساختمون شما نمُردن؟
‫خودتو روزنامه‌نگار می‌دونی، ‫ولی این حدس و گمان محضه.
‫مگه خودت همین تازگی ‫به‌خاطر قتل سروان کمال بازداشت نشدی؟
‫منصفانه‌ست منم بهت بگم
‫تو به اون قتل ارتباط داشتی، خانم رؤیا؟
‫کمال آرگون سروانی بود که داشت ‫راجع‎به پاین کویرن تحقیق می‌کرد
‫و از داستان من باخبر بود.
‫نه!
‫کمال آرگون
‫عضو دوست‌داشتنی
‫و محترم ما بود.
‫اینم به داستانت اضافه کن.
‫ممنونم که اومدی اینجا.
‫نمی‌دونم آصف کجاست.
‫به‌خاطر خودت اومدم، نه آصف.
‫شام پاین کویرن چطور بود؟
‫چیزی نیست.
‫دارم ازت بازجویی نمی‌کنم.
‫حدس می‌زنم بدونم چرا اونا تو رو ‫انتخاب کردن و اینکه براشون چی‌کار می‌کنی.
‫می‌تونستم با خودم ‫چند تا بازرس بکشونم اینجا.
‫امیدوارم نیازی بهشون نباشه.
‫باشه، بگید بازرس بیاد.
‫کاری که نیازه رو انجام بدین.
‫ولی من حرف نمی‌زنم.
‫- اگه حرف بزنم، به دردسر می‌افتم. ‫- اگه حرف نزنی، به دردسر می‌افتی.
‫ممکنه دیگه توی سازمان بازرسی نداشته باشی ‫که برات پادرمیونی کنه.
‫ولی مطمئنم خودت اینو می‌دونی.
‫ناسلامتی خودت شام اونجا بودی.
‫چی می‌خواین؟
‫کمال آرگون سروانی بود که داشت ‫راجع‌به پاین کویرن تحقیق می‌کرد
‫و از داستان من باخبر بود.
‫نه. کمال آرگون...
‫نصوح آلفان علناً کمال آرگون رو ‫متهم به این کرد که...
‫عضو دوست‌داشتنی و محترم ما بود.
‫عضوی از سازمان بوده.
‫اگه ازت بپرسم
‫سروان کمال توی بانک‌تون ‫حساب داشته یا نه...
‫منم در جواب می‌گم که ‫دادن اطلاعات خصوصی جرمه.
‫آره. مگه نه، آقای عزیز؟
‫دادن اطلاعات شخصی به فرد دیگه جرمه.
‫حرف منم دقیقاً همینه.
‫جونیت بوزکورت ‫توی بانک‌تون حساب داره؟
‫اگه داشته باشه، مطمئنم خالیه.
‫اینجا بانکه.
‫نمی‌شه اینجا پول‌شویی کرد.
‫عاکف، می‌شه یه لحظه تنهامون بذاری؟
‫قربان، جعبه پر از اسکناسه.
‫یارو راننده‌ست. داره بهمون دروغ می‌گه. ‫چی‌کار کنیم؟ گزارش ندیم؟
‫چرا به من اطلاع ندادی، عاکف؟
‫ازت اظهاریه می‌گیریم.
‫ولی همین یه‌کم پیش بهم گفتین که
‫قرار نیست ازم بازجویی بشه.
‫قربان، شرمنده مزاحم شدم.
‫برادرتون سعی دارن از طریق صندوق ‫بهتون وصل بشن.
‫گفتن کار واجب دارن.
‫فکر کنم براشون مشکلی پیش اومده.
‫حالا تو هم بخشی ازشی.
‫[شارژ گوشی 52درصد]
‫- الو؟ ‫- آصف؟
‫عزیز، می‌دونی کشتی کجاست؟
‫نه، داداش. کدوم کشتی؟
‫خوش گوش کن ببین چی می‌گم. ‫زیاد وقت ندارم.
‫اگه اتفاقی برام افتاد،
‫به اطلس و سما بگو که ‫من هیچ کار اشتباهی نکردم، عزیز.
‫من فقط خواستم همه‌چی رو درست کنم.
‫حق با سما بود، داداش.
‫هیچ‌وقت نوبت ما نمی‌شه.
‫هر کاری که کردم ‫به‌خاطر پسرم بوده.
‫دقیقاً همین رو به سما بگو، باشه؟
‫کجایی، آصف؟
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫الو؟ عزیز؟
‫یه بچه شاهد قتل سروان کمال آرگون بوده.
‫سروان کمال آرگون. خب؟ الو؟
‫داری منو می‌ترسونی، پسر.
‫برو پیش پلیس.
‫چرا نمی‌ری پیش پلیس؟ ‫چرا ازشون فرار می‌کنی؟
‫از دست پلیس فرار نمی‌کنم.
‫دارم از دست یه یارویی فرار می‌کنم. ‫جونیت بوزکورت. اون ستوانه.
‫غیر از فرار چه کاری ازم برمیاد، عزیز؟ ‫اون دست‌وبالم رو بسته.
‫گوش کن، آصف.
‫سعی نکن تنهایی کاری انجام بدی.
‫توی این مخمصه گیر افتادم، ولی خلاص می‌شم.
‫بهت قول میدم.
‫اسمش جونیته. ‫من هیچ ربطی به این قضیه ندارم.
‫اونه که بمب کار گذاشته. ‫اگه اتفاقی بیفته، به همه بگو باشه؟
‫آصف؟
‫تو کجایی، آصف؟
‫آصف؟
‫[شارژ گوشی 48درصد]
‫بازداشتش کن. ‫تا دو ساعت تماس اینا ممنوعه.
‫بابت این دعوت‌نامه ‫به شما تبریک می‌گیم.
‫شما به‌عنوان عضو جدید کویرن انتخاب شدید.
‫این سازمان متعلق به فرد ‫یا ایدئولوژی نیست.
‫متعلق به ماست.
‫هرکسی که اهداف بالایی داره ‫قدمش روی چشمه.
‫همگی همراه بنیان‌گذاران خواهید بود...
‫آقای نصوح روی کشتی منتظرته.
‫پیام به دستم رسید. میام.
‫نصوح آلفان ازم خواست ‫که شخصاً همراهیت کنم.
‫روی کشتی ما جایگاهی دارید.
‫همگی به سازمان خوش آمدید.
‫- سما؟ ‫- آقای هارون؟
‫آماده شو.
‫یه غافلگیری عالی برات دارم.
‫[شارژ گوشی 43درصد]
‫[گواهی‌نامه - جمهوری ترکیه] ‫[آصف اردم]
‫[شارژ گوشی 40درصد]
‫[پسربچه‌ی گمشده]
‫[مرت]
‫[شارژ گوشی 36درصد]
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد.
‫[شارژ گوشی 32درصد]
‫[ستوان] ‫[جونیت بوزکورت]
‫می‌شه بهم بگی ‫داریم کجا می‌ریم؟
‫سورپرایزه.
‫مشخصه نزدیک دریاست.
‫درسته.
‫فکر کنم اطلس عاشق جایی می‌شه که ‫داریم می‌ریم.
‫شنیدی، عزیزم؟
‫می‌شه بادبادک هم هوا کنیم؟
‫ستوان، همین‌طور که داریم صحبت می‌کنیم
‫تاریخ داره توی این کشتی ‫واسه اعضای جدید کویرن نوشته می‌شه.
‫نظرت چیه؟
‫اصیل رو آزاد کردم.
‫به اظهاریه‌ات نیاز دارم ‫که واسه قتل کمال دستگیرش کنم.
‫واسه همین باید یه سری بهم بزنی.
‫پس داری می‌گی اصیل کسیه که ‫کمال رو کُشته؟
‫دارم می‌گم به نفعته یه قتل گردنت بیفته ‫تا چند تا.
‫عالیه.
‫الان دیگه چیزی واسه نگرانی نداری.
‫فقط یه مشکل کوچیک داری که ‫حدوداً پنج شیش سالشه
‫و ازقضا دست منه.
‫متوجه نمی‌شم.
‫داری بهم می‌گی شکایت رو پس بگیرم
‫چون صاحب بیمارستان ‫یکی از این افراده؟
‫نه.
‫فقط به این خاطر که بتونیم ‫بدون رفتن به دادگاه حلش کنیم.
‫سما، یه نگاه به اطرافت بنداز.
‫آینده اینجاست. نمی‌بینی؟
‫اگه ملحق بشی،
‫توی دنیایی زندگی می‌کنی ‫که همه‌چی برات مهیاست.
‫راه‌حلت اینه؟
‫اونا چطوری و از کجا ‫واسه اطلس قلب پیدا می‌کنن؟
‫اونایی که نوبت ما رو کش رفتن ‫بین اونان؟
‫سما، تو داری واسه عدالت نمی‌جنگی.
‫اینجا عدالت و بی‌گناهی وجود نداره.
‫باید به فکر پسرت باشی.
‫اطلس نجات پیدا می‌کنه.
‫دراِزای چی؟
‫پاین کویرن الان درش به روی همه بازه.
‫اگه قبول کنی،
‫چون من وکیلم ‫و تو مشاور املاک
‫می‌تونیم به خیلی جاها برسیم.
‫تو زن باهوشی هستی.
‫به چشم شراکت بهش نگاه کن.
‫دستت رو بکش.
‫دارم بهت دو تا فرصت پیشنهاد می‌کنم ‫که یه راننده هرگز نمی‌تونه.
‫بعد تو رد می‌کنی؟
‫اون فقط اینجاست که دریا رو ببینه.
‫نمی‌تونه شنا کنه.
‫می‌خوام شنا کردن رو یاد بگیره.
‫می‌خوام بدوئه و با دوستاش ‫توی حیاط بازی کنه.
‫من هیچ‌کدوم اینا رو نمی‌خوام.
‫فقط می‌خوام بزرگ شدن بچه‌ام رو ببینم.
‫اطلس.
‫داریم می‌ریم، عزیزم.
‫هی. شارژر اینو داری؟
‫شارژر اینو داریم؟
‫اصلش رو نداریم.
‫باشه. از اونایی می‌خوام که بتونم ‫به ماشینم بزنم.
‫شارژر ماشین می‌خواد. داریم؟
‫آصف، باز تکرار می‌کنم.
‫پنج دقیقه آخرشه.
‫[شارژ گوشی 25درصد]
‫ندارین؟
‫مراقب باش!
‫داری چی‌کار می‌کنی آخه؟
‫واای! مراقب باش!
‫- رفیق! ‫- دورش رو خلوت کنید!
‫یکی آمبولانس خبر کنه.
‫- زنگ بزنید آمبولانس! ‫- براش آب بیارید.
‫یکی کمک کنه!
‫- دورش رو خلوت کنید. ‫- بذارید نفس بکشه.
‫- زنگ بزنید آمبولانس. ‫- یکی آمبولانس خبر کنه.
‫تکونش ندین. بهش دست نزنید.
‫محض رضای خدا.
‫دورش رو شلوغ نکنید.
‫برید کنار. برید کنار.
‫آقا؟ کمک کنید بلند بشه. حالت خوبه؟
‫بهش فضا بدین.
‫خوبم. برید کنار. چیزی نیست. ‫برید کنار.
‫رفیق، آروم!
‫برید کنار.
‫نبضش رو چک کن.
‫- بذارید بیچاره نفس بکشه. ‫- بهش فضا بدین.
‫[شارژ گوشی 19درصد]
‫الو؟
‫کجایی؟
‫توی ترافیک گیر کردم، شارژ گوشیم کمه.
‫ممکنه نتونم به کشتی برسم.
‫پس گازش رو بگیر.
‫وگرنه حتی اگه خودتو نجات بدی، ‫بعد از کشتن این‌همه آدم قسر در نمی‌ری.
‫مامان؟
‫بله، عزیزم؟
‫ما که قرار نیست اسباب‌کشی کنیم؟
‫دعوامون رو شنیدی؟
‫بابا می‌تونه بیاد پیشمون.
‫می‌تونه باز روز مشاغل بیاد.
‫منظورت چیه؟
‫اطلس؟
‫بابات رو به روز مشاغل دعوت کردی؟
‫[مهدکودک پاییز] ‫[روز مشاغل]
‫سلام به همگی.
‫من بابای مرت هستم.
‫بانکدارم.
‫اومدم اینجا که...
‫سلام به همگی.
‫آصف اردم هستم.
‫من بابای اطلسم.
‫راننده‌ی تاکسی هستم. تاکسی می‌رونم.
‫بچه‌ها شما ماشین‌های اسباب‌بازی ‫قشنگی دارید، مگه نه؟
‫باهاشون بازی می‌کنید، آره؟
‫معذرت می‌خوام، خانم. ‫نمی‌دونم چی بگم.
‫راستش قبل اینکه نوبتم بشه، ‫اونجا داشتم با خودم حرف می‌زدم.
‫با خودم می‌گفتم آخه آدم باید ‫راجع‌به راننده بودن چی بگه؟
‫حتی در موردش با اطلس حرف زدم. ‫مگه نه، رفیق؟
‫ازش پرسیدم چی بگم. ‫و اون گفت: «هرچی که می‌خوای.»
‫مگه اینو نگفتی؟
‫ممنونم که ما رو دعوت کردین، خانم.
‫اینجا با پدر و مادرهای فوق‌العاده‌ای ‫آشنا شدیم.
‫راجع‌به شغل‌هاشون یاد گرفتیم.
‫مشخصه که هر شغلی ‫سختی‌های خودش رو داره.
‫همه‌شون عالی بودن.
‫و من هر روز، با عجله این افراد رو ‫به سر کارشون می‌رسونم.
‫مگه نه، پسرم؟
‫اونا رو به محل کارشون می‌برم.
‫مثلاً اون آقا ‫در مورد ساعت کاریش گفت.
‫به نظر خوب اومد.
‫ولی مشخصاً واسه من این‌طور نیست.
‫آخه من گاهی اوقات ‫شیفت شب کار می‌کنم.
‫گاهی اوقات شیفت روز کار می‌کنم.
‫و گاهی اوقات مجبورم ‫24ساعته کار کنم.
‫مگه نه، رفیق؟
‫این بخشش سخته.
‫احساس می‌کنم تموم اتفاقات خوب...
‫وقتی من نیستم اتفاق می‌افتن.
‫انگار وقتی دارم سعی می‌کنم مردم رو به‌موقع ‫به جایی که می‌خوان برسونم...
‫دارم بخش‌هایی از زندگی خودم رو ‫از دست میدم.
‫مطمئن نیستم چطور باید بگم.
‫سخته.
‫به فکر اینم یه روزی استعفا بدم.
‫ولی البته فعلاً نه.
‫الان نمی‌تونم استعفا بدم.
‫راننده‌ی تاکسی بودن ‫به خودی خودش سخت نیست...
‫ولی اینکه نتونی ‫خانواده‌ات رو ببینی سخته.
‫بهت گفته بودم اگه اشتباه کنی، ‫منم با خودت پایین می‌کشی.
‫ولم کن! ول کن!
‫من کار پاین کویرن رو تموم می‌کنم.
‫وگرنه اونا دخل ما رو میارن.
‫ببخشید.
‫مایلید به کمپین پاین کویرن
‫برای کمک به بچه‌های بی‌بضاعت ‫کمک مالی کنید؟
‫فقط کافیه اسم و مقدار پول رو بگید.
‫از حساب پاین کویرن‌تون استفاده می‌کنم.
‫ثروت قرامان.
‫گاوصندوقم... یعنی پولم...
‫اسم حساب ثروت قرامانه. ‫این حسابمه.
‫[شارژ گوشی 12درصد]
‫مرتبش کن و بفرستش اینجا.
‫آخر و عاقبتت
‫مثل من می‌شه.
‫نوش!
‫[رمز ورود]
‫[رمز نادرست است]
‫[اثر انگشت غیرمجاز]
‫بچه کجاست؟
‫وای. عجب دل‌وجرئتی داری!
‫سریع عادت کردی، آصف.
‫اعتراف کن.
‫یه‌کم قدرت ‫واسه به هیجان آوردنت کافی بود.
‫خوشت اومد.
‫داشتی عمرت رو تلف می‌کردی، ‫ولی بعد فهمیدی زنده‌ای.
‫واسه خودت کسی شدی.
‫من هیچی نخواستم.
‫بی‌خیال بابا.
‫چطور می‌تونی اینو بگی؟
‫تو فقط یه راننده بودی.
‫ولی بعد سوار ماشین‌هایی شدی که ‫خوابشم نمی‌دیدی.
‫پشت میزهایی نشستی که ‫نمی‌تونستی بهشون نزدیک بشی.
‫بد می‌گم؟
‫کت‌وشلوار پوشیدی ‫و کم‌کم شبیه یه مرد شدی.
‫ببین الان کجایی.
‫این سازمانه.
‫می‌دونم.
‫خوب می‌دونم سازمان چیه.
‫اینم می‌دونم که ضامن‌ها رو کجا قایم کردی.
‫جونیت، راننده‌ای که ‫منتظرش بودی اینجاست.
‫بیا بسته‌ات رو تحویل بگیر.
‫منم که آصف رو فرستادم پیشت.
‫چی؟ تو چی‌کار کردی؟
‫ماشینی که جونیت ازم خواست بیارم پیشت رو ‫توی محل ساخت‌وساز گذاشتم.
‫حالا بذار اون بچه بره.
‫برو این قضیه رو با جونیت حل کن.
‫بسته‌ی آقای آصف رو بهش بده.
‫پاین کویرن از خدماتت سپاسگزاره.
‫بچه کجاست؟
‫اینجایی.
‫- ماشینت رو پیدا نکردم. ‫- خوبی؟
‫وقتی نبودم دنبالم گشتی؟
‫گشتم.
‫یه فکری دارم.
‫چطوره از حالا به بعد ‫پیش من بمونی؟
‫با اطلس؟
‫معلومه. اطلس پسرمه.
‫ولی اگه اطلس نشم ‫نمی‌تونم از اونجا برم.
‫اونا منو برمی‌گردونن.
‫از کجا بری؟ یتیم‌خونه؟
‫منم یه داداش دارم. ‫یه داداش بزرگتر به اسم عزیز.
‫چرا باید واسه رفتن از اونجا ‫یکی دیگه باشی؟
‫مخبر انتظار داره با یه سروان ملاقات کنه. ‫ببینش و هرچیزی که بهت داد رو بیار.
‫می‌تونی کمال باشی؟
‫سازمان هویت‌های واقعی‌شون رو مخفی می‌کنه ‫و اونا تا حالا کمال رو ندیدن.
‫چرا بهت این‌همه ماشین دادن؟
‫درضمن، نمایندگی همیشه ‫در خدمت آقای نصوحه.
‫ولی تو که گفتی عرفان ‫می‌خواد منو ببینه.
‫آقای عرفان دیگه ‫جواب پیام‌هام رو نمیده.
‫همین‌جا منتظر بمون، باشه؟
‫جایی نرو. ‫قول میدم برگردم. نگران نباش.
‫آصف!
‫آصف، نرو!
‫نصوح!
‫مجبورم کردی عرفان رو دفن کنم ‫و بعد خودت رو جاش جا زدی.
‫همه‌ی اینا نقشه‌ی تو بود.
‫الانم داری می‌ذاری با بچه برم ‫که همه‌چی رو بندازی گردن من، مگه نه؟
‫قسر در نمی‌ری. اونا می‌فهمن ‫توی محل ساخت‌وساز چی دفن کردی.
‫تموم نشده.
‫تموم شده، آصف.
‫تموم شده.
‫بهت می‌گم اونا چی پیدا می‌کنن.
‫اینکه تو به‌خاطر پسرت ‫به سازمان ملحق شدی.
‫اینکه دنبال قلب بودی.
‫اینکه به‌خاطرش اون بچه رو ‫از یتیم‌خونه دزدیدی.
‫اینکه خودتو جای عرفان جا زدی ‫تا ماشین‌هاش رو ببری.
‫اونا ماشینت که توش بمب بود رو ‫توی محل ساخت‌وساز پیدا می‌کنن
‫و بعد جسد عرفان که اونجا ‫دفنش کردی رو پیدا می‌کنن.
‫این چیزیه که اتفاق می‌افته.
‫من میرم به پروازم برسم
‫و تو دوباره مثل یه آدم مظلوم ‫راهت رو می‌گیری و میری.
‫چون واسه نجات بچه‌ی اشتباهی ‫به اینجا اومدی.
‫آصف!
‫نمایش اون بالا داستانش چی بود؟
‫ببین!
‫اگه فکر کردی می‌تونی ‫با تجارت با عرفان بهشون ملحق بشی،
‫باید بهت بگم که نصوح خودش راننده داره.
‫زنت حتی نتونست چند ساعت صبر کنه. ‫با گریه و زاری تماس گرفت.
‫پسرت و زنت رو ببر. ‫هر غلطی که می‌خوای باهاشون بکن.
‫گازش رو بگیر. از هرچی چراغ قرمزه رد شو.
‫به دنبال انفجاری که در ‫یک محل ساخت‌وساز در استانبول رخ داد،
‫هیچ تلفاتی تاکنون گزارش نشده...
‫صداش رو ببر.
‫هنوز نرسیده؟
‫کجایی؟
‫همون‌جام.
‫رسیده.
‫لطفاً بعد از صدای بوق...
‫کدوم گوری هستی، آصف؟
‫کجایی؟
‫[تماس‌های اخیر] ‫[آقای عرفان - خانم سما]
‫[در حال تماس] ‫[خانم سما]
‫سما، جواب بده! جواب بده، لعنتی!
‫[آقای هارون - تماس دریافتی] ‫[رد - قبول]
‫بردار، سما! جواب بده!
‫گازش رو بگیر.
‫ازشون جلو بزن!
‫[تماس‌های اخیر] ‫[خانم سما - آقای عرفان]
‫[آقای عرفان در حال تماس]
‫[تماس دریافتی - وکیل هارون] ‫[قبول - رد]
‫وکیل.
‫همین الان خودتو برسون فرودگاه.
‫هی، نصوح!
‫پاین کویرن از خدمات شما سپاسگزاره!
‫- سریع! ‫- بجنبید!
‫آقا، حالتون خوبه؟
‫لطفاً برید کنار.
‫برید کنار. برید کنار.
‫آقا، برید عقب.
‫لطفاً همگی برید عقب.
‫- کار ما رو سخت‌تر نکنید. ‫- برید عقب.
‫- فضا رو باز کنید. ‫- خانم، برید عقب.
‫اینجا رو خالی کنید. برید کنار!
‫تموم شد، نصوح. ‫این آخر جاده‌ست.
‫باهامون میای.
‫بجنب.
‫ببرش.
‫پیاده شو. بیرون!
‫لطفاً راه رو باز کنید!
‫خانم، برید عقب.
‫از محل تصادف فاصله بگیرید.
‫با توجه به اینکه پاین کویرن، ‫نصوح آلفان، همچنان در بازداشت است،
‫سقوط پاین کویرن
‫منجر به تحقیقات گسترده‌تری در مورد ‫شرکت‌های وابسته به این سازمان شده است.
‫پس از اعلام ورشکستگی ‫بانک‌های مرتبط با آن‌ها،
‫ارزش سهام پاین کویرن بزرگ ‫به پایین‌ترین حد خود در تاریخ رسیده
‫و این به دلیل جو متشنج ‫در بازار است.
‫به‌عنوان نتیجه‌ی توافقی که
‫از طریق تلاش‌های مشترک ‫سازمان تنظیم مقررات بانکی به ‌دست آمده،
‫اعلام شده است
‫هر معامله‌ای که ‫از طریق اعضای کویرن انجام شود،
‫به‌عنوان شکلی قانونی از پرداخت ‫قابل قبول نیست
‫و غیرقانونی محسوب خواهد شد.
‫پس از تحقیقات
‫در مورد ارتباطات صنعت بهداشت و درمان ‫با پرونده‌های کودکان مفقودشده،
‫تحقیقات در بیمارستان‌های وابسته ‫همچنان ادامه دارد.
‫کارشناسان ادعا می‌کنند ‫با حذف سازمان کویرن،
‫هیچ چیزی مانع از ‫دریافت درمان‌های مورد نیاز بیماران
‫در لیست انتظار نخواهد بود
‫و همچنین این موضوع می‌تواند
‫از احتمال فروپاشی ‫صنعت بهداشت و درمان جلوگیری کند.
‫آیا پاین کویرن یک تله‌ست؟
‫آیا سازمان قانونی است؟
‫اعضای پاین کویرن چه کسانی هستند؟
‫کدام بانک‌ها اعلام ورشکستگی کردند؟
‫روند سازمان کویرن چگونه است؟
‫همه‌ی این موارد و بیشتر را با کارشناسان ‫در استودیوی خود بررسی خواهیم کرد.
‫اطلس الان حالش بهتره؟
‫آره.
‫ولی باید یه مدتی ‫توی خونه استراحت کنه.
‫و تو پیش اونا می‌مونی؟
‫آره.
‫مگه تو نمی‌مونی؟
‫می‌مونم.
‫آخه خونه‌ات بزرگه.
‫دو طبقه‌ست.
‫حالا دیگه اسمت رو بهم می‌گی؟
‫گرسنه‌امه.
‫باشه. پس بریم یه چیزی بخوریم؟
‫بریم خونه.
‫من یه فکر بهتری دارم.
‫سریع‌تر بدو. ‫نگران نباش، من پشت سرتم.
‫یکی همون رنگی پیدا کردی، هان؟
‫پس یادته.
‫هیچ‌وقت فراموش نکردم.
‫- می‌خوای باهاشون چی‌کار کنی؟ ‫- دردسر دوبرابر شد، هان؟
‫قراره زندگی کنیم.
‫آره، دارن پرواز می‌کنن! بجنب!
‫- داره پرواز می‌کنه! ‫- داره پرواز می‌کنه!
‫هورا!
www.FardisFilm.com